Op donderdag 27 mei 2021 ondertekenden Rita Rahman, voorzitter van de Werkgroep Caraïbische Letteren, en... Lees verder →
“Wij gaan niet meer neokoloniaal zijn, hè, ambassadeur”
Interview met twee Surinaamse ambassadeurs over taal
door Els van Diggele
Surinamers wonen soms in meerdere talen tegelijk. Je hebt de ‘thuistaal’ en die van de latere ontwikkeling. Het Nederlands speelt beide rollen in het leven van de Surinaamse ambassadeurs in Den Haag en België. Waarom spreekt de eerste nauwelijks Hindoestani, en waarom mocht de tweede thuis geen Surinaams spreken? Een portret van twee diplomaten.
read on…Jit Narain – nieuwe takken/nawá dánri
nieuwe takken bladeren de oude stam
om je nieuw te noemen
gaat het oude niet teloor
vrienden zijn met vreemden
hoeft jou niet te wisselen
om vreemde talen te spreken
gaat de eigen niet verloren
ik ben overal geweest
in niemands macht
met niemand in mijn macht
een plek zoek ik nu
weg van vervuilers, geloofs- en stemdieven
waar de natuur wast
en de cultuur terugtreedt
De zoektocht van een Hindoestaan naar het cultuureigene (deel 8)
door Bris Mahabier
Geloofsafval – hindoeweduwen – enkele ideeën van árya samáji’s – kastenstelsel – hervormingen – discriminatie van hindoevrouwen – Hindi-onderwijs – kritiek op hindoegoden – mijn kalfje als gift – namaste en pánw lagi.
read on…In memoriam Cándani/Saya Yasmine Amores
Vandaag exact twee jaar geleden overleed de Hindostaanse dichter Cándani, die later publiceerde onder de naam Saya Yasmine Amores. Michiel van Kempen herdenkt haar.
read on…Apna viert 50 jaar Sarnámi
Apna organiseert op dinsdag 13 juni 2023 in Rotterdam een symposium ter viering van het 50-jarig bestaan van het Sarnámi, de taal van de Surinaamse hindostanen. Sprekers zijn Rabin Baldewsingh, Shanu Boedhoe en Rita Tjien Fooh.
read on…Jit Narain – sup jaise cauki/de wan is als de deegplank
sup jaise cauki
bole után báti
sarmát káhen ná
samáj men bahattar ched
bole tánki báti
krán lagáw
Moti Marhé: geestelijk vader van Baba en Mai
Van vernedering tot trotse geuzennaam
door Piet de Kroon
In 1964 krabbelde Moti Marhé op een papiertje de twee woorden die sinds zijn jeugd door zijn hoofd spookten: ‘Baba aur Mai’. Ze herinnerden hem aan de vernederingen die hij en andere Hindostaanse leerlingen op het schoolplein hadden moeten aanhoren. Woorden met een denigrerende betekenis, maar tegelijkertijd ook woorden die in zijn eigen Sarnámi op een respectvolle manier zijn voorouders aanduiden.
In gesprek met Piet de Kroon vertelt de 80-jarige taalwetenschapper, neerlandicus en Sarnámi- en Hindi-deskundige in zijn woonplaats Den Haag over de betekenis van 5 juni, de herkomst van Baba en Mai en de toekomst van het Hindostaans erfgoed.
read on…Papiaments gedicht ‘Moedertaal’ van Hilda de Windt-Ayoubi ook in Sarnámi vertaald
door Henk Moeniralam
Op 25 maart jl. werd in Nijmegen door de Werkgroep Caribische en Aziatische Cultuur Nijmegen (WCACN) een bijeenkomst gehouden die in het teken stond van minderheidstalen. Daar werd ook het gedicht ‘Moedertaal’ van Hilda de Windt-Ayoubi in Nederlandse en Sarnámi vertaling gepresenteerd.
read on…Verklaring Sarnámihuis over slavernij en contractarbeid
door Amar Soekhlal
Naar aanleiding van de maatschappelijke discussie in de Surinaamse gemeenschap m.b.t. de wijze waarop kolonialisme is omgegaan met slavernij en contractarbeid wenst het Sarnámihuis het volgende te verklaren.
read on…Winternachten: ‘Verhalen die verbinden’: schrijvers en dichters over slavernij en koloniaal verleden
Het programma van het Haagse festival Winternachten concentreet zich op: ‘Verhalen die verbinden’: schrijvers en dichters over slavernij en koloniaal verleden. Gasten zijn o.m. Astrid Roemer, David Diop, Tessa Leuwsha, Radna Fabias, Neske Beks, Dean Bowen, Babs Gons, Raj Mohan, Daphne Huisden, Rabin Baldewsingh, Martin Rombouts en musici Lucretia Starke en Arturo den Hartog.
read on…De zoektocht van een Hindostaan naar het cultuureigene (6)
Culturele oriëntatie en cultuurschok in Bakkie (1961-’62)
door Bris Mahabier
40. Mijn culturele oriëntatie in Bakkie
Ik maakte in Bakkie in mijn eerste dienstjaar langzamerhand, oppervlakkig kennis met de lokale culturele diversiteit. Een geheel nieuwe situatie en ervaring voor mij. Magentaweg, mijn geboorte- en woonplaats, was in cultureel opzicht volledig homogeen: een typisch Hindoestaans agrarisch wegdorp. Bakkie en Jacopu vormden voor mij een vreemde, d.w.z. een nieuwe culturele ‘wereld’.
read on…De zoektocht van een Hindoestaan naar het cultuureigene (5)
Een beginnende onderwijzer in Bakkie: zijn school, onzekerheden en cultuurschok
door Bris(path) Mahabier
34. Een kopje koffie?
Nederlandse volwassenen kunnen tegenwoordig dagelijks desgewenst meerdere malen van koffie in vele variaties genieten. Dit was vroeger niet weggelegd voor Jan en alleman. Ten gevolge van het verschijnsel ’gesunkenes Kulturgut’ is o.a. koffie als genotmiddel bereikbaar geworden voor het gewone volk; een van de populaire verworvenheden van onze massacultuur. In Nederland had ik op school ongeveer een jaar nodig om het koffiedrinken mij eigen te maken.
read on…