blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Sambo Raymi

Tula, 1795

Een filmpje van Raymi Sambo voor Wilem Wever Producties, over de opstand van de slaaf Tula in 1795. Bestemd voor de jeugd. read on…

Één man, twee vrouwen

door Johan Janssen

Gezien: Mijn (bij)vrouw in Bijlmer Parktheater, 14 oktober 2016
In Mijn (bij)vrouw wordt het bekende gegeven van één man en twee vrouwen op originele wijze aan de orde gesteld. Een komedie op het eerste gezicht, maar wel met een tragikomische ondertoon.  read on…

Trekken aan die ene man

Amsterdam Zuidoost – “In het goed houden van het leven hoort er gedanst te worden.” En laat het nou net het dansen met al de sensuele verleidingen zijn waar Walter (Raymi Sambo) geen weerstand tegen kan bieden. Thuis heeft hij zijn geliefde Dolores (Ritza Statia) met wie hij jaren op de donderdag salsa ging dansen. Zijn jeugdliefde heeft er nu geen zin meer in, dus zoekt Walter in zijn eentje de dansvloer op. Anne Mae (Sabrina van Halderen) kruist zijn danspad waarna het dansavontuur verandert in een nachtmerrie. read on…

Mijn (bij)vrouw

Walter. Dolores. Anne Mae. Een traumatisch voorval. Een geheim. Een bijvrouw. Een listig plan. Een kind als inzet die de liefde op scherp zet. Een theaterstuk. read on…

Onverwerkt verleden in het theater

door Quito Nicolaas

Afgelopen april verscheen de lang verwachte verzameling theaterteksten die een nieuwe golfbeweging op gang bracht. Het boek Tien Jaar Onverwerkt verleden geeft een overzicht van de theatervoorstellingen die van Stichting Jules Leeft (SJL) in Nederland, Aruba, Curaçao en Suriname te zien waren. Een ontwikkeling die jaren geleden in de VS en London werd gestart en als een gewone praktijk werd ervaren in het uitgangsleven of culturele beleving in de metropool. In Nederland schijnt men heel voorzichtig te zijn met ‘black-theatre’ of met theatervoorstellingen die een historische gebeurtenis op de bühne brengen. Een wezenlijke toevoeging aan het doorgaans witte theater-seizoen dat in stand wordt gehouden door de elkaar rivaliserende kunstpausen in de Randstad. read on…

Rauw toneelstuk over Mitch Henriquez

Blood for Chocolate is een ode aan Mitch Henriquez

 

door John Samson

 

Rotterdam – Naar aanleiding van de gewelddadige dood van Mitch Henriquez zijn Antilliaanse kunstenaars theater gaan maken. Zij vragen op de bühne meer aandacht voor kwesties van politiegeweld en etnisch profileren in Nederland. read on…

Juliana, moeder van het volk – over koningschap en emancipatie

10-jarig jubileumvoorstelling in de regie van John Leerdam

 

Stichting Julius Leeft! presenteert haar 10-jarig jubileumvoorstelling Juliana, moeder van het volk in het weekend van 19 en 20 december in de Stadsschouwburg Amsterdam. Juliana is de tiende voorstelling in de reeks van muzikale theaterreadings in de regie van John Leerdam. Na Claus! (2010), die in de aanwezigheid van toenmalig Koningin Beatrix in première ging, is dit opnieuw een muzikale reading over een lid van het Nederlands Koningshuis. Hoe duur was de suiker?, Kain Pikul II en Tikkop waren eerdere muzikale producties van SJL. read on…

Onontdekt

ZEP presenteert in april 2015 Onontdekt, het verhaal dat liever verborgen blijft: rauw, spannend, verdriet & humor. Een theatervoorstelling op een unieke locatie in Amsterdam Zuidoost. read on…

Tikkop van en met Adriaan van Dis

Tikkop van Stichting Julius Leeft! in de regie van John Leerdam

Zuid-Afrikaroman van Adriaan van Dis als geënsceneerde muzikale reading.

Met Adriaan van Dis, Frits Barend, Sylvana Simons, Raymi Sambo, Izaline Calister, Noraly Beyer, Maartje van Weegen, Jeffrey Spalburg, Gerda Havertong, Rocky Tuhuteru e.v.a. en geschreven door Paulette Smit, Manoushka Zeegelaar Breeveld en Alex Klusman.

Première zaterdag 7 februari 2015, Stadsschouwburg Amsterdam, 19.30 uur.

read on…

Wie naar vroeger kijkt, gelooft niet in later

Tekst en foto’s Mineke de Vries

Een leugentje om bestwil is te zwak uitgedrukt voor het ingewikkelde web aan leugens waarin de spelers zich bevinden in de nieuwe voorstelling van Raymi Sambo. Het verbergen van haar zoon die Aids heeft, betekent het verbergen van schaamte. De hele voorstelling, die zich tot drie keer toe op identieke wijze inzet, is een spel waarin de kijker steeds verder in verwarring raakt. Wat is de waarheid en wie spreekt de waarheid? “De aanleiding is bij mij altijd een Caribisch gegeven, dat uiteindelijk breder te trekken is naar universele waarden.” read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter