blog | werkgroep caraïbische letteren

Waarschijnlijk is dit de laatste J’aime Aimée die ik zelf kan uitgeven. Ik hoop toch op een wonder, dat ik veel langer kan blijven leven met deze dodelijke ziekte ALS. Weet je wel, zoals Stephen Hawking, de Britse natuurkundige die twintig jaar lang met ALS leefde. De wonderen zijn de wereld niet uit, dus wie weet. Mijn ziekte draaft maar door.

Aimée de Lannoy tijdens de boekpresentatie, 8 maart 2020

Geen week zonder achteruitgang en geen dag zonder beperking. Het is ondraaglijk, vreselijk, hartverscheurend, triest, dramatisch en alle andere connotaties die je er maar aan kunt geven. Van een superzelfstandige en geëmancipeerde vrouw, tot een vrouw die 24 uur per dag hulp en zorg nodig heeft. Het is toch te gek voor woorden.

Lees in pdf het nawoord bij haar autobiografische boek J’aime Aimée; Van beleven tot overleven. Voor fragmenten uit het eerste deel, klik hier door.

De ceremoniemeester Irene van Bentem, geestelijke verzorger bij Nieuw Unicum, leidde de boekpresentatie en het afscheid in:
De grote dag is aangebroken voor Aimée en velen van jullie. We willen van deze boekpresentatie een feestje maken. Het leven vieren, met z’n allen. Hier zitten we dan, in het van der Valk hotel in Haarlem en niet in het mooie atrium van Nieuw Unicum in Zandvoort. Helaas. Zoals jullie weten is het besmettingsgevaar van de Corona virus een hoog risico voor een zorginstelling met meer dan 200 bewoners en meer dan 500 medewerkers. Wij kunnen geen risico’s nemen. Samen met de bestuursvoorzitter heeft Aimée dan ook besloten om de locatie te veranderen. Maar…zij hebben ook geregeld dat er een presentatie zal plaatsvinden, vertoond op een groot scherm in Nieuw Unicum, zodat de bewoners en personeel alsnog het programma meemaken. Na afloop van het officieel programma, kunnen jullie Aimée feliciteren, via de ansichtkaart in de ontvangen envelop en haar het beste te wensen voor de nabije toekomst, want Aimée zal na vandaag alleen nog maar bezoek ontvangen van haar naasten. Het kan ook niet anders, want Aimée ziet er goed uit van buiten, maar van binnen raken alle zenuwen en spieren dagelijks verzwakt, waardoor haar gezondheid erg snel achteruit gaat. Echter, vanwege het besmettingsgevaar van de Corona virus aan haar luchtwegen, die nu al niet goed functioneren, zal ze helaas geen hand kunnen geven, omhelst of gekust worden. Spijtig, maar het is niet anders. Ze komt wel even naar voren op het toneel zodat jullie haar voor het laatst, van ver, kunnen begroeten. Daar zij vanwege het besmettingsgevaar jullie niet persoonlijk kan begroeten, gaan we haar toezingen in het Papiaments. Edsel Juliet speelt en zingt ‘Despedida’ wat betekent ‘Afscheid’, terwijl Aimée een rondje door de zaal rijdt, om jullie voor het laatst te zien. Dit is dan ook het einde van ons officieel programma.

Valse Despedida by Wim Statius Muller played by Marcel Worms






on 13.03.2020 at 10:22
Tags: /

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter