blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Perdu

Perdu: Radical Read-in

Literair Theater Perdu in Amsterdam biedt dit weekend geen programma met sprekers, maar een stille, collectieve leeservaring! In het teken van de Black Achievement Month staat er op zondag 20 oktober 2019 de tweede Radical Read-in op het programma.

read on…

Perdu over De Dictator in de literatuur

OP 5 juni organiseert de Avondenredactie van literair theater Perdu het programma “De Dictator”. De verkiezingswinst van Desi Bouterse in Suriname is voor Perdu de aanleiding voor dit programma. read on…

Lokienprijs voor Perdu

Beste vrienden, kennissen, bekenden en oud-medewerkers van Perdu,

Vandaag opende ik een envelop met daarin het geweldige bericht dat de Lokien Prijs dit jaar aan Perdu wordt toegekend.

De Sybren Polet Stichting, opgericht in 2010, stelt zich ten doel de Nederlandstalige literatuur te bevorderen door het stimuleren van onconventioneel, vernieuwend proza, poëzie, essayistiek of een toneeltekst. Ten dien einde heeft de stichting een literaire prijs ingesteld, de Lokien Prijs, vernoemd naar de hoofdfiguur uit Sybren Polets romancyclus. read on…

Perdu, deBuren en Poëziecentrum gaan samenwerken

Sinds 2003 nodigt Perdu (bekroond met de G.H. ‘s-Gravesande-prijs 2011) in hun poëziereeks Vers van het Mes jonge dichters uit om voor te dragen en na te denken over hun dichterschap. Samen met deBuren en het Poëziecentrum (met steun van de Nederlandse Taalunie) wordt deze succesvolle serie in een nieuw jasje gestoken.

Vers van het Mes wordt vanaf de vijfentwintigste editie een internationale reeks met afleveringen in Amsterdam (bij Perdu) en Gent (Poëziecentrum). In samenwerking met deBuren gaan deze partners in poetry op zoek naar de dichterlijke talenten van de toekomst.

Nieuwe, nog niet gedebuteerde Nederlandstalige dichters staan centraal. Vers van het Mes is geen poetry slam, geen open podium, geen wedstrijd. De deelnemers krijgen de tijd en de gelegenheid zich uitgebreid te presenteren. Dit doen ze middels poëzievoordrachten en het uitspreken van een kleine poëtica over hun werk, het poëzielandschap en hoe ze zichzelf daarin zien.

We nodigen voor elke editie onontdekte Vlaamse en Nederlandse dichters uit. Daarnaast is er vanaf de vijfentwintigste editie ook telkens een dichter te gast die schitterde in een van de vorige edities en inmiddels een indrukwekkend oeuvre heeft opgebouwd.

Voor de eerste aflevering zijn dat Onno Kosters, Frank Keizer en Leen Verheyen.

Onno Kosters (1962): dichter, vertaler, universitair docent Engelse letterkunde aan de Universiteit Utrecht én in 2004 te gast bij Vers van het Mes. Onno Kosters debuteerde met Callahan en andere gedaanten (2004), gevolgd door de bundels De grote verdwijntruc (2007) en Anatomie van het slik (2010), waarvoor hij samenwerkte met de Canadese fotograaf Dick Groot. Hij won de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd 2013 met het gedicht ‘Doe-Het-Zelf’. Voor citybooks schreef Kosters gedichten over Utrecht en Graz die inmiddels duizenden malen als podcast gedownload werden, voorgelezen door de dichter zelve.

Frank Keizer (1987) is dichter, vertaler, redacteur en criticus. Hij studeerde Nederlandse taal en cultuur en literatuurwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij nu de onderzoeksmaster Nederlandse letterkunde volgt. In zijn chapbook Dear world, fuck off, ik ga golfen neemt hij met harde gedichten onze maatschappij de maat. Samen met Maarten van der Graaff en Daniël Labruyère stond hij aan de wieg van literair platform Samplekanon. Hij was vaste medewerker van het onvolprezen liteaire tijdschrift Parmentier en schrijft regelmatig voor De Reactor.

Theaterschrijfster en dichteres Leen Verheyen (1984) studeerde drama aan het conservatorium te Gent en behaalde een bachelor in de wijsbegeerte (UA). Verschillende toneelstukken van haar hand werden opgevoerd (onder andere Zotteke koppeke in 2004, Parkeerterreinenblues in 2007, Human Interestin 2009). Ze schrijft theaterteksten, proza en poëzie. In haar indrukwekkende tekstSmallfilm (Braakland/ZheBilding) vinden deze drie genres elkaar terug in een beklemmende atmosfeer waarin de verantwoordelijkheid van de voyeur in vraag wordt gesteld.

Datum: woensdag 12 juni 2013 – 12:30 & 13:30
De Loketten van het Vlaams Parlement | IJzerenkruisstraat 99, 1000 Brussel
Gratis, reserveren aanbevolen:

Perdu reorganiseert

Op vrijdag 10 augustus is Marije Koens benoemd tot directeur van Stichting Perdu. Op 13 augustus is Ruben Ing benoemd tot bureaumanager. Zij volgen Matthijs Ponte op die aftreedt als zakelijk coördinator.

Tableau de la troupe bij de presentatie van Voor mij ben je hier in theater Perdu, Amsterdam, 2010

Marije Koens was sinds 2009 actief als programmeur van Perdu’s literaire programmareeks De Avonden. “De afgelopen jaren heb ik prachtige programma’s bijgewoond. Vanaf het begin was ik overtuigd van de literaire en sociale relevantie van de stichting. Ik voel me vereerd dat ik Perdu de komende periode mag aansturen.”

Ruben Ing was sinds 2010 actief in de boekhandel. ”De collectie van de boekhandel Perdu is uniek in Nederland. Juist in deze periode van economische crisis is het van belang dat het publiek een plek kan blijven bezoeken waar de poëzie de centrale plaats inneemt. We zullen ons volledig inzetten om het voortbestaan van Perdu te waarborgen.”

Matthijs Ponte gaat zich richten op het schrijven van literaire kritiek en eigen werk. Daarnaast gaat hij zich bezighouden met de organisatie van het nieuwe internationale literatuurfestival van Amsterdam, dat in 2013 voor het eerst zal plaatsvinden onder de naam ‘Read my world’. In januari zal Ponte als lid toetreden tot het bestuur van Perdu.

Juryrapport en dankwoord G.H. ’s-Gravesande-prijs 2011 voor Stichting Perdu

Juryrapport

Perdu, de Amsterdamse literaire stichting met een nationale uitstraling, presenteert in een intiem theater eigenzinnige programma’s, die gekenmerkt worden door een hoge kwaliteit en een internationale blik op ontwikkelingen in de literatuur. Het werk van Perdu getuigt van een liefde voor poëzie die zich niets gelegen laat liggen aan de waan van de dag. En poëzie betekent binnen Perdu veel meer dan teksten met veel wit. Poëzie staat ook voor een tegenstem, een alternatief, een manier van denken.

In Frankrijk spreken ze graag van de ‘Exception Française’: ze doelen daarmee op datgene wat Frankrijk anders doet dan de rest van de wereld. Naar analogie daarvan zouden we Stichting Perdu de Exception Perdienne kunnen noemen. Want dit is een waarlijk uitzonderlijke plek, een witte vlek op de kaart van een commerciëler wordende literaire wereld.

Vanaf het eerste begin, een boekhandel in de Pijp in 1984, tot de meest recente poëzie-avond in het mooie pand aan de Kloveniersburgwal, is Perdu bijzonder geweest. Een uitzondering op de groeiende massacultuur, een uitzondering op de ontwikkeling waarbij studenten zich steeds minder bekommeren om boeken, laat staan poëzie, en een uitzondering op de vele goedbedoelde initiatieven die op den duur ten onder gaan aan geldgebrek of aan een tekortschietende organisatie.

Maar dit is geen prijs voor goede bedoelingen alleen. Wat hier tevens bekroond wordt is een constante kwaliteit. De Stichting Perdu, met haar uitgeverij, boekhandel en Avondenredactie, bestaat – dank zij de inzet van honderden onbetaalde poëzieliefhebbers door de jaren heen – al 27 jaar met een eigengereide programmering en onconventionele fondskeuze. De zaal zat niet altijd vol, het honorarium was niet altijd hoog, maar toch zal het moeilijk zijn een Nederlandse dichter te vinden die niet met trots en plezier heeft gepubliceerd of opgetreden bij Perdu, waar talenten werden ontdekt en gekweekt, en waar de uithoeken van de literatuur worden verkend.

Het bestuur van de Jan Campert-Stichting is verheugd om de ’s-Gravesande-prijs te kunnen uitreiken op waarlijk Perdistische wijze: niet aan een persoon, zelfs niet aan een groep, maar aan een aanhoudend spoor van volharding, kritisch vermogen, grote liefde voor het woord, en onbaatzuchtigheid. Voor Chris Keulemans als oprichter tot Matthijs Ponte nu, en voor iedere postzegelplakkende, foldervouwende, boekenverkopende, rodewijnschenkende, stoelensjouwende Perdist tussen hen beiden in.

Debat in Perdu bij de presentatie van Voor mij ben je hier; nieuwe verhalen van Surinaamse schrijvers (2010)

Dankwoord

Het geschenk, met dank
Matthijs Ponte, coördinator Stichting Perdu

In de openingsscène van Plato’s Timeus geeft Socrates zijn gesprekspartners aan zo ingenomen te zijn met het feit dat hij door hen is uitgenodigd met ze in gesprek te gaan dat hij zich voor de gelegenheid feestelijk uitgedost heeft. Verheugd bereidt hij zich voor op het in ontvangst nemen van hun door Socrates als ‘geschenken’ beschouwde woorden. Het geconcentreerde, weloverwogen gesproken en geschreven woord, de kritische redenatie als een geschenk, dat is wat ik wekelijks ervaar als ik in Perdu literaire programma’s meemaak.

Hoe dankbaar ik ook ben, het is vreemd een dankwoord te schrijven voor een geschenk dat uit waardering voor die wekelijkse geschenken voortkomt. Vreemd, omdat ik Perdu niet ben. Perdu is een groep mensen, een zich constant vernieuwende verzameling vrijwilligers, sprekers en bezoekers, die, meen ik, de wekelijkse reflecties en onderzoeken als een geschenk ervaren en elkaar daarin vinden. Er zal niet eerder een literaire prijs uitgereikt zijn die in één klap zo’n schare aan dichters en programmamakers bekroonde. Het nieuws dat Stichting Perdu de G.H. ’s-Gravesande-prijs uitgereikt zou krijgen leidde dan ook tot een bijzonder schouwspel: een collectieve felicitatie, een uitbundig kakofonisch dankwoord. Iedereen feliciteerde en bedankte iedereen, digitaal, telefonisch en in levenden lijve. Dat schouwspel was het eigenlijke dankwoord, dat ik hier helaas niet kan reproduceren of vertalen. Ik zou in plaats daarvan kunnen volstaan met het opdissen van de indrukwekkende rij namen van mensen die nu en in het verleden Perdu vormgegeven hebben, maar ik vrees dat de lijst nooit volledig zou zijn. In plaats daarvan kan ik daarom slechts een bescheiden poging doen datgene wat hen bindt te verwoorden.

Ik beschouw Perdu als een besluit. Een besluit om bij elkaar te gaan zitten en de verdieping en reflectie op te zoeken. Een besluit dat voortkomt uit een haast grenzeloze liefde voor en toewijding aan dat curieuze, veelzijdige en ambigue genre: de poëzie. Een besluit, ook, dat gestoeld is op het besef dat de vraag naar de aard en mogelijkheden van de poëzie constant opnieuw en anders gesteld moet worden. Een besluit dat zegt dat dit onderzoek nooit afgelopen is en dat er geen einde komt aan de interpretatiemogelijkheden van haar producten. Dat het bereik ervan niet bepaald kan en mag worden door landsgrenzen en dat het zinnig is om poëzie te toetsen en spiegelen aan andere genres en vertogen. Dat besluit is inderdaad, zoals het juryrapport constateert, gevrijwaard van de ‘waan van de dag’. Het gaat op zoek naar een taal die buiten, naast en met de alledaagse bestaat om daar te kijken wat er ook nog zegbaar is. Het zoekt de grenzen van dat zegbare op om eens rustig te kunnen bezien wie en wat er achter die grenzen verborgen ligt. Perdu is daarom altijd ook een politiek besluit geweest, iets dat wellicht in haar beginjaren, de jaren tachtig, minder uitzonderlijk was dan het nu geworden lijkt.

Dit collectieve besluit de taal blijvend te onderzoeken en daarvoor als uitgangspunt de poëzie te nemen brengt inmiddels bijna dertig jaar mensen bijeen, een feit dat met recht ‘bijzonder’ genoemd mag worden. Poëzie is voor die enorme groep mensen nooit een vrijblijvend genre geweest. Wel blijkt het, althans voor mij, een merkwaardig rijke en kritische geschenkmachine te zijn, die in die boekhandel met dat theatertje aan de Amsterdamse Kloveniersburgwal wekelijks wordt aangezet. En dat zal blijven gebeuren. Ik beschouw deze prijs als een belangrijke steun in de rug, in een tijd waarin de ruimte voor geconcentreerde reflectie op een marginaal genre als de poëzie alles behalve vanzelfsprekend is. Het is een belangrijk, veelzeggend geschenk.

Ik dank u daarvoor hartelijk, namens al die mensen die Perdu maken en gemaakt hebben tot wat het is, en nodig u graag uit uw eigen geschenken in Perdu in ontvangst te komen nemen. Er is genoeg voor iedereen.

Matthijs Ponte (1982) is dichter, filosoof, zakelijk coördinator van Stichting Perdu, medewerker van de Werkgroep Caraïbische Letteren en onderdeel van het collectief Schijnheilig. Hij schreef stukken voor ondermeer deReactor.org en het literaire tijdschrift DWB en maakte programma’s voor Perdu en Schijnheilig.

Stichting Perdu ontvangt G.H. ’s-Gravesande-prijs

Op 28 november is bekend geworden dat Stichting Perdu de driejaarlijkse G.H. ’s-Gravesande-prijs ‘voor bijzondere literaire verdiensten’ toegekend heeft gekregen door de Jan Campert-stichting. Het juryrapport spreekt van “een intiem theater [dat] eigenzinnige programma’s [presenteert], die gekenmerkt worden door een hoge kwaliteit en een internationale blik op ontwikkelingen in de literatuur”.

Perdu werd in 1984 in de Gerard Doustraat opgericht door Chris Keulemans als gespecialiseerde poëzieboekhandel De verloren tijd. Na een verhuizing richting de kerkstraat in Amsterdam begon men daarnaast met het organiseren van literaire programma’s op de vrijdagavond onder de noemer De Avonden. Momenteel huist Perdu aan de Amsterdamse Kloveniersburgwal, waar het naast de dagelijks te bezoeken boekhandel een theaterzaal tot de beschikking heeft. Daar organiseert de stichting iedere vrijdag een literaire avond waarin aandacht wordt besteed aan nieuwe ontwikkelingen in proza en poëzie, aan de avant-garde literatuur van de 20e eeuw en aan de grensgebieden tussen literatuur en andere artistieke disciplines. Het gaat hierbij vooral om aspecten van de literatuur, die elders onderbelicht blijven.

Optreden van Pablo Nahar en Sanne Landvreugd bij de presentatie van Voor mij ben je hier in Perdu in december 2011


De medewerkers van Perdu zijn bijzonder verguld met de erkenning voor hun werk en beschouwen de prijs als een stevige steun in de rug in een periode dat experimentele literaire programmering sterk onder druk staat. Met hernieuwd enthousiasme zullen ze hun bezigheden in de poëzieboekhandel, de vrijdagavondprogrammering en de uitgeverij voortzetten. Ze zullen blijven doorgaan met het opeisen van ruimte voor eigenzinnige literatuur, het stimuleren en bestuderen van literaire ontwikkelingen, het volgen van nieuw talent en het aanzwengelen van literair debat in hun programmering.

Men beraadt zich nog op een passende besteding van het prijzengeld.

De Werkgroep Caraïbische Letteren feliciteert Perdu met deze terechte bekroning. Ook aan de Werkgroep Caraïbische Letteren heeft Perdu onderdak geboden. Zakelijk coördinator van Perdu is Matthijs Ponte, die ook lid is van het bestuur van de Werkgroep.

foto: @ John Treffer

Leefmans en Verlooghen ontvangen verhalenbundel

John Leefmans (foto links) en Corly Verlooghen (foto rechts) nemen vanavond in het Amsterdamse literair theater Perdu de eerste exemplaren in ontvangst van de nieuwe bundel met verhalen van de jongste generatie Surinaamse schrijvers, Voor mij ben je hier. Leefmans, dichter, literatuurcriticus en diplomaat, en Verlooghen (ps. van Rudy Bedacht), dichter, journalist en musicus, behoorden tot de roemrijke generatie van de jaren ’60 van de Surinaamse letteren. Zij gingen ieder hun weg ver buiten hun land van herkomst met eigenzinnig werk en eigenzinnige meningen.De avond wordt omlijst met voordrachten, tafelgesprekken en muziek. Voor het programma van de avond klik hier.

Deze foto is genomen door Ruth San A Jong, een van de jonge auteurs die een verhaal aan de bundel bijdroegen.

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter