blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Woei Paul

Surinaamse School in het Stedelijk Museum

Op zaterdag 12 december opent het Stedelijk Museum Amsterdam zijn deuren voor een tentoonstelling van 20ste-eeuwse kunstwerken uit Suriname, onder de titel Surinaamse School.

read on…

Het Open Boek van Paul Woei – Beeldend kunstenaar

door Chandra van Binnendijk

Wat ligt er momenteel naast uw bed?

The Reckoning van John Grisham, ik kreeg het cadeau van mijn dochter. Het speelt in het zuiden van de Verenigde Staten, in Mississippi, met allerlei ongelijkheid en vooroordelen in de maatschappij. Een oorlogsheld keert terug en vermoordt de vermeende vriend van zijn vrouw. Zij heeft nooit onthuld dat zij zwanger was van een ex-slaaf.

read on…

Contractarbeid als alternatief voor slavernij: achtergrond en betekenis van de 20 oktober-herdenking der Chinezen

door William L. Man A Hing

Voor het faciliteren van een geleidelijke overgang naar een plantage-economie met betaalde werkkrachten was het koloniaal bestuur van Suriname bereid een proef te nemen met Chinese arbeiders uit Nederlands-Oostindië.

read on…

Pater Bas Mulder is niet meer

De alombekende pater Bas Mulder (88) is gisteren in Nederland overleden aan de gevolgen van het coronavirus. Hij kwam als 28-jarige naar Suriname en vertrok na een halve eeuw terug naar zijn geboorteland.

read on…

Na 52 jaar weer een ‘grote’ Suriname tentoonstelling in Arti et Amicitiae

Vanaf maandag 28 oktober 2019 tot half januari 2020 is in het sociëteitsgedeelte van Arti et Amicitiae in Amsterdam de tentoonstelling Brasa mi ori te zien van veelal Surinaamse kunstenaars uit twee privé collecties van Arti-leden: Carl Haarnack en Myra Winter (gezamenlijke collectie met Henry Strijk). Curator is de kunstenaar Harald Schole. Aan de hand van kunstwerken uit de collectie en/ of archiefmateriaal zal Myra Winter in de aanloop en tijdens duur van deze tentoonstellingen haar persoonlijke herinneringen en anekdotes vastleggen.

read on…

Paul Woei 80 jaar – 31 mei 1938 – 31 mei 2018

Eén van Surinames grootste kunstenaars is jarig vandaag, 31 mei 2018. Paul Woei viert zijn 80ste verjaardag. Vanaf zijn eerste stappen op het gebied van de beeldende kunst was duidelijk dat hij zijn geheel eigen weg zou volgen. Vaak een pionier. De eerste die diep het bos introk en weken bij de inheemse gemeenschappen verbleef die hem zo geinspireerd hebben – nog steeds – en die een rode draad vormen in zijn oeuvre, van de houten sculpturen tot zijn gedetailleerde, vaak zeer grote, schilderijen. read on…

Chinezen: Taalbarrière grootste boosdoener

door Wytske van Tilburg

Paramaribo – Ter gelegenheid van 160 jaar Chinese vestiging in Suriname organiseerde de Suriname Chinese United Association (SCUA)een lezing in Royal Torarica. De belangrijkste boodschap: ‘Er is niets aan de hand met Chinezen in Suriname’. Maar de problemen die bij de Chinese immigratie ontstaan, worden ook niet ontkend.
De taalbarrière wordt als de belangrijkste boosdoener beschouwd. Volgens de sprekers maandagavond zijn er twee verschillende taalbarrières. De eerste omvat communicatieproblemen tussen westerlingen en Chinezen en de tweede behelst de diverse dialecten die eveneens zorgen voor problemen tussen de Chinezen onderling.
Begrip en geduld
Stephen Tsang. Foto: Irvin Ngariman.

 

Steven Tsang, voorzitter van SCUA, beschrijft de communicatieproblemen tussen de westerling en de Chinees. “De problemen zijn bij iedereen bekend. Het is niet dat de Chinezen niet willen leren, maar ze willen niet opvallen.” De SCUA wil de problemen rond Chinese immigratie actief aanpakken. Tsang pleit onder meer voor een Chinese immigratiecursus en wil samen met de regering de stroom van immigranten begeleiden. “Wij vragen Surinamers om begrip en geduld bij het oplossen van dit vraagstuk. Het is een kwestie van tijd. Wij willen helpen bij de opbouw van Suriname.”
Oude en nieuwe Chinezen
William Man a Hing, jurist en naamkundige, heeft het vooral over de taalbarrière tussen de oude en de nieuwe generatie Chinezen. Volgens Man a Hing is dit is een continu proces, omdat er altijd nieuwe Chinezen zullen blijven komen. “Door de verschillende dialecten verbrokkelt het contact tussen de kinderen en de ouders.” Zijn oplossing: ‘hard aan het werk gaan met z’n allen!’ “We moeten niet bang zijn voor de nieuwe generatie Chinezen, maar die juist verwelkomen.” Zowel de oude als nieuwe generatie Chinezen heeft elkaar nodig en kan elkaar maar beter ondersteunen.
Chinese danseressen tijdens Carifesta. Foto @ Sirano Zalman
Kunstenaar Paul Woei vindt dat er te veel misverstanden zijn rond de Chinezen en tussen de Chinezen onderling. Hij vertelt veel liever over de inbreng van de Chinees in de ontwikkeling van Suriname. Zijn enthousiasme blijkt uit de vele zijsprongen in z’n verhaal, af en toe is hij zelf even de rode draad kwijt. De meeste gasten hangen aan zijn lippen, anderen lijken hem niet meer te kunnen volgen. Wegens het strakke schema kan Woei zijn verhaal niet afmaken, maar na afloop is er nog gelegenheid om Woei zelf te spreken. De meningen over de lezing zijn verdeeld. Esther Lai-A-Fat hoopte meer te weten te komen over haar voorouders. Ook vind ze de lezing van Woei ‘een beetje warrig’. Stanley Tjin noemt beide lezingen juist ‘boeiend en geestig’.
Na de lezingen opent minister Ashwin Adhin van Onderwijs en Volksontwikkeling de fototentoonstelling over 160 jaar Chinese vestiging. De tentoonstelling, samengesteld door Woei, is vandaag nog voor het laatst te bezichtigen in Royal Torarica. Daarna verhuist de tentoonstelling naar het Nationaal Archief.
[uit de Ware Tijd, 16/10/2013]

Chinese Kunst toont krachtige expressie

Paramaribo – Een leeuwendans, die goed geluk moest voorstellen, ging vooraf aan de opening van de expo Crossing Borders in De Hal. Thea Valk mag woensdagavond het rode lint doorknippen en geeft in haar openingsspeech aan, dat er tijdens de Nationale Kunstbeurs (NK) altijd wel Chinese kunst vertegenwoordigd is.

“Maar dit gaat een stap verder”, bevestigt de vertegenwoordiger van NK. Ook Marijke Lie, de curator van de expo, is zeer enthousiast, dat zij eindelijk de expo mag openstellen. “Het is een wens die in vervulling is gegaan, waarmee ik hoop een dialoog op te starten tussen de Westerse en Chinese kunst hier in Suriname.”
Het zijn vooral de sprekende gezichten van Yin Da die het publiek trekken. Expressievolle gelaten die een beeld geven van China zoals de kunstenaar het ervaart.  Foto: Jason Leysner.
Chinese sfeer
De gevierde Chinese kunstenaar Paul Woei geeft een korte inleiding over Chinese kunst. Klassieke Chinese muziek klinkt sfeervol door de expositiehal. Rode lampionnen en een bak met ‘fortune cookies’ maken de sfeer compleet Chinees. De zaal is in tweeën opgedeeld. Het eerste gedeelte laat traditionele kunst zien. “Om de mensen op te warmen en in de Chinese sfeer te brengen”, legt Lie uit. “Zou je direct binnenkomen bij de ‘echte’ expo, dan zou China je niet als oorsprong te binnen schieten. Wie geen kennis heeft van de Chinese filosofie met betrekking tot kunst, ziet gewoon Westerse kunst.”
Beeld van China
Maar de werken van de vier kunstenaars spreken wel aan. Soms onbegrijpelijk, sprekend en heel vaak indrukwekkend. De vlakken van Qiao Leikai zijn ingevuld met talloze stippen en strepen die een onduidelijk patroon vormen. Maar de honderden stippen in goudverf op een zwarte achtergrond hebben duidelijk kunnen bekoren, want hij blijkt al verkocht te zijn. De strakke korte strepen van Qiao Liang vormen een waar abstract kleurenspektakel. Even komt het typisch herkenbaar Chinese terug in de vrouwelijk naaktschilderijen van Zhang Jianqiang. Slanke, mollige, tot hele dikke vrouwen zonder gezichten, worden door de kunstenaar op doek uitgebeeld. De gezichtloze figuren zijn echter geaccentueerd met ragfijne zwarte strepen. Toch zijn het vooral de sprekende gezichten van Yin Da die het publiek naar zich toetrekken. Gezichten ‘gevangen’ in een autospiegel. Zeer expressievol, met levendige ogen en groot detail geven deze werken een beeld van China zoals de kunstenaar het ervaart.
[uit de Ware Tijd, 21/02/2013]

Surinaamse cultuur en regenwoud op OAS-expo

door Charles Chang

Paramaribo – In de Marcus Garvey Hall of Culture van de OAS in Washington DC vindt van 14-23 november een bijzondere expositie plaats. Beeldend kunstenaar Paul Woei krijgt dan de eer daar een solo-expo te houden. Het betreft nieuwe en oude werken, waaronder een deel van zijn eigen collectie. Deze non-verkoop expositie staat in het kader van het jaar van de Inter- Amerikaanse Cultuur, welke dit jaar door de OAS werd uitgeroepen.
“Geen enkele kunstenaar in Zuid-Amerika heeft zulke werken gemaakt over de inheemsen”, zegt Woei over één van de redenen waarom hij door de OAS werd gevraagd om te exposeren. Bekend van de kunstenaar is dat hij voor zijn werk jaren onder de Trio’s in het verre binnenland heeft geleefd. De traditionele leefwijze was toen nog sterk. Woei heeft ook de cultuur van Galibi op canvas uitgebeeld. Wat hem nu vooral bezig houdt, is het behoud van ons cultureel erfgoed ? van zowel de inheemsen als de slaven en contractarbeiders ? welke volgens de kunstenaar in snel tempo aan het verdwijnen is. Hij hoopt de mensen meer inzicht te geven in de waarde van en het respect voor het eigen erfgoed, door het leven en de cultuur in het regenwoud en op de plantages uit te beelden. Deze expo ziet hij ook als een unieke gelegenheid om onze culturele diversiteit aan de wereld te tonen en daarmee Suriname op de kaart te zetten. “We zijn al jaren lid van de OAS, maar vaak genoeg weet men niet waar Suriname ligt,” aldus de kunstenaar in een artikel uitgegeven door de OAS.

Paul Woei bezig aan een van zijn nieuwe werken vóór zijn vertrek. Voor de expo verblijft Woei al enige tijd in de VS om zich daarop voor te bereiden. (Foto: @ Charles Chang)

De geselecteerde werken zijn een weerspiegeling van zijn veertig jaar durende zoektocht door Suriname naar culturele informatie. Thema’s als mensheid, lijden en survival komen terug in zijn werken. Hoewel Woei, volgens de ying- en yang-filosofie, balans en harmonie zoekt in het leven, zegt hij vaker het tegenovergestelde te creëren: the vibrancy of life. Zijn deelname is mede mogelijk gemaakt door het ministerie van Buitenlandse Zaken en de permanente missie van Suriname bij de OAS.

[uit de Ware Tijd, 10/11/2011]

 

Chinezen drukken hun stempel op cultuur

door Josta Bauw

De Chinezen hebben met hun komst naar Suriname de cultuur veranderd met de tradities die zij hebben meegenomen. Paul Woei, China specialist, zegt dat de Chinezen onder andere rijst, onderwijs en handel hebben gebracht naar Suriname. “De eerste school is in 1888 opgericht. 70% van de leerlingen was Chinezen. Bij elk beroep, ook in het onderwijs, zijn de eersten Chinezen geweest”. Woei zegt dat de Chinezen altijd hoge posities hebben bekleed. “Maar nog nooit is een Chinees opgestaan om te zeggen: ik heb dat gedaan. De Chinese filosofie zegt: je doet je dingen, je krijgt je salaris en je klets er niet meer over”.

Woei vindt dat de waardering voor Chinezen die zich verdienstelijk hebben gemaakt uitblijft. “Als we research doen in Suriname mogen we deze mensen niet meer overslaan”, meent hij. Om de mate van integratie nog duidelijker te maken zegt Woei dat de Chinezen ook nooit bang zijn geweest om te trouwen met niet-Chinese vrouwen.

Ling-Nget-Tet, ondervoorzitter van de Vereniging Kong Ngie Tong Sang. zegt dat de Chinezen happy zijn met de nationale vrije dag. “Ze sluiten 1 januari niet, maar bij de viering van het Chinees Nieuwjaar sluiten zij wel. Ze nemen hun eigen nieuwjaar serieus. Ze zijn blij dat iedereen kan meegenieten van deze dag, ook de Surinaamse samenleving. Want als je door de weeks moet werken en je krijgt een uitnodiging hoe doe je dan?” Hij geeft aan dat de Chinese vereniging Fa Len, een overkoepelend orgaan van een aantal Chinese organisaties, de regering heeft gevraagd om deze dag uit te roepen tot een nationale vrije dag.

 

Het Chinees Nieuwjaar is een van de grootste feesten in de Chinese cultuur. Het wordt al ruim 3000 jaar gevierd. In China en de overzeese Chinezengebieden wordt het 15 dagen gevierd, maar in Suriname en in de regio is het gewoon een vrije dag om samen met familie en vrienden te gaan eten in de vereniging. In Kong Ngie Tong Sang wordt het volgens traditie groots gevierd. Er zullen toespraken worden gehouden door respectievelijk de voorzitter van Kong Ngie Tong Sang, de Chinese ambassadeur en de president van de republiek Suriname. Vervolgens zal er vuurwerk worden afgeschoten gevolgd door een lunch en culturele optredens.

Een aantal Chinese winkeliers in de binnenstad en omgeving zegt blij te zijn met de vrije dag. Hu, een supermarkthoudster in de Gonggrijpstraat zegt : “Ik ga wandelen en eten bij familie. Een andere winkelierster deelt mee: “Vroeger was ik ‘s morgens gesloten en ging ik pas ‘s middags open. Maar nu we een vrije dag hebben ga ik de hele dag sluiten”. Ook zij verheugt zich op de gezellige etentjes met de familie. Maar niet iedereen deelt dezelfde mening, zoals een Chinese mevrouw achter de winkelkassa die zegt: “Wij hebben nooit Chinees nieuwjaar gevierd, wij houden ons gewoon aan 1 januari, het heeft gaan zin om twee keer nieuwjaar te vieren. Die vrije dag komt ons natuurlijk nadelig uit, vooral in deze harde tijd, want wij moeten de werknemers gewoon doorbetalen”.

Dit jaar is het jaar van het Konijn. Micle Fung, directeur-eigenaar van Soeng Ngie en Co zegt dat mensen die in dit jaar worden geboren eerlijk zijn, voorzichtig, gevoelig met een hoog intuïtieve gevoel voor zaken. Hij zegt dat de meesten Chinezen in de handel zitten: “Het zit in ons bloed”, meent hij. Hij vraagt aan de samenleving om de Chinees niet als boeman te zien. “We zijn allemaal harde werkers, we moeten samenwerken om Suriname op te bouwen want we hebben allemaal profijt daarvan”.

[uit Starnieuws, 3 februari 2011]

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter