Op donderdag 27 mei 2021 ondertekenden Rita Rahman, voorzitter van de Werkgroep Caraïbische Letteren, en... Lees verder →
Kromanti: over de familie die ons nooit vergat
Geheugen, waardigheid en trots in het slotstuk van Raoul de Jongs zoektocht
Toen Raoul de Jong in 2020 Jaguarman publiceerde, leek hij vooral op zoek naar zijn vader, zijn familiegeschiedenis en zijn plaats tussen Nederland en Suriname. Met Boto Banja verlegde hij zijn blik naar de Afrikaanse diaspora en naar de vraag hoe mensen, gescheiden door slavernij en oceaan, toch met elkaar verbonden zijn gebleven. Nu verschijnt Kromanti, een klein boek dat leest als de voltooiing van een veel grotere beweging.
read on…Anders leren kijken naar Dirk Valkenburg
Wie Dirk Valkenburg kent, kent hem meestal van één schilderij: de beroemde voorstelling van dansende en musicerende tot slaaf gemaakte mensen op een Surinaamse plantage. Dat beeld heeft in de afgelopen decennia een bijna iconische status gekregen binnen de geschiedenis van Suriname, slavernij en koloniale beeldvorming. Na lezing van dit indrukwekkende boek is zo’n eenzijdige kennismaking echter onmogelijk geworden. Voor het eerst verschijnt Valkenburg niet als maker van een beroemd werk, maar als kunstenaar in volle omvang: schilder van portretten, jachtstukken, dierenstukken, plantagegezichten, technische tekeningen en tropische stillevens.
read on…Meer dan 600.000: een noodzakelijke verbreding met scherpe randen
Over Vergeten plekken, vergeten mensen van Leendert van der Valk
Hoe groot was het Nederlandse slavernijverleden werkelijk?
Met die ogenschijnlijk eenvoudige vraag opent journalist Leendert van der Valk een ambitieus project. In Vergeten plekken, vergeten mensen wil hij aantonen dat het bekende verhaal, zo’n 600.000 tot slaaf gemaakte Afrikanen in de trans-Atlantische handel, slechts een fragment is van een veel mondiaal en complexer geheel. Het resultaat is een indrukwekkende verhalenatlas die de lezer meeneemt van Suriname naar Sri Lanka, van Curaçao naar Japan. Tegelijk roept het boek een belangrijke vraag op: hoe verhoudt deze noodzakelijke verbreding zich tot een slavernijverhaal dat pas recent en na lange strijd zichtbaar is geworden?
Alkmaar en het slavernijverleden
Een stad die haar eigen spiegel niet herkende
Alkmaar en het slavernijverleden is een boek dat een stad dwingt opnieuw naar zichzelf te kijken. Fatah-Black en De Koning openen archieven waarvan lang werd aangenomen dat ze slechts randnotities bevatten bij een koloniale geschiedenis die zich elders afspeelde. Het tegendeel blijkt waar. In de resoluties, investeringsregisters en bestuurlijke notulen komt een stad naar voren die zich actief inliet met de opbouw van de VOC en WIC. Alkmaar zocht invloed, leverde schepen en manschappen, verstrekte subsidies en onderhandelde over posities binnen de compagnieën. In geen van deze documenten wordt slavernij moreel bevraagd; het verschijnt uitsluitend als een praktisch onderdeel van handel, oorlog en bestuur.
read on…