blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Purperhart Elly

Elly Purperhart leeft voort

Presentatie  ter herdenking van Elly Purperhart, Vereniging Ons Suriname, 17 maart 2019

door Maritha Kitaman

Elly Purperhart is Suriname’s eerste vrouwelijke winti duman. Een duman is een spiritueel genezer, iemand die in staat is om met behulp van winti’s problemen vast te stellen en op te lossen. Elly was echter niet zomaar een duman. Ze heeft zich jarenlang ingezet om meer kennis over en begrip voor de wintireligie te kweken. Een religie van de tot slaaf gemaakten, die na de afschaffing van de slavernij in 1876 bij wet verboden was. Het heeft bijna honderd jaar geduurd voor het verbod op winti werd afgeschaft. Nog steeds zijn er vele inspanningen noodzakelijk om de winti erkend en geaccepteerd te krijgen. read on…

Literaire Memorial Bhai, Elly Purperhart, Shrinivási, Michael Slory, Bea Vianen

Op zondag 17 maart 2019 vindt bij de Vereniging Ons Suriname een herdenking plaats van vijf schrijvers die ons de laatste maanden zijn ontvallen: Bhai, Elly Purperhart, Shrinivási, Michael Slory en Bea Vianen. Er zijn vijf sprekers: Maritha Kitaman, Rabin Baldewsingh, Hugo Fernandes Mendes, Michiel van Kempen en Geert Koefoed. Verder zijn er bijdragen van acteur Kenneth Herdigein, dichter Romeo Grot en de musici Denise Jannah, Raj Mohan en Ronald Snijders.  De presentatie is handen van Tanja Jadnanansing. read on…

Ma Elly

door Juliën A. Zaalman

Het boek Duman, leven en werk van winti duman Elly Purperhart’ is geschreven door Chandra van Binnendijk met de diepe intentie het leven en werk van deze in de Surinaamse samenleving zeer bekende persoonlijkheid vast te leggen. read on…

‘Ma Elly’ Purperhart overleden

door Audry Wajwakana

 

PARAMARIBO – De bekende duman Eleonoor ‘Ma Elly’ Purperhart is maandag in de vroege ochtend overleden. Dit bevestigt Iwan Wijngaarde, die met zijn Feydrasi fu Afrikan Srananman de organisatie van de jaarlijkse ‘owruyari swit watra’ op het Onafhankelijkheidsplein in 2011 van ‘Ma Elly’ overnam. read on…

Iedereen voelt zich thuis in Switi Sranan

door Nico Eigenhuis

Met de film Tuintje in mijn hart staat Suriname in 2017 volop in de belangstelling. Mogelijk biedt dit aangrijpingspunten voor een nieuwe stroom aan eco-toeristen. Met name Paramaribo, Boven-Suriname en de districten Saramacca en Commewijne zijn er klaar voor. read on…

Sranantongo bakadina

Doropresi: gi sranantongo grani, taki en, singi en, prodo nanga en, prey nanga en.
Fu grontapu mamatongodey ede, un e hori a di fu 3 Sranantongo Bakadina. read on…

Duman, Leven en werk van winti duman Elly Purperhart

door Els Moor

Elly Purperhart was lang Surinames bekendste winti duman. Jarenlang kregen duizenden mensen op oudejaarsdag op het Onafhankelijkheidsplein een ritueel kruidenbad van misi Elly. Met haar switiwatra ging men schoon het nieuwe jaar in. In haar lange loopbaan heeft Elly Purperhart veel nood opgeheven bij mensen en zij heeft historisch beladen plekken in Paramaribo spiritueel gereinigd. read on…

Elly Purperhart vereeuwigd in biografie

Stil en bescheiden zat Elly Purperhart te luisteren naar alle loftuitingen aan haar adres tijdens de presentatie van het boek Duman, Leven en werk van winti duman Elly Purperhart, zondag bij de culturele vereniging NAKS aan de Tompsonstraat. read on…

Vlaams/Nederlandse vertelweek 17 tot 25 januari 2015

In december van 2012 organiseerde de bibliotheek van Herzele (in 2014 uitgeroepen tot beste bibliotheek van Vlaanderen en Brussel) samen met enkele mensen uit de professionele Vertelsector het eerste Vlaamse Vertelsymposium. Uit deze boeiende studiedag ontwikkelde zich de idee om een Vertelweek te organiseren. read on…

Nederland toont ‘zwarte bladzijde’ via tentoonstelling Leusden

door Audry Wajwakana

Paramaribo – Met de tentoonstelling Smart van een slavenschip. Scheepsramp in de Marowijne in het Fort Zeelandia krijgen bezoekers een beeld van het verloop op en de ondergang van het slavenschip Leusden. In de indringende expo is ook de rol van Nederland in de slavenhandel zichtbaar gemaakt. De expo werd vrijdagavond officieel door de Nederlandse Ambassade in de persoon van zaakgelastigde Ernst Noorman geopend. De Ambassade organiseerde dit geheel om wat zij noemt ‘de zwarte bladzijde van de slavernij’ ook in Suriname te tonen.
Ook Cynthia Mc Leod, die haar novelle Tutuba baseerde op het Leusden-verhaal, bezocht de expositie
 Voorafgaand aan de officiële opening bracht du uma Elly Purperhart een plengoffer bij de trap die leidt naar de tentoonstelling. Ze dankte onderzoeker Leo Balai voor het naar boven halen van het verhaal van de Leusden. Ook vroeg ze de Almachtige om bezoekers die met het slavernijverleden geconfronteerd zullen raken, te beschermen, te begeleiden en kracht te geven. De ramp met het slavenschip Leusden, waarbij 680 gevangen en geroofde Afrikanen omkwamen, heeft in de tijd toen het gebeurde nauwelijks aandacht getrokken en is ook nooit opgerakeld. Dit was het geval totdat Balai deze ramp bij toeval ontdekte en er jarenlang onderzoek naar deed. Na bijkans 270 jaar heeft hij met zijn onderzoek het gebeuren op de Leusden boven water gehaald. Het verhaal heeft zo een impact gehad dat het Scheepsvaartmuseum Amsterdam besloot in verband met de herdenking van 150 jaar afschaffing van de slavernij het verhaal middels de tentoonstelling De Zwarte Bladzijde te belichten.
Gevangengenomen Afrikanen werden als handelswaar gezien en hadden toen geen naam. In het geïmproviseerde ruim hangen foto’s op een kaartje van hun nazaten. Een bezoeker lijkt onder de indruk van het gepresenteerde. Foto: Irvin Ngariman.

 

Vergeten
Leo Balai zegt in zijn toespraak niet te kunnen vermoeden dat zijn boek zo een grote impact zou hebben. “Ik hoop dat we verder komen met het onderzoek van deze toch wel verschrikkelijke geschiedenis, waarvan ik vind dat het deel moet zijn van ons collectief geheugen van zowel mensen in Nederland als in Suriname en ook in Afrika”, zegt Balai. Nederlands zaakgelastigde Noorman onderstreepte de kwalijke rol van Nederland in de slavernijgeschiedenis. “We mogen niet vergeten dat onze voorouders in staat waren vrijheden van mensen af te nemen en hoe beschamend het is geweest dat slavernij goed werd gepraat”, zegt hij.
Bezoeker Rita Ravenberg ervaart na de rondgang in het geïmproviseerde schip heftige emoties. “Het dringt nu pas tot me door wat onze mensen hebben beleefd. De informatie heb ik tot me genomen en ik zal familie en vrienden deze tentoonstelling aanbevelen”, zegt ze bij de uitgang. Voor Pim de la Parra is de expo erg indrukwekkend en beklemmend tegelijk. Vooral het gedeelte van het ruim met nummers. “Dat gedeelte speelt nog tot de dag van vandaag. Deze expositie gaat over het verleden, maar zij is te relativeren met het heden, waar we nog steeds te maken hebben met mensenhandel. Slavernij betekent niet allen zwart wit, maar het is een menselijk verhaal.” De tentoonstelling loopt tot eind januari 2014.
[uit de Ware Tijd, 04/11/2013]
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter