blog | werkgroep caraïbische letteren

Theo Hiemcke – Stoelmanstraat

Van toen mijn land nog jong was wil ik spreken,
van bruine kinderen door de zon gebrand,
van groene tuinen waar van volbehangen manjabomen
rijpe vruchten vielen in het zand.
Van toen de tijd nog bijna stilstond wil ik zingen
en slechts bewoog van ‘s ochtends vroeg naar ‘s avonds laat.
Van toen – nog niet gehinderd door herinneringen –
ik zorgeloos speelde in de Stoelmanstraat.

[Gedicht uit de ongepubliceerde bundel Keeping the dream alive. Verschenen in Michiel van Kempen (red.), Spiegel van de Surinaamse poëzie. Amsterdam: Meulenhoff, 1995.]

Huis aan de Stoelmanstraat in Paramaribo.
Foto Otter – Wikipedia

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter