blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Samuel Tascha

Oud Suralco Ziekenhuis nu kunstmuseum

door Tascha Samuel

PARAMARIBO – Het jarenlang leegstaande pand van het oud Suralco ziekenhuis is voor de zesde editie van het Moengo Festival of Visual arts met als thema ‘Tembe fu Libi’ oftewel ‘Kunst om te leven’ omgetoverd tot een volwaardig museum. In haast elke kamer of ruimte staan er kunstwerken en kunstinstallaties. read on…

Sranantongo-spelling wordt geëvalueerd

door Tascha Samuel

PARAMARIBO – “Het is de hoogste tijd dat men zich in stad en land en ook daarbuiten bewust gaat worden van de correcte spelling van het Sranan. Kijk, aan de uitspraak kan je soms niet komen, zoals u weet kunnen mensen dingen verschillend uitspreken, naar gelang de verschillende dialecten, maar de taal spellen heeft een vaste structuur nodig”, meent Hans Breeveld. read on…

Groot Afro-cultuurdrager Wilgo Baarn heengegaan

door Tascha Samuel

 

PARAMARIBO – Regisseur, acteur, komiek, schrijver, zanger, danser en drummer, cultuurkenner en uitdrager van de Afro-Surinaamse cultuur Wilgo Baarn is heengegaan. “Nu moet ik gaan doen wat hij me heeft geleerd. The show must go on”, snikt Clifton Braam vrijdagochtend aan de telefoon. read on…

Postuum: Els Moor; literatuur en onderwijs bijeen

door Tascha Samuel

Paramaribo – Ze was een aparte verschijning. De stevige blanke vrouw die dwars door barrières heen ging met haar passie voor literatuur. Van 1992 tot aan haar overlijden, was zij de drijvende kracht achter de wekelijkse literaire pagina in de Ware Tijd. Voor collega-docent en medewerker van dit katern Hilde Neus, is het heengaan van Els Moor een groot verlies aan kennis. “Ze is echt mijn goeroe geweest.” Els Moor, Nederlands literatuurdocent, letterkundige en literatuurrecensent, overleed woensdag. read on…

Gevarieerd modeprogramma op Fashionweek

door Tascha Samuel

Paramaribo – De tweede Suriname Fashion week (SFW) van woensdag 1 tot en met zaterdag 5 oktober zal een gevarieerd programma hebben. Het centrale punt is het Wyndham hotel in de Domineestraat. Daar zullen de meeste mode-activiteiten plaatsvinden. read on…

‘Lezen leert je beter Nederlands praten’

Maurice Ehlinger – Nu lisant
 
door Tascha Samuel
Paramaribo – Geny Tawjoeram (13) is één van de vijf jongeren die in de sfeervol versierde tuin van De Surinaamsche Bank is geïnstalleerd als ‘leesambassadeur’. Vanuit de Rahanschool slaagde zij vorig schooljaar en werd ook voorleeskampioen. “Ik zit nu op de Anton Leeuwinschool, een mulo-school te Pad van Wanica, en ik heb altijd veel van lezen gehouden. Mijn moeder koopt boeken voor me. Ik vind dat je veel leert uit boeken en dat je beter Nederlands leert praten. Ik houd van spannende boeken”, lacht Tawjoeram vriendelijk. Ze hoopt als leesambassadeur vooral kinderen op haar nieuwe school te bemoedigen om meer te lezen.
De 13-jarige Geny Tawjoeram tekent vol trots het certificaat waarop staat dat ze nu formeel voorleesambassadeur is.
Foto © Stefano Tull.
Feestelijke afsluiting
Woensdag was de speciale feestavond voor de Voorleeskampioenen van 2013 op de dag van de Rechten voor het kind. Voor Stichting Projekten is 2013 het jaar van ‘Voorlezen’. In juli werden in samenwerking met de Nederlandse Taalunie de Nationale Voorleeskampioenschappen gehouden. Ruim 45 kinderen in stad en district zijn toen ‘gekroond’ en deze avond was de feestelijke afsluiting van het project. De kinderen werden vergast op lekkers, drank, een optreden van kinderfavoriet Enver. Uit volle borst zongen ze mee met ‘Kan kan man’ en ‘I Love Suriname’. Ook de jongens van de Mystikalz wisten de kinderen aan het joelen en schreeuwen te krijgen. Flinke kinderen mochten hun kunnen tonen. Er werd gezongen, gedanst en voorgelezen.
Jerrel Pinas en Sharon Pinas. Foto © Guillo Grant
Groeiposters
Jerrel Pinas, hield de aanwezigen een nieuw project voordat te maken heeft met het Kinderboekenfestival. Het thema is ‘groei’. In het kader van dat thema zal hij ‘groeiposters’ maken. “We hebben kinderen gevraagd om na te denken over groei en om daarover een verhaal te schrijven en daar tekeningen bij te maken. De mooiste verhalen komen op een poster met begeleidende teksten. Deze kunnen dan op school gebruikt worden”, legt de schrijver uit. Kinderen uit Bukafolo in Sipaliwini hebben prachtige verhalen geschreven. Verhalen over groei van hun gezin, maar ook van het dorp. Doordat er kinderen worden geboren of omdat er meer mensen komen wonen in het dorp ‘groeit’ hun woonplaats ook. Na de gezelligheid mochten alle kampioenen een speciale leesdoos in ontvangst nemen.
[uit de Ware Tijd, 22/11/2013]

 

Boek moet discussie rond natievorming aanwakkeren

door Tascha Samuel
Paramaribo – Volgens Wim Bakker, huisarts en gewezen parlementariër, moeten discussies over natievorming weer op gang komen in samenhang met vele bestuurlijke onderwerpen. Vandaar de uitgave van zijn nieuwe boek Srefidensi, de kunst van het goede leven in Suriname. Vanwege de weinige vrije tijd waarover Bakker beschikt, heeft het ruim vier jaren geduurd om de tekst geschreven, geredigeerd en uiteindelijk geprint te krijgen. Het boek beslaat 160 pagina’s en wordt morgen in Tori Oso gepresenteerd om 20.00 uur.
Assimileren
Bakker wil meer dan zijn voorgangers Frank Essed en Jnan Adhin, die op weg naar de Onafhankelijkheid hele discussies aanwakkerden over het onderwerp, het thema verder uitdiepen. “Het is een boek dat gaat over de pedagogiek en politiek van natievorming.” Bakker meent dat de totale integratie van bevolkingsgroepen niet optimaal is. Zo vertelt hij dat de discussies over het onderwerp in de jaren zestig en zeventig hebben geleid tot de ‘eenheid in verscheidenheid’ gedachte. “Maar er was ook een andere stroming die meende dat alle culturen zich moesten assimileren tot een nationaal geheel. Men denkt dat het naast elkaar dansen van de groepen op een podium hét is. Maar dat is oppervlakkig en verdoezelt de werkelijke problematiek van dit land,” zegt Bakker.
Beleid
In het boek heeft de arts drie hoofdvraagstukken aan de kaak gesteld. “Natievorming heeft allereerst te maken met zaken die zich afspelen in het eigen woongebied, de eigen volksontwikkeling en ten derde natievorming in de context van de inrichting van ons bestuur.” Wat dat betreft zou er geen consensus zijn en geen duidelijk beeld waar we als natie naartoe willen gaan. “We volgen een beleid dat is uitgezet sinds de jaren zestig,” geeft de arts scherp aan.
Alle visies
Hij stelt dat er ook te weinig wordt geïnvesteerd in de mens. Als er wordt gesproken over investering gaat het veelal om de grondstoffen uit de grond halen en bomen omhakken. Daarbij verwijst hij direct naar de volksontwikkeling. “Wat willen we met ons onderwijs. Niemand schijnt goed te weten waar het naartoe moet. We modderen er maar wat aan. Wat willen we zijn in de wereld? Wat is de functie van onze natie binnen het heel bestel van natiën?” vraagt Bakker zich af. Hij begrijpt dat met debatteren over natievorming alleen, niet alles in één keer opgelost zal worden. Maar hij gelooft wel dat via gedachteuitwisseling alle visies gehoord kunnen worden en daaruit kan mogelijk een oplossing komen. Een belangrijke voorwaarde daarbij is dat de politiek welwillend is en dat het volk daar ook zijn bijdrage levert.
[uit de Ware Tijd, 19/11/2013]

Curaçaose schoonheid in kalksteen en keramiek

door Tascha Samuel
Rien ten Hennepe – Pelikaan
Paramaribo – De rivierwind waait prettig door derustieke tuin van Residence Inn. De vogels fluiten en de sfeer is uitermate geschikt om de kunstwerken van Marjon Wegman en Rien ten Hennepe rustig te bekijken. Het koppel uit Curaçao exposeert kunstwerken gemaakt van keramiek en kalksteen. Ten Hennepe toont met de kalksteen die hij haalt van de Tafelberg op Curaçao de enorme schoonheid van de natuur en Wegman ‘beschildert’ met grote gevoeligheid haar keramiekstukken met glazuur.
Glimmend kristal
De kalkstenen waarin veel kristallen voorkomen zijn werkelijk bijzonder. Het contrast tussen de harde soms marmerachtige bruine steen en het daarin verweven zachte, witte kristal maakt de beelden uniek, zoals te zien in de sculptuur Milk drops. De sierlijke hals en kop van een struisvogel zijn gemaakt uit een oud stuk drijfhout terwijlzijn lichaam is gevormd met een oud stuk fossielkoraal. De innige liefde wordt op voortreffelijke wijze uitgebeeld in het kunststuk My grandchild door een grootouder die liefdevol een kind omarmt. Het stuk Modest toont een vrouw wier haar net als een sluier van haar hoofd tot aan de grond loopt, het haar is vervaardigd uit glimmend kristal. “Als het in het licht staat valt het licht er doorheen. Ik had gedacht dat dit kunstwerk eerder verkocht zou worden. Ik vind het echt mooi”, stelt Ten Hennepe. Maar hij geeft toe dat eenieder zijn eigen smaak heeft. Geheel ontevreden hoeft hij niet te zijn, want er zijn al aardig wat kunstwerken verkocht, getuigen de stickertjes die er staan.

Werk van Marjon Wegman

Inspiratie

De onderwaterschoonheid en bijzondere kleurschakering van de zee, weet Wegman sterk weer te geven. Dat onderwatergevoel wordt nog meer versterkt door het gebruik van fossiele stukken spons, koralen en schelpen. Ook hier zorgt het contrast voor de schoonheid van het werkstuk. De ruwheid van het fossiel steekt sterk af, maar is door de prachtige vibrerende kleuren van het glazuur toch deel van het geheel. De gladde vloeiende lijnen van de keramiek en de stukken kristal die bij sommige werken zijn gebruikt, nodigen uit tot strelen. Wegman was bijzonder vereerd door het bezoek van kunstenaar Rinaldo Klas. “Wij wilden met zijn studenten langskomen zodat zij wat inspiratie konden opdoen. Dat is toch geweldig”, lacht zij enthousiast. De expositie It takes Two is vanavond en morgenavond nog te bezichtigen tussen 17:00u en 21:00 uur in de tuin van Residence Inn. De expo toont de Curaçaose schoonheid met veel contrast.
[uit de Ware Tijd, 18/11/2013]

Culinair woordenboek ontsluit culinaire geheimen

door Tascha Samuel

Paramaribo – Renate de Bies presenteert op 19 november haar culinair vertaalwoordenboek Carisur Culinair Dictionaire. Daarin beschrijft ze niet slechts gerechten, maar ook andere zaken als eetbare flora, fauna en voorwerpen die met eten en drinken te maken hebben. Behalve dat ze woordenboeken samenstelt, is ze lexicoloog: een taalkundige die zich bezighoudt met de bestanddelen van een taal.
Energiek verteld taalwetenschapper Renate de Bies
over haar onderzoekswerk voor het Surinaams
Caribisch Culinair woordenboek. Foto: Claudio Barker.
Eerdere publicaties
“Ik maakte het boekje De economische crisis en de woordenschat. Toen kwam ik erachter dat Surinaamse woorden niet voorkwamen in bekende woordenboeken als Van Dale.” In 2008 publiceerde ze het Woordenboek van de Surinaamse Bijdrage aan het Nederlands. “Het is de Nederlandse taal zoals wij die in het dagelijks leven gebruiken.”
Als voorwerk voor haar nieuwste boek zocht De Bies naar andere vertaalwoordenboeken. Ze vond onder meer de Dictionary of Caribbean English Usage van Richard Allsopp. Toen kreeg de taalwetenschapper de gedachte om vanuit Surinaams oogpunt een vertaalwoordenboek te maken. “Maar als je voor een volledig woordenboek gaat, ben je heel wat jaren bezig. Daarom besloot ik het af te bakenen tot het culinaire”, legt De Bies uit.
Geheimen ontsluiten
Maar waarom het culinaire? “Omdat eten een ideale manier is van integratie.” De auteur hoopt met het boek een bijdrage te leveren aan de integratie van Suriname binnen het Caribisch Gebied. “Het boek probeert de culinaire gewoonten en geheimen van Suriname te ontsluiten voor het Engelsprekende deel van het Caribisch Gebied en vice versa.”
Waardevolle informatie
In haar kantoor op het Universiteitscomplex is ze druk bezig met de voorbereidingen voor de boekpresentatie, maar tussendoor maakt ze ook afspraken met leerlingen. Haar uitstraling is aanstekend enthousiast, vooral wanneer we over het woordenboek beginnen te praten. Vijf jaar heeft ze besteed aan onderzoek: boeken, websites, kookboeken en heel veel kranten moest ze lezen. “Ook in de Ware Tijd heb ik waardevolle informatie gevonden.” Ze deed daarnaast veldonderzoek in Guyana, Barbados, Trinidad, St. Maarten en Jamaica. “Ik heb van andere plaatsen vooral veel kookboeken opgezocht.” Het boek is nu vooral bedoeld voor de Nederlandssprekenden. De Bies hoopt volgend jaar juni een editie uit te geven die bestemd is voor de Engelssprekenden.
[uit de Ware Tijd, 14/11/2013]

President memoreert halve eeuw Gods Bazuin Ministries

door Tascha Samuel

Paramaribo – Vijftig jaar Gods Bazuin Ministries werd uitbundig gevierd in het eigen kerkgebouw aan de Keizerstraat. Vele geestelijke en politieke leiders waren woensdagavond erbij tijdens de feestprediking. Deze viering werd extra luister bijgezet door de aanwezigheid van president Desi Bouterse. Bischop Steve Meye is al lang de persoonlijke geestelijke adviseur en vriend van de president.
“De bischop, hij zegt je gewoon wat hij je wil zeggen. Al lijkt dat soms niet zo vriendelijk”, gaf Bouterse aan. Met deze uitspraak werd zijn persoonlijke band met Meye duidelijk benadrukt.
Alleen gebed
De president merkte op zeer veel waardering te hebben voor de radicale manier waarop Meye uitkomt voor wat hij gelooft, zonder aanziens des persoons. Daarnaast roemde hij de inzet van de gemeente binnen de maatschappij. Hij stond daarbij stil bij de vele goede werken die de gemeente verricht heeft door de jaren heen zoals het verschaffen van duizenden voedings- en schoolpakketten. Hij riep op tot een applaus om de stonfutu te eren vanwege zijn voorbeeldfunctie naar de jongeren toe.
Bischop Meye
De president stond ook stil bij het geestelijke werk van evangelisatie dat begon met wijlen vader Pudsey Meye. Hij haalde de kracht en noodzaak van gebed aan. “Alleen met gebed zal dit land gered worden”, herhaalde de president krachtig onder veel bijval vanuit het publiek. Bouterse stelde dat Gods Bazuin Ministries inmiddels een niet weg te denken instituut is geworden binnen de samenleving die vele levens in positieve zin heeft veranderd.
Verdiensten
Tijdens deze bijzondere eredienst stond de bischop stil bij de geschiedenis en ontwikkeling van de gemeente. Er werden beelden getoond van zijn predikende vader. “Daar, ziet u waar ik het vandaan heb”, verwees hij naar de radicale geloofswoorden van zijn voorganger. Meye gaf in zijn redevoering de vele verdiensten van de gemeente aan en legde uit dat daarbij geen enkele vorm aan financiële steun ontvangen is vanuit de overheid. “We hadden veel verder kunnen zijn als we hulp hadden gehad”, lachte Meye, zijn blik richtend op het staatshoofd.
Speciaal voor deze gelegenheid fungeerde assembleelid Andre Misiekeba als MC. Na het formele gedeelte werd aan de hoogwaardigheidsbekleders en hoge geestelijke leiders de gelegenheid geboden om de felicitaties uit te brengen aan het bestuur en apostolisch team van de jubilerende gemeente.
[uit de Ware Tijd, 04/10/2013]
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter