blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: verhaal

Kevin Headley – De proef

De mannen van het dorp hebben dagen vooraf de mieren verzameld in het bos. Tientallen van die grote zwarte wezens. Ze worden “yuku’s genoemd. Wanneer ze je bijten, voelt het aan alsof een hete brandnetel je lichaam doorboort.

read on…

Julien Ignacio – Wormgat

In de nacht van 30 mei 2005 werd Natalee Holloway voor het laatst gezien bij Carlos ‘n Charlie, een bardancing in Oranjestad, Aruba. Bijna zeven jaar later werd ze officieel doodverklaard. Haar lichaam is nooit teruggevonden. De verdwijning van Holloway. Hoe haar moeder Beth om moet gaan met niet weten wat er precies met haar kind is gebeurd. Deze twee elementen vormden samen de kiem voor Wormgat, een kort verhaal over het ondenkbare een plek geven.

read on…

Taxi

door Kevin Headley

Ze was al wakker voordat de haan van de achterburen had gekraaid. Ze keek of alle spullen in haar rugtas zaten. Haar studieboeken. Schriften. Schrijfgerei. Alles was er. Mooi. Ze maakte haar bed op en legde daarna er een rood poloshirt, blauwe skinny jeans en zwart satijnen ondergoed op. Ze ging snel douchen want ze had een drukke dag voor de boeg. Eerst moest ze om zeven uur op school zijn en ze bleef er tot tweeën. Vervolgens had ze een uur vrij voordat ze naar haar bijbaan in de bediening moest bij ‘t Vat.

read on…

Kerst in Suriname

door Chris Polanen

Als kind in Suriname geloofde ik dat mijn opa’s geest terugkeerde om afscheid te nemen van mijn oma en dat je ‘s nachts een jong gestorven bruid op straat tegen kon komen of de geest van een lang geleden vermoorde gouverneur op een wit paard. En als je pech had, de echt gevaarlijke: de yorka’s, leba’s en bakru’s. Een ontmoeting met een van hen kon je dood betekenen, dat wist iedereen.

read on…

Schaduwspel

door Kevin Headley

Als ze doen wat ik zeg kunnen mooie dingen gebeuren. Ze moeten zich helemaal aan mij overlaten. Dan krijg je een fantastisch spektakel.

read on…

De kleermaker

door Kevin Headley

Met bevende vingers probeert hij een stuk garen door een naald te rijgen. Het gaat niet. Hij neemt een twintig seconden pauze. Hij zucht en probeert het weer. Zweetdruppels dalen af van zijn dunne haardos op zijn hoofd naar beneden, glijden over de rimpels van zijn voorhoofd en vallen op de houten tafel waar zijn ellebogen op steunen. Het lukt weer niet.

read on…

Onzichtbaar

door Kevin Headley

‘Niemand ziet ons. Niemand geeft een shit om ons. Als we niet werken eten we niet. Crisis, geen werk, dus geen geld. De overheid geeft je een uitkering als je geluk hebt. Maar binnen een paar dagen is het op. Hoe moeten we dan verder doen. We hebben geen keus. We moeten dit doen.’ Ze spreekt zichzelf moed in. Haar haar, dat in een strakke bol onder een bivakmuts zit, jeukt alsof er krasi wiri, brandnetel, in zit. Het zweet probeert een uitgang te vinden door haar shirt en sweater.

read on…

Dolfijn Zafar

Voor tien dagen ben ik naar Amsterdam gekomen per KLM maar vlieg ik terug naar Paramaribo dan zijn er negentig dagen voorbij gegaan.

read on…

Het offer

door Kevin Headley

Terwijl hij de zweetdruppels met zijn onderarm van zijn gezicht veegt, kijkt hij naar de zonsondergang. De wolken zorgen af en toe voor bescherming tegen de stralen, maar zijn huid is verbrand. Het einde van de werkdag is in zicht. Zijn armen voelen loodzwaar. Hij kijkt om zich heen naar de andere werkers die ook koffiebonen oogsten. Lang kan hij niet kijken want de basja met een lui oog die ze Sribi noemen, schreeuwt: ‘Yu drape. Sai je du? Wroko! No mek mi kon drape!’ Terwijl hij verder plukt kijkt hij of Sribi nog op hem let. Die is alweer een stuk verder gelopen.

read on…

Ken Mangroelal – Yusufs dilemma

Het Moorse dorpje in Andalusië lag aan de voet van een heuvelketen waar bewolking en mist boven hingen. Niet ver van de kust waar dagelijks vissersboten de zee opvoeren en tegen de avond hun rijke buit aan vissen en schelpdieren in de kleine haven kwamen lossen.

Het was vroeg in de ochtend. Yusuf keek vanaf het balkon op naar de heuvels en werd opeens bevangen daar de grotten te gaan bezoeken. Eens af te wijken van zijn routineuze wandeltocht zou hem door een gebied voeren die hij nooit eerder had gezien en kon voor een verzetje zorgen.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter