blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: verhaal

Literatuur in de talen van Suriname en Curaçao

de Ware Tijd Literair, van 29 februari 2020

Van de redactie

Deze editie van de literaire pagina staat voornamelijk in het teken van de Internationale Dag van de Moedertaal. In Paramaribo waren enkele lezingen over diverse Surinaamse talen. Ook scholen hebben aandacht besteed aan deze dag.

read on…

Busi meti, bosvlees

door Kevin Headley

We zijn radeloos. Onze jachttrip komt zo zoetjes aan ten einde en we hebben maar één konkoni, boshaas, geschoten. Niks meer. Dat irriteert ons. Voor mijn part kunnen we nu al opdoeken en naar huis gaan. Mike is het met mij eens, maar Reese wil toch nog kijken of we verderop in het bos nog geluk hebben.

read on…

De gids

door Kevin Headley

Daar sta ik dan, naakt. Ik voel echter geen seconde schaamte. Ik kan de wind zien, de bomen horen en de kleuren van het bos voelen. Ik ben een deel van het geheel. Ik word gesommeerd door een man met zijn lichaam geschminkt in de kleuren van een jaguar en ogen die rechtstreeks in mijn ziel kijken om naar de grote kankantrie te gaan. Voor de kankantrie staat een kalebas met water. Ik was mijn handen en gezicht en voel het water direct mijn poriën binnendringen en mij energie geven. Een drumgeluid dat vaag op de achtergrond te horen is wordt steeds luider en met elke trilling zie ik het zand met de gevallen bladeren steeds hoger op stijgen. Dan stopt het geluid ‘BAM’. De wind waait door de takken van de kankantrie en laat hen dansen van links naar rechts. De grote boom blijft statig voor mij staan. Ik kijk naar de top en hoor een stem heel zacht zeggen ‘Maya’.

read on…

Sai yu e kon du dya?

door Kevin Headley

De maatschappij is verziekt. Morele waarden en normen zijn achteruit gegaan. Sympathie heeft plaatsgemaakt voor hebzucht, sociale controle heeft plaatsgemaakt voor bemoeizucht en liefde heeft plaatsgemaakt voor … zucht, je snapt het. Kijk bijvoorbeeld de inbreker van laatst, vader van twee met een derde onderweg, bij een andere vrouw. Afgestudeerd van de middelbare school, halverwege gestopt met zijn universitaire studie geneeskunde. Hij was begerig, wilde steeds meer uitgeven, maar verdiende niet genoeg, dus in plaats van harder te werken besloot hij te gaan stelen. Lekker makkelijk. In en uit een huis, binnen een paar minuten.

read on…

De laatste tijgerjacht op Sumatra

door Hannie Rouweler

tiger, tiger, burning bright
in the forests of the night
(William Blake)

Je zult maar een vader hebben die op jacht gaat; ’s nachts op luipaarden! Zo’n vader heb ik niet gehad, maar ik ken wel iemand die wel zo’n vader had. Die vader had een gewone baan, overdag, maar zijn hobby was alleen op jacht gaan op tijgers. Nu hebben we allemaal wel een hobby. Sommige mensen zitten op een bridgeclub, anderen vinden het fijn om in hun vrije tijd te tekenen of te schilderen.

read on…

S. Sombra – Wan tori

Mi miti nanga Aleksi fu tamalen dyari. So un tanapu bro wan pis tori. Eey suma e kon de. Iko bradi ede fu Asinko dyari. En ma be was krosi gi sma, fu ben kan pai a dkoro moni gi Iko. A eri birti ben lobi en fu di a ben de wan lespeki boi. Ma a brada fu en fufuru yu no si so. Wan ssni yu kan tak fu en, a no kridi. Ma pripo yu sabi omu Yakopu. We, a man dati ef yu sa waka psa en, yu no tak odi, mi swerin gi yu, den bigi sma fu yu sa sabi nomo. Dat ben de wan ten, ma un no dede fu en.

read on…

De prijs van vrijheid

door Kevin Headley

Doodstil lagen we op onze buik in het bos. Alleen onze ogen bewogen. Ik zag Baron Boni wenken dat ze vanuit links aankwamen. Goed zichtbaar in het maanlicht. read on…

Caribbean Rhapsody van Ken Mangroelal

Herinneringen als momentopnames vormen de basis voor de net verschenen bundel Caribbean Rhapsody van Ken Mangroelal. Scènes uit een leven verhaald in een vertelstijl die poëzie en proza samensmeedt. Neemt je mee in de intieme sfeer van de schrijver. read on…

Ken Mangroelal – Een buurman

Tussen de post lag een envelop met de bekende zwarte rand. Iemand overleden, maar wie? Jasnar keek naar de envelop en zag dat z’n achternaam fout gespeld was. Dat was niet ongebruikelijk. Met hoge waarschijnlijkheid kon hij dus stellen dat ’t geen familielid betrof. Dit soort van envelop deed hem altijd schrikken, daar zijn familie in het buitenland woonde. En binnen zijn familie was het gebruikelijk dat je overkwam om naaste familieleden de laatste eer te bewijzen. Hij moest er altijd voor zorgen dat hij voldoende geld op een rekening had staan voor het geval hij een vlucht moest boeken. read on…

Ken Mangroelal – Op naar Nirvana

We kwamen op de hoek van de straat naast elkaar te staan bij het stoplicht en wachtten het moment af waarop wij veilig konden oversteken.
Ze had al twee keer schuins naar me gekeken. Een vrouw van rond de zeventig ingepakt in een donkergroene winterjas met bontkraagje met een daarbij passende gebreide muts over haar voorhoofd en half over haar oren getrokken. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter