blog | werkgroep caraïbische letteren

Timmermans

door Tommy Wieringa

Frans Timmermans’ grootvader van vaderskant was mijnwerker. Zijn grootvader van moederskant was ook mijnwerker. In interviews heeft Frans Timmermans het vooral over zijn mijnwerkende grootvaders omdat die zijn fanatieke identificatie met de gewone man legitimeren. Dat zijn vader een keurige ambtenarenloopbaan doorliep bij de diplomatieke dienst, komt in zijn kraam minder goed te pas.

Frans Timmermans

Op zijn Facebookpagina schrijft Frans Timmermans ook over zijn grootmoeder, ‘de dochter van een arme varkensboer’. Geen gewone varkensboer, een arme varkensboer. Frans Timmermans is trots op zijn povere afkomst. Hij staat dicht bij het volk omdat hij eruit voortkomt. Een familiegeschiedenis van armoede en knechting geeft wat diepte aan zijn biografie. En maakt zíjn prestaties extra knap.

Het is heel interessant om eens op zijn Facebookpagina rond te neuzen. Daar baadt hij in de voortdurende aandacht van zijn duizenden volgers, een lauwe regen van aanmoediging en bevestiging. In reactie op zijn bericht over zijn grootmoeder, die van de arme varkensboer, schrijft een vrouw over haar Limburgse jeugd met zeven broers en zusters en een vader die omkwam in de mijn, waarop Frans Timmermans antwoordt: ‘Jeanny, wat een aangrijpend verhaal. Dank dat je dit met ons hebt willen delen.’

Emo-Frans; de grote trooster in zijn katholieke praatgroep.

Met dezelfde emotionerende ijver sprak hij na de aanslag op de MH17 de VN Veiligheidsraad toe. ‘Klemden ze de handen van hun geliefden vast, hielden ze hun kinderen aan hun hart geklemd, keken ze elkaar nog eenmaal in de ogen, in een woordeloos afscheid? We zullen het nooit weten.’ We zullen het nooit weten inderdaad, maar dankzij Frans Timmermans hebben we er nu wel een, tsja, Frans Timmermans-achtig beeld van. Laat ons zeggen dat hij niet erg zijn best heeft gedaan om zich echt in te leven, want dan had hij vast geweten dat een neerstortend vliegtuig niet de plaats is om kinderen aan je hart te drukken en met een diepe blik afscheid te nemen. Frans Timmermans koos voor zijn voorstelling van de tragedie de weg van een bepaald soort verbeelding, die we gewoonlijk aanduiden met kitsch.

Ook terug op aarde gaat het nog even voort met zijn voorstellingsvermogen. ‘Laten we ons eens een minuut lang inbeelden’, zei hij bij de Veiligheidsraad, ‘hoe het is om eerst je echtgenoot te verliezen en dan bang te moeten zijn dat zulk tuig de trouwring van zijn vingers steelt. Stel je voor dat dat je echtgenoot is.’

Kitsch, van begin tot eind. Hij werkt ons lelijk op het gemoed, deze emotioneel ontremde zielzorger. De feiten zijn erg genoeg, maar de functionaris van de traan heeft nog wat extra’s nodig. Stel je voor, beeld je in. Tissues please.

[uit Brabants Dagblad]

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter