blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: verhaal

De kleermaker

door Kevin Headley

Met bevende vingers probeert hij een stuk garen door een naald te rijgen. Het gaat niet. Hij neemt een twintig seconden pauze. Hij zucht en probeert het weer. Zweetdruppels dalen af van zijn dunne haardos op zijn hoofd naar beneden, glijden over de rimpels van zijn voorhoofd en vallen op de houten tafel waar zijn ellebogen op steunen. Het lukt weer niet.

read on…

Onzichtbaar

door Kevin Headley

‘Niemand ziet ons. Niemand geeft een shit om ons. Als we niet werken eten we niet. Crisis, geen werk, dus geen geld. De overheid geeft je een uitkering als je geluk hebt. Maar binnen een paar dagen is het op. Hoe moeten we dan verder doen. We hebben geen keus. We moeten dit doen.’ Ze spreekt zichzelf moed in. Haar haar, dat in een strakke bol onder een bivakmuts zit, jeukt alsof er krasi wiri, brandnetel, in zit. Het zweet probeert een uitgang te vinden door haar shirt en sweater.

read on…

Dolfijn Zafar

Voor tien dagen ben ik naar Amsterdam gekomen per KLM maar vlieg ik terug naar Paramaribo dan zijn er negentig dagen voorbij gegaan.

read on…

Het offer

door Kevin Headley

Terwijl hij de zweetdruppels met zijn onderarm van zijn gezicht veegt, kijkt hij naar de zonsondergang. De wolken zorgen af en toe voor bescherming tegen de stralen, maar zijn huid is verbrand. Het einde van de werkdag is in zicht. Zijn armen voelen loodzwaar. Hij kijkt om zich heen naar de andere werkers die ook koffiebonen oogsten. Lang kan hij niet kijken want de basja met een lui oog die ze Sribi noemen, schreeuwt: ‘Yu drape. Sai je du? Wroko! No mek mi kon drape!’ Terwijl hij verder plukt kijkt hij of Sribi nog op hem let. Die is alweer een stuk verder gelopen.

read on…

Ken Mangroelal – Yusufs dilemma

Het Moorse dorpje in Andalusië lag aan de voet van een heuvelketen waar bewolking en mist boven hingen. Niet ver van de kust waar dagelijks vissersboten de zee opvoeren en tegen de avond hun rijke buit aan vissen en schelpdieren in de kleine haven kwamen lossen.

Het was vroeg in de ochtend. Yusuf keek vanaf het balkon op naar de heuvels en werd opeens bevangen daar de grotten te gaan bezoeken. Eens af te wijken van zijn routineuze wandeltocht zou hem door een gebied voeren die hij nooit eerder had gezien en kon voor een verzetje zorgen.

read on…

Erotische vertellingen uit de slavernijtijd (4)

Petronella’s sapatia

door Rachel Gefferie

Zodra ik in Coronie aankom is sapotille het eerste waar ik naar vraag. Heerlijk stevig voelt het vruchtvlees aan in de mond. Sappig en zoet! Het is een van mijn favoriete Surinaamse vruchten. Het vruchtvlees lepel ik meestal uit. En dan zuig ik het vol genot naar binnen in mijn mond.

read on…

Erotische slavernijvertelling nu ook als echte orale vertelling

De erotische slavernijvertelling ‘Sisi Helena en Kwame’ van Rachel Gefferie, waarvan de tekst eerder hier op Caraïbisch Uitzicht verscheen, is nu ook gebracht als een echte orale vertelling door Yves Tjon.

read on…

Erotische vertellingen uit de slavernijtijd (3)

Masra Freymers en de drie heerlijkheden

door Rachel Gefferie


Uma na lep’bana: a n’abi pori (vrouwen zijn als rijpe bananen, zij bederven niet). ‘Bana’ heeft in Surinaamse straattaal een erotische betekenis, zoals in veel volkstalen. Maar laat mij gauw het verhaal vertellen. Dan zal de betekenis van deze odo vanzelfsprekend worden. 

read on…

Ken Mangroelal – De mieren van Herodotus

Het voorstel kwam van Borges. Hij wachtte mij op in Buenos Aires in een patio in een verafgelegen wijk niet minder Argentijns dat de chique buurten en waar de oude heren de tijd doodden met het spel dat truco heet.

read on…

Erotische vertellingen uit de slavernijtijd (2)

Sisi Helena en Kwame

door Rachel Gefferie

We zaten op het houten bankje op het erf in Coronie onder de grote manjaboom. Pa Harry zat gehurkt met zijn hoofd steunend in zijn grote rechterhand. Voor hem op de grond stond een dyogo Parbobier en een gebloemd glas gevuld met schuimend bier. De avond viel in. De smoko patu verspreidde een doordringende rooklucht. Het was tijd voor switi tori’s. Srafuten tori noso fositen tori [slaventijdverhalen en verhalen over vroeger] noemde hij dat. Als pokuman had hij tal van deze verhalen gehoord. De poku’s werden namelijk herleid van deze srafuten en fositen tori’s. Hij begon te zingen…

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter