blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: verhaal

Erotische vertellingen uit de slavernijtijd (2)

Sisi Helena en Kwame

door Rachel Gefferie

We zaten op het houten bankje op het erf in Coronie onder de grote manjaboom. Pa Harry zat gehurkt met zijn hoofd steunend in zijn grote rechterhand. Voor hem op de grond stond een dyogo Parbobier en een gebloemd glas gevuld met schuimend bier. De avond viel in. De smoko patu verspreidde een doordringende rooklucht. Het was tijd voor switi tori’s. Srafuten tori noso fositen tori [slaventijdverhalen en verhalen over vroeger] noemde hij dat. Als pokuman had hij tal van deze verhalen gehoord. De poku’s werden namelijk herleid van deze srafuten en fositen tori’s. Hij begon te zingen…

read on…

Erotische vertellingen uit de slavernijtijd (1)

Hillewiesje en Harold

door Rachel Gefferie

Slavernij wordt vaak geassocieerd met pijn, onderdrukking, mens onterende behandelingen, verkrachting. Toen ik de odo’s (spreekwoorden) begon te bestuderen om een andere kijk te krijgen op het leven van de tot slaaf gemaakten in Suriname, proefde ik duidelijk in tal van deze odo’s een vleugje erotiek. Eén met een dikke vette knipoog naar intens, gepassioneerd en vooral ongedwongen seksueel genot.

read on…

Mala Kishoendajal – No escape from Alcatraz

1

Ik zit bijna een maand opgesloten. Goed, Azië is een ander verhaal dan Europa. Zij hebben eerder met epidemieën te maken gehad, onderkennen hun medische incapabiliteit, en kozen er rigoureus voor om een onbeheersbare ramp te voorkomen. Slechts 56 doden, waaronder veel met “onderliggende” problematiek. Sneu voor de getroffenen, maar op 34 miljoen inwoners geen wereldschokkend getal. Sta dus helemaal achter de lockdown.

read on…

Een kopje koffie

door Kevin Headley

Hij staart voor zich uit. Met zijn rechterhand roert hij zijn kopje koffie. Het geluid dat de lepel maakt aan de binnenkant van het kopje gaat verloren in het geroezemoes van activiteiten die plaatsvinden in het druk bezette café, klanten die binnenkomen en vertrekken, de klanken van de verschillende gesprekken die door elkaar worden verweven en de hoge tonen van de bedrijvigheid in de keuken. Hij is diep in gedachten verzonken want hij merkt niet dat de serveerster hem dicht genaderd is. Ze vraagt kalm, om hem niet te laten schrikken, of alles goed is met zijn kopje koffie. Bedaard kijkt hij omhoog en met een glimlach antwoordt hij dat zijn koffie goed is. ‘Roer niet te lang anders wordt het koud,’ zegt ze daarop. Hij besluit een slok te nemen terwijl ze naar een andere tafel loopt. De aromageur van de verse koffiebonen penetreert zijn neus terwijl hij de warme vloeistof langzaam opdrinkt. Hij slaakt een korte zucht als goedkeuring dat het drankje hem is bevallen.

read on…

Ik minister worden? Ik?

door Michael Slory

Vraagt een meneer me in de buurt van de Lucky Store, maar dan in de Domineestraat in al die drukte, na zich er van verzekerd te hebben dat ik die schrijver ben: ‘Hebt u er nooit van gedroomd minister te worden?’
Verbouwereerd sta ik te knipperen. Ik ben verstomd. Geen enkel antwoord weet ik zo direct. Hoe komt zo een man toch aan zulk een vraag? Ik minister?

read on…

Literatuur in de talen van Suriname en Curaçao

de Ware Tijd Literair, van 29 februari 2020

Van de redactie

Deze editie van de literaire pagina staat voornamelijk in het teken van de Internationale Dag van de Moedertaal. In Paramaribo waren enkele lezingen over diverse Surinaamse talen. Ook scholen hebben aandacht besteed aan deze dag.

read on…

Busi meti, bosvlees

door Kevin Headley

We zijn radeloos. Onze jachttrip komt zo zoetjes aan ten einde en we hebben maar één konkoni, boshaas, geschoten. Niks meer. Dat irriteert ons. Voor mijn part kunnen we nu al opdoeken en naar huis gaan. Mike is het met mij eens, maar Reese wil toch nog kijken of we verderop in het bos nog geluk hebben.

read on…

De gids

door Kevin Headley

Daar sta ik dan, naakt. Ik voel echter geen seconde schaamte. Ik kan de wind zien, de bomen horen en de kleuren van het bos voelen. Ik ben een deel van het geheel. Ik word gesommeerd door een man met zijn lichaam geschminkt in de kleuren van een jaguar en ogen die rechtstreeks in mijn ziel kijken om naar de grote kankantrie te gaan. Voor de kankantrie staat een kalebas met water. Ik was mijn handen en gezicht en voel het water direct mijn poriën binnendringen en mij energie geven. Een drumgeluid dat vaag op de achtergrond te horen is wordt steeds luider en met elke trilling zie ik het zand met de gevallen bladeren steeds hoger op stijgen. Dan stopt het geluid ‘BAM’. De wind waait door de takken van de kankantrie en laat hen dansen van links naar rechts. De grote boom blijft statig voor mij staan. Ik kijk naar de top en hoor een stem heel zacht zeggen ‘Maya’.

read on…

Sai yu e kon du dya?

door Kevin Headley

De maatschappij is verziekt. Morele waarden en normen zijn achteruit gegaan. Sympathie heeft plaatsgemaakt voor hebzucht, sociale controle heeft plaatsgemaakt voor bemoeizucht en liefde heeft plaatsgemaakt voor … zucht, je snapt het. Kijk bijvoorbeeld de inbreker van laatst, vader van twee met een derde onderweg, bij een andere vrouw. Afgestudeerd van de middelbare school, halverwege gestopt met zijn universitaire studie geneeskunde. Hij was begerig, wilde steeds meer uitgeven, maar verdiende niet genoeg, dus in plaats van harder te werken besloot hij te gaan stelen. Lekker makkelijk. In en uit een huis, binnen een paar minuten.

read on…

De laatste tijgerjacht op Sumatra

door Hannie Rouweler

tiger, tiger, burning bright
in the forests of the night
(William Blake)

Je zult maar een vader hebben die op jacht gaat; ’s nachts op luipaarden! Zo’n vader heb ik niet gehad, maar ik ken wel iemand die wel zo’n vader had. Die vader had een gewone baan, overdag, maar zijn hobby was alleen op jacht gaan op tijgers. Nu hebben we allemaal wel een hobby. Sommige mensen zitten op een bridgeclub, anderen vinden het fijn om in hun vrije tijd te tekenen of te schilderen.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter