blog | werkgroep caraïbische letteren

Tommy Wieringa – Radio Mozart

Ooit las ik het bericht dat kinderen die veel aan de muziek van Mozart werden blootgesteld, beter leerden denken. Sindsdien luister ik vrijwel uitsluitend naar Mozart als ik werk. Baat het niet etc. Een notoir tegendraadse vriend uit Utrecht noemt Mozart steevast ‘die overschatte Alpencomponist’, maar de polemiek is zijn natuur, zodat ik om hem moet lachen maar niet naar hem luister, en naar Mozart des te meer.

(Zelfs met de klarinetkwintetten, uitgevoerd door David Shifrin en het Emerson String Quartet, bracht ik hem niet op andere gedachten.)

In december was ik een paar dagen in Wenen, ik bracht veel tijd op mijn hotelkamer door om een verhaal te schrijven voor het voorjaarsnummer van het tijdschrift Kortverhaal. De iPod maalde door de 2.7 dagen muziek van Mozart die ik mettertijd verzameld heb, pas na een dag realiseerde ik me dat ik het werk van de componist beluisterde náást het huis waar hij het componeerde. Dat was iets moois, om ernaar te luisteren in de Domgasse, op een paar meter van de geboorteplaats ervan.

Pasgeleden ontdekte ik Radio Mozart, via iTunes. Daarop selecteer je je genrevoorkeur waarna zich opeens 117 radiostations uit de hele wereld aandienen die onafgebroken klassieke muziek ten gehore brengen. Geheimzinnige radio! Van het ‘akelig klagen van de Mexicaanse Hond op de zelfgebouwde radio’ (Jan Vrijman) tot en met een stem uit Tijuana die Mendelssohn aankondigt, radio blijft een zaak van Ah, the world! Oh, the world!

Ik luister nu dag in dag uit naar Radio Mozart, een Franstalige zender met een minimum aan presentatie en reclame. Ik ben in de literatuur beland: in het verhaal ‘Mozart in het oerwoud’ schrijft Boeli van Leeuwen over een radiostation in de Amazone dat 24 uur per dag Mozart uitzendt. De eigenaar van het station is een Armeniër met een haakneus die meer van Mozart houdt dan van zijn eigen moeder. ‘De Armeniër had een beeld van papier-maché laten maken dat Mozart voor moest stellen, compleet met witte pruik, kniekousen en schoenen met zilveren gespen. Op de sterfdag van de meester liet hij het beeld op een sede gestatoria in het dorp ronddragen. En omdat ik op vijf december in het dorp aankwam, heb ik dat wonderlijke eerbetoon meegemaakt. Alle radio’s in het dorp waren afgestemd op het Requiem en Indiaanse meisjes, gezeten op de laagste takken in de bomen, lieten bloemen naar beneden dwarrelen, zodat het leek of het bloesems regende.’ Als de processie ten einde is, barst de Armeniër in tranen uit en jammert ‘Mozart, Mozart, du zerbrichst mir das Herz’.

‘Mozart in het oerwoud’ is een schitterend verhaal dat zich alleen in Zuid-Amerika kan afspelen. Het was een van de laatste dingen die Van Leeuwen schreef, een verhaal dat hij nog moest vertellen voordat hij zijn pen voorgoed neerlegde.

[Overgenomen uit Dagblad De Pers, 8 maart 2011]

Tommy Wieringa is auteur van onder meer de roman Caesarion.

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter