blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Smit Paulette

Snorder in De Balie

Snorder door Stichting Julius Leeft! en De Balie.
29/11, De Balie. Volgende afleveringen: 27/12, 24/1, 21/2, 28/3 en 25/4. debalie.nl

door Annette Embrechts

Het oogt bijna als een receptie. Oud-politicus John Leerdam (Tweede Kamer, PvdA) viert zijn terugkeer als theatermaker in De Balie met de aftrap van een maandelijkse theatersoap, Snorder, een bij elkaar gefabriekte sitcom, geboren uit een eerdere gimmick op De Parade en Festival Hollandse Nieuwe. Bij de deur kan iedereen op zijn stevige hand of omhelzing rekenen.’Ik wil bruggen slaan met deze voorstelling’, zo had Leerdam ferm aangekondigd. read on…

Achter de ogen van Derek Walcott

door Michiel van Kempen

Derek Walcott leest een fragment uit zijn poëzie voor. Hij is close-up in beeld. Het gaat over zijn moeder en als het fragment ten einde is legt hij abrupt zijn boek neer, zijn ogen staan vol tranen en hij kijkt naar de camera en de crew die de opname maakt en hij zegt, betrapt, gedesoriënteerd, dat ze hem in de val hebben gelokt. Opeens is de grumpy old man uiterst kwetsbaar geworden. In de zaal bij de Nederlandse première afgelopen zondag van Ida Does’ filmdocumentaire over de grote Caraïbische dichter, kon je een speld horen vallen. Derek Walcott: dichterbij kon je niet komen. read on…

Zondag première Walcott-film van Ida Does

De crew van de film: regisseur Ida Does, co-producer Rebecca Roos en cameraman Ingmar Maduro.
Foto © Ida Does

De Nederlandse première van Ida Does’ documentaire film over de Caribische dichter en Nobel prijswinnaar Derek Walcott is as zondag 30 maart om 18:30 uur in het Bijlmer Parktheater. De feestelijke avond wordt opgeluisterd door: voordracht door Antoine de Kom (winnaar VSB Poëzie prijs 2014), violist Yannick Hiwat, Steeldrum music Willy Richardson. De avond wordt gepresenteerd door Paulette Smit en er is een Q&A met regisseur Ida Does.

Derek Walcott. Foto © Ida Does

Er zijn nog enkele tickets beschikbaar! Het belooft een mooie avond te worden, een feest van de Caribische cultuur, poëzie en Derek Walcott’s werk. Voor kaarten, klik hier 

Arubaanse première
Op 4 april is de Arubaanse première in Cas di Cultura, in aanwezigheid van Regisseur Ida Does, Co-Producent Rebecca Roos en Cameraman Ingmar Maduro. Steeldrum door Lee Connor.Vriendelijke groeten

Ida Does: A Brief Interview with Repeating Islands

Derek Walcott and Ida Does in Cap Estate, Saint Lucia. Photo © Rebecca Roos
 
by Ivette Romero
Film director Ida Does was born in Suriname, and is of French, Chinese, and Dutch-Creole descent. She has worked as a journalist, researcher, writer, and documentary filmmaker for the past two decades and resides in Aruba and the Netherlands. She studied documentary filmmaking at the Media Academy in Hilversum and the Binger Film Institute in Amsterdam. After working at a broadcast company for five years, she went on to become an independent filmmaker and producer in 2007. Does has directed two award-winning documentaries about prominent, national figures of Suriname–freedom fighter Anton de Kom—Peace, Memories of Anton de Kom—and poet Trefossa (Henri Frans de Ziel)—Trefossa: I Am Not I. [See previous posts Forthcoming Film: Derek Walcott, Poetry is an Island and Film: Contributions Needed for “Poetry is an Island, Derek Walcott”.]
 
Does’ motto is a beautiful line by Leo Lionni: “From time to time, from the endless flow of our mental imagery, there emerges unexpectedly something that, vague though it may be, seems to carry the promise of a form, a meaning, and, more important, an irresistible poetic charge.” Here we ask her a few questions about her work, her sources of inspiration, and the poetic language of her films.
 
Repeating Islands (RI/IR): I love Leo Lionni’s thoughts on inspiration and creativity, which you have chosen as a motto; based on what he calls that “unexpectedly something,” What inspired you to create films on Trefossa, Anton de Kom, and Derek Walcott? Would you say that there is a quality that the three men shared that led you to this work?
Ida Does (ID): Yes, isn’t it just a wonderful motto? I’m a big fan of Lionni and his children’s book about Frederick, the mouse. I have read it to my children, and now read it to my grandchildren. As a matter of fact, I recently gave this book to Derek Walcott for his 84thBirthday. The way that Lionni describes what it means to be a poet, and the value it holds for the community is as simple as it is true. I love that simple, seemingly effortless way of telling stories. I very much relate to that approach in my own work.
If you ask me about my main films and the people they portray, one can only see the similarities afterwards; I didn’t plan it, it just happened that way. Looking back there definitely is a quality which these men share: They are all Caribbean pioneers! Trefossa was the first poet to publish a book in the lingua franca of my birth country Suriname, in 1957.  His poetry is extraordinary and meaningful, not only for the poetry itself, but also for the emancipation of our language and our collective self-esteem. Anton de Kom was the first black writer of Suriname who studied our colonial history and published a book We slaves of Suriname in 1934. His life was tragic, being banned from Suriname for his progressive views, then arrested by Nazis in the Netherlands, to later die in a Nazi concentration camp in Germany. And then of course Derek Walcott, the first colored Caribbean writer to win the Nobel Prize for Literature.
My inspiration to make films about these men might be explained by my fascination with history. I have a special relationship with the past, I want to touch it remember it, while I still can. I am always mindful of the passing nature of things, and I have a strong commitment to hold on to these people’s legacy, to tell the story of the contribution they made to our continuity as a group. They helped to define us, younger generations growing up in colonial en post colonial times. It fascinates me how some people find ways to rise above everything with their work and lives, and make such a difference in many people’s lives. People who possess this elusive blend of passion, character, talent, and courage.  By making these films I hope to preserve these individuals’ historical impact for other generations. Especially in the Caribbean context, where a lot of stories are still untold, unknown, hidden.
 
Derek Walcott in 2008. Foto © Bert Nienhuis
 
RI/IR: How does your background and lived experience shine through in your subject choices and your films as finished product?
ID: Being a child of the Caribbean myself, I am naturally attracted to stories from the region that feels most like home. My personal story is one of separation. I left my birth country when I was a young girl, and years later I had to leave it again as a young teacher and mother, after the brutal murders by the military regime in 1982. Since then, I have never returned to Suriname, and had to find a way to deal with that sense of separation and homesickness. I found this when I moved to Aruba. This is my country of (re)birth, a place that has stolen my heart, and that of my family. So, your question is not easy to answer. I suppose you could say that I am deeply in love with the Caribbean, its history, its diverse people, its languages, the diaspora, the longing, and the complexity of our identities. I feel ‘in body’ when I connect to artists and storytellers, scientists, who are, like me, looking for ways to discover our own narrative.
 
RI/IR: I was struck by the photo of Walcott on the first page of site for Poetry is an Island: Derek Walcott and the statement that explains that the documentary presents “an intimate portrait of the St Lucian Nobel laureate for literature set in his beloved native island.” How does a sense of “place” play a role in this documentary (and, perhaps, others you have directed)?
ID: Derek Walcott’s life is long and rich. This ‘fortunate traveler’ has indeed traveled the world and led an international life. The fact that he always remained closely connected with St. Lucia, the island he was born, intrigued me. From the very start I knew that I wanted to film Derek there… in St. Lucia, because I expected (and hoped) to meet him ‘at ease’ in the place that he loved so much. I was curious to film the St. Lucian landscape and to visit the villages that I had read about in Derek Walcott’s work. I wanted to feel and smell St. Lucia in the same palpable way that I experience Walcott’s poetry. Coming closer to Derek Walcott—to me—was to discover St. Lucia and the interaction between the man and the island. And then…meeting with the people that he writes about, the places he describes, the valleys that he portrays; it was so much more than a geographical discovery. When I was there, it felt like I could literally touch Derek’s work, the heart of it.  Which is what the film is all about. So, yes, the sense of ‘place’ is key in this film. I could have chosen to follow Derek on his journeys, or interview people around the globe about him and his work, but instead, I tried to zoom in and capture what I felt intuitively was the very essence of Derek Walcott. To me… that is.
 
Derek Walcott and his partner Sigrid Nama, in 2008, just before Walcott gave
the forst Cola Debrot-lecture in Amsterdam. Photo © Bert Nienhuis
 
 
RI/IR: How was the reception/reaction of the general public and Walcott himself to Poetry is an Island?
ID: It was so wonderful. We have had several screenings and Derek Walcott was present at the World Premiere in Port of Spain (at the Trinidad &Tobago Film Festival) and at the Gala Event in St. Lucia during this year’s Nobel Laureate Week. He commented in public in Port of Spain (https://vimeo.com/75951373 ) and after the screening in St. Lucia he told me that he enjoyed it even more, watching it for the second time. Of course that is tremendously rewarding and I appreciated that he had never ever made demands to see the film before it was finished.  Based on the responses after the screenings, the emails that I received from people and all the comments and sweet hugs afterwards, I think people like the film. I look forward to more reviews coming out this year, I’d be curious to see how critics receive the film. On our Facebook page and via our website we receive requests to come to all kind of places around the world, so it’s still very exciting. Documentary Channel from Dutch television is enthusiastic about it, and they will screen it on national Dutch television. So yes, there is more to come, for sure.
 
Prof. Michiel van Kempen introducing Derek Walcott, lecturing in Amsterdam in 2008.
Next to Walcott is the chair of the meeting, prof. Joyce Goggin  Photo © Bert Nienhuis
 
 
RI/IR: As an artist, how do you express your own personal “poetic language” through the process of filmmaking?  Is this revealed in your selection of visual imagery and setting, dialogue, the type of research, or other choices you make as a director?
ID: This is an ongoing process. When we are filming on set, I am like a sponge… my senses are wide open to everything that is happening around me. I am fully present in the moment, fully focused on the energy that’s in the space and the details that are metaphors’ or could become metaphors at some point. By the time we turn on the camera and start the actual filming, I will have read and researched a lot. Often, I have to actively force myself to stop reading and researching, because I need to go into another mindset, when filming. I have to let things emerge…I place my faith in the moment and in reality. I love the phrase ‘romance of discovery’, that’s how I feel when filming. I only feel that I succeed as a filmmaker when my work touches people, on an emotional level, by what happens, emerges, arises. Most of the time it’s not explicit, and that means that I always look for a pace and small things of daily life that we all can relate to. In my choices of imagery, I have to trust my sense of being open to the unexpected and, here’s Lionni again, I just learn to follow ‘the promise of a form, a meaning and the irresistible poetic charge’. It is my goal to tell an honest and authentic story. Always. In doing that, I don’t try to ‘control’ the story, but I train myself to keep the eye of the poet.
 
For more on Ida Does, see her information at www.idadoes.nl
[from Repeating Islands, March 14th 2014]
Actors Felix Burleson and Paulette Smit play a scene from Walcott’s theatre work. At the table
from  left Sigrid Nama, Carel de Haseth, Els van der Plas and Derek Walcott.
Photo © Bert Nienhuis

 

Caribisch benefietconcert: “V for Saint Vincent”

De Caribische eilanden Saint Vincent en Grenadines, Saint Lucia en Dominica zijn tijdens de kerstdagen getroffen door zwaar noodweer. Er vielen 23 doden, honderden huizen zijn verwoest en de infrastructuur is zwaar ontwricht. Tim Wes, Denise Jannah, Lou Prince, Monique Duurvoort, Paulette Smit en diverse andere artiesten geven op zondag 16 februari om 15:00 een benefiet-optreden in de Rotterdamse Schouwburg. De opbrengst van het concert gaat naar het Rode Kruis Saint Vincent. Zij vangen de slachtoffers op en helpen met de wederopbouw van het eiland.
Gerda Havertong presenteert een gevarieerd programma, met sax rising star Tim Wes, the queen of jazz Denise Jannah, Evita Tjon A Ten, Lou Prince, R&B sensatie Lucid, rappers Aimé Cain en MaxiMilli, een choreografie van Monique Duurvoort, a tribute to Derek Walcott met John Leerdam, sopraan Sae Jeong Kim & pianist John Bakker, actrice Paulette Smit & friends, jazz door Blackout Orchestra en het swingende Dutch Caribbean Groove Orchestra.
Opbrengst naar Rode Kruis Saint Vincent
Lions Club Rotterdam West organiseert dit benefietconcert. Alle artiesten treden belangeloos op. De opbrengst wordt door de Lions gedoneerd aan het Rode Kruis van Saint Vincent. Zij werken hierin samen met de Lions Club op Saint Vincent.
 Zondag 16 februari 2014, 15:00-18:00 uur
Rotterdamse Schouwburg, Kleine Zaal kaarten € 25
Kaartverkoop en donaties
Kaarten voor het benefietconcert kosten € 25 en zijn verkrijgbaar via de Rotterdamse Schouwburg (klik hier) of bel via telefoon 010-4118110).
Mensen die niet in de gelegenheid zijn het benefietconcert bij te wonen, kunnen een donatie storten op de rekening van Stichting Activiteiten Lions Club Rotterdam West, NL18INGB0005588545, onder vermelding van “V for Saint Vincent”.
Informatie
Voor informatie over het programma, nieuws over de hulpacties op Saint Vincent en de andere door het noodweer getroffen eilanden, zie Facebook.com/LionsClubRotterdamWest.
Of bel met de contactpersonen: Artwell Cain 0623237967 of Wim Reijnierse 0640555887.
Of stuur een email naar: Rotterdam.west@lions.nl.

Cultuur Top Vijf 2013 Werkgroep (6)

Het eind van het volle jaar 2013 zit er bijna op. Caraïbisch Uitzicht vroeg alle leden van het Bestuur, de Adviesraad van de Werkgroep Caraïbische Letteren en de mensen die dit jaar een opdracht kregen om hun top-vijf van culturele evenementen die zij het afgelopen jaar hebben bijgewoond of de beste boeken die zij lazen. Vandaag de vijfde aflevering: actrice, regisseuse en en Werkgroepsbestuurslid Paulette Smit.

1.

Manoushka Zeegelaar en Paulette Smit
De voorstelling De Eenzame geschreven door Cheryl Vliet, gespeeld door Manoushka Zeegelaar Breeveld, geregisseerd door Paulette Smit. Fenomenaal gespeeld, over een eenzame vrouw die bij een uitvaartcentrum werkt en de confrontatie met een onbekende man. Helaas is het eenmalig gespeeld. Dit soort initiatieven die door een groepje mensen gemaakt is zonder een cent subsidie omdat ze het belangrijk vinden in deze tijden van subsidiekortingen in de cultuursector.
2.
De jeugdvoorstelling Hotel Perdu van Het Houten Huis. Een ode aan de verbeelding, prachtig theater voor jong en oud. Met weinig woorden wordt er een prachtige voorstelling neergezet over de kracht van de fantasie.
3.
De film 12 years a slave van regisseur Steve McQueen: een nieuwe visie van een jonge filmregisseur op het thema slavernij.
4.
De film The counselor van regisseur Ridley Scott. In een bijna lege bioscoop een geweldige film die filosofeert over het kwaad in de mens, heel verrassend.
5.
De herdenkingsvoorstelling naar aanleiding van het overlijden van Nelson Mandela in de Schouwburg. De diversiteit van presentaties die over het voetlicht werd gebracht in relatie tot de bomvolle zaal die gratis toegankelijk was en de emoties die over en weer gingen was prachtig.

Donker bestrijd je alleen met licht

Oranjestad — “Donker kun je niet met donker bestrijden. Maar met licht”, zo sluit de gemartelde, oude slavin Ashana haar optreden tijdens de première van Hoe duur was de suiker af. Het theaterstuk stond gisteren op de planken in Cas di Cultura en trok een volle zaal. De voorstelling is gebaseerd op het gelijknamige boek van Cynthia McLeod en brengt een mix van dans, muziek, toneel en vertelkunst. In de scene op de foto vertelt de slavin haar verhaal over de wijze waarop en waarvoor zij gemarteld is in Suriname tijdens de slavernijtijd. Op indrukwekkend indringende wijze sluipt het horrorverhaal de geest binnen zodat je een speld in de zaal kunt horen vallen. Het publiek is nog aan het bijkomen van de schok, terwijl zij een andere wending neemt door ,na een overpeinzing, te besluiten dat zij hen vergeeft. De daders, de slavenhandelaars. Want donker bestrijd je alleen met licht en niet met donker, besluit zij ferm. De voorstelling speelt vanavond om acht uur en op zaterdag is er een concert met onder andere Izaline Calister en Denise Jannah.

[uit Amigoe, 2 augustus 2013]

Op 5 en 6 augustus ook op Curaçao, Teatro Luna Blou.

Van Slavernij naar Moderne Slavernij

Hoe duur was de suiker: “Van Slavernij naar Moderne Slavernij”Theatrale en muzikale geënsceneerde reading gebaseerd op het boek Hoe duur was de suiker? van de Surinaamse schrijfster Cynthia McLeod naar een idée van John Leerdam in het kader van de herdenking van 150 Jaar afschaffing van de slavernij en 200 jaar koninkrijksrelaties. Met Tito Laclé en Paulette Smit.

Hoe duur was de suiker is een verhaal over machthebbers en slachtoffers, winnaars en verliezers, liefde en liefdeloosheid,dat niet voor de hand liggend is.
Er wordt naar de wereld van de slaven en die van de meesters afwisselend met begrip, afkeuring en mededogen gekeken.

1 en 2 augustus, 20:00 uur bij Cas di Cultura, Aruba | AWG. 50,-

Dag #3
Caribbean Tour in Concert|3 augustus 19:30 uur bij Cas di Cultura|AWG. 50,-
Een muzikale avond met onder andere Izaline Calister en Denise Jannah 

Balie-avond ter ere van schrijver Frank Martinus Arion

Arion: de man, de vrouw, de poëzie

Frank Martinus Arion draagt zijn – met de in 1974 Van der Hoogtprijs bekroonde boek – Dubbelspel op ‘Aan vrouwen met moed’. Dit thema wordt van verschillende kanten belicht en is onderwerp van een debat in De Balie, Amsterdam, vrijdag 12 april.

Frank Martinus Arion ca. 1972

Moedige vrouwen versus macho-mannen, liefde, Curaçao en zijn eilandgenoten spelen een belangrijke rol in het literaire werk van Arion, die een groot aantal boeken en gedichten schreef, waaronder Dubbelspel. Wordt het machogedrag van de mannen in stand gehouden door de vrouwen?

Omslag Duitse vertaling Dubbelspel.

Een literaire en culturele avond met debat, voordrachten van essays en gedichten door: Aart G. Broek, Giselle Ecury, Walter Palm, Igma van Putte, Wanda Reisel, Collin Schorea en Paulette Smit.
Met zang en muziek van Margi Martinus en de Tambú-Papia-spelers.
Gespreksleider: Arjan Peters (literair redacteur De Volkskrant)

Arion is ook de auteur van Papiamentstalige poëzie en het Papiamentstalige schotschrift Martein Lopap

.

Deze Arion-avond is het tweede deel van een drieluik over Caraïbische schrijvers die literair en politiek van betekenis zijn voor hun land van herkomst en hun land van aankomst. De eerste uit de serie was Edgar Cairo.

Vrijdag 12 april 2013: 20.00 uur De Balie Amsterdam een literaire- en culturele avond ter ere van schrijver Frank Martinus Arion (1936); georganiseerd door Stichting Cimaké Foundation i.s.m. De Balie en uitgeverij De Bezige Bij.

De Balie
Kleine-Gartmanplantsoen 10
1017 RR Amsterdam
Reserveren: www.debalie.nl
Of: Tel. 020- 55 35 100 (vanaf 16.30 uur)
Entree: €10 / met korting: €7,50

Geniale anarchie: All chiefs no Indians

Machismo, intriges en machtswellust binnen de politieke context op Curaçao

Maandag 28 en dinsdag 29 januari 2013 in Paradiso Amsterdam
Boeli van Leeuwen
Wat is belangrijker, liefde voor de macht of liefde voor je geboortegrond? De nieuwe voorstelling van Stichting Julius Leeft!, Geniale Anarchie, is gebaseerd op het gelijknamige boek van de Antilliaanse schrijver Boeli van Leeuwen over de politieke en sociale verhoudingen op Curaçao in de tachtiger jaren.
De voorstelling heeft de vorm van een  geënsceneerde muzikale reading en neemt ons via de ogen van de schrijver en de politiek van de tachtiger jaren op Curaçao mee naar de politiek aldaar anno nu. Een reeks aan personages komt langs, zoals de jonge student politicologie Chevy, die mijmert over wat hij voor de toekomst zou kunnen betekenen, drie mannelijke politici en drie vrouwelijke ex-minister-presidenten die hun mening geven over wat er moet gebeuren met het eiland Curaçao of Mai de schoonmaakster die besluit dat ze een carnavalshit wil schrijven. Allen met hun eigen worsteling met fatale gevolgen.
Boeli van Leeuwen schreef in zijn boek: Wij zijn een volk van ongedisciplineerde, inventieve, natuurlijk begaafde mensen, die op geen enkele manier gebundeld kunnen worden tot een regiment. All chiefs, no Indians!Geniale Anarchie is liefde, seks, geweld en politiek gebracht met prikkelende teksten en swingende songs in een regie van John Leerdam met teksten van Paulette Smit, Guus Pengel en Manoushka Zeegelaar Breeveld.
De cast bestaat uit onder andere Frits Barend, Joop Daalmeijer, Bo Bojoh, Glenn Helberg, Kenneth Herdigein, Maartje van Weegen, Paulette Smit, Rick Nicolet en Raymi Sambo. Muzikale bijdragen komen van ondermeer Izaline Calister, Manoushka Zeegelaar Breeveld, Gerda Havertong, Jeannine la Rose en Anna Makaloy. De composities zijn van Harto Soemodihardjo.
Stichting Julius Leeft wil via theatrale opvoeringen maatschappelijke issues bij een breed publiek onder de aandacht brengen. Eerdere succesvolle producties waren onder andere De Tranen van Den Uyl, Dubbelspel, Amandla, Claus! en Hoe duur was de suiker?
Geniale Anarchie, maandag 28 en dinsdag 29 januari 2013 in Paradiso Amsterdam, 20.00 uur. Zie voor meer informatie www.juliusleeft.nl
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter