blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Zamuel Hesdy

Weinig animo voor internationale Keti Koti-Conferentie

Met het hoofdthema ‘Globalisatie en de formatie van de identiteit; de erfenis van de slavernij’ werd gisteren de vierdaagse Internationale Wetenschappelijke Keti Koti Conferentie in de Congreshal geopend. Rudie Bottse, voorzitter van Stichting Broki Collectief en organisator van de Conferentie spreekt de aanwezigen toe. Foto: Claudio Barker.
door Audry Wajwakana
Paramaribo – De belofte een druk bezochte internationale wetenschappelijke Keti Koti-Conferentie te organiseren, heeft Stichting Broki Collectief niet waar kunnen maken. Van de tweehonderd tot driehonderd deelnemers die per dag werden verwacht, waren gisteren bij de opening van de conferentie in de Congreshal, slechts twintig belangstellenden aanwezig.
Veelal vertegenwoordigers van de overheid, bedrijfsleven en wetenschappers.
In het kader van de herdenking van 150 jaar afschaffing slavernij heeft Stichting Broki Collectief van het ministerie van Binnenlandse Zaken de beschikking gekregen om de internationale conferentie te organiseren. Rond het hoofdthema ‘Globalisatie en de formatie van de identiteit; de erfenis van de slavernij’ zullen twaalf wetenschappers uit binnen- en buitenland tot en met zaterdag hun ingediende proefschriften met elkaar bediscussiëren. Deze discussies moeten resulteren in verder onderzoek naar Afro-Surinaamse onderwerpen.
Registratieformulieren
De slechte opkomst wijt Rudie Bottse, voorzitter van Stichting Broki Collectief, aan de registratieformulieren in de districten die nog niet bij de organisatie zijn ingediend. Druk bezig aan de telefoon gaat hij na wat er precies aan de hand is. “Ik heb mijn assistente al geïnstrueerd dat ze alle commissarissen moet bellen om na te gaan wat er mis is gegaan”, zegt Bottse verontschuldigend. Toch is hij hoopvol wanneer de eerste inleiding aanvangt. Een groot aantal deelnemers verwachtte hij op dat moment niet meer. “De komende dagen verwacht ik wel een betere bezetting.” Bottse zegt ook dat door de instelling van het Nationale Commissie Herdenking Jubileumjaar onder leiding van Henk Herrenberg, het moeilijk was om aan donaties te komen. “Het geld dat de overheid beschikbaar stelde om de conferentie te organiseren was niet genoeg”, geeft Bottse aan. Hij zegt veel kosten te hebben gemaakt tijdens voorbereidingswerk in aanloop naar de conferentie.
Handvatten
De officiële opening werd gisteren door minister Soewarto Moestadja van Binnenlandse Zaken verricht. Hij sprak de hoop uit dat de gedeelde informatie tijdens de conferentie zal leiden tot een beter inzicht over de erfenis van de slavernij. Verder verwacht hij dat de bijeenkomst de doelgroep handvatten zal aanreiken om samen met de andere bevolkingsgroepen te werken aan de ontwikkeling van Suriname.
Gisteren presenteerde inleider Hesdie Zamuel als eerste zijn proefschrift De Afro-Surinamer en zijn godsdienstige beleving na de emancipatie en hield Rita Pemberton een inleiding over The Promise of Freedom. De overige vier conferentiedagen houden volgens Bottse drie wetenschappers per dag een inleiding. Een programma voor de laatste twee dagen is echter nog niet beschikbaar.
[uit de Ware Tijd, 27/06/2013]

Slavernij-invloeden (II): De stem van de EBG in de slavernij

door Tascha Samuel

Tijdens de slavernij, toen de Zeeuwen en Hollanders het in Suriname voor het zeggen hadden, waren de protestantse Hernhutters – nu beter bekend als de Evangelische Broeder Gemeente Suriname – in het geheel niet gewenst in de kolonie Suriname. “De Hernhutters werden geweigerd omdat ze wilden werken onder de slaven. De Calvinistische plantagehouders waren bang dat ze de slaven opstandig zouden maken.

 

Hesdy Zamuel

Ze werden gezien als een stelletje Duitsers die niet de zuivere leer verkondigen” vertelt Dominee Hesdie Zamuel. Toen de Hernhutters aanvraag deden in Nederland om naar Suriname te mogen komen, werden de onderhandelingen gevoerd door ene Spangenberg. Aan hen werd toen gevraagd wat hun standpunt was ten aanzien van de slavernij. ‘Hun antwoord was enigszins dualistisch”, stelt Zamuel. De Hernhutters gaven namelijk aan dat ze de slaven hun meesters moeten gehoorzaam en niet moesten streven om vrij te komen, maar als het ze word aangeboden dat ze het met beide handen moesten aangrijpen. “Het was dus geen duidelijk standpunt tegen de slavernij.” Het was al snel duidelijk dat de Hernhutters niet gewenst waren, want ondanks vele pogingen tussen 1735 – 1740 werden ze zwaar tegengewerkt. Ondanks beloften van de Nederlandse regering voor land en verblijf werd dat hen wanneer ze uiteindelijk in Suriname aankwamen ontzegd door het lokale gouvernement.

Uiteindelijk week men uit naar Berbice (Demerara/ Guyana) om zich te voegen bij een groep Hernhutters die zich vanuit Nederland daar al had gevestigd. Tien jaar later rond 1750 werd er weer een aanzet gegeven en begon men te samen te werken met de inheemsen en marrons aan de Boven-Surinamerivier. Een klein aantal plantage-eigenaren gaf toestemming. “Door de saka fasi leerstelling, dat je als slaaf je plaats moest kennen en je werk met ijver moest doen, zagen de slaveneigenaars dat de Hernhutters niet van kwade wil waren en zo kregen ze steeds meer toegang tot de plantages”, legt Zamuel uit.
“Je mocht niets tegen de heersende politiek zeggen. Zo haalde de dominee Otto Tank in redelijk milde bewoordingen de wreedheid van de slavernij aan. Hij ging met vakantie en is nooit meer naar Suriname teruggekeerd”, benadrukt Zamuel. Pas rond 1840 – toen de Engelse slaven al vrij waren en de Nederlanders doorhadden dat ook zij daar gevolg aan zouden moeten geven – kregen ze echt toegang tot de plantages. Daar legden zij zich toe op het onderwijs en gezondheidszorg voor de slaven.

[uit de Ware Tijd, 26/06/2012]

Presentatie A Nyame in bomvol Unique

Paramaribo – “Ik had niet zoveel mensen verwacht,” zegt schrijver Julien Zaalman verheugd. De zaal in Unique was vrijdagavond bomvol bij de presentatie van zijn zesde pennenvrucht A Nyame, een uiteenzetting van de Winti-leer. In plaats van de 50 verwachte mensen, kwamen er ongeveer 150 mensen opdagen.“Ik heb voor meer dan SRD 3500 aan boeken verkocht, dat is voor mij het bewijs dat mijn levenswerk steeds meer ingang vindt,” meent Zaalman tevreden.

 

Enkele attributen die worden gebruikt tijdens een genezingsritueel in de wintireligie.
Foto @ Claudio Barker

Durf

Langzaam druppelt Unique vol. De dames van stichting Tata Kwasi ku Tata Tinsensi – waarvan Zaalman de voorzitter is – en panelleden zijn druk in de weer. Allen zijn te herkennen aan de ‘alakondre pangi’ die ze aanhebben. Precies om zeven uur start het programma met het volkslied. Achtereenvolgens komen Ismene Krishnadath, voorzitter van de schrijversgroep ’77 en Elviera Sandie, voorzitter van de commissie 2011 jaar van Afrikanen in Diaspora aan het woord. Krishnadath heeft het over de plaats, die het werk van Zaalman inneemt in de hedendaagse Surinaamse literatuur. “Zaalman schreef in 2002 zijn eerste spirituele roman getiteld August een Bonuman in de moderne Surinaamse literatuur. Krishnadath noemt een paar van Zaalman zijn boeken en de invloed die zij hebben gehad in Suriname. “Met zijn boeken haalt hij winti uit de taboesfeer en emancipeert daardoor de wintireligie. Ook start hij daardoor een brede maatschappelijke discussie over dit onderwerp.” Sandie vindt het boek een bijzondere prestatie. “Je moet durf hebben om dit te doen en ga zo door,” geeft zij als boodschap mee.

Reafrikanisering
Na de zang en dichtkunsten van kunstenaar Djinti is de zaal intussen volgelopen en volgen schrijver France Olivieira, theoloog Hesdy Zamuel en socioloog Harold Jap-A-Joe elkaar op. Allen becommentariëren het boek A Nyame vanuit hun discipline. Zamuel ziet het boek als een basis religieuze tekst die nader bestudering behoeft, omdat die zoals elke religieuze tekst paradoxen bevat. “Bij die analyse zouden de volgende vragen gesteld kunnen worden. Waar komt deze openbaring vandaan? In hoeverre is A Nyame te vergelijken met Brahma, of Akara met Atman in het hindoeïsme?”, vraagt Zamuel zich af. Hij meent verder dat de diverse elementen in het boek, winti verheffen tot een volwaardige dialoogpartner in de rij van godsdiensten en levensbeschouwingen in de wereld. Jap A Joe schets een sociologisch kader waarin het boek geplaatst kan worden. “Zaalman probeert met dit boek mijn inziens, winti te reafrikaniseren. Terwijl als ik beelden zie van de organisatie Fiti Fu Wini, dan zie ik dat zij het proberen te verchristelijken,” vertelt Jap A Joe. De socioloog legt uit dat reafrikanisering een uitdaging is want, van welk Afrika ga je uit? “Afrika van toen of Afrika van nu?”

Vragen
Na de presentatie was er tijd voor enkele vragen. Helaas is dat gedeelte vanwege gebrek aan tijd ingekort. “Dat vind ik jammer,” meent bezoekster Sherron Rodgers. “Je ziet dat mensen op zoek zijn naar antwoorden en dit soort gelegenheden lenen zich goed daarvoor.” Ook Charissa had wat vragen. “Ik vind dit zo geweldig en ik zit nu met zoveel vragen.” Rinaldo vond de avond leerrijk, maar de presentatie van Zamuel zware kost. “Maar juist daarom ga ik het boek kopen. Het is op een hoog niveau geschreven en ik ga rustig lezen om het te begrijpen.” Zowel Sherron als Rinaldo meent dat de uitgave van zo’n boek een bewonderenswaardig initiatief is van Zaalman. De auteur had dan ook de handen vol aan het signeren van zijn boek.

[uit de Ware Tijd, 16/04/2012]

Boekpresentatie Juliën Zaalman

Aukaanse jongen. Foto @ Nicolaas Porter
De stichting Tata Kwasi ku Tata Tinsensi (STK&TT) nodigt u, mede namens de stichting Fiti Fu Wini hierbij uit voor de presentatie van het nieuwste boek van Juliën Zaalman A Nyame; Een uiteenzetting van de Winti-leer. De sprekers op deze bijzondere avond zijn de heren France Olivieira, Hesdy Zamuel en Harold Jap-A-Joe. Olivieira zal praten over de opbouw van de boeken van Zaalman. De huidige publicatie is alweer het zesde boek van Zaalman over dit onderwerp. Zamuel gaat in op het geestelijk aspect A Nyame en Jap-A-Joe doet de boekbespreking A Nyame. De openingsspeech wordt verzorgd door de voorzitter van de Schrijversgroep ’77, Ismene Krishnadath, die zal ingaan op de literaire ontwikkeling in Suriname, 2002-2012.

Datum: vrijdag 13 april 2012
Plaats: Theater Unique, Paramaribo, aan de F. Derbystraat, 19.00u

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter