blog | werkgroep caraïbische letteren

Van 5 maart tot 8 april is in Suriname de tentoonstelling Laat me mezelf zijn te zien. Het gaat om een driedelige tentoonstelling over het leven van Anne Frank, Suriname in W.O.II en foto’s van kunstwerken van Joseph Nassy.

‘Laat me mezelf zijn’ schreef een dertienjarig Joods meisje in haar dagboek in Amsterdam in 1942. Alleen in haar dagboek kon zij zichzelf zijn want ze zat met haar familie en anderen verscholen in een achterhuis, omdat er een wrede oorlog in Europa raasde, waarin Joden door de nazi’s werden gedeporteerd naar Duitse concentratie-kampen, waar miljoenen de dood vonden.  Onbegrijpelijk voor een jonge tiener. ‘Waarom? Enkel omdat we Joden zijn’, vroeg Anne zich af in haar dagboek.  Toch ontkwamen Anne en haar familie dit lot niet, want in 1944 werden ze alsnog opgepakt van hun onderduik adres en werden afgevoerd naar vernietigingskampen, waar ze allen overledenen, ook Anne in 1945 in kamp Bergen-Belsen.

Een wrede oorlog in Europa; een klein land met arme bevolking aan de andere kant van de oceaan was ernstig bezorgd over het lot van de Joden. Tijdens een protest meeting op 30 december 1942, schaarde de Surinaamse gemeenschap met algemene stemmen zich achter de stelling: “Elke Jood, die kan vluchten, is welkom in Suriname”. Op de geruimde begraafplaats Jacobusrust in Paramaribo werden huizen gebouwd voor de opvang. Het kleine Suriname was ‘zichzelf’ en met haar spreekwoordelijke gastvrijheid bood ze aan getergde Joden een veilig onderkomen tot het einde van de oorlog. 

De in Suriname geboren Joseph Nassy, werd in Europa ook afgevoerd en kwam als krijgsgevangene in een concentratiekamp. Hij was kunstenaar, kon schilderen en tekenen. Ook hij was ‘zichzelf’ onder moeilijke omstandigheden, schilderde en tekende mede gevangenen en situaties, waardoor we vandaag een beeld hebben van hoe het leven daar was. 

Nu, vijfenzeventig jaar na het einde van de oorlog, beseffen we wat voor belangrijke tijdsmarkering deze ‘Tweede Wereldoorlog’ is geweest. Hoewel Suriname zelf fysiek niet in oorlog was, hebben Surinaamse jongemannen en vrouwen een wezenlijke bijdrage geleverd door als vrijwilliger aan de zijde van de geallieerden mee te strijden en anderen te bevrijden. 

Bewust is gekozen de tentoonstelling te houden in de hal van ‘Wees Paraat’ omdat deze plek onderdeel was van Jacobusrust, de opvangplaats voor Joodse vluchtelingen van 1943 tot einde oorlog. De tentoonstelling wil onze jongeren laten nadenken over de eigen identiteit, discriminatie, rassenhaat, omgang met anderen en dat wat een mens zelf kan doen wanneer anderen met de dood bedreigd worden en/of in grote nood verkeren. 

De derde klassen van alle Muloscholen in Suriname worden uitgenodigd de tentoonstelling te bezoeken. Deze jongeren zijn in de leeftijd van Anne Frank, die met haar familie in het Achterhuis verscholen zat en toch door de Nazi’s werden gepakt en afgevoerd met de dood als gevolg.  Surinaamse jongeren krijgen ook gedemonstreerd hoe ons arm land met kleine bevolking  een grootse daad stelde in deze moeilijke tijden en iets uitzonderlijks deed, namelijk honderden met de dood bedreigde Joden gastvrij ontvangen en een veilige schuilplaats bieden. Een feit, wat in de vergetelheid is geraakt en voor velen totaal onbekend is.  

De tentoonstelling in Paramaribo is te bezoeken te Wees Paraat, Eddy Brumastraat 67. De tentoonstelling zal buiten de schooltijden voor publiek geopend zijn op de vrijdag van 17 – 20 u en op zaterdag van 9 – 13 u. 

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter