blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Struikelblok George

The Back Lot luidt nieuwe opleidingen kunstzinnig in

door Audry Wajwakana

PARAMARIBO – Met de tentoonstelling ‘#Grenzenverleggen’ van kunstenaar George Struikelblok als decor zijn de nieuwe opleidingen van stichting The Back Lot geopend. Studenten en vele genodigden kwamen zaterdag naar De Hal om de feestelijke opening mee te maken. De opening stond ook in het teken van de opo-oso van The Back Lot die sinds vorig jaar november, vanwege de start van de nieuwe opleidingen, verhuisde van Paramaribo-Zuid naar het centrum van Paramaribo, en wel in het gerestaureerde houten pand op de hoek van de Heeren- en Klipstenenstraat. read on…

George Struikelblok – Stilte

Van 3 tot 9 november exposeert George Struikelblok in G-Art, Paramaribo. Bij die gelegenheid verschijnt ook George Struikelblok, the struggle to success. read on…

Giant Painting door 30 Surinaamse kunstenaars

In het kader van het FVAS – SURIFESTA 2014 Event maken dertig Surinaamse kunstenaars  een Giant Painting van 15 meter. Deze Giant Painting komt te hangen in de vertrekhal op de Johan Adolf Pengel Internationale Luchthaven te Zanderij. read on…

Circus Terminal Worldwide: Next Stop Suriname

During a recent trip to Slovenia, I visited Circus Terminal at Gallery Kud Esko in Piran (17 – 25 May 2014). The artist-led project, an initiative of ‘Uncooked Culture’, is a collaborative travelling art mission, which disregards academic background and aims to celebrate the differences and similarities of all human beings through their creations. Since 2012, the exhibition – which was launched in the UK at The Tabernacle in London in March of that year – has visited eight countries: Spain, France, Thailand, USA, Holland, New Zealand, and Slovenia. It has grown from 41 artists living in 12 different countries to a project exhibiting more than 350 works by over 85 artists. The final stop on the tour will be Suriname in July 2014. read on…

Kunstenaars bekritiseren Dobrubeeld op Louis Doedelplein

door Merredith Bruce

Paramaribo – Het Louis Doedelplein bij de kruising van de Zwartenhovenbrugstraat met de Saramaccastraat krijgt een borstbeeld. Niet van Louis Doedel, maar van Robin ‘Dobru’ Raveles. Kunstenaars George Ramjiawansingh en George Struikelblok zijn echter geen voorstander hiervan en zouden een andere plek kiezen. read on…

14 kunstenaars houden groepsexpositie ‘WAT’

De eerste vernissage van Readytex Art Gallery in 2014 staat voor de deur. Vanaf 26 maart kan het publiek genieten van de groepsexpositie WAT – Working Apart Together. In De Hal aan de Grote Combéweg 45 tonen veertien kunstenaars hun nieuwste kunstwerken. De kunstenaars werken onafhankelijk van elkaar, en toch zijn in hun werken verrassend genoeg elementen te vinden die een samenhang laten zien. Dit maakt de expositie WAT voor de bezoeker een spannende uitdaging, om die samenhang te ontdekken en misschien zelfs te duiden.
Na de positieve reacties van het publiek op de gezamenlijke exposities van de afgelopen twee jaar, besloot Readytex Art Gallery voor 2014 te werken volgens datzelfde concept. In plaats van twee grote solo-exposities met nieuw werk van steeds één kunstenaar, organiseert de galerie dit jaar twee grote exposities met nieuwe kunstwerken van verschillende kunstenaars. Een concept dat prettig werkt voor zowel de kunstenaars, de galerie als voor het publiek.De expositie WAT toont nieuw werk van de bij de galerie aangesloten kunstenaars Dhiradj Ramsamoedj, George Struikelblok, Hanka Wolterstorff, Kenneth Flijders, Kit-Ling Tjon Pian Gi, Kurt Nahar, Reinier Asmoredjo, René Tosari, Rinaldo Klas, Roddney Tjon Poen Gie, Soeki Irodikromo, Sri Irodikromo, Sunil Puljhun en Wilgo Vijfhoven.

De expositie verschaft het publiek andere impulsen dan een solo-expositie dat doet. Readytex Art Gallery presenteert in ‘WAT’ een verscheidenheid aan kunstwerken: schilderijen, batik, en beelden van keramiek en hout. Ook aan de diversiteit in stijlen kan de kunstliefhebber zijn hart ophalen. Zo presenteert Kurt Nahar een selectie werken geïnspireerd door zijn recente participatie aan de ‘Bienal de Pintura Mural Internos’ in Cuba. Sunil Puljhun gaat in zijn nieuwe werk terug naar abstractie en kleur, in tegenstelling tot de zwart-witte werkstukken waar hij zich eerder in verdiepte. Kit-Ling Tjon Pian Gi werkt vanuit een vernieuwde focus: zij onderzoekt de Surinaamse biodiversiteit en daarbinnen vooral het vogelrijk. Wilgo Vijfhoven toont overgangen in zijn werk en hanteert daarbij een aangepaste beeldtaal. Dhiradj Ramsamoedj presenteert onderzoek op canvas, dat inzicht verschaft in een project dat hij in de toekomst zal uitbouwen naar beelden in de openbare publieke ruimte. George Struikelblok geeft een spannende nieuwe wending aan zijn werk en toont daarvan een glimp, in aanloop naar een grotere presentatie volgend jaar.

Eenieder is welkom in De Hal van woensdag 26 tot en met zondag 30 maart van 19:00 – 21:00 uur.

 

Srefidensi! de kunst van het goede leven in Suriname

Live Art George Struikelblok tijdens Carifesta. Foto © Sirano Zalman
Wat is ‘Srefidensi’? Onafhankelijkheid, ja. Als men in een land naar echte onafhankelijk streeft, gebeurt dat via ‘natievorming’. In ons land, Suriname, dat al sinds 1975 formeel onafhankelijk is , speelt natievorming een rol in de politiek. Maar wat houdt het in? Wat moet het inhouden? Daarover schreef Wim Bakker (arts en politiek denker) het boek’Srefidensi! De kunst van het goede leven in Suriname’ (2013). Voorin het boek, op pagina 1, staat in grote zwarte letters wat ‘Srefidensi’volgens Bakker inhoudt:
‘Srefidensi: de staatkundige zelfstandigheid en culturele identiteit van Suriname, / welzijn gebaseerd op de creativiteit van vrije, zelfstandige burgers, / de ontwikkeling van achtergestelden en het beschermen van het leefmilieu.’
Deze woorden spreken aan. Je leest ze en denkt na: voldoet de zelfstandige staat Suriname aan deze criteria? Daarover gaat het boek. Wim Bakker kijkt naar het verleden en het heden en kijkt vooral ook vooruit. Hij geeft zijn eigen duidelijke visie op echte onafhankelijkheid en hoe die tot stand kan komen. Dan gaat het om de mensen in het land. De politiek is geen doel, maar een middel. Bakker geeft duidelijk aan wat een land is: een ‘maatschappij’, waarin politieke en economische zaken een grote rol spelen, maar vooral ook een ‘samenleving’, waarin mensen, vaak van verschillende culturele en religeuze achtergronden, samen leven. Dat is volgens Bakker het belangrijkste: dat ze zich daarvan bewust zijn, elkaar ondersteunen, achtergestelden vooruit helpen en streven naar gelijkheid als burgers van de samenleving.
Duidelijk geeft Wim Bakker aan dat natievorming, ‘Srefidensi’ in Suriname mislukt is. Het houdt opbouw en emancipatie in, maar heeft niets te maken met de populistische situatie nu. Oorzaken voor het mislukken zijn onder andere dat het steeds weer gaat om machtsstrijd en machtsrelaties ten opzichte van productie en distributie, ongelijkheid in de samenleving!
Culturele integratie is ook een belangrijk punt voor een land als Suriname. Na 1863 moest iedereen die creools was op Europa gaan lijken. Dat veranderde toen er volken kwamen met een Aziatische cultuur. Zij behielden die en langzaam maar zeker ontwikkelden ook de creolen een eigen identiteit. Wim Bakker geeft mooi aan wat het verschil is tussen ‘assimilatie’en ‘accommodatie’. Als mensen uit een andere cultuur massaal immigreren naar een ander land (denk ook aan Nederland nu) is van de ene kant ‘assimilatie’nodig, ze moeten zich aanpassen, maar vanuit de bewoners van het landd ook ‘accommodatie’, zich openstellen voor en aanpassen aan de nieuwe landgenoten. Dit is enerzijds een psychologisch proces, vanuit de mensen en anderzijds een politiek proces.
Marlène Lie A Ling. Foto © Ingrid Moesan
Wim Bakker geeft ook het begin van de nationale ontwikkeling van Suriname weer waarin politici als Wim Bos Verschuur, Johan Ferrier, Johan Wijngaarde en Pieter Polanen een rol gespeeld hebben en op cultureel gebied bijvoorbeeld Stanley Noordpool, Marlène Lie A Ling en Erwin de Vries die ervoor zorgden dat eigen kunsten ook een belangrijke rol gingen spelen in de culturele identiteit van Suriname. Hij noemt ook Jack Menke die in het boek Natievorming en natiecreatie in Suriname dat hij redigeerde, het onderscheid bepleit tussen ‘nation building’en ‘nation creation’. Oftewel: beleidsaangelegenheid van de overheid en creativiteit van de burgers.
Dat laatste is de centrale gedachte van Wim Bakker in zijn boek, die ons ook erg aanspreekt: onafhankelijk is een land als de bevolking onafhankelijk is, dat wil zeggen dat iedereen in dat land een voor zichzelf en het land zinvol leven kan leiden, doordat men in staat is zelfstandig te zijn, maar ook open te staan voor de ander. Wim Bakker geeft aan dat er zich een ‘managerklasse’ moet ontwikkelen, dat wil zeggen dat mensen die dicht bij het volk leven vanuit een positieve, mensgerichte visie, leiding kunnen geven bij de ontwikkeling van de bevolking. Niet alleen politieke leiders bedoelt hij, maar wetgevers, wetenschappers, zakenlieden en vooral ook onderwijsgevenden, kunstenaars, sportleiders enzovoorts. Die ‘klasse’ kan een pedagogische en politieke rol spelen bij de integratie en de strijd om nationale hulpbronnen voor iedereen. De Surinaamse economie is immers kwetsbaar. De economische ongelijkheid is groot en rijke bodemschatten dragen nauwelijks bij tot duurzame nationale ontwikkeling. Een ontwikkeling die vooral van binnenuit geschiedt dus, en niet alleen maar van bovenaf.
Zwembad Parima. Foto Facebook
Het boek van Wim Bakker over srefidensi is vrij theoretisch. Zijn theorie is wel zeer de moeite van het bestuderen en erover discussiëren waard. Zo’n theorie moet gaan leven! Dat kan doordat het boek, vooral in de door hem genoemde ‘managerklasse’gelezen wordt en besproken. Als we het boek lezen en na afloop zeggen, ja, mooi idee en overgaan tot de orde van de dag, werkt het niet in op de ontwikkeling van het land.
Om dat doel te bereiken zou het boek ook neutraler moeten zijn. Al heeft Bakker ook kritiek op het beleid van de NPS door de jaren heen, hij verbindt zich te veel met deze partij. Het feit dat hij het boek opdraagt aan Ronald Venetiaan is al niet zo neutraal. Wim Bakker heeft het boek in eigen beheer uitgegeven, zonder redacteur, en dat is te merken. Het boek zit slapjes in elkaar, valt gauw uit elkaar. De letters zijn klein, vooral voor oudere lezers. Vaak is het betoog abstract met moeilijke termen en er zitten nogal wat fouten in de taal. Deze druk kan flink gelezen worden en betrokkenen bij de thematiek kunnen commentaar geven. Een tweede druk kan dan stevig en eenvoudiger worden, voor een groter publiek! We zien ernaar uit!
Wim Bakker: Srefidensi! de kunst van het goede leven in Suriname, 2013, uitgegeven in eigen beheer

Officiële overdracht kunstwerken Artist Talk in Nickerie

Op initiatief van de FVAS, Federatie van Beeldende kunstenaars in Suriname, met ondersteuning van het Directoraat Cultuur, hebben kunstenaars uit Nickerie en Paramaribo samen een aantal kunstwerken gemaakt, bestemd voor de openbare ruimte in Nickerie. George Struikelblok, Shaundell Horton en Jeannette Oord maakten een ruimtelijk werk met als thema ‘Milieu’. Sri Irodikromo, Lucille Ramautar – Wong Loi Sing (Nickerie), Angelique Soebedar – Ramautar (Nickerie), Dorette Kuster, Kit-Ling Tjon Pian Gi, Manuela Tjin A Soe, Stanny Handigman, Arti Abhelakh maakten een kunstinstallatie met als thema ‘Vrouwenportretten’. Deze werken zijn geplaatst bij de WIN groep.Kasian Djiman (Nickerie), Saridin Singoastro (Nickerie), Frankie Amatsenen (Nickerie), Roddney Tjon Poen Gie maakten een ruimtelijk werk met als thema ‘Milieuvervuiling’. Wikaas Girdharie (Nickerie), Kurt Nahar, Hesdy Mertowirijo, Remond Mangoensimito maakten een ruimtelijk werk met als thema ‘Aarde, Wind en Water’.
De jonge kunstenaars Dhiradj Ramsamoedj en Roel Kasanwidjojo maakten een ruimtelijk werk met als thema ‘Dynamiek’. Deze werken zijn geplaatst bij het Mini Centrum Zeedijk.Op zaterdag 9 november 2013 zal de officiële overdracht van deze kunstwerken plaatsvinden van 12.00 – 14.00 uur. Om 12.00 is er een kleine ceremonie bij de WIN groep, waarna tegen 13.00 uur de caravan vertrekt naar het Mini Centrum Zeedijk. Daar zal er ook een kleine ceremonie plaatsvinden.Voorafgaand aan deze officiële overdracht van de kunstwerken, worden er workshops Beeldende Kunst gegeven in het gebouw van de WIN groep van 8.00 – 12.00 uur. Deze workshops staan onder leiding van kunstenaars uit Paramaribo en Nickerie en zijn bestemd voor een ieder van elke leeftijd.

Geïnteresseerden kunnen voor meer informatie terecht bij de WIN groep of u kunt mailen naar info@suriname-fvas.org
De deadline om zich op te geven voor deelname aan de workshops is woensdag 6 november 2013.

Cultuurlijn 1102: Praten, kunst en theater over slavernijverleden

door Stuart Rahan

Annet Zondervan, directeur van het Centrum voor Beeldende Kunst Zuidoost maakt het eerste project Cultuurlijn 1102 van de drie cultuurinstellingen in Amsterdam Zuidoost bekend. Foto © Stuart Rahan.

 

Amsterdam Zuidoost – Zij die behoefte hadden om op één dag nader kennis te maken met het Nederlandse slavernijverleden, hebben donderdag vanuit drie verschillende invalshoeken hun behoefte kunnen bevredigen. In gesprekken hebben inleiders hun licht laten schijnen op het slavernijverleden en hoe 150 jaar na de afschaffing in 1863, zij ermee omgaan. Kunstenaars geven slavernij een eigen gezicht door middel van een tentoonstelling en in het theater hebben rebelse vrouwen van toen een gezicht gekregen.
De drie grootste cultuurinstellingen van Zuidoost staken de koppen bij elkaar en startten hun eerste gezamenlijke activiteit onder de noemer Cultuurlijn 1102, hun gemeenschappelijke postcode. Imagine IC, Centrum Beeldende Kunst Zuidoost (CBK Zuidoost) en het Bijlmer Parktheater stelden een cultuurprogramma samen met slavernij als interessant thema in verband met de herdenking van 150 jaar afschaffing daarvan.
Nieuwe begrippen
Hoofdgast Saidiya Hartman van de Columbia Universiteit in de VS ging tijdens het onderdeel ‘Spoken slavery’ in op het immaterieel erfgoed van de slavernij. Daarbij maakte zij gebruik van het verhaal van een jonge Afrikaanse vrouw tijdens de overtocht van haar continent naar Amerika. Dat verhaal heeft Hartman opgetekend in het boek Lose your mother waarbij zij experimenteerde met verhalen van overlevering.
Door de eeuwen heen zijn het Engels en Nederlands verrijkt met woorden die in de slavernijperiode andere betekenissen hadden. Slaven zijn tegenwoordig ‘slaafgemaakten’, slaves werden het begrip ‘enslaved’. Volgens inleider Hester Dibbits maken nieuwe begrippen onder andere deel uit van de vernieuwde manier waarop slavernij herdacht wordt. Zangeres Denise Jannah droeg met haar optreden op geëigende wijze bij aan de herinnering van het slavernijverleden. “Fu sabi pe y’e go, yu musu sabi pe yu kemopo. Om je toekomst te bepalen dien je eerst te weten waar je vandaan komt”, vertolkte zij in twee prachtige liedjes. Zij bezong ‘Mama Aisa’ in een nummer dat zij op harmonieuze wijze liet overgaan in ‘Strange Fruit’, een lied dat herinnert aan de wreedheden van de slavernij.
Charl Landvreugd. Foto Facebook
Document
In het Centrum voor Beeldende Kunst kon het publiek vervolgens de opening meemaken van de tentoonstelling Gedeelde Erfenis: Slavernijverleden in de kunst. Ronald Ockhuysen, adjunct-hoofdredacteur van Het Parool opende de tentoonstelling officieel. Hij liet de aanwezigen delen in een gewaagde actie van de krant die onlangs op de voorpagina een oud document, dat gebruikt werd tijdens de slavernij plaatste. Met dat document konden handelaren een bestelling voor slaafgemaakten plaatsen of werden slaafgemaakten aangeboden. “Twee voor de prijs van één, was zo’n aanbieding”, vertelde Ockhuyzen wat volgens hem voor die tijd de normaalste zaak was. Hij kreeg niet alleen complimenten. Er waren ook lezers die zich afvroegen of het plaatsen van het oude document wel nodig was.
Iris Kensmil – Kapitani I

 

De tentoonstelling bestaat uit werk van twintig kunstenaars met een Nederlandse, Antilliaanse en Surinaamse achtergrond. Ken Doorson, Remy Jungerman, Patricia Kaersenhout, Iris Kensmil, Charl Landvreugd en George Struikelblok zijn enkele bekende Surinaamse kunstenaars. Van Iris Kensmil staan daarnaast nog drie fictieve portretten van marronkapiteins in de Schuttersgalerij van het Amsterdam Museum. Zij maakte de portretten ‘Out of History’, in opdracht van CBK Zuidoost en het Amsterdam Museum.
De dag werd afgesloten met de theatervoorstelling Rebelse Vrouwen in het Bijlmer Parktheater. Drie geesten van overleden slavinnen bieden troost en hulp aan een jonge Afrikaanse vrouw die tegen haar wil in de prostitutie belandt. Zij vertellen over hun eigen ellende, maar met trots delen zij verhalen van hun verzet.
[uit de Ware Tijd, 22/06/2013]

Gedeelde Erfenis: Slavernijverleden in de kunst

Op 20 juni wordt de expositie Gedeelde Erfenis: Slavernijverleden in de kunst geopend. CBK Zuidoost herdenkt met deze groepstentoonstelling dat Nederland 150 jaar geleden de slavernij afschafte. Twintig kunstenaars tonen hun visie op slavernij: van letterlijke verbeeldingen van gebeurtenissen tot abstracte benaderingen van het onderwerp. Het geheel doet nadenken over de gevolgen en de betekenis van slavernijgeschiedenis voor de huidige samenleving. Bij deze groepstentoonstelling is een publicatie gemaakt: Aspha Bijnaar geeft een toelichting op de historische aspecten in het werk van de kunstenaars:
Sara Blokland
Nardo Brudet
Frank Creton
Brian Coutinho
Ken Doorson
Jeannette Ehlers
Antonio Guzman
Remy Jungerman
Patricia Kaersenhout
Iris Kensmil
Renée Koldewijn
Carla Kranendonk
Charl Landvreugd
Runny Margarita
Tirzo Martha
Helen Martina
Henny Overbeek
Hector Raphaela
Brett Russel
George Struikelblok
Publicatie: Aspha Bijnaar, onderzoeker en auteur
Spreker: Ronald Ockhuysen, adjunct-hoofdredacteur en chef Kunst, Het Parool
Met: Jeannine La Rose, zangeres; Ronald Snijders, fluitist
attent op de opening van de tentoonstelling Gedeelde Erfenis: Slavernijverleden in de kunst.
Openingsdatum:  donderdag 20 juni 2013
Tijd: 17.30 uur
Locatie: Centrum Beeldende Kunst Zuidoost, Anton de Komplein 120, Amsterdam Zuidoost
Te zien t/m 31 augustus.
Iris Kensmil
Eerder dit jaar opende in de Schuttersgalerij van het Amsterdam Museum Out of History, een drieluik van kunstenaar Iris Kensmil dat zij maakte in opdracht van CBK Zuidoost en het Amsterdam Museum. Out of History is een onderdeel van de Gouden Eeuw-tentoonstelling. De serie bestaat uit drie fictieve portretten van mensen uit de 18de eeuw die tegen de koloniale onderdrukking in een eigen positie en toekomst opbouwden. De samenwerking van CBK Zuidoost met het Amsterdam Museum ontsluit erfgoed van de stad met actuele kunst.
De tentoonstelling ‘Gedeelde Erfenis: Slavernijverleden in de kunst’ is van 12 september t/m 20 oktober ook te zien in Kunstenlab Deventer.
www.kunstenlab.nl
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter