blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: verhaal

Wereldwaterdag in Suriname

Van de redactie [van de Ware Tijd Literair]

door Hilde Neus

Aan het begin van dit jaar heeft de GGCA+ (met financiën van de Europese Unie en de United Nations Development Programme) een schrijfwedstrijd uitgeschreven voor leerlingen van het gewoon lager onderwijs (glo) en het voorbereidend onderwijs op juniorenniveau (voj).  Deze verhalencompetitie had als thema WATER en de leerlingen konden kiezen uit diverse uitgangspunten. De scholen in de districten Marowijne, Commewijne, Wanica en Saramacca konden deelnemen. Dat is wel bijzonder, want meestal zien we dat de meeste inzendingen vanuit Paramaribo komen.

read on…

Cobi Pengel – Rode linten

Hoe er in een mooi liedje, decennia geleden gezongen door Harry Belafonte, een verhaal kan schuilen. Het verhaal vinden we niet alleen tussen de regels, maar ook onder en boven de regels. Wie van het liedje houdt (u kunt het googelen), vindt met een beetje fantasie het verhaal. Ik zocht het, vond het en deel het met u.

read on…

Nattigheid

door Kevin Headley

Ze houdt me vast en laat me los. Ze gooit me alle kanten op en vangt mij daarna op. Ze geeft mij ruimte om te ontspannen, maar weigert mij los te laten. Het lukt mij eindelijk los te breken uit haar greep. Ik loop naakt de oliezwarte substantie uit. Het voelt aan alsof ik alle kwelling van mij bij haar achterlaat. De zon begint direct met het drogen van mijn huid. Aan de kant van de rivier wikkel ik een pangi om mijn lichaam en loop mijn zelfgebouwde hut in. Binnen veeg ik de resterende druppels weg die aan de hitte van de zon zijn ontsnapt. Mijn haar bind ik in een bol. In vergelijking met buiten waar het licht elke plek probeert aan te raken, heeft de duisternis alles in haar greep. Ik vind het niet erg. Ik weet uit mijn hoofd waar alles is. In de linkerhoek zijn verschillende stoffen op elkaar gestapeld, zodat ik een bed heb. In de rechterhoek een in elkaar getimmerde tafel waarop er twee potten rusten en een leeg bord. Recht voor mij mijn tas met kleren die ik nauwelijks aantrek.

read on…

Ken Mangroelal – Conversatie

We kwamen op de hoek van de straat naast elkaar te staan bij het stoplicht en wachtten het moment af waarop wij veilig konden oversteken.
Ze had al twee keer schuins naar me gekeken. Een vrouw van rond de zeventig ingepakt in een donkergroene winterjas met bontkraagje met een daarbij passende gebreide muts over haar voorhoofd en half over haar oren getrokken.

read on…

De afspraak

door Kevin Headley

Na het douchen kijk ik in de spiegel. De grijze haren winnen het van de zwarte. Mijn huid is niet meer zo strak. Mijn borsten zijn niet meer zo stevig als toen ik tweeëntwintig was. Mijn buik is niet meer zo gespierd, krijg je na het baren van mijn kind. Mijn ogen hebben wallen. Mijn wangen zijn wat ingevallen en de sproeten op mijn lichtbruine huid zijn door de jaren heen vermeerderd. Het enige rebelse dat aan mij te zien is zijn mijn extra oorgaten. Dit ziet hij wanneer hij naar me kijkt.

read on…

Ontploffingsgevaar

door Kevin Headley

Havana Lounge, bovenverdieping, donderdagavond. Eerste helft van de avond wordt merengue, salsa en bachata gedraaid. Tweede helft is het vrij spel voor de dj Kronto. De massa zwelt aan. Binnen voelt aan als een sauna.

read on…

Ken Mangroelal – Massage

Mijn moeder liep al een tijdje hysterisch door het huis. Een giftige pijl van de ex van mijn stiefvader had weer trefzeker door de lucht gezoefd en zich feilloos in de roos, de eeuwig kwetsbare ziel van mijn moeder, geboord. Op den duur zouden zelfs de niet-giftige pijlen, de losse flodders, een virulente uitwerking op haar inborst hebben en dat een leven lang.

read on…

Kevin Headley – De laatste groet

Ik zie haar nog zo zitten. Tante Marie. In haar hobbelstoel. In de veranda. In een batikjurk. Met naast zich een kokolampu en een oude AM-FM radio. De radio was haar enige middel om te weten wat in de wereld gebeurt. Tijdens het luisteren tuurde ze naar de zandweg.

read on…

Julawai/De strijd tussen goed en kwaad

Uit het Karaïbs herverteld door Nardo Aluma(n)

Op een dag gingen Julawai, zijn vrouw en hun kinderen voor een paar dagen naar familie en vrienden verder de rivier op. Volgens zeggen woonden Julawai en zijn gezin even voorbij het dorp Bigiston aan de Marowijnerivier. Vroeger was het de gewoonte dat men van zulke tochten gebruik maakte om voedsel te vergaren voor de komende tijd. Julawai nam dus zijn pijl en boog en hengelstokken mee.

read on…

Kevin Headley – ik zie je

Ze loopt heupwiegend het restaurant binnen, stopt bij de ingang en kijkt om zich heen in de ruimte. De Cubaanse eetplek is verlicht met kleine lampjes. Aan de muren hangen verschillende type schilderijen. Een paar abstract, andere realistische portretten van mensen. Er zijn ook enkele zwart-witte foto’s van karakteristieke plekken in Cuba. De muren zijn afgemaakt met strohoeden en slingers van verschillende kleuren.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter