blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Vianen Bea

Afscheid en uitvaart Bea Vianen

Het afscheid en de uitvaart van schrijfster Beatrice Sylvia Magdalena Vianen vindt plaats op woensdag 16 januari 2019 in Paramaribo. read on…

Bea Vianen – De bezoeker

Ik was, droomde ik, vergeten het raam
Van de kamer waar ik sliep, te sluiten en hield
Toen ik dat merkte, mijn ogen zogenaamd dicht.
Chinese ervaring dat het was, lag ik oog in oog met
De overleden A Kie Soeng Ngie.
‘Hij die doodt’, deed hij mij met zijn wijsvinger voor
‘Doodt met een priem de rechterbinnenhoek van het linkeroog.’
De bezoeker loog er niet om. Ik lag rechts – afgeleid door
Een mij onbekende die er op aandrong mij te keren. read on…

Urenlang dromen van een einde

In 1974 kijkt de schrijfster Bea Vianen vooruit naar het eind van haar leven, in een gedicht dat ‘Echtbreuk’ heet. Ze was toen nog niet eens op de helft; ze overleed, 6 januari 2019, op 83-jarige leeftijd. read on…

Schrijfster Bea Vianen toonde een verdeeld Suriname van binnenuit

De confronterende romans van Bea Vianen (1935-2018) stonden aan de bakermat van de Nederlandse literaire aandacht voor Suriname. Ze overleed op zondag.

door Thomas de Veen

Bea Vianen, die zondag op 83-jarige leeftijd in Paramaribo overleed, was de eerste Surinaamse vrouw van wie een Nederlandse uitgeverij een roman uitgaf. Bij het vooraanstaande Querido verscheen in 1969 Sarnami, hai, haar sterk autobiografische romandebuut, dat een startschot gaf voor de Nederlandse literaire aandacht voor Suriname in de jaren zeventig. Enkele weken voor het overlijden van Vianen stierf een andere literaire grootheid van Suriname, de dichter Michaël Slory. read on…

Bea Vianen is niet meer

Angst

Schrijven en dan wachten tot de schemering is ingetreden
Minder beschaamd om wat er mis ging met mimiek
En dat went. Misschien doe ik de kamer aan kant.
Haal ik wat boodschappen zoals twee eieren.
Misschien wel drie. Kan ik daarna vertrekken
Of zou het kunnen dat het mij nooit meer lukt?

 

door Franc Knipscheer

De Surinaamse schrijfster Bea Vianen, geboren op 6 november 1935, is op 6 januari 2019 op 83-jarige leeftijd in Suriname overleden. Ik kreeg het vandaag te horen, zo kort nog na het overlijden van leeftijd- en landgenoot Michaël Slory. En toch schrik ik weer. read on…

Bea Vianen – San Cristobál y Colon

Hiëroglyfen

Dit schrift vol spijkers, keurig ingelijst en
Achter dik glas beveiligd, hangt hier niet voor niets.
Is misschien bedoeld om dát wat in de bergen is gegrift
Iets meer reliëf te geven.
Is aldus een soort stenografie
Waarmee je plagiaat kunt plegen.
Misschien zegt het ook iets over het Lijdensverhaal
Met tussen de regels door, vier heel goeie nagels.
Zij ook niet uitgesloten
Dat tussen Rio Bamba en San Christobál
Beroving van kledingstukken heeft plaatsgevonden.
Die te hangen aan lokale spijkers. Voor styling.
Jazeker moet je de dingen zo weten uit te leggen
Dat je er iets aan overhoudt.
Ik dacht aan mijn bagage. read on…

Bea Vianen overleden

Gisteravond, 6 januari 2019, is in Paramaribo plots in haar slaap overleden Bea Vianen, romanschrijfster en dichter. Zij werd, net als de vorige maand overleden auteurs Michael Slory en Bhai, 83 jaar. Zij geldt als misschien wel de belangrijkste Surinaamse proza-auteur van de jaren ’70. read on…

Glory, het kind van de straat, het meisje van de fontein …

Recept voor het bereiden van een chicklit

door Jerry Dewnarain

Miljoenen vrouwen over de hele wereld zijn dol op chicklits. Heerlijke moderne romans vol romances, waarin ze zichzelf en hun problemen moeiteloos kunnen herkennen en op zoek zijn naar liefde en aandacht. In een chicklit worstelt de heldin met zichzelf en met de liefde in haar leven. Als moderne jonge vrouw wil ze carrière maken en daar is ze ook volop mee bezig, maar daarnaast verlangt ze diep in haar hart naar een lieve man die er helemaal voor haar is. Helaas, ze wordt vaak bedrogen indien deze man zich aandient. In een chicklit draait alles dus om de heldin, haar liefdesleven en natuurlijk Mr. Right. Zo een roman is Tranen voor mijn horizon, de debuutroman van Gail Eijk. read on…

Bakra op de bres

De neerlandica Els Moor begon eind jaren zeventig een nieuw bestaan in Suriname. Ze speelt er inmiddels een belangrijke rol in het literaire leven en wil vooral het creatieve Surinaams-Nederlands bevorderen.

door Lisette Lewin

Mijn bewondering voor de corpulente hindoestaanse chauffeur, met imponerende zwarte knevel, stijgt als hij zijn busje telkens weer rammelend vlot krijgt, nadat het bijna op z’n kant met één of twee wielen is weggezakt in de diepste, met modderig water gevulde gaten in de weg. De ragdunne oude Javaanse Surinamer aan mijn andere zijde, half op schoot, het `Hollands een beetje machtig’, vertelt me veel, bijvoorbeeld dat hij geen opleiding heeft maar toch een filosoof is: ,,De mens leeft maar een seconde en dan vergaat hij tot stof.” ,,Wind, water en zon, de grote krachten der schepping.” read on…

Astrid Roemer geïnterviewd door Nicole Terborg

Nicole Terborg interviewt Astrid Roemer, over haar nieuwste roman Olga en haar driekwartsmaten, maar ook over Edgar Cairo, Bea Vianen, Anil Ramdas. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter