blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: poëzie

Ruth San A Jong – Gedicht

Laat mijn dood niet een zijn op het grove asfalt
van vergeten ingedrukte pedalen
aanschouwt door sensatie-ogen
die veroordelen of ik
wel of niet uitkeek
bij de overgang read on…

S. Sombra – Boskopu/Boodschappen

Te koloku de wan dropu watra
mi sa gi yu aleng.
Te howpu de wan munitie
mi sa gi yu wan yuru
Te koloku de wan wiwiri
mi sa gi yu wan bon
En te yu abi wan mati fanowdu
Yu sa abi mi ala ten
Seni disi gi ala sama di e gi yu lobi
en gi mi tu
Efu Yu kisi dri baka
Yu na wan tru tru mati read on…

Naar de stilte: Shrinivāsi

Herinneringen aan Martinus Haridat Lutchman (geboren op Vaderszorg, Kwatta op 12 december 1925 en overleden te Willemstad, Curaçao op 26 januari 2019).

read on…

Orsine Koorndijk (Orsine Nicol) overleden

Op 8 april 2019 is in Amsterdam overleden Orsine Johanna Koorndijk, eerder bekend als Orsine Nicol. Zij werd geboren op 23 november 1948 in Paramaribo en debuteerde met de nationalistische dichtbundel ’n Antwoord (1977), ingeleid door drs Hein Eersel. In 2007 verscheen de roman Gudu… syu… syu; Het orakel van Paramaribo. read on…

Bernardo Ashetu – Morgen

Vandaag nog
is er yoghurt met banaan.

Vandaag nog
zit de kanarie
op de slurf van een olifant. read on…

Michael Slory: Doen woorden er nog toe?

Woord bij de herdenking van Michael Slory, Vereniging Ons Suriname, zondag 17 maart 2019

door Michiel van Kempen

Bij deze herdenking van Michael Slory zien we de film van zijn leven voorbijkomen. Maar de beelden van die film confronteren ons ook met onszelf: waar waren wij in dit leven, hoe hebben wij het gedaan? In 35 jaar heb ik de eer gehad om met Michael Slory om te gaan, mee te werken aan een film over hem, zijn boeken te recenseren, zijn poëzie te vertalen en vijf bundels uit zijn werk samen te stellen. In die jaren heeft zich steeds sterker de overtuiging in mij vastgezet dat we hier niet alleen te maken hebben met een van de allergrootsten uit de Surinaamse literatuur, maar ook uit de Caraïbische literatuur en daarbovenuit nog in de literatuur in het Sranantongo, het Nederlands en het Spaans. Maar deze plaatsbepaling is nog gemakkelijk. Hebben we hem ten diepste wel begrepen? read on…

Shrinivási – dichterschap als roeping

Herdenkingsrede bij de Vereniging Ons Suriname, zondag 17 maart 2017

door Geert Koefoed

Nooit
liet de taal
mij
zo verlegen staan
als hier
nu ik
een angstig kind
voor het publiek
een vers moet reciteren.

Zo begint het gedicht ‘Voor mijn ouders’ in Shrinivási’s eerste bundel, Anjali (1963). Ik voel me ook verlegen, nu ik aan u iets mag zeggen ter nagedachtenis aan Martinus Lutchman, de dichter Shrinivási. Het eerste wat mij bij de voorbereiding inviel, was: “Hoezo nagedachtenis? Zijn poëzie is springlevend!” read on…

Windmolen

door Andries van der Wal

foto’s van rotsen
en bijna kleurloos groen read on…

Marius Atmoredjo – Tekleh

Oma waarom draag je een tekleh*
Jij weet dat hoe langer in die draag
hoe beter ze aan mijn voeten passen
Ze nemen de vorm van mijn hiel
gaan door mijn ziel
naar het aardse read on…

Bernardo Ashetu, 1929 4 maart 2019

Monnik

 

Op mijn verjaardag
werd ik monnik.

Rose was mijn pij van
eenmaal vergankelijkheid.

Efemeer verwekte ik zware
slagregens met m’n nek aan een
nek verblind in mijn waardigheid. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter