blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Shrinivasi

Shrinivási – dichterschap als roeping

Herdenkingsrede bij de Vereniging Ons Suriname, zondag 17 maart 2017

door Geert Koefoed

Nooit
liet de taal
mij
zo verlegen staan
als hier
nu ik
een angstig kind
voor het publiek
een vers moet reciteren.

Zo begint het gedicht ‘Voor mijn ouders’ in Shrinivási’s eerste bundel, Anjali (1963). Ik voel me ook verlegen, nu ik aan u iets mag zeggen ter nagedachtenis aan Martinus Lutchman, de dichter Shrinivási. Het eerste wat mij bij de voorbereiding inviel, was: “Hoezo nagedachtenis? Zijn poëzie is springlevend!” read on…

Literaire Memorial Bhai, Elly Purperhart, Shrinivási, Michael Slory, Bea Vianen

Op zondag 17 maart 2019 vindt bij de Vereniging Ons Suriname een herdenking plaats van vijf schrijvers die ons de laatste maanden zijn ontvallen: Bhai, Elly Purperhart, Shrinivási, Michael Slory en Bea Vianen. Er zijn vijf sprekers: Maritha Kitaman, Rabin Baldewsingh, Hugo Fernandes Mendes, Michiel van Kempen en Geert Koefoed. Verder zijn er bijdragen van acteur Kenneth Herdigein, dichter Romeo Grot en de musici Denise Jannah, Raj Mohan en Ronald Snijders.  De presentatie is handen van Tanja Jadnanansing. read on…

Ademloos voordragen in vele talen

door Bertram Mourits

Het is nieuws in augustus 1966, voor Amigoe di Curaçao, het ‘dagblad voor de Nederlandse Antillen’: ‘Dichter M. Lutchman terug op Antillen.’ Drie jaar lang had Martinus Lutchman in Nederland geleefd. Het bericht meldt onder andere dat hij daar een lerarenopleiding Nederlands heeft gevolgd. Niet afgemaakt, maar dat zit hem niet dwars: ‘Ik ben nu veel rijper en gelukkiger en kan meer doen.’ In Nederland had hij lezingen gegeven over Surinaamse en Antilliaanse literatuur, hij hield vijf radiolezingen over Hindoestaanse feesten en in Arnhem gaf hij tijdens de oecumenische conferentie van wereldgodsdiensten voor de Vrijzinnige Protestante Gemeente een inleiding over de islam. Hij is bekender onder de naam Shrinivāsi, die hij gebruikte voor zijn gedichten. Hij overleed 26 januari 2019. read on…

Het einde: Shrinivási, 12 december 1926 – 26 januari 2019

In Nederland was hij amper bekend, maar de Surinaamse dichter Shrinivási schreef wel enkele van de allermooiste gedichten in het Nederlands.

door Michiel van Kempen

Toen realiseerde hij zich
dat de rivier
toch maar een oever had
waarop hij stond
en naar de verte keek
waarin een beeld
uit vroegere dagen
langzaam maar zeker
was opgelost
zodat er toekomst
noch verleden was
verlangen niet
en eindelijk geen verdriet. read on…

Shrinivási lives eternally through his poetry

door Cynthia Abrahams

Shrinivási!! Ik kende hem al vanaf mijn jonge jaren. Vele jaren later toen hij in Suriname woonde aan de Mahonielaan en ik aan de Weg naar Maretraite kwam hij dagelijks even langs, praten over literatuur, zijn gedichten en fotografie, zijn grote hobby.
Na zijn terugkeer naar Curaçao maakte ik, zodra ik op het eiland was voor familiebezoek, een afspraak met hem. Eerst kwam hij met de bus naar Punda, aten we gezellig iets op de markt en liepen te slenteren door de straten van Willemstad. Toen hij dat niet meer kon, zocht ik hem jaarlijks op. Zo ook in 2012 toen hij in Willemstad in het Elisabeth Gasthuis lag. Hij schreef daar dit gedicht in het Engels, waarin hij reflecteert op het leven en de dood en droeg het aan mij op. read on…

Ruth San A Jong over Shrinivási

Voor Shrini bij Wan Grani in Thalia op 1 februari 2019

Gecondoleerd iedereen.

In 2010 in Willemstad werd ik aangenaam verrast aan het begin van de lezing die ik zou houden voor FPI (een organisatie voor de Taalplanning op Curaçao) toen ik Shrinivási zag binnenlopen in de zaal en rechtstreeks naar mij liep om mij te groeten. Shrini kon hori mi baka. Hij was de enige Srananman die aanwezig was bij die lezing. read on…

Enkele herinneringen aan Shrinivāsi

door Hans Breeveld

Shrinivāsi heb ik vele jaren gekend. Veel van zijn gedichten en verhalen hebben mij geraakt, maar het zijn vooral z’n bijzondere uitspraken en karakter die mij lang zullen bijblijven. read on…

Afscheid van Shrinivási

Gisteren, vrijdag 1 februari 2019, is er afscheid genomen van de Surinaamse dichter Shrinivási (Martinus Haridat Lutchman) tijdens een rouwdienst op Curaçao, waar hij de laatste jaren van zijn leven woonde. In een zaal van Crefona in Brievengat namen vrienden en collega’s het woord, vooral ook: zijn woord, zijn poëzie, dat hij tot zijn 92ste zo virtuoos beoefende. Na de bijeenkomst vond de crematie plaats. read on…

Ton Wolf – Kwatrijn voor Shrini

Al noemt men tachtig jaar de leeftijd van de sterken,
Wie hunner kan er dan, zo oud, als hij nog werken?
Wie schrijft, die blijft. En: wie dit leest, is gek. Ach kind,
Ook jij leest straks zijn taal op hun en onze zerken. read on…

Dichter van de verzoening is niet meer

Shrinivasi (12-12-1926 tot 26-1-2019)

door Carlo Jadnanansing

Martinus Haridat Lutchman werd op 12 december 1926 geboren op de grond Vaderszorg in het toenmalige district Beneden-Suriname. Zijn poëziedebuut maakte hij in 1952 onder het pseudoniem Fernando, maar later gebruikte hij uitsluitend de naam van Shrinivasi. Reeds uit deze naam blijkt zijn nationalistische gezindheid. De naam betekent: Surinamer. Deze is afgeleid van de hindi woorden Shrinám (Suriname) en nivãsi (bewoner). read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter