blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Tjon Henk

Carlo Jadnanansing bundelt zijn kritieken opnieuw

Carlo Jadnanansing is een actief publicist op rechtsgebied. Maar de Surinaamse notaris schrijft ook met grote regelmaat over literatuur, films, theater en muziek – ook op deze blogspot treft u zijn stukken met regelmaat aan. Twee nieuwe bundels met zijn kritieken zijn nu uitgekomen.

read on…

NAKS-kalender met rolmodellen

‘Grani fiti den bikasi den gi Sranan grani’

door Chandra van Binnendijk

De organisatie voor gemeenschapswerk NAKS heeft voor 2020 een kalender uitgebracht, de derde editie alweer van hun iconenkalender. Een bijzonder initiatief waarmee belangrijke landgenoten in de spotlight worden geplaatst. Twaalf prominente Surinamers worden er jaarlijks belicht.

read on…

Juryrapport Cola Debrotprijs 2020 voor Laura Quast

De Jury, benoemd door de Konseho Kultural Kòrsou, adviseert de Ministerraad van het land Curaçao, om de Cola Debrot Prijs 2020 – theater – toe te kennen aan Drama docent, actrice, vakdidacticus maar voornamelijk Dramaturg: Laura Quast.

read on…

Postuum: Majoie Hajary

door Chandra van Binnendijk m.m.v. Robertine Romeny

Oudere Surinamers herinneren zich haar optredens nog goed. Zij hoorden voor het eerst Chopin of Brahms live vertolkt worden. Surinaamse musici roemen haar kwaliteiten. Ze steken haar composities hoog de lucht in, niet in het minst omdat zij elementen van de verschillende culturen uit haar geboorteland heeft verweven met klassieke thema’s. read on…

Wilgo, Surinamer

door Sharda Ganga

Mijn hart is bezwaard, mijn gemoed vol. Wilgo Baarn is niet meer bij ons. Ik heb er geen woorden voor, dacht ik. Geen woorden? Als Wilgo me dat had horen zeggen, zou hij in een bulderlach zijn uitgebarsten. En kijk, hij zou gelijk hebben. read on…

Verrassend en verfrissend Surinaams theaterwerk

Een ode aan het DOE theater

door Carlo Jadnanansing

De première van het theaterstuk Een ODE aan HET DOE THEATER op 6 mei 2016 in theater Thalia, was een welkome afwisseling op de bijna serene rust die ingetreden leek te zijn in de presentatie van opvoeringen in ons oudste theater.

read on…

Een ODE aan het DOE Theater

“Dit is de tijd voor een nieuw geluid!” klinkt het uit de monden van alle acteurs op het podium. Daarmee kan zoveel bedoeld worden; een nieuwe politiek, een nieuw land en misschien wel het meest toepasselijke, een nieuwe generatie van theater in Suriname.

read on…

Speciale ‘Wan Bon pangi’ en angisa Dobru stichting

De Dobru stichting geeft een speciale pangi en een angisa uit ter gelegenheid van Carifesta XI. De band tussen de nationale dichter en de bewoners van het binnenland was hecht, en werd gekenmerkt door wederzijds respect en waardering, zegt de stichting.

Tijdens zijn reizen naar verschillende Marrondorpen kreeg Dobru altijd pangi’s als geschenk aangeboden; het zijn giften die hij steeds zorgvuldig heeft gekoesterd. Omdat Dobru tevens een bekend voorvechter was van Caribische eenheid en een groot cultuurkenner, leek het de stichting die zijn nalatenschap bewaart alleszins gepast om tijdens Carifesta uit te komen met deze typische kledingstukken. De pangi heeft allang ook verder dan het Surinaamse binnenland, bekendheid gekregen en vele Caribische vrienden vinden het een waardevol aandenken aan Suriname.
Exclusief
De speciale pangi is genaamd Wan Bon, naar Dobru’s meest bekende gedicht, en is ontworpen door de Saramaccaanse textielkunstenares Johanna Huur. Zij gebruikte als ondergrond een Alakondrestof, en hierop zijn uitvoeringen met het boommotief gemaakt in vier verschillende kleuren.
De exclusieve Wan Bon pangi is tijdens Carifesta alleen verkrijgbaar in de ‘Dobru Oso’ op de SMS pier aan de Waterkant. Op deze locatie zullen er vanaf 21:00 uur ’s avonds poëzie- en spoken word –avonden worden gehouden, door diverse kunstenaars.
Van de craft- en kunstcollectie uit het binnenland die Dobru tijdens zijn leven heeft verzameld, is een bijzondere tentoonstelling gemaakt – deze is voor het publiek te zien op de Carifesta Grand Market, op het KKF-terrein. In een speciale booth worden hier twee grote Surinaamse zonen geëerd, vanwege hun enorme verdiensten voor het Carifesta-gebeuren door de jaren heen, en voor de betekenis die zij hebben gehad voor de cultuur in het algemeen. Onze iconen – de dichter Dobru en de theatermaker Henk Tjon – zij zijn helaas niet meer in ons midden, maar des te meer in de geest aanwezig. Zij worden herdacht en bedankt tijdens dit Carifesta XI.
[van Starnieuws, 17 augustus 2013]

Land te koop

[Twee fragmenten van liederen uit Land te koop (1973) waarin het dubbele perspectief van het Doe-theater duidelijk wordt]:
Dit is de tijd voor een nieuw geluid
Suriname gaat nu echt vooruit
Geen enkele regering houdt het eeuwig uit
De vakbond hoopt zijn laatste hoop
En iedereen gaat voor de politie op de loop
Dit is de tijd voor een nieuw geluid
Kolonialisme is verleden tijd
We raken al onze oude dingen kwijt
Alle hebies sterven uit
Maar hoe maak je een heel nieuw land
Zonder koninkrijksverband  […]
Surinaams Panorama. Uit De West
Land te koop
Land te koop
Land te huur
Spotgoedkoop
En echt niet duur.
We gaan naar Holland aan de zee
Hé kom je mee? Hé kom je mee?
Want in Suriname kun je niets leren
In Suriname kun je toch niet studeren
Hé kom je mee? Hé kom je mee?
Suriname is maar een troep
Het stinkt er naar plasje en ook naar poep
Hé kom je mee? Hé kom je mee, kom je mee?
In Suriname kom je niet vooruit
In Suriname word je uitgebuit
Daarom naar Holland aan de zee
Schiet op, kom mee, allemaal mee. […]

Fragment uit Lachen, huilen, bevrijden over Keskesi Sani (Apenkuren) uit 1978

(In de eerste helft van het stuk zijn er een politicus, twee schoonmaaksters en een wachter op het toneel. De politicus zit enorm te ‘dyaffen’ over alle grootse projecten):

 

‘De schoonmaaksters zijn wel vatbaar voor de mooie praatjes van de politicus. Ze verdienen weinig, hebben te maken met hoge kosten voor hun levensonderhoud en willen graag vooruit. Als de politicus met een nieuw project voor de armen en de hosselaars komt, hebben zij aanvankelijk wel hun twijfels, maar de politicus belooft de schoonmaaksters mooie dingen in ruil voor hun inzet. Het enige dat moet gebeuren is alle oude dingen vervangen door moderne dingen. De veerboot wordt een brug, de koopman wordt een supermarkt, de wasvrouwen en straatvegers worden door machines vervangen, de wachters door politieagenten en soldaten. In ruil voor hun inzet zullen deelnemers bijzondere jassen krijgen. Door een jas naar keuze aan te nemen, kunnen zij worden wat ze maar willen. Alleen de wachter, een slimme en harde werker, laat zich niet misleiden door de politicus. Hij ziet in dat voor vooruitgang hard gewerkt moet worden. De ‘jassen’ van de politicus brengen misschien op het eerste gezicht voorspoed, maar in feite dragen zij alleen maar bij aan de apenkuren in het land. Zo wordt de eerste schoonmaakster met haar nieuwe jas op slag zakenvrouw. En als je eenmaal geld hebt, dan kun je volgens de politicus dag en nacht dansen en zingen. Want waarom zou je nog werken? De andere schoonmaakster ziet het gebeuren en wil zelf ook wel een mooie jas. De politicus biedt de tweede schoonmaakster verschillende jassen aan, maar niets is goed genoeg: directeur, importeur, profiteur, pedagoog, psycholoog, ideoloog. De schoonmaakster wil nog maar één ding: de jas van de politicus. Terwijl op de achtergrond de ‘zakenvrouw’ zich steeds meer als aap gaat gedragen, vechten de politicus en de schoonmaakster om de jas van de politicus. Ook zij gaan steeds meer op apen lijken.’ […] (pp. 97-98)
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter