blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Smit Jennifer

Voorouders van de toekomst

Curaçao  – Gouverneur Frits Goedgedrag heeft het boek Curaçao classics  van de expositie Antepasado di Futuro (voorouders van de toekomst) in ontvangst genomen. De expositie, die tot begin vorig jaar te zien was in het Curaçaosch museum, laat de Antilliaanse geschiedenis zien. De expositie bestond uit 120 kunstwerken van 92 verschillende kunstenaars. De werken varieerden van foto’s van Tito Soublette uit 1904 tot moderne kunstwerken van Tirzo Martha. Ook werden er nooit eerder geëxposeerde kunstwerken tentoongesteld.

Nicole Henriquez, Daisy Casimiri, Jennifer Smit en Lusette Verboom
hebben het boek overhandigd aan de gouverneur. Foto: Celly Martis

Antepasado di Futuro werd vereerd met een koninklijk bezoek uit Nederland. Het prinselijk echtpaar, Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta, mocht in aanwezigheid van een aantal hotemetoten en andere genodigden de opening in het Curaçaosch museum verrichten.

Fundashon di Artista is zeer verheugd over de publicatie. Het boek bevat essays van twaalf curatoren die in de Caribbean verantwoordelijk zijn voor de selectie van Caribische kunst. De Curaçaose kunsthistorica en curator Jennifer Smit vertelt over Curaçao. Uit de bijdrage die Smit en andere curatoren leverden, bleek dat de kunst die in de regio gemaakt is, heel divers is en per eiland verschilt. Curatoren in de regio houden zich met veel meer taken bezig dan hun collega’s in andere delen van de wereld. Dit komt vaak door een gebrek aan fondsen voor de stimulering van kunst.

Curaçao classics, gepubliceerd door KIT Publishers, zal een belangrijke bijdrage leveren aan de bekendheid en waardering van de Curaçaose kunst. Veel belangstellenden zijn erg enthousiast over de kwaliteit van de door Smit getoonde selectie van werken die eerder op de overzichtstentoonstelling Antepasado di Futuro was te zien. “Men wist niet dat er op Curaçao zulke interessante kunst van zo’n hoog niveau wordt gemaakt.”

[gebaseerd op twee berichten op Versgeperst.com]

Curaçao in Caraïbisch kunstboek

Fundashon di Artista is zeer verheugd over de publicatie Curating in the Caribbean die in de loop van dit jaar zal verschijnen. Het boek bevat essays van twaalf curatoren die in het Caribisch gebied verantwoordelijk zijn voor de selectie en interpretatie van Caribische kunst. De Curaçaose curator en kunsthistorica Jennifer Smit levert een bijdrage over Curaçao.

Curating in the Caribbean wordt dit najaar gepresenteerd maar kwam al aan de orde tijdens het Black Diaspora Visual Arts congres dat onlangs in achtereenvolgens Barbados en Martinique werd gehouden. Kunstenaars en kunstcritici uit de regio spraken daar over de invloed van belangrijke schrijvers als Aimé Césaire uit Martinique en Cyril James uit Trinidad. “Daaraan gekoppeld was er een soort proloog van de curatoren die vertelden over hun voorgenomen bijdrage aan Curating in the Caribbean,” aldus Smit, die was uitgenodigd voor een voordracht over haar ervaringen als curator op Curaçao in de afgelopen twintig jaar.

Een driedimensionaal kunstwerk van Tirzo Martha;
foto @ Michiel van Kempen

Uit de bijdragen van Smit en de andere curatoren bleek dat de kunst die in de regio gemaakt wordt heel divers is en per eiland en cultuur wezenlijk verschilt, ondanks de overeenkomsten die er ook zijn. Verder bleken curatoren in de regio zich met veel meer taken bezig te houden, dan hun collega’s in andere delen van de wereld, vaak door een gebrek aan fondsen voor de stimulering van de kunst. In Curating in the Caribbean wordt hier ongetwijfeld verder op ingegaan.

Het Black Diaspora Visual Arts congres en de publicatie Curating in the Caribbean zullen een belangrijke bijdrage leveren aan de bekendheid en waardering van de Curaçaose kunst. De aanwezigen waren in ieder geval erg enthousiast over de kwaliteit van de door Smit getoonde selectie van werken die eerder op de overzichtstentoonstelling Antepasado di Futuro in het Curaçaosch Museum was te zien. “Men wist niet dat er op Curaçao zulke interessante kunst van zo’n hoog niveau wordt gemaakt.”

Fundashon di Artista is vol vertrouwen dat hiermee een nieuwe mijlpaal wordt bereikt voor de erkenning van Curaçao als een toonaangevend land voor Caribische kunst.

Curating in the Caribbean wordt uitgegeven door de Duitse uitgeverij The Black Box.

Kunst in het Caraïbisch gebied

door Annelous Neven

Fundashon di Artista is zeer verheugd over de publicatie Curating in the Caribbean. Het boek bevat essays van twaalf curatoren die in de Caribbean verantwoordelijk zijn voor de selectie van Caribische kunst. De Curaçaose kunsthistorica en curator Jennifer Smit vertelt over Curaçao.

Jennifer Smit (rechts) met de kunstenaar Tirzo Martha en zijn werk Proteha e wardador.

Uit de bijdrage die Smit en andere curatoren leverden, bleek dat de kunst die in de regio gemaakt is, heel divers is en per eiland verschilt. Curatoren in de regio houden zich met veel meer taken bezig dan hun collega’s in andere delen van de wereld. Dit komt vaak door een gebrek aan fondsen voor de stimulering van kunst.

De publicatie van Curating in the Caribbean zal een belangrijke bijdrage leveren aan de bekendheid en waardering van de Curaçaose kunst. Veel belangstellenden zijn erg enthousiast over de kwaliteit van de door Smit getoonde selectie van werken die eerder op de overzichtstentoonstelling Antepasado di Futuro in het Curaçaosch Museum was te zien. “Men wist niet dat er op Curaçao zulke interessante kunst van zo’n hoog niveau wordt gemaakt.”

[van Versgeperst]

Het nieuwe gezicht van Willemstad

De documentaire van producent/regisseur Alexandra Jansse Het nieuwe gezicht van Willemstad ging op 11 en 13 oktober in première in Willemstad (Curaçao). Het is een film waarin Willemstad als Unesco Wereld Erfgoedstad wordt belicht. De unieke architectuur van de binnenstad en de multiculturele samenleving staan hierbij centraal.

Na tweeënhalf jaar voorbereiding en uitvoering, werd Jansse’s documentaire voor volle zalen in Teatro Luna Blou getoond. De laatste première werd door minister-president Gerrit Schotte, op dat moment slechts twee dagen in functie, bijgewoond (op de foto, samen met de filmmaakster). Op beide avonden was de helft van de zaal gevuld door mensen die in de film voorkomen en er een bijdrage aan hebben geleverd. “Er is veel gefilmd en uiteindelijk valt er bij het editen toch behoorlijk wat filmmateriaal af. Dat is uiteraard moeilijk want je wilt natuurlijk zoveel mogelijk laten zien. Ik heb geprobeerd om aan iedereen te denken die een bijdrage heeft geleverd bij het versturen van de uitnodigingen. Ik vond het geweldig dat zelfs de mensen van het visrestaurant, die in de documentaire al dansend in de ‘Netto Bar’ te zien zijn, ook naar de première kwamen. Het was ook bijzonder dat de heer Schotte aanwezig was, zeker gezien het feit dat hij een duidelijk voornemen heeft om zich in te zetten voor wijkaanpak”, aldus Jansse. De filmbeelden geven sfeermatig een overzicht van de historie, de restauraties en de huidige bouwontwikkelingen van de binnenstad weer, waarbij verschillende architecten, projectontwikkelaars en vertegenwoordigers van zowel de overheid, diensten als stichtingen aan het woord komen. De mensen die de stad restaureren, haar geschiedenis bewaken en de stad haar moderne uiterlijk geven, komen in beeld.

Historie
De documentaire bevat ook, voor velen onbekend filmarchiefmateriaal. Zo wordt de ravage na de opstand in 1969 middels oude zwart-witbeelden van het Nederlands journaal belicht. De schokkende luchtopnames uit die tijd laten vele gebouwen zien, waarvan de dakbedekking ontbreekt. Deze beelden blijven op het netvlies gebrand, terwijl de stad in zijn glorie en tevens verpaupering wordt belicht. Onbekende steegjes en hun bewoners illustreren de soms schrijnende verwaarlozing van de stad. “De restauratie en het onderhoud van monumenten heeft een enorme impact op de economie en het toerisme. Hoe ga je daarmee om? Het is natuurlijk van belang dat het welzijn van de bevolking/ bewoners in dit streven wordt meegenomen. Zij maken immers de stad. Tijdens de researchfase heb ik verschillende wandelingen gemaakt met onder anderen ook Michael Newton van het Monumentenfonds. Dit is zeker een aanrader. Ik merk dat mensen die hier wonen soms reageren in de trant van ‘ik ken dat gedeelte van de stad niet’, aldus Jansse.

De documentaire geeft duidelijk tegenstellingen weer. Zo krijgt de kijker een prachtig gerestaureerd gedeelte achter Pietermaai te zien, dat omgeven wordt door gebouwen in verval. Het publiek barst in lachen uit als een bewoner van de wijk op een ontwapenende wijze in beeld komt. De meneer groet alle voorbijgangers en als hij geen respons krijgt, vraagt hij zich af waarom de passanten geen gehoor geven.

De producente laat zich inspireren door films, waarbij het sociaal-maatschappelijk conflict tussen de armste lagen van de bevolking en de overheid wordt belicht. Films waarbij verschillende verhaallijnen door elkaar lopen, trekken haar aandacht. Dit heeft een duidelijke uitwerking op de keuzes die ze maakt in de documentaire.

”Het gezicht van Willemstad laat de koloniale oorsprong en erfenis van de stad zien, die weerspiegeld worden in de gebouwen en in de stadsindeling van de vier historische wijken: Punda (17de eeuw), Otrobanda (18de eeuw) Pietermaai en Scharloo (beide 19de eeuw). Elk met eigen karakteristieken. De introductie van de grondbeginselen van het moderne bouwen op het eiland door architecten van de privé-sector en door hun collega’s, die bij de overheid van Curaçao werken, bewijst dat de integratie van moderne architectuur en de aanpassing hiervan aan het tropische klimaat succesvol kunnen zijn”, aldus Jansse.

De producente heeft als studie-achtergrond Sociale Geografie. Nadat ze een poos aardrijkskundelessen gaf besloot ze haar baan op te zeggen en zich geheel te wijden aan filmen. In de beginperiode kocht ze zelf haar zendtijd in,om vervolgens grote projecten binnen te halen van zowel de overheid als het bedrijfsleven. Jansse heeft vele reeksen gemaakt, waarbij armoede ten opzichte van overheidsbelangen centraal stond. Op deze wijze heeft zij de wereld afgereisd, waarbij een aantal landen luchtig worden opgenoemd, zoals onder andere India, Zuid-Afrika, Bolivia, Moldavië en Oekraine. “Ik heb van mijn vijftiende drie jaar op Curaçao gewoond. Dit was een vormende periode en het heeft enorm veel indruk op me achtergelaten, ook in visueel opzicht. Ik heb uit die periode ook veel vrienden overgehouden. Ik blijf met grote regelmaat terugkomen naar het eiland”, aldus de regisseuse. Experts and participanten in de film zijn: C.L. Temminck Groll – restauratie-architect, Ronald Gill – architect en auteur, Frans Brugman – architect, Michael A. Newton – restauratie-architect, Anko van der Woude – restauratie-architect, Jennifer Smit – kunsthistorica, Ronald Colastica – docent, auteur en acteur, Lionel Janga – stadsplanner, Caroline Gonzalez-Manuel – stadsplanner, Annemarieke Holten/Wilfred Hendriksen/JanPeltenburg – projectontwikkelaars, Ben Smit en Ronny Lobo, beiden architect.

De film is in januari te zien op het Haagse filmfestival; zie bericht hieronder.

Felix de Rooy: Egodocument Curaçao

Op 3 november opent de expositie Egodocument Curaçao, schilderijen tekeningen van Felix de Rooy. Het openingswoord zal gevoerd worden door Jennifer Smit.

Plaats: Residentie van architect Ben Smit, Angloweg 9, Mahaai.
Tijd: 20.00 uur.
Tot en met 20 november.
.

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter