blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: reisverslag

Frank Westerman en het grensconflict Suriname-Guyana

door Michiel van Kempen

 

Ararat van Frank Westerman is behalve een reisverslag naar de berg waar Noachs ark te vinden zou zijn, ook een afdaling in de krochten van Westermans eigen protestants-gristelijke afstamming. Dus het boek uit 2007 is een onderzoek naar de betekenis van het gereformeerde sop waarin hij jarenlang werd ondergedompeld en in hoeverre dat zijn houding heeft bepaald tegenover zijn geloof in wetenschap èn zijn geloof in het bestaan van een God. Die twee lijnen vervlecht hij met bijzondere virtuositeit. read on…

Hoe de Nederlandse Republiek de internationale leeshonger stilde

In de 17de eeuw werd Amsterdam het walhalla van boekenliefhebbers uit de hele wereld. Over hoe de Nederlandse Republiek toen de leeshonger stilde, schreven twee historici een baanbrekend, verbluffend en provocerend boek.

door René van Stipriaan read on…

Helmans Het eind van de kaart na vier decennia heruitgegeven

Op 26 april j.l. verscheen – na 39 jaar – de heruitgave van misschien wel het mooiste boek van Helman, Het eind van de kaart. Albert Helman (Lou Lichtveld) schreef dit reisjournaal in 1955, maar het boek zou pas 25 jaar later in 1980 verschijnen in de prestigieuze reeks egodocumenten Privé-Domein van Uitgeverij De Arbeiderspers. Sindsdien werd het nooit meer herdrukt. Uitgeverij In de Knipscheer, Helmans laatste uitgever vanaf 1990 tot aan zijn dood in 1996, maakt nu dit boek, tegenwoordig beschouwd als een van diens allerbeste en leesbaar gebleven boeken, opnieuw beschikbaar en voegt er een verhelderend Nawoord aan toe van Helmans biograaf prof. dr. Michiel van Kempen. read on…

Een witte vlek in de Cariben: waar zijn ze, de donkere mensen van St. Barths?

door Kees Broere

“Maar die witte Franse mensen, rijk en glamoureus, zijn blijkbaar zo op elkaars gezelschap gesteld dat zelfs in de bediening van de bars, de restaurants en de hotels aan de kust de meeste mensen al even wit zijn.” read on…

Waar is Robinson Crusoe gebleven?

door Jan de Vries

Het denkbeeldige bestaan van Vrijdag stopte niet op de laatste bladzijde van de avonturenroman Robinson Crusoe van Daniel Defoe (omstr. 1660-1731).[1] Er volgden nog twee, zij het veel minder succesvolle delen.[2] De schrijver liet Vrijdag sterven in 1695, zo blijkt uit deel II. Albert Helman oftewel de Surinaamse schrijver Lou Lichtveld (1903-1996) noteerde in 1983 diverse wetenswaardigheden over de Robinson Crusoe boeken in een bundeltje genaamd Waar is Vrijdag gebleven? Hij was in die tijd directeur van het door hem zelf opgerichte Tobago museum. [3] De belangrijkste boodschap is dat Tobago het eiland van Robinson Crusoe moet zijn en dat toont Helman onweerlegbaar aan. Tevens wijst hij erop, zonder concreet te worden, dat alle gebeurtenissen ‘werkelijk’ moeten hebben plaatsgevonden, zoals Defoe al in het voorwoord van deel I liet opnemen en in de vervolgdelen bekrachtigde. Dit artikel gaat verder waar Helman stopte en tracht de vraag waar Robinson Crusoe bleef te ontraadselen en daarmee de werkelijke identiteit van personages van Defoe.* read on…

Carry-Ann Tjong-Ayong – Zwervend door Gent

Den Turk
Zwervend door Gent kom je in het centrum langs de Korenmarkt. Op enkele meters van het Belfort bevindt zich sinds de vijftiende eeuw Den Turk, een gezellige bruine kroeg. Het is de oudste kroeg van Gent en als café vooral bekend om zijn whiskey, cognac en vooral zijn uufflakke of kop. Onder de vaste stamgasten in Den Turk bevinden zich de leden van de Gentse gemeenteraad. Al vele jaren komen de vertegenwoordigers van de Gentse burgers na de gemeenteraad uitblazen bij een ‘Strop’. read on…

Laatste boot naar Sint-Helena

Een ode aan een van de meest afgelegen eilanden ter wereld: een reis naar het eiland waar Napoleon zijn laatste jaren doorbracht

In Laatste boot naar Sint-Helena doet Ron Moerenhout verslag van zijn vijf dagen durende bootreis vanuit Kaapstad naar een van de meest afgelegen eilanden ter wereld. Het Royal Mail Ship St. Helena is tot op heden de enige lifeline met het vasteland. Er werd een vliegveld gebouwd op dit ruige vulkaaneiland dat ooit aan Nederland toebehoorde, maar dat werd nog niet in gebruik genomen. Moerenhout nam de boot en ging ter plaatse op zoek naar Nederlandse sporen en vond ze ook, zoals een mysterieuze steen met daarop een Nederlandse tekst. read on…

No Span / Maak je niet druk

door Nico Eigenhuis

Zanderij (18.04.02) / Na de douane breekt de chaos los. Iedereen zoekt zijn koffers. De ‘hulpen’ die aanwezig zijn creëren meer chaos dan orde. Hetzelfde geldt voor de diverse controles waarvan noodzaak en nut onduidelijk blijft, behalve misschien voor degenen die er niet onmiddellijk doorheen zijn gekomen. Gelukkig is dat lot ons bespaard gebleven. read on…

Voortdurende belofte (7 en slot)

Verslag van een verblijf op Curaçao van 9 tot 28 april 2016

door Willem van Lit

IX.
Boeken. Ook daarvoor zijn we hier. Altijd snuffelen tussen de boeken die over Curaçao en aanverwante gebieden gaan. We hadden zelf ook nog wat in onze koffer gestopt. Kruispunt van Jopi Hart en ook zijn Verkiezingsdans. Van Freek van Beetz Uitzicht op zee. read on…

Voortdurende belofte (6)

Verslag van een verblijf op Curaçao van 9 tot 28 april 2016

door Willem van Lit

VII.
“Men moet beseffen dat men al in een rijk land leeft. We krijgen de ontwikkelingshulp uit Nederland en de EU niet eens op”. Ik zat bij mijn gesprekspartner thuis op de grote porch. De wind kon er zachtjes doorheen, zoals het hoort. “Kijk maar hoeveel mensen uit de regio hier naar toe komen: Dominicanen, Haïtianen, Colombianen, Venezolanen… Ze komen niet zomaar. Bij hen is het veel slechter. Dat bewijst het toch”. Hij zei me dat Curaçao rijk is dankzij Nederland en de Europese connectie. Daarom heeft niemand het lef de sprong in de onafhankelijke diepte te maken. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter