blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Shrinivasi

Shrinivási – El kankantrie de poesía

Para Michaël Slory

Onze adem
draagt de woorden weloverwogen
licht als ze zijn
als van de kankantrie
het pluisje
waarin zacht zichtbaar
de reus van straks
ongehinderd in sluimer

read on…

Luku – Nieuwtjes

Carel Haarnack heeft een prachtige antiquarische verzameling van Surinamica aangelegd; oude boeken die op een of andere manier met ons land te maken hebben. Wat nog mooier is, is dat hij daarover schrijft. Op zijn pagina Buku bespreekt hij deze oude werken en in Parbode staat ook elke maand een artikel van zijn hand, over een van deze bijzondere uitgaven. Daarnaast doet hij ook onderzoek naar schrijvers en andere personen, meestal van Duitse komaf, zodat de uitgaven ook in een context kunnen worden geplaatst. Recentelijk heeft hij kleine artikelen gemaakt over bijvoorbeeld Charles Douglas, Friedrich Voltz en Frederik Andreas Kuhn. Bent u nieuwsgierig gemaakt? Kijkt u op Facebook Buku – Bibliotheca Surinamica, of op de website met de blog van Carl Haarnack, klik hier.

read on…

De totstandkoming van de expositie Kruderi van Erwin de Vries

Vanaf maandag 28 oktober 2019 tot half januari 2020 is in het sociëteitsgedeelte van Arti et Amicitiae in Amsterdam de tentoonstelling te zien van veelal Surinaamse kunstenaars uit twee privé collecties van Arti-leden: Carl Haarnack en Myra Winter (gezamenlijke collectie met Henry Strijk). Curator is de kunstenaar Harald Schole.

read on…

Surinaamse poëzie in De Nieuwe Liefde

‘Dubbeltaal’ over o.a. Michaël Slory, Shrinivási en Astrid H. Roemer op zondag 12 mei vanaf 16.00 uur in De Nieuwe Liefde in Amsterdam. Met o.m. Antoine de Kom, Aisa Winter, Michiel van Kempen en Lilian Gonçalves. read on…

Naar de stilte: Shrinivāsi

Herinneringen aan Martinus Haridat Lutchman (geboren op Vaderszorg, Kwatta op 12 december 1925 en overleden te Willemstad, Curaçao op 26 januari 2019).

read on…

Shrinivási – dichterschap als roeping

Herdenkingsrede bij de Vereniging Ons Suriname, zondag 17 maart 2017

door Geert Koefoed

Nooit
liet de taal
mij
zo verlegen staan
als hier
nu ik
een angstig kind
voor het publiek
een vers moet reciteren.

Zo begint het gedicht ‘Voor mijn ouders’ in Shrinivási’s eerste bundel, Anjali (1963). Ik voel me ook verlegen, nu ik aan u iets mag zeggen ter nagedachtenis aan Martinus Lutchman, de dichter Shrinivási. Het eerste wat mij bij de voorbereiding inviel, was: “Hoezo nagedachtenis? Zijn poëzie is springlevend!” read on…

Literaire Memorial Bhai, Elly Purperhart, Shrinivási, Michael Slory, Bea Vianen

Op zondag 17 maart 2019 vindt bij de Vereniging Ons Suriname een herdenking plaats van vijf schrijvers die ons de laatste maanden zijn ontvallen: Bhai, Elly Purperhart, Shrinivási, Michael Slory en Bea Vianen. Er zijn vijf sprekers: Maritha Kitaman, Rabin Baldewsingh, Hugo Fernandes Mendes, Michiel van Kempen en Geert Koefoed. Verder zijn er bijdragen van acteur Kenneth Herdigein, dichter Romeo Grot en de musici Denise Jannah, Raj Mohan en Ronald Snijders.  De presentatie is handen van Tanja Jadnanansing. read on…

Ademloos voordragen in vele talen

door Bertram Mourits

Het is nieuws in augustus 1966, voor Amigoe di Curaçao, het ‘dagblad voor de Nederlandse Antillen’: ‘Dichter M. Lutchman terug op Antillen.’ Drie jaar lang had Martinus Lutchman in Nederland geleefd. Het bericht meldt onder andere dat hij daar een lerarenopleiding Nederlands heeft gevolgd. Niet afgemaakt, maar dat zit hem niet dwars: ‘Ik ben nu veel rijper en gelukkiger en kan meer doen.’ In Nederland had hij lezingen gegeven over Surinaamse en Antilliaanse literatuur, hij hield vijf radiolezingen over Hindoestaanse feesten en in Arnhem gaf hij tijdens de oecumenische conferentie van wereldgodsdiensten voor de Vrijzinnige Protestante Gemeente een inleiding over de islam. Hij is bekender onder de naam Shrinivāsi, die hij gebruikte voor zijn gedichten. Hij overleed 26 januari 2019. read on…

Het einde: Shrinivási, 12 december 1926 – 26 januari 2019

In Nederland was hij amper bekend, maar de Surinaamse dichter Shrinivási schreef wel enkele van de allermooiste gedichten in het Nederlands.

door Michiel van Kempen

Toen realiseerde hij zich
dat de rivier
toch maar een oever had
waarop hij stond
en naar de verte keek
waarin een beeld
uit vroegere dagen
langzaam maar zeker
was opgelost
zodat er toekomst
noch verleden was
verlangen niet
en eindelijk geen verdriet. read on…

Shrinivási lives eternally through his poetry

door Cynthia Abrahams

Shrinivási!! Ik kende hem al vanaf mijn jonge jaren. Vele jaren later toen hij in Suriname woonde aan de Mahonielaan en ik aan de Weg naar Maretraite kwam hij dagelijks even langs, praten over literatuur, zijn gedichten en fotografie, zijn grote hobby.
Na zijn terugkeer naar Curaçao maakte ik, zodra ik op het eiland was voor familiebezoek, een afspraak met hem. Eerst kwam hij met de bus naar Punda, aten we gezellig iets op de markt en liepen te slenteren door de straten van Willemstad. Toen hij dat niet meer kon, zocht ik hem jaarlijks op. Zo ook in 2012 toen hij in Willemstad in het Elisabeth Gasthuis lag. Hij schreef daar dit gedicht in het Engels, waarin hij reflecteert op het leven en de dood en droeg het aan mij op. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter