blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Roemer Astrid

Armada: eurocentrische blik op het Caraïbisch gebied

Bespreking van Armada, de vele stemmen van de Caraïben

door Jerry Dewnarain & Hilde Neus

Armada is een tijdschrift voor wereldliteratuur. Dit is jaargang 23, nr. 79 van het voorjaar 2024. Vroeger werd het als boekje uitgegeven, nu is het een krant geworden, wel jammer want die bewaar je niet zo gemakkelijk. Stichting De Nederlandse Boekengids is de overkoepelende uitgever. Voor dit speciale nummer is gastredacteur Thalia Ostendorf aangetrokken. Zij is Nederlands-Surinaams en studeerde literatuurwetenschappen in Utrecht, Californië, Napels en Schotland en is aan de UvA bezig met onderzoek naar Edgar Cairo. Verder is zij medeoprichter van Uitgeverij Chaos, een imprint van Das Mag. En zo zie je hoe zaken veranderen, voor ons een nog onbekende naam.

read on…

Edgar Cairo: Met de brede kant van zijn mond

Woord bij de presentatie van de herdruk van Kopzorg, OBA, 3 juli 2024.

door Michiel van Kempen

Edgar Cairo heeft nooit enige literaire prijs gehad. Daar zijn vier redenen voor aan te geven:

1. Het literaire establishment dat in de hoogtijdagen van Edgar Cairo’s literaire productie, de jaren ’70 en ’80, de literaire prijzen uitdeelde, had geen literaire affiniteit met zijn literaire werk; het had geen weet van de Surinaamse achtergrond ervan, het had geen weet van de Afrikaans-filosofische diepte ervan, het kon de vormentaal die in Nederland volstrekt nieuw was niet duiden.

read on…

Astrid H. Roemer: Vijftig jaar proza schrijven

Vijftig jaar geleden verscheen Neem mij terug Suriname. Dit boek, met een bijzondere betekenis voor Suriname, is momenteel een klassieker in de Nederlandstalige literatuur. Het boek was het begin van een indrukwekkende carrière van Astrid Roemer als prozaschrijfster. Voor haar oeuvre ontving zij in 2016 de P.C. Hooftprijs en in 2021 de Prijs der Nederlandse Letteren. De Schrijversgroep ’77 heeft, in samenwerking met de organisatie Read My World uit Amsterdam, gemeend een ode-avond te organiseren om het literair werk van deze bijzondere vrouw te eren.

read on…

Astrid H. Roemer – SPOT that SCAR

Shadows follow me and the heart
won’t set me free sondro
tanpe.
En waar ik terugkijk is niets
noti-noti just
memories ala tra sani fadon
na ini presi sondro
gron.

read on…

Badal van Anil Ramdas als plaats delict

door Astrid H. Roemer

Hoe is het Karin Amatmoekrim toch gelukt om op een gegeven moment los te komen van LEVEN & WERK van Anil Ramdas?! Hoe omzeil je een ‘zwart gat’  zelfs als je lichtvoetig door het leven gaat zoals zij. Haar promotie is succesvol geweest en zelfs zo dat er van het proefschrift een populaire publieksversie in de boekhandel ligt. In wat voor land leef ik eigenlijk? is niet zo comfortabel als ik eerst dacht niet wetend wat mij te wachten stond. Ik ken Anil Ramdas niet persoonlijk, had niet echt belangstelling voor zijn krantenstukjes, kijk zelden televisie, ben een radiofreak maar vond hem ook op dat medium een aansteller. Maar omdat hij in hetzelfde land geboren is als ik, vergaf ik hem alles. Zelfs toen hij in zijn eerste essaybundel 1992 De Papegaai zoiets, mij zonder schroom wegzette als ‘gestoorde vrouw’; ik vergaf hem het feit dat hij niet in staat bleek te zijn zelfs een goed fictief kortverhaal te schrijven maar brutaal de Surinaamse Literatuur verwierp alsof het kleuterwerk was van laagbegaafde landgenoten van hem, het soort met krullend haar welteverstaan.

read on…

Vertaling Over de gekte van een vrouw internationaal goed ontvangen

door Welmoed de Boer

Ontsproten uit ervaringen op Surinaamse bodem, slaat Roemers werk aan bij een internationaal publiek dat met name waardering heeft voor het verhaal rond de zwarte vrouw en haar seksuele geaardheid. Interessant zijn de overeenkomsten in waardering via Goodreads.com, waarop lezersreviews van de Nederlandse en de Engelse versie door elkaar verschijnen. Engelstalige lezers bekijken de roman meer als een verhaal over een ‘zwarte vrouw’, dat zich laat vergelijken met dat uit de internationale literatuur

read on…

‘Je kunt niet iemand uit het curriculum bannen die én de P.C. Hooft-prijs én de Prijs der Nederlandse Letteren heeft gekregen’

Letterkundige en surinamist Michiel van Kempen over Caraïbische letteren in het voortgezet en universitair onderwijs

door Niki Smits

Bij de start van de collegereeks Caraïbische  letteren wees Van Kempen zijn studenten, waarvan ik er dit semester één ben, op de vele elementen in het hedendaagse Amsterdamse straatbeeld die ons herinneren aan het koloniale verleden. Op de Martelaarsgracht, zo noemde hij als voorbeeld, is nog een gevelplaat te zien die de verkoop van ‘volledige Indische uitrustingen’ aankondigt. Ik loop erlangs op weg naar het P.C. Hoofthuis, waar ik Van Kempen spreek over Caraïbische literatuur in het onderwijs.  

read on…

Astrid Roemer: “Vrouwen hebben macht omdat ze die kregen van mannen die van hen hielden.”

Interview over Dealersdochter

door Marnix Verplancke

“Suriname is nooit een thuis geweest voor ons,” zegt ze, “Het was het grondgebied waar we konden zijn, maar het heeft nooit aangevoeld als een thuis. Het land heeft geen geschiedenis zoals België of Nederland. We hebben niet eens een stad. We hebben alleen het kustplaatsje Paramaribo. Toen mijn moeder een paar jaar geleden plots overleed ben in teruggekeerd naar dat Paramaribo om er haar huis te betrekken. Ik voelde met heel mijn ziel dat ik daar toen wou zijn, en ik ben er blijven plakken. Ik ben er, zeg ik wel eens, maar wonen doe ik er niet, want een thuis vind je alleen in jezelf.”

read on…

De Ware Tijd Literair blikt terug en vooruit

Het jaar 2024 is nu toch echt begonnen, maar 2023 davert nog na. De redacteuren van de Literaire Pagina, Hilde Neus en Jerry Dewnarain, blikken op de rand van het jaar terug en vooruit.

2023 was het jaar van de slavernijboeken, er is in Nederland heel veel verschenen vanwege het jubileumjaar waarmee 160 jaar geleden, in 1863, de Emancipatie werd ingeluid. Ook die boeken zullen langskomen in 2024, want we hebben nog lang niet alles besproken. Op deze Literaire Pagina verder: herinneringen aan Eva-Essed Fruin, die recentelijk is overleden, enkele boeken die mythes over de decembermoorden ontkrachten, een vertaling van een boek van Astrid Roemer, en de postume uitgave van Frank Martinus Arion met vertaalde sonnetten van Shakespeare.  

read on…

De Cultuur Top Vijf van 2023 (14)

Het eind van het volle jaar 2023 zit er op. Caraïbisch Uitzicht vroeg alle mensen die betrokken zijn bij de site van de Werkgroep Caraïbische Letteren om hun top-vijf van culturele evenementen die zij het afgelopen jaar hebben bijgewoond of de beste boeken die zij lazen. Vandaag de veertiende aflevering door letterkundige en emeritus hoogleraar Bert Paasman.

read on…

Wat is het meest gelezen artikel op Caraïbisch Uitzicht?

Afgelopen week bereikte deze site het aantal van 17.000 bijdragen. Hoeveel bezoekers telt de site en waar komen die vandaan? Welk artikel is het populairst? Waarover wordt het meest geschreven? We zochten het voor u uit.

read on…

Astrid H. Roemer – Zonder partner maar verliefd; Santa Baby, come hurry through the chimney to me!

Zij is nog jong, mooi en ze is Belgisch en vraagt zich af rond hippend op een populair podium hoe het toch mogelijk is dat belangrijke wereldleiders allen rond de 70 zijn. Zij bespot de oude heren. Zij bespot de ouderdom. Ik schrik er een beetje van op want ik kijk ook tegen een getal aan dat ik dodelijk oud vind en beangstigend.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter