blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Wielkens Joy

Festival Juni Gedicht 2018

Op zondag 24 juni 2018 vindt op het terrein van de Westergasfabriek in Amsterdam het poëzie-evenement Juni Gedicht 2018 plaats. De line-up vermeldt o.m. Radna Fabias en Joy Wielkens, maar blijft ondertussen groeien. Toegang gratis. read on…

Bijlmer Boekt!: Van Heemstra, Sitalsing, Wielkens, Marly, Ahaddaf, Biswane

Op 7 februari is er weer een nieuwe Bijlmer Boekt!, dit keer met Marjolijn van Heemstra, Karin Sitalsing, Joy Wielkens, Marly, Omar Ahaddaf en Andro Biswane. read on…

Een prettige reis door het hoofd van Louis Armstrong

door Rinus van der Heijden

 

Als je van jazz houdt en je wilt deze prachtige muziek doorgronden, dan kun je niet om Louis Armstrong heen. Dit geldt voor zowel de luisteraar als de uitvoerder: Armstrong heeft de trompet tot solo-instrument verheven en er gekoppeld aan zijn stem het begrip melodische improvisatie mee geïntroduceerd én ontwikkeld. De musicus die dit als geen ander heeft begrepen is de Nederlandse trompettist Michael Varekamp. Zijn liefde voor zijn legendarische Amerikaanse vakbroeder legde hij neer in de muziektheaterproductie Louis!, die JazzNu tijdens de première bezocht. read on…

Zomaar (After Work Theatre) – Joy Wielkens

Een mes, een achtergelaten schooltas, een onbeslapen bed.
Waxinelichtjes en knuffels bij een lantarenpaal.
De dood was toch voor oude mensen? read on…

Broadway klassieker A Raisin in the Sun in de Nederlandse theaters

De theatervoorstelling A Raisin in the Sun is een tijdloos familiedrama. In Amerika is het theaterstuk een klassieker, met diverse succesvolle Broadway uitvoeringen. In 2016 speelt Well Made Productions met een Nederlandse cast de voorstelling voor het eerst in Nederland. Op vrijdag 8 januari 2016 is de première in Schouwburg Almere. A Raisin in the Sun’ gaat over een familie met weinig financiële middelen maar met vele verwachtingen en dromen. read on…

Joy Wielkens speelt Zomaar

Een theatermonoloog van Debbie Tucker Green.
Alleen dit weekend te zien in het Compagnietheater Amsterdam

Een mes, een achtergelaten schooltas, een onbeslapen bed.
Waxinelichtjes en knuffels bij een lantarenpaal.
De dood was toch voor oude mensen? read on…

Crazy Blues

‘Blues means what milk does to a baby. Blues is what the spirit is to a minister. We sing the blues because our hearts have been disturbed. But when you sing the blues, let it be classy.’ (Alberta Hunter, 1977)
Vanaf begin februari is de nieuwe voorstelling van het Internationaal Danstheater Crazy Blues voor het eerst te zien in de theaters, met Joy Wielkens. read on…

Joy Wielkens zoekt haar vader met theaterstuk

door Peggy Brader

Kleinkunstenaar Joy Wielkens (31) heeft een groot verlangen: haar vader vinden die ze nooit heeft gekend. Met haar voorstelling Papa was a Rollin’ Nobody probeert ze hem te vinden. Daarnaast wil ze een stem geven aan kinderen van afwezige vaders.

Helaas, het komt in Caribische families maar al te vaak voor. Kinderen die alleen met een moeder opgroeien. Vader buiten beeld. Voor Joy (Surinaamse moeder, Arubaanse vader) was dit voldoende inspiratie geweest om haar derde solovoorstelling Papa was a Rollin’ Nobody te maken. “Hij is een nobody voor mij, want ik ken hem niet en ik weet niet wie hij is. Vandaar deze titel.’

Waar gebeurd
Desondanks is Wielkens goed terecht gekomen, dat heeft ze maar al te vaak gehoord. Maar toch, het blijft knagen. Waarom verdween haar vader uit haar leven? Ze zag hem slechts twee keer. Te vaag en te lang geleden om hem nog helder voor de geest te halen. Ze hoefde haar fantasie nauwelijks te gebruiken voor Papa…, want haar jeugd is boeiend genoeg om de voorstelling helemaal autobiografisch te maken.

We maken kennis met Joy, haar moeder en zus. Het zijn de jaren 70 en 80 in Amsterdam Osdorp. Het geploeter van haar moeder om het hoofd boven water te houden en het effect dat de afwezigheid van vader heeft op het hele gezin. De kinderen kwamen niets tekort, maar kregen ook een flink pak rammel op z’n tijd. Iets wat herkenbaar is bij Caribische gezinnen.

Taboe
“In eerste instantie wilde ik dit onderwerp onder de aandacht brengen, ook bij mensen met een Caribische achtergrond,” antwoordt Wielkens op de vraag wat ze wil bereiken met het stuk. “Het is iets waar niemand het echt over had. Het ging meestal over sterke vrouwen en moeders die de kar trekken. Dat is allemaal wel zo, maar ik denk dat we als kinderen ook wel iets gemist hebben door het feit dat we geen vader in de buurt hadden.”

Stem van het kind
Het kind heeft ook recht van spreken, vindt Wielkens. Zonder dat het weggewimpeld wordt met uitspraken als ‘ja, maar je bent toch goed terechtgekomen?’ Of ‘wat wil je nou, hij wilde je niet hebben, dus laat hem dan maar.’ Tja, maar feit blijft dat dit het gemis niet wegneemt, is de ervaring van Wielkens.

Het kan best zijn dat haar vader geen aardige man is. Dat houdt Wielkens voor mogelijk. Toch vindt ze het jammer dat ze hem niet kent, zeker hoe ze de dertig is gepasseerd. “Ik besef dat ik als vrouw van 31 niet weet wát een vader is, terwijl ik misschien ook kinderen wil met een man.”

Zoektocht
Met Papa… wil ze haar vader vinden, met het einde van haar toernee (eind januari) in zicht. Instanties die voor haar op zoek zijn, hebben tot nu toe ook geen resultaat geboekt. Na iedere voorstelling hoopt ze dat hij plotseling voor haar neus staat. Ook al weet ze niet waar hij woont of als hij überhaupt nog leeft. Maar dat hij reeds overleden is, daar gaat ze niet vanuit. Stel dat hij deze tekst leest of haar op de radio hoort? Dan wil Joy dat hij contact met haar opneemt. ” Ik zou zijn hand willen schudden en hem in de ogen willen kijken. Ik wil graag de man zien die mijn vader is.”

[RNW, 21 januari 2012]

Foto’s: Achmed Peroti

Debat Sharing Identities

Talkshow over de vrouw achter het stereotype

Black Magic Woman en Woman inc. slaan de handen ineen en organiseren tijdens het festival deze inspirerende talkshow. Hoe denken vrouwen van verschillende culturele achtergronden over geld, seksualiteit en familie? Het gaat bij Voices om ontmoeting en inspiratie. Op zoek naar wat ons verbindt en wat we met elkaar delen, ongeacht afkomst en positie. Met o.a. Joy Wielkens en Yesim Candan, Shay Kreuger en Suzan Yucel

Dit keer niet in Pakhuis de Zwijger, de thuisbasis van WOMEN Inc., maar in het Bijlmer Parktheater tijdens het Black Magic Women Festival. Onder de noemer Sharing Identities gaat WOMEN Inc. samen met Voices in gesprek over de vrouw achter het stereotype. Het publiek zal verwend worden met een speciale verrassing.

Presentatie: Tanja Jadnanansing

Zondag 13 november
15.00 – 16:30 uur. Ymerezaal

Naar de bodem zwemmen


Van oktober 2011 tot januari 2012 is Joy Wielkens op tournee met haar nieuwe muziektheatervoorstelling Papa was a rollin’ ….Nobody. Wielkens, zo staat op de flyer vermeld, putte voor deze voorstelling uit haar eigen leven van kind uit een vaderloos gezin. Deze voorstelling werd o.a. mogelijk gemaakt door het Bijlmer Park Theater dat Wielkens als Artist in Residence de mogelijkheid bood te werken aan deze voorstelling.Joy Wielkens is van vele markten thuis. Afgelopen jaar speelde ze mee in de film Sonny Boy. Daarvoor was ze te zien in de politieserie Van Speijk en vervulde ze rollen in musicals, theaterstukken en ook een kindervoorstelling. Het meest valt ze echter op in haar muziektheatervoorstellingen. Papa was a rollin’… Nobody is haar derde. Hiervoor maakte ze Sneeuw en Negra. Terecht besteedde de pers veel aandacht aan haar shows. Wielkens put voor haar programma’s uit eigen leven en daarmee uit het leven van vele nieuwe Nederlanders. Negra ging over de vraag naar de identiteit. Papa was a rollin’… Nobody behandelt een belangrijk gegeven in zwarte gezinnen uit en in het Caraibisch gebied en Amerika namelijk die van de afwezige vader.

Lees verder op Oer digitaal vrouwenblad

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter