blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Vries Erwin de

Standbeeld Lachmon ‘tuinkabouter’

Het standbeeld van Jaggernath Lachmon op het VHP-terrein aan de gelijknamige straat. Kunstenaars plaatsen kritiek bij het kunstwerk. Foto: Claudio Barker
door Meredith Bruce
Paramaribo – “Ik vind het jammer dat men dit als een kunstwerk beschouwt, want daar valt het echt niet onder”, reageert kunstenaar Erwin de Vries op het zaterdag onthulde beeld van VHP-oprichter Jagernath Lachmon.
Erwin de Vries
De onthulling was in verband met de feestvergadering van de VHP op het partijterrein aan de Jagernath Lachmonstraat. Het beeld dat in India vervaardigd is, suggereert een blanke huidskleur in tegenstelling tot van wijlen Lachmon die een bruine huidskleur had. Daarnaast zijn de armen langer in verhouding tot de rest van het lichaam.
De Vries legt uit dat de kwaliteit van een monument van een persoon bepaald wordt door het karakter van die persoon “en niet de versierselen zoals kleur en ondeugdelijke anatomische fouten. Het doet mij meer denken aan een tuinkabouter”, vervolgt hij.
Ook Patrick Tjon, docent Beeldende Kunst op de Academie voor Hoger Kunst- en Cultuur Onderwijs heeft kritiek op het kunstwerk. “De proportie van het beeld is anatomisch niet correct en niet naar realistische verhouding. De kleuren zijn ronduit afschuwelijk, wat maakt dat het beeld voor de omgeving zal gaan afsteken”, zegt Tjon. Hij vindt daarentegen dat de zwarte broek en het witte hemd wel karakteristieke kenmerken waren van Lachmon.
Kunstkenner Sonny Hira
VHP-bureauwoordvoerder Sonny Hira is echter tevreden met het kunstwerk. “De verhoudingen, afmetingen en gebruikte kleuren zijn door de beeldhouwer, aan de hand van zowel foto-als filmmateriaal, zo getrouw mogelijk weergegeven”, meent hij. Hira zegt dat het beeld “vanwege betrekkelijk lage kosten” in India is vervaardigd. “Alle in Suriname uitgebrachte offertes lagen enkele duizenden US dollars boven de Indiase prijs”, aldus Hira.
Hoeveel is neergeteld voor het beeld kan hij vooralsnog niet exact aangeven. Namen van kunstenaars die een offerte hebben ingediend wil de woordvoerder vanwege discretie niet noemen.
[uit de Ware Tijd, 22/01/2014]

De Vries maakt borstbeeld van Dobru

$ Erwin de Vries $
door Robin Rosario
Paramaribo – De kunstenaar Erwin de Vries is bezig met een borstbeeld van Robin (Dobru) Ravales in klei. Daarna wordt het beeld naar Nederland verscheept om in brons gegoten te worden. De Vries vertelt dat toen hij hoorde dat Cuba van plan is Ravales te eren door een beeld van hem te plaatsen in de Cubaanse kunst Hall of Fame, hij niet heeft gedraald het beeld te maken.
Hij geeft aan vanwege zijn leeftijd niet zo vaak meer te werken, maar wel bereid is dit kunstwerk te maken. Het borstbeeld zal Euro 35.000,00 kosten. Dobru staat nog steeds bekend als schrijver en dichter. Zijn meest bekend gedicht is ‘Wan Bon’.
[uit GFC Nieuws, 12 oktober 2013]

Slaafgemaakte Elieser gehuldigd

door Stuart Rahan

Ouderkerk aan de Amstel – Tijdens een plechtige ceremonie op de oudste Joodse begraafplaats in Nederland Beth Haim in Ouderkerk aan de Amstel, is een beeltenis van de slaafgemaakte Elieser onthuld.
Iinitiator van de beeltenis van de slaaf Elieser, Perez Jong Loy, houdt trots een hand op de schouder van zijn “opa”. Het bronzen beeldje dat nog een officiële plek krijgt, is gemaakt door Erwin de Vries. Foto Stuart Rahan
Elieser werd als eerste en enige slaafgemaakte Afrikaan in 1629 begraven naast zijn meester. Perez Jong Loy, voorzitter van de stichting Opo Kondreman, beijverde zich jaren voor de beeltenis. Kunstenaar Erwin de Vries maakte het ontwerp. Waar het beeld komt te staan, is nog onbekend.
Tegelijk met de onthulling van het beeld, kreeg Elieser ook zijn eigen pad. Het Elieserpad loopt langs de begraafplaats. Dat Elieser aldaar werd begraven, was niet vanzelfsprekend. Hij werd eerst bekeerd tot het Jodendom. Slaafgemaakten kwamen onder normale omstandigheden in naamloze graven buiten de muren van de begraafplaats terecht. Elieser was de bediende van een Joodse koopman, Pauluo de Pina (ca. 1575-1634). Op de grafsteen staat dan ook “Servo (Bediende) Elieser”.
Koninklijke excuses?
Het is de vierde keer dat stichting Opo Kondreman in samenwerking met andere organisaties deze tocht over water organiseert naar het graf. Volgens Perez Jong Loy is deze symbolische tocht over het water een ode aan de tot slaafgemaakte voorouders die van het vasteland van Afrika naar het Caribisch Gebied en de Amerika’s verscheept werden. Er wordt ongeveer een uur gevaren vanaf de steiger nabij het Heineken Museum naar de gemeente Ouderkerk aan de Amstel. Ondertussen worden verhalen over de slavernij verteld. Dit jaar waren er ook leerlingen bij van een VMBO-school, die nooit eerder lessen over de slavernij hebben gehad. Enkele leerlingen dachten zelfs dat de slavernij slechts tien jaren had geduurd, omdat er twee jaartallen steeds terugkeren. In het jaar 1863 toen de slavernij in administratieve zin was afgeschaft en 1873 als officiële datum toen de slaafgemaakten hun volledige vrijheid als mens terugkregen.
Roy ‘Kaikusi’ Groenberg van de stichting Eer en Herstel, zorgde tijdens de ceremonie even voor wat commotie toen hij bekendmaakte dat koning Willem Alexander en koningin Maxima in de Surinaamse Assemblee hun excuses zouden aanbieden voor het Nederlandse slavernijverleden. De ruim vierhonderd aanwezigen rondom het graf van Elieser klapten uit blijdschap. Reeds enkele jaren zijn er geluiden vanuit de Surinaamse gemeenschap in Nederland voor een officieel excuus vanuit het koningshuis. Maandag tijdens de herdenking in het Oosterpark van 150 jaar afschaffing van de slavernij is het koninklijk echtpaar officieel aanwezig. Dan zal blijken of het grote verlangen van de Surinaamse gemeenschap ook waarheid zal worden.
[uit de Ware Tijd, 28/06/2013]

Nederland blijft verantwoordelijk voor misdaad tegen menselijkheid

 
Bij lancering donatiecampagne slavernijmonument

door Stuart Rahan
De start van de donatiecampagne in Nederland voor het slavernijmonument in Suriname is net geweest. “Wij spreken onze Nederlandse regering aan op haar historische verantwoordelijkheid”, vindt Biekman, voorzitter van het Landelijk Platform Slavernijverleden in Nederland.
“Ik zou het toejuichen als meneer Bottse met de organisaties in Suriname in het reine te komen”, roept Biekman op, die hoopt dat het spreekwoord dat in het huis van de timmerman de banken kraken niet bij toepassing op hem is.
Voor Winston Wirht (r) is de komst van het monument voor het slavernijverleden een ‘yeye tori’ die hem in een droom werd opgedragen. Barryl Biekman (l) was de gelukkige koper van het eerste geveilde aurum.
Geen uitsluiting
Het Broki-collectief spreekt zijn ernstige afkeuring uit over de intentie die er bestaat in de samenleving om aan de Nederlandse regering een bijdrage te vragen voor de vervaardiging van het monument. Tegen Starnieuws zegt Bottse ook niet te willen dat de Surinaamse regering geld steekt in het slavernijproject. Onbegrijpelijk, vindt Biekman. “In feite zegt Bottse dat er geen geld moet komen voor het reconstrueren van het geschiedenisonderwijs, er geen nieuwe geschiedenisboeken moeten komen en dat het onderwijscurriculum niet aangepast moet worden. In de kern van zijn verhaal mag de dader vrijuit gaan”, stoort Biekman zich aan de kortzichtigheid van Bottse. “In dit kader benaderen wij iedereen. Als hij geen geld wil dan moet hij het monument zelf financieren. Toch weet Biekman enige waardering op te brengen voor het feit dat Bottse voor het monument is dat door kunstenaar Erwin de Vries is gemaakt. “Wij volgen de route van Winston Wirht (voorzitter van de stichting Green Heart Foundation International en initiatiefnemer, red.). Die sluit niemand uit. Als de Surinaamse overheid vindt dat elke Surinamer een aurum moet hebben, dan juich ik dat toe. En als een gemeente hier in Nederland voor de gemeenteambtenaren een aurum wil, dan zeg ik geen nee. We kunnen later zeggen dat dit monument tot stand is gekomen door schuldbekentenis van de nazaten van de daders vanwege hun goede wil dat er iets moet gebeuren.”
Wirht daarentegen is iets milder in zijn reactie naar Rudi Bottse toe. “Dat is de aanpak van de goeie man. Ik sluit niemand uit. Ik sluit geen enkele instantie of persoon uit. Als er een donatie komt van het Rijk, voilà. Het maakt mij niet uit. We staan er open voor en dat hebben wij ook meegedeeld aan Nederlandse ambassade in Suriname. Zij hebben additionele informatie opgevraagd. Wij hebben die opgestuurd en wachten af.”
Half miljoen aurums
Er is een minimaal bedrag van 400.000 US dollar nodig voor het monument en een nader bedrag voor de inrichting van het William Kraanplein, waar het monument moet komen te staan. Voor iedere donatie krijgt de gever een gouden gedenkaurum van 0,05 gram met een afbeelding van het monument erop en een exclusieve tekst bedacht door de donateur. Als het aan Wirht ligt, moet iedere Surinamer zo’n aurum hebben. Voor hem is het een financieel onderpand dat in tijden van nood kan worden ingewisseld. Hij wil er een half miljoen van laten maken waarvan de eerste tweehonderd aan president Bouterse overhandigd zullen worden met de vraag: “What’s your motion?” Consul-generaal in Amsterdam, Roy Lieuw A Sie, heeft voor zijn tweeëntwintig personeelsleden elk een aurum gekocht. Zijn droombeeld is dat het aurum als relatiegeschenk aan bezoekende diplomaten en politici aan Suriname aangeboden wordt. Er zijn plannen om landen als India met ruim één miljard inwoners te interesseren voor zijn aurum. “Indiërs houden van goud en als vijftien miljoen mensen belangstelling tonen, ben ik al tevreden.” Het is de bedoeling dat het monument op 25 november dit jaar wordt onthuld. Wirht denkt dat naast de kosten voor het monument en de inrichting van het plein er ook een groot feest moet worden gehouden, zoals hij zich de Bigi Spikri kan herinneren toen Suriname honderd jaar afschaffing slavernij vierde in 1963. Daarnaast moet er een basis worden gecreëerd voor verdere sociale en culturele emancipatie van de doelgroep.
Het ontwerp van het slavernijmonument door Erwin de Vries
Yeye tori
“Ik heb die calling gehad in mijn droom. Ik kan er niets anders aan doen dan daaraan gehoor te geven. I have to do it,” luidt de verklaring van Wirht. Het is niet de eerste keer dat er stemmen opgaan voor de oprichting van een monument ter nagedachtenis van het slavernijverleden. Verschillende bronnen gaan zelfs terug naar 1913. In 1953 en 1963 is in de archieven van Vereniging Ons Suriname informatie opgedoken waarin de plannen er ook waren. Door onduidelijke redenen zijn die plannen toen niet uitgevoerd. Zoals het er nu naar uitziet, zal na honderdvijftig jaar afschaffing slavernij het monument er wel komen. Helaas zal de onthulling niet op 1 juli 2013 plaatsvinden en of de streefdatum van 25 november dit jaar, de dag van de staatkundige onafhankelijkheid van Suriname gehaald wordt, is nog maar de vraag. Dat het er komt, is een ding wat zeker is. Tenminste, als het aan Wirht ligt. Voor hem is het een zoals hij het noemt ‘yeye tori’, die hem genoodzaakt heeft dit tot zijn levenstaak te maken.-.
Een aurum of goudcertificaat dat elke donateur krijgt voor zijn bijdrage aan het monument voor het slavernijverleden in Suriname. Voor SRD50, USD15 of 15 euro kan iedereen in aanmerking komen voor zo’n aurum.
[uit de Ware Tijd, 27/04/2013]

Start donatiecampagne voor opzetten Slavernijmonument in Suriname

In verband met de donatiecampagne voor het opzetten van een nationaal Slavernijmonument in Suriname, zullen deze maand twee informatiebijeenkomsten in Nederland worden gehouden. De hoofdspreker is drs. Winston Wirth uit Suriname. Hij zal het project toelichten en de start van de campagne in Nederland inluiden.
De bijeenkomst voor de regio Amsterdam en Utrecht vindt plaats op zondag 21 april, in het gebouw van de Vereniging Ons Suriname aan de Zeeburgerdijk 19A te Amsterdam(15.00u-18.00u). Voor de regio Rotterdam/Den Haag is dat op woensdag 24 april in het gebouw van Stichting Trefcentrum Wi Masanga, Rauwenhoffstraat 39 te Rottetdam (17.00u-20.00u).
Tijdens de bijeenkomsten heeft u de gelegenheid om vragen te stellen en het gedenk Aurum(*) inclusief een videopresentatie over ‘the making of’ en de maquette van het slavernijmonument te bezichtigen. Ook kunt u desgewenst direct na de bijeenkomst uw deelname donatieformulier invullen.

(*) Bij elke donatie van SRD 50, 15 US dollar of 15 euro krijgt elke donateur als blijk van waardering een gedenk Aurum met daarop een beeltenis van het Slavernij Monument

Kunstenaars willen competitie voor ontwerp slavenmonument

door Tascha Samuel

 

Paramaribo – De Green Hearts Foundation (GHF) van Winston Wirht heeft het initiatief genomen om te zorgen voor de financiering van het project van de Stichting Nationaal Monument Slavernij Verleden. Dit houdt in het werven van fondsen voor het opzetten van het monument ter herdenking van de slavernij.
De stichting heeft besloten dat het ontwerp van kunstenaar Erwin de Vries, dat 400.000 US dollar kost, het monument zal worden dat zal verrijzen op een plek in Suriname. Velen vragen zich echter af waarom er is gekozen voor het ontwerp van deze kunstenaar en er geen nationaal contest is gehouden voor het ontwerpen van het monument.
Richtlijnen en criteria
“Jaaa. Dat vind ik ook”, antwoordt ontwerper en kunstenaar Hennah Brunings, als haar gevraagd wordt over de mogelijkheid van een nationaal contest. Het feit dat het ontwerp van de Vries gewoon een kopie is van het monument dat in Nederland staat, valt bij haar ook niet in goede aarde. Volgens de kunstenares zou dit nationaal monument gemaakt moeten worden onder strenge voorwaarden met duidelijke richtlijnen. De jury moet deskundig zijn. Ook zou men niet moeten schromen om kunstenaars van Surinaamse afkomst in diaspora te betrekken. Het kunstwerk moet in ieder geval de natie aanspreken. “Ik ben deel van de natie, mijn overgrootmoeder was een slavin.”
Erwin de Vries met zijn ontwerp voor een slavernijmonument in Suriname.
Foto © Michiel van Kempen
Staat van dienst
Armand Zunder geeft aan dat het ontwerp zeker niet hetzelfde als het in Nederland staande kunstwerk is. “Het is niet zo dat er zomaar gekozen is voor het ontwerp van de Vries. Hij is de enige met zo een staat van dienst. De Vries heeft een trackrecord voor het ontwerpen van monumenten van dit kaliber en ook dit thema. Daarnaast is hij Surinamer”, stelt Zunder. Hij geeft aan dat een mogelijke internationale verkiezing minimaal twee jaar in beslag zou nemen. “Ik heb er geen bezwaar tegen. Het is juist goed. Het is ook grani geven aan een grote kunstenaar van eigen bodem”, stelt Zunder resoluut.
Liever open call
“Wanneer krijgen wij dan een kans”, vraagt kunstenaar Marcel Pinas zich af. “Met alle respect voor de kennis en prestaties van de Vries. Ik heb niks tegen hem, en dan hoef ik het niet te maken, maar wanneer krijgt de jonge generatie dan de kans”, vraagt Pinas. Ook hij stelt voor dat er liever een open call was geweest. Hij benadrukt dat daarbij goede criteria en een kundige jury van groot belang zijn. Pinas vindt het niet eerlijk dat er met een monument van groot nationaal belang op dergelijke wijze is omgegaan. De kunstvisionair stelt dat hij ervaart dat je vaak niet aan bod komt als je geen connecties hebt. Hij verwijst daarbij naar de totstandkoming van het logo van Carifesta. Er is hiervoor ook geen competitie of iets dergelijks uitgeschreven.
.
[uit de Ware Tijd, 12/04/2013]

Goud voor donateurs Slavernijmonument

door Audry Wajwakana

Paramaribo – Donateurs die een financiële bijdrage leveren voor het Slavernij Monument ontvangen een gouden aandenken. Dit in de vorm van een Aurum dat door het Amerikaans bedrijf Valaurum Inc. wordt geproduceerd.
Winston Wirht van de Green Hearts Foundation geeft uitleg over de donatiecampagne voor het Nationaal Slavernijmonument. Op de achtergrond de 24 karaatsgouden plaat waarvoor donateurs in aanmerking kunnen komen. Foto: Stefano Tull.
Dat maakte Winston Wirht, voorzitter van de Green Hearts Foundation (GHF) , gisteren tijdens een persconferentie bekend. “Bij elke donatie van SRD 50, 15 US dollar of 15 euro krijgt elke donateur als blijk van waardering een Aurum met daarop een beeltenis van het Slavernij Monument”, zegt Wirht. Dit aurum is gepatenteerd.
De Foundation heeft het initiatief genomen om te zorgen voor de financiering van dit project van de Stichting Nationaal Monument Slavernij Verleden omdat die de financiële middelen niet los kon krijgen. “Bij de introductie van het product Aurum tijdens de United Business Fair, hebben bedrijven en individuele personen zich middels intekening opgegeven een donatie te doen. “Hierdoor komen zij als blijk van waardering in aanmerking voor een Aurum”, zegt Wirht. De Aurum is een 24 karaats vliesdunne gouden plaat die een grootte heeft van een dollar biljet. Gulle donateurs die SRD 5.000, 1.500 US dollar of 1.500 euro of veelvouden daarvan geven, kunnen hun naam of logo op 100 Aurums of veelvouden daarvan gedrukt krijgen. “Zo kan eenieder zich verbonden voelen met het goede doel”, zegt Wirht.
Erwin de Vries. Foto @ Nicolaas Porter
Additionele kosten
De donatiecampagne van het project, dat totaal SRD 1.5 miljoen zal kosten, zal ook in Nederland gevoerd worden. Wirht zegt deze maand naar Nederland te vertrekken om deze campagne te lanceren in samenwerking met Barryl Biekman, voorzitter van het Landelijk Platform Slavernijverleden.
“De prijsopgave van de kunstenaar Erwien de Vries komt neer op ongeveer 400.000 US dollar, maar er komt meer bijkijken voor de onthulling en dat was niet meegenomen”, verduidelijkt Wirth die op een groter bedrag mikt.
De additionele kosten van het project worden door zijn Foundation betaald. “De omgeving van het kunstwerk zal moeten worden verfraaid en ook de onthulling zal indrukwekkend moeten zijn”, belooft Wirht. De plek waarop de monument komt te staan, kan hij nog niet doorgeven maar hij hoopt dat wanneer officieel om toestemming gevraagd wordt, goedkeuring zal worden gegeven voor het William Kraanplein (Poelepantje). “Het gaat immers om een plek die historisch verbonden is met de Afro-Surinaamse groep.”
[uit de Ware Tijd, 04-04-2013]

André Loor krijgt bronzen kopstuk bij Nas

door Euritha Tjan A Way

Het voorstel van stichting Sranan Boeroe om een bronzen kopstuk van Andre Loor te plaatsen bij het Nationaal Archief, is gehonoreerd door Biza-minister Soewarto Moestadje. Vandaag om tien uur vindt op het terrein van het Nationaal Archief Suriname (NAS) aan de Mr. J. Lachmonstraat nr. 174 de onthulling van dit kopstuk plaats.

Nationale Archivaris Rita Tjien Fooh-Hardjomohamad vertelt waarom de stichting speciaal vroeg om deze locatie. “Andre Loor heeft zich ingezet voor het doen van onderzoek naar de geschiedenis van Suriname en de geschiedbeoefening in ons land. Hij heeft in 1980 een rapport uitgebracht over de staat van het archiefwezen. In dat rapport heeft hij ook advies uitgebracht aan de toenmalige regering voor een geheel moderne archiefruimte met studiezaal en alle toebehoren. Vrijwel alle adviezen die hij toen gaf hebben wij nu opgevolgd. Dus het is ons een waar genoegen om het kopstuk hier te hebben”, meent Tjien Fooh die meldt dat het verzoek van de stichting Sranan Boeroe al aan de vorige Biza-minister Maurits Hassankhan was gedaan.

Mini-expo
Naast de onthulling zal er ook een mini-expositie te bezichtigen zijn met werken van Loor. Audrey Koenders Chef Educatie en Voorlichting bij het NAS, vertelt dat de werken geleend zijn van De Surinaamsche Bank. “Het zijn boekwerken van onderzoeken die Loor gedaan heeft zoals 130 jaar Openbare Werken, Telecom en Bouwnijverheid, 150 jaar Boerenkolonisatie en 150 jaar Albina. Na deze ééndaagse mini-expo gaan zijn werken weer terug naar De Surinaamsche Bank.”

Liefde
Naast toespraken van Tjin Fooh, Moestadja, oud-collega en vriend Walter Tjon A Tjieuw en vertegenwoordigers van Stichting Sranan Boeroe, komt ook geschiedkundige Mildred Caprino aan het woord. Zij zal namens het Instituut voor de Opleiding van Leerkrachten waar Loor jarenlang aan verbonden is geweest het woord voeren.
“Als leerling kom je eerst in aanraking met geschiedenisleerkrachten en later met geschiedenisdocenten. Die heeft Loor jarenlang opgeleid op het IOL en naast het technische en de vaardigheid om het werk goed te kunnen doen, heeft hij mensen zeker ook de liefde voor geschiedenisonderzoek van Suriname zelf bijgebracht. Het kopstuk dat onthuld zal worden is vervaardigd door kunstenaar Erwin de Vries. De inloop morgen is om half tien en de plechtigheid duurt tot elf uur waarna er tijd is voor gezellig samenzijn met de historicus.”

[uit de Ware Tijd, 10/05/2012]

Foto: @ Carbière Obscura

‘Geest van Clark Accord moet bewaard worden’

door Julie Bervoets

Paramaribo – De familie Accord wil allerlei activiteiten organiseren om de creatieve en artistieke geest van de multigetalenteerde Surinamer Clark Accord te bewaren. Gisteren vierde de familie voor het eerst Clark’s verjaardag sinds hij overleed aan maag- en darmkanker. “Het is een heel emotionele dag voor ons”, zei zus Mavis Accord.

Accord verhuisde op z’n zeventiende naar Amsterdam om daar de HAVO-school af te maken. Nadien studeerde hij nog voor verpleger en visagist. Voor zijn werk als visagist werd Accord over de hele wereld gelauwerd.

Mavis Accord vertelt op een persconferentie dat er verschillende activiteiten zullen worden georganiseerd in teken van Clark Accord. Op de foto ziet u ook nog het beeld van Clark Accord gemaakt door Erwin de Vries (rechts).

Hij mocht onder andere werken in toonaangevende steden als Milaan, New York, Parijs en Londen. Clark Accord had meerdere talenten. Hij gebruikte zijn scherpe pen om columns voor bladen als Het Parool, Trouw, Elle en Marie-Claire te schrijven. Accord kan ook enkele boeken onder zijn naam zetten. Zo is onder andere De Koningin van Paramaribo en Plantage d’Amour van zijn hand. Uit dat laatste boek wil de familie Accord van 7 tot en met 11 mei voorlezen op verschillende scholen. “We willen jongeren aansporen om meer te lezen. Lezen moet iets leuk zijn”, zegt Rosita Leeflang, de tweede secretaris van de commissie Accord.

Bovendien organiseert de familie Accord ook een grootschalige schrijfwedstrijd. “Kinderen tussen de acht en dertien jaar kunnen een prozaverhaaltje van tweeduizend tot drieduizend woorden sturen naar mvsaccord@gmail. com tot en met 1 mei. De beste tien verhalen worden gepubliceerd en de top drie krijgt een geldprijs van respectievelijk honderd, tweehonderdvijftig en vijfhonderd euro”, zegt Arlette Godfried van Schrijversgroep ’77. “We willen jonge Surinaamse schrijverstalenten een impuls geven om verder te gaan met schrijven”, zegt commissielid Maikel Austen.

“De winnaars worden bekendgemaakt op 11 mei, dan zal Clark exact een jaar geleden gestorven zijn. Het moet een flamboyant gebeuren worden, niet iets treurig. Het werk van Clark moet op een artistieke manier beleefd kunnen worden”, aldus Austen. Waar het precies zal plaatsvinden op 11 mei kan Austen nog niet vertellen. “Misschien gaan we wel naar het Hoekhuis. Het moet zeker een gebouw zijn met historische waarde.”

[uit de Ware Tijd, 07/03/2012]

Kodjo, Mentor en Present Pren krijgt toegevoegde waarde

Paramaribo – De herdenking van de executie van de drie slaven Kodjo, Mentor en Present mag geen jaar ongemerkt voorbijgaan voor de stichting Feydrasi Fu Afrikan Srananman. Van het jaar zal de stichting haar uiterste best doen dat het plein meer waarde krijgt. Zo zal er een ‘Kodjo, Mentor en Present monument’ opgericht worden.

Vandaag wordt voor de vijftiende keer middels kranslegging, speeches, optredens en gedichtenvoordracht op het Kodjo, Mentor en Present Pren invulling geven aan deze herdenking.

Mevrouw Elly Purperhart woonde vorig jaar de bijeenkomst op het Kodjo, Mentor en Present Pren bij en deed enkele ritueel gebeden terwijl zij de grond met water besprenkelde. (dWT archieffoto)

Enkele belangrijke figuren die vanaf de oprichting van dit plein erbij betrokken zijn geweest, richten vandaag een woord tot het publiek. Daarnaast zijn er optredens van onder andere de dansgroep Saisa, Naks met Apinti en Djembe drum en voordracht van gedichten.

Verder komt er een toelichting van kunstenaar Erwin de Vries die het ontwerp van het ‘Kodjo, Mentor en Present monument’ zal maken.

“Het eerste waar je aan denkt, is dat je bijvoorbeeld verminkte mannen zou zien, omdat het om een levensverbranding gaat. Maar neen hoor, ze zijn drie helden, drie sterke mannen. In mijn ontwerp staan ze heel trots naast elkaar voor zich uit te kijken”, zegt de zeer tevreden kunstenaar de Vries. Hij heeft de officiële opdracht nog niet gehad, maar heeft al een kleine schets van 60 bij 50 cm gemaakt. Dit ontwerp zal hij vandaag aan het publiek laten zien.

Eind 1999 kreeg de stichting toestemming van de commissie, het plein te vernoemen naar Kodjo, Mentor en Present.

Sedert de onthulling van het plakkaat en plein op 26 januari 2000, zijn de onderhandelingen over het plaatsen van het monument op het plein met de commissaris gaande. “We zijn er vanaf 2000 mee begonnen, maar we hebben geen financiering gekregen”, zegt Iwan Wijngaarde, voorzitter van de Feydrasi Fu Afrikan Srananman in gesrpek met dWT.

De voorzitter gaf aan bij verschillende instanties te hebben aangeklopt voor sponsoring, maar wilde niet door blijven drammen daarover. “Maar we pakken het nu weer serieus op!”, zegt hij. Vooral omdat het volgend jaar al 180 jaar is dat de drie slaven levend werden verbrand en 150 jaar afschaffing van de slavernij.

Volgens Wijngaarde is het daarom ook zeer belangrijk, dat er een monument komt. Hij zal de overheid wederom verzoeken ruimte te maken op het plein voor het monument en een tuin voor beplanting, zodat die er fatsoenlijk uitziet. “We hebben dit al vaker geprobeerd, maar ons verzoek is nooit ingewilligd. We zullen het weer proberen, want zo krijgt het plein ook internationale bekendheid. Het gaat tevens om een belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis.” In tegenstelling tot voorgaande jaren beginnen de activiteiten dit jaar ‘s middags. Volgens de voorzitter is het ’s morgens te druk om een krans te leggen.

Iwan Wijngaarde, voorzitter van de Fedrasi fu Afrikan Srananman en de maker van het kunstwerk Erwin de Vries staan bij het ontwerp van het beeld van Kojo, Mentor en Present. Op 26 januari 2012 vond de feestelijke onthulling van het ontwerp (nog geen geld voor uitvoering) plaats bij het Kojo, Mentor en Presentplein aan de Heiligenweg. Foto: Cedric Cooman

Educatie

Twee jaar geleden heeft de organisatie middels een lezing — de geschiedenis van crimineel tot held — de scholen meer informatie over deze helden gegeven. Het schrijven van opstellen met als onderwerp ‘Wie bepaalt zijn helden?’ en inleidingen over het drietal waren enkele educatieve activiteiten die toen op de scholen werden ontplooid. De stichting heeft tevens de ontwikkelingen over het Kodjo, Mentor en Present Pren rond 2000 vastgelegd in informatieboekjes. Deze boekjes zijn ook geschikt voor scholieren. Jammer genoeg zijn die nog niet in de bibliotheken verkrijgbaar, maar wel bij de stichting.

[uit de Ware Tijd, 26 en 27/01/2012]

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter