blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Wijntuin Emile

In memoriam Otmar Buyne

Paramaribo, 29 november 1929 – Capelle aan den IJssel, 3 november 2021

door Corine Spoor

Otmar Buyne was zo’n veelzijdig man dat hij moeilijk in een hokje is te vangen. Verwoed sportliefhebber, psychiater, oprichter van instellingen voor geestelijk gehandicapten en verslaafden, dichter, zelfbenoemd culinair artist, schrijver van kookboeken en eerste zwarte governor van Lions in Nederland.

read on…

Hoogste pauselijke onderscheiding Emile Wijntuin

door Jason Pinas

PARAMARIBO – Oud-parlementsvoorzitter Emile Wijntuin, die op 7 mei is overleden, kreeg zaterdag postuum de hoogste pauselijke onderscheiding voor leken gelovigen. Het bewijs van eer is tijdens een speciale dienst in de kathedrale basiliek in ontvangst genomen door zijn weduwe Ninon Wijntuin-Alvares. Diverse notabelen onder wie oud-vicepresident Ramdien Sardjoe en first lady Mellisa Santokhi-Seenacherry waren aanwezig.

read on…

In memoriam: Emile Linus Alfred Wijntuin

 door Chan E.S. Choenni

Oud-parlementsvoorzitter Emile Wijntuin, die op 6 mei op 95-jarige leeftijd overleed, heeft zijn reputatie behouden van een onkreukbare politicus, ondanks alle politieke stormen gedurende zijn loopbaan. Hij voerde morele integriteit hoog in het vaandel en is nooit van corruptie beschuldigd.

read on…

Rechtdoor naar de Johan Ferrierstraat?

door Emile Wijntuin

Johan Henri Eliza Ferrier werd geboren op 10 mei 1910 te Paramaribo. Bezocht de achtklassige Hendrikschool, werd onderwijzer, slaagde voor de Hulpakte en werd lid van de Koloniale Staten van Suriname. Hij was ook directeur van het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling, daarna directeur van de Firma Bruynzeel, promoveerde in 1950 tot doctor in de Letteren en Wijsbegeerte. Zijn pedagogische studie had betrekking op Suriname. In 1950 werd Dr. J.H.E. Ferrier uit het Eenheidsfront tot Minister-President gekozen. read on…

Emile Wijntuin wil geen onderscheiding van Bouterse

door Naomi Hoever

.
Paramaribo – In verband met de viering van 41 jaar Staatkundige onafhankelijkheid aanstaande vrijdag, zal het staatshoofd zoals ieder jaar, personen huldigen die zich verdienstelijk hebben gemaakt binnen de Surinaamse gemeenschap. Voormalig voorzitter van de Staten van Suriname, Emile Wijntuin, wijst bij voorbaat elke vorm van erkenning door Bouterse faliekant af. read on…

Het Surinaams werd voor één dag wereldtaal

door E. Wijntuin

De Bisschopswijding van de zeer gerespecteerde Pater Karel Choenni in de Basiliek, was een plechtige en historische gebeurtenis voor ons land. Velen in de wereld hebben dit gebeuren, via televisiebeelden en het internet, live kunnen meemaken. read on…

Weduwe Arron schenkt documenten aan Archief

Paramaribo – Peter Meel, professor aan de Leidsche Universiteit, heeft vrijdag zijn biografie over Henck Arron gepresenteerd aan Suriname. De weduwe van Henck Arron, Antoinette Arron-Leeuwin, bood persoonlijke documenten, aan het Nationaal Archief van Suriname (NAS) aan. “Ik hoop dat men hier wat aan heeft, en ik doe een oproep aan alle Surinaamse politici om hun persoonlijke documentatie ook openbaar te maken en te schenken aan het Nationaal Archief”, zei Arron-Leeuwin in haar dankwoord tijdens de boekpresentatie . Het NAS heeft als taak archieven beschikbaar te stellen voor openbaar gebruik. read on…

Verzwegen held Doedel herrijst naar glorie

door Donovan Mijnals
 
Henk Herrenberg (l) lijkt hier bijna trots een uiteenzetting te doen van hoe hij eigenhandig de doodgewaande held Louis Doedel opspeurde. Zijn medestanders Jan Haakmat (r) en Emile Wijntuin van het Comité Eerherstel Louis Doedel luisteren aandachtig. Foto: Stefano Tull
Paramaribo – Louis Doedel is niet dood. Tenminste, het Comité Eerherstel Louis Doedel doet er alles aan om de Surinaamse held te onttrekken aan de donkere schaduwen van het graf. De organisatie vindt dat de nationale strijder al veel te lang een stiefmoederlijke behandeling te beurt valt. Op 10 januari wordt van de vakbondsleider daarom alvast een bronzen kop, door Erwin de Vries vervaardigd, onthuld op het terrein van de Stichting Scholings Instituut voor de Vakbeweging in Suriname (Sivis).
Wolffenbuttel. Foto Tropenmuseum Amsterdam
“Hij had zich opgeworpen als spreekbuis en voorvechter van arbeiders. In feite was hij de eerste vakbondsleider en dat is hem heel duur komen te staan”, legt Jan Haakmat uit. Volgens de secretaris van het comité is mede vanwege die rol die Doedel gespeeld heeft dat zijn beeltenis voor Sivis komt te staan. Op 1 mei 1931 organiseerde de leider het allereerste Arbeiderscongres in Suriname. Het zou nog 44 jaar duren voordat zo een bijeenkomst weer op touw gezet zou worden.
Voorzitter Emile Wijntuin, die ook een boek over Doedel schreef, vindt het daarom een doodzonde dat zo een belangrijke figuur uit de Surinaamse geschiedenis geen prominentere plaats geniet in het bewustzijn van de bevolking. “Ik ben bijzonder teleurgesteld in historici en vakbonden dat zij toestaan dat de grootste man in onze historie helemaal wordt doodgezwegen”, stelt hij zichtbaar tot op het bot geroerd. Toch laat Wijntuin zich niet lang daarna opgelucht uit dat die schandvlek binnenkort tot het verleden zal behoren.
Overigens werd Doedel al toen hij nog in leven was totaal verzwegen. Zo erg zelfs dat op een bepaald moment er ook bij familie onduidelijkheid bestond of er überhaupt nog bloed door zijn aderen stroomde. Of als hij ondertussen het tijdelijke met het eeuwige had verwisseld.
Gevoeglijk werd aangenomen dat het laatste waar was. Het was na een intensieve zoektocht van toenmalig Statenlid Henk Herrenberg dat de eens zo krachtige volksleider uiteindelijk in 1976 helemaal aan het eind van zijn Latijn in de inrichting Jaigobind gevonden werd.
“De man die zoveel voor het land betekende, stond daar gebroken en bijna totaal vergeten op blote voeten”, schetst Herrenberg een treurig beeld. Maar de dag na zijn vondst had het Statenlid wel een blijde vermelding tijdens de vergadering: “Louis Doedel leeft nog!” Lang had de leider echter niet meer te leven. Op 10 januari 1980 overleed de vergeten grootheid. Toen pas kwam er een eind aan 43 jaar van onrechtmatige opsluiting.
In opdracht van gouverneur Kielstra was Doedel in 1937 opgepakt voor 28 dagen ‘observatie’ in een psychiatrische instelling. “In feite was hij daardoor de langste politieke gevangene in de geschiedenis”, benadrukt Wijntuin. Het comité wil afgezien van de onthulling van de bronzen kop ook dat de geschiedenis betreffende Doedel wordt herschreven. Daarnaast moeten een school en een plein naar hem worden vernoemd, vinden zij. “En de bronzen kop is slechts het begin; we gaan eraan werken dat er een heel groot beeld van hem komt, nu gaat dat ding beginnen”, verzekert Herrenberg.
[uit de Ware Tijd, 07/01/2013]

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter