blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Paulina Vanessa

Zijn wie je bent, worden wat je wil

22 gedichten uit Aruba, Bonaire, Curaçao en Nederland

Als kind ben je al, en leef je je leven, met je eigen karakter, je eigen vrienden en je eigen kijk op de wereld. Iedereen is uniek, heeft talenten en mogelijkheden. Leren en ontwikkelen vinden altijd en overal plaats. Kinderen ontdekken gaandeweg wat ze mooi, belangrijk of inspirerend vinden.

read on…

Kinderboekenfestival Aruba online

De festivalboeken van het Kinderboekenfestival op Aruba zijn door Biblioteca Nacional Aruba (BNA) online geschikt gemaakt voor de kinderen van Aruba, die door de coronacrisis thuis zitten. Levendig Uitgever, de auteurs en illustratoren hebben hiervoor toestemming gegeven. Wij willen dat kinderen lekker kunnen lezen en even hun zorgen vergeten.

read on…

De gloednieuwe Surinaamse kinderboeken!

door Marja Themen-Sliggers en Jaïr

Hieronder bespreken we de kinderboeken die recent verschenen zijn, onder meer die welke gepresenteerd werden op het Kbf in Paramaribo.

‘Ik kan…! Kan jij ook!?!’
Een mooi uitgevoerd boekje, met aantrekkelijke foto’s van een bijdehand meisje dat veel kan. De titel is uitnodigend en maakt benieuwd naar verrassende dingen die een kind misschien kan, anders dan andere kinderen. Jaïr had het boekje snel uit en was heel gauw klaar met zijn commentaar: ‘Niet uitdagend, er komt niets uit van mijn nieuwsgierigheid.’ Maar let wel, grasmaaien met een tractor is niet voor elk kind weggelegd. Zij kan dat, maar wel samen met de tuinman. Kan jij ook!?! Een peuter of kleuter kan geboeid worden door de eenvoudige dingen, maar dan is de tekst wel ingewikkeld. Hoe omschrijf je bijvoorbeeld ‘een tikkeltje verlegen’ als tekst bij een foto van moeder en dochter, die zo uit een familiealbum lijkt te komen. Mijn indruk van het boekje is dat het inderdaad mooi en leuk is als familie-fotoalbum, om te laten zien wat dochtertje/ kleindochtertje allemaal kan en doet, maar nauwelijks boeiend om breed te verspreiden.
Soecy Gummels (tekst en foto’s): Ik kan…! Kan jij ook!?!, lay-out: Latoya Briel. Wageningen: Teslar Productions, 2013. ISBN 978-99914-52-03-6
‘Ik heb … Wat heb jij!?!’
Dit boekje moet een serie vormen met Ik kan…! Kan jij ook!?! Het ziet er heel anders uit, niet zo mooi. Met tekeningetjes in plaats van foto’s.
Het was lastig om Jaïrs commentaar te krijgen. ‘Ik weet niet of ik dat wel mag zeggen’, vroeg hij zich af. Na enig aandringen en (wederom) de verzekering dat het gaat om de mening van kinderen bij de stukjes over kinderboeken kwam het eruit: ‘Gewoon… plaatjes zijn gewoon, de rest heeft mij helemaal niet verrast.’ Inderdaad loopt er veel parallel in zijn leven met het boekje, ook een broertje en een zus, ook twee oma’s en een opa, ook speelgoed, een mooi huis met tuin…, maar dat hebben lang niet alle kinderen zo probleemloos, zo vanzelfsprekend. Het is een boekje dat gebruikt kan worden door opvoeders om kinderen te leren dat het leven niet voor alle kinderen zo rooskleurig is, maar dan zouden er ook items moeten zijn van kinderen die helemaal niet veel hebben. Het thema ‘groeien’ van het Kbf zou dan gebruikt kunnen worden, immers sommige kinderen moeten groeien tegen de verdrukking in en dat kost veel energie, vaak zelfs verdriet. Zoals het boekje nu is, is het nogal elitair.
Soecy Gummels (tekst en lay-out): Ik heb … Wat heb jij!?! Wageningen: Teslar Productions, 2013. ISBN 978-99914-52-02-9
 ‘Happy’s wens’
 Een leuk idee om tijdens het Kbf een reclameboekje uit te geven van Godo. Immers sparen heeft ook groeien in zich, je kapitaal dat groeit, je spaarrekening die met je mee groeit. Jaïr weet wat een godo is, dus hij vindt het leuk dat het over bijen gaat, maar hij vindt het raar dat bijen zo groot als mensen worden en toch voelsprieten houden en strepen op hun lijf. En hoe zit dat met een mamabij? Dat kan toch niet? Bij bijen gaat het toch om de koningin? Verder vraagt hij zich af waarom Happy helemaal naar Parijs moet voor een lekker ontbijt, met een plaatje van een Franse ‘bistro’ en met het menu in het Frans! Samen zochten we naar de clou, misschien omdat flink sparen alles binnen bereik brengt, ook een reisje naar Parijs? Een punt waar op gelet moet worden is de bijentaal in dit boekje, het gebruik van zzz en sss in een woord kan voor kinderen, vooral beginnende lezertjes verwarrend zijn. Zo’n zin bijvoorbeeld: ‘Zzzzo zzzo zzzo’, zoemt mamabij, ‘ik heb een zsssuperbij idee.’
Consuela John: Happy’s wens, in opdracht van GODO, illustratie, ontwerp & print: Studio TMC. z.p, z.j. Geen ISBN
‘Torbie en Zandy’
Altijd belangrijk, een boekje over de zeeschildpadden, die bedreigd zijn. En mooi de tekeningen van Gerold Slijngard. Jaïr vindt ‘Torbie en Zandy’ op twee punten leerzaam: zorg dat de zee niet vervuild wordt, want daar hebben de zeeschildpadden last van en raap geen eieren, want dan sterven ze uit.
Dat komt er zeer vlot uit! Jaïr houdt van leerzaam. Het verhaal is niet erg helder (waar komt ineens dat hert vandaan?). En er mocht best meer informatie over ons land, met name over Matapica gegeven worden. Wat mij betreft mag er ook meer fantasie aan te pas komen, wat meer ‘jus’. De tekeningen van Gerold Slijngard zijn wél heel levendig en fantasievol! Op de achterflap staat: ‘Oma Aiti vertelt haar verhaal’…, maar dat komt binnenin nergens tot uiting.
Alwin Breinburg: Torbie en Zandy, illustraties Gerold Slijngard. z.p., z.j.. ISBN 978-99914-7-251-5
De volgende drie boekjes zijn tot stand gekomen tijdens het Kbf 2013, een serie Kinderen tekenen welzijn. Tijdens de festivals is met de kinderen nagedacht over ‘welzijn en milieu’. Vanessa Paulina, een schrijfster en tekenares uit Aruba, heeft aan de hand van gesprekken samen met de kinderen tekeningen gemaakt. In alle drie de boekjes zijn de mooie illustraties van Vanessa Paulina gebruikt in combinatie met de tekeningen van schoolkinderen. Heel leuk! Jammer dat slechts in één van de boeken de namen van de kinderen en hun school zijn genoemd. Het is niet duidelijk wat de volgorde van de boeken moet zijn; er wordt twee keer gesproken van ‘eerste deel’.
Puppie’s verhaal
 Een verhaal over een jong hondje dat gestolen wordt en bij een baas terechtkomt die helmaal niet goed voor dieren is. Geen welzijn voor puppy dus. Gelukkig vindt zijn oude baasje hem terug en komt hij weer in zijn eigen nest. Hij vindt welzijn terug. De illustraties van Vanessa Paulina zijn prachtig, levendige plaatjes van een jong hondje, in combinatie met kindertekeningen. Welzijn speelt een rol in het boek, niet letterlijk, maar de kinderen kunnen erover praten. Puppy krijgt welzijn terug, maar zijn baasje ook: het geeft je immers een heerlijk gevoel als je met je eigen hondje kan spelen.
Vanessa Paulina (tekst): Puppie’s verhaal, lay-out: Jessica Polanen. z.p.: Stichting Projekten, 2013. Geen ISBN

‘Tocht over de rivier!’

 Dit boek is gemaakt tijdens het Kbf te Atjoni in 2013. Kinderen uit het binnenland die zich in de vakantie vervelen maken een plan om de rivier op te gaan en een schat te zoeken. Ze vinden geen schat, wel een enorme hoop troep, vuil dat gestort wordt in de dorpen langs de rivier en zich ophoopt. Er komt een mooi plan uit voort: vuilnistonnen en milieubewustzijn. Nog beter dan een schat! De grote tekeningen van Vanessa Paulina maken dat je het verhaal meebeleeft.
Vanessa Paulina (tekst, illustratie en samenstelling): Tocht over de rivier!, lay-out: Jessica Polanen. z.p.: Stichting Projekten, 2013. ISBN 978 99914 52 22 2
‘Wat word ik later?’
Het kiezen van een goed beroep vormt de basis voor jouw latere welzijn. Het boekje geeft een scala aan beroepen die door de kinderen gezien worden als toekomstmogelijkheid, en die ze noemen in de gesprekken over wat je kan doen als je groot bent. Veel bekende beroepen worden besproken met tekeningen van Paulina en de kinderen, piloot natuurlijk en verpleegster en bakker en dierenarts en nog veel meer… en… Marian wil astronaut worden!
Zeven boekjes dus, waarvan drie uitgegeven door Stichting Projekten (PCOS). Jammer dat ze allemaal de realiteit als basis hebben. Geen fantasie, die de creativiteit van kinderen prikkelt en nieuwe werelden opent.
Vanessa Paulina (tekst en illustraties): Wat word ik later?, lay-out: Jessica Polanen. z.p.: Stichting Projekten, 2013. Geen ISBN

Boek Ismene Krishnadath over jongeren

Prettig omgaan met jongeren is het nieuwste boek van Ismene Krishnadath. Het is een populair wetenschappelijk werk met opvoedkundige adviezen voor ouders en leerkrachten. Het boek geeft antwoord op vragen zoals: Wat gebeurt er precies in de adolescentiefase? Hoe vinden we een balans tussen vrijheid en discipline? Hoe begeleiden we jongeren bij de ontwikkeling van hun seksualiteit. Welke plaats heeft de vriendenkring in het leven van jongeren? Hoe gaan we om met hun wisselende emoties en hoe begeleiden we ze bij hun studie? Naast eenvoudige theorie zijn er handige checklists, tips en richtlijnen. Jongeren komen zelf in beeld met typerende uitspraken en sprekende foto’s.

Het boek is vormgegeven door Racquel Yhap. Full color met veel heldere en verhelderende foto’s. 50 pagina’s, A4 formaat –liggend. Prijs 50 srd.

Werk van Vanessa Paulina

 

Arduin op Kinderboekenfestival Paramaribo

 

 
door Hilli Arduin
 
Nieuws en foto’s van het Kinderboekenfestival in Paramaribo van ma. 27 mei t/m 1 juni. Kinderen lezen uit het boek van mij dat vorige maand verschenen is: Aboikoni. Ik vertel over de vlucht van Aboikoni van de plantage. Hijgend komt hij aan bij de oever van een rivier. Achter zich hoort hij de jachthonden. Voor hem stroomt de rivier waarin piranha’s met hun scherpe tanden zwemmen.
Vraag ik aan de groep:”Waarom is Aboikoni bang om in de rivier te springen?” Een jongetje dat helemaal vooraan zit, antwoordt terwijl hij mij met grote vastberaden ogen aankijkt en naar zijn kruis grijpt : “Den visie e go nyam eng coco..” (die vissen eten zijn ballen op) Klopt, want als je een boslandcreools jongetje bent, wordt je door je moeder op deze manier gewaarschuwd als je naakt in de rivier zwemt met je vriendjes. Foto’s met o.a. Vanessa Paulina de illustrator van mijn laatste 2 boeken. Vanessa is Arubaanse.

Virginia Dementricia, een ongehoorzame slavin

door Luc Alofs
Virginia Dementricia (geb. Aruba 22-12-1842 – gest. na 1861), ongehoorzame slavin, tegenwoordig herinnerd als verzetsheldin. Dochter van Maria Theodora, slavin. Van een huwelijk of kinderen is niets bekend.
Virginia, a rebellious Arubian slave, actually commissioned herself to be painted (2005), driedelig kamerscherm door Vanessa Paulina.
Virginia Dementricia was het vierde van de zeven kinderen van de slavin Maria Theodora en een onbekende vader. Zij was een ‘duso’, het na een tweeling geboren kind aan wie men – net als aan tweelingen – bijzondere gaven toeschreef. Virginia groeide op in een voor Aruba gangbaar slavenhuishouden. De familie was eigendom van Jan van der Biest, een protestantse kolonist en hulpbestuurder op Aruba die in 1863 twintig slaven had. Veertien slaven woonden op zijn bescheiden plantage Barbolia (tegenwoordig San Barbola) en zes in Oranjestad: een kokkin, twee bedienden en drie kinderen. Virginia stond te boek als veldarbeidster en woonde waarschijnlijk op Barbolia. Kinderslaven op Aruba werden geacht lichte werkzaamheden in en rond het huis en op het land te verrichten, boodschappen over te brengen en naar de markt te gaan. Virginia heeft waarschijnlijk geen onderwijs gehad.
In de jaren rond 1860 overtrad Virginia herhaaldelijk de wet. Tussen 1859 en 1863 werden vijf processen tegen haar gevoerd vanwege overtreding van het in 1857 ingevoerde reglement omtrent voeding, behandeling en kleding van slaven. In maart 1859 had zij kleren gestolen van haar meester Jan van der Biest, waarvoor zij werd gestraft met veertien dagen dwangarbeid aan de publieke wegen. Vier maanden later beging ze hetzelfde misdrijf, waarvoor zij ‘twee maanden dwangarbeid op de gronden harer meester’ moest verrichten. In november probeerde ze weg te lopen, wat mislukte, en wederom moest ze een maand op de velden van haar meester werken. In juli 1860 werd ze veroordeeld wegens ‘wegloperij en valse beschuldiging, gepaard met oneerbiedigheid’, waarvoor ze acht dagen achter slot en grendel ging. Toen ze uit de gevangenis kwam werd ze vrijwel meteen opgepakt omdat ze ‘straatrumoer en verzet tegen de politie’ veroorzaakte. Hiervoor kreeg ze haar eerste – en enige – lijfstraf: veertien touwslagen. Ook haar broer Juliaan was in juli 1860 veroordeeld tot acht dagen opsluiting wegens ‘feitelijk geweld’.
Bij de afschaffing van de slavernij in 1863 kregen Virginia’s familieleden de achternaam Bikker, maar Virginia en haar broer Juliaan ontbreken op de emancipatielijsten. Verkoop van slaven was een gangbare oplossing wanneer de relatie tussen eigenaar en slaaf onherstelbaar was beschadigd. Uit een notariële akte van 22 november 1860 blijkt dat Virginia intussen was verkocht aan J.A. Jesserun te Curaçao. Virginia bracht 140 gulden op, een bedrag dat Van der Biest gedeeltelijk gebruikte om achterstallige grond- en slavenbelastingen te betalen. Virginia’s broer Juliaan trof een zelfde lot: hij werd op 12 september 1861 voor 188 gulden verkocht aan Jacob J. Naar op Curaçao. Zo werden Virginia en Juliaan van lastpost tot verliespost, want hun nieuwe Curaçaose eigenaren toucheerden tweeënhalf jaar later waarschijnlijk de volledige emancipatievergoeding van tweehonderd gulden. Van der Biest is er dus uiteindelijk geld bij ingeschoten, respectievelijk zestig en twaalf gulden. Na haar verhuizing naar Curaçao verdween Virginia uit beeld.
In de uitgave Slaven zonder plantage, slavernij en emancipatie op Aruba wordt Virginia’s verhaal verteld. Dit inspireerde kunstenares Vanessa Paulina tot een kunstwerk rond het thema van Afrikaanse slavernij op Aruba. Virginia’s verhaal en portret kregen in 2008 een prominente plaats op de Arubaanse slavernijexpositie ‘Herencia di sclavitud/Heritage of slavery on Aruba’.
 
Archivalia
  • Nationaal Historisch Archief / Archivo Nacional, Aruba: Register van geboorte en overlijden van slaven. Register van inschrijving der vrij te maken slaven. Register van het protocol notarieel 1860, akte nr. 23, d.d. 22-11-1860.
  • Nationaal Archief, Den Haag: Toegang 2.02.10, inv. nr. 246, nr. 3 (klapper op de namen van plantages, plantage-eigenaren en slaveneigenaren en stukken betreffende de uitbetalingen in verband met de opheffing van de slavernij in West-Indië).
Literatuur
  • Luc Alofs, Slaven zonder plantage, slavernij en emancipatie op Aruba, 1750-1963 (Aruba 1997, 2003).
  • Luc Alofs, ‘Kind van de rekening: kinderen en slavernij op Aruba’, in: Aspha Bijnaar red., Kinderen en slavernij (Amsterdam 2009).
  • Luc Alofs red., ‘Publicacion herencia di sclavitud / The heritage of slavery on Aruba’ (Aruba 2009) 60-63, 68.
[van historici.nl]

Boeken Hilli Arduin in gala gedoopt

door Hilli Arduin

Gisteren [donderdag 21 maart] is mijn boek: Ik neem je mee, uitgeroepen tot: Het beloofde boek van 2013 in Suriname. Dit alles gebeurde op een gala-avond georganiseerd door de uitgever: Stichting Projekten Christelijk Onderwijs Suriname. Het was voor mij een grote eer om deze “grani” in ontvangst te mogen nemen. De avond vond plaatst in het sfeervolle Continental Resort onder belangstelling van een enthousiast publiek.

De illustraties, gemaakt door Vanessa Paulina, zijn sprekend. Ik ben geweldig trots en dankbaar dat mijn boek deze award, heeft gekregen.
De illustraties zijn geweldig. Ze zijn gemaakt door de beeldend kunstenaar Vanessa Paulina uit Aruba. Ik neem je mee, is een boek voor kinderen van de lagere school in de leeftijd vanaf 9 jaar. Ik heb 4 verhalen en vier gedichten geschreven waarin Akesi, Aboikoni, Boni en Rogier en Selina de lezer meenemen in hun levensverhaal. Het zijn verhalen van overwinning. Verhalen naar een positieve toekomst. Akesi, een stoere jongeman die net is ingewijd in de volwassenheid, vertelt over zijn gevangenneming in donker Afrika, over de trans-Atlantische overtocht en de slavenmarkt. Aboikoni, is geboren in slavernij. Hij vertelt over de zondagen waarop hun moeder vrij is en hij en zijn zusjes dan onbezorgd lekkernijen eten en luisteren naar verhalen die hun moeder vertelt. Al op jonge leeftijd wist hij dat hij geen slaaf zou blijven. Boni en Rogier zijn kweekbroertjes omdat ze beiden door de moeder van Boni gevoed en opgevoed zijn. De jongens worden vrienden voor het leven. De loyaliteit naar elkaar is groot. Maar toen Rogier en Boni ouder werden, verplichtte hun sociale afkomst hun om afstand van elkaar te nemen. Selina is een jong meisje in de bloei van haar jeugd. Maar dan wordt ze ruw geconfronteerd met het feit dat ze moest zorgen dat zij uit de grijpgrage handen van de plantage-eigenaar bleef.

De boeken met zak van Zwarte Piet

Naast dit kinderboek is er ook een prentenboek verschenen. Ik heb het verhaal van Aboikoni vertaald naar een prentenboek voor jongere kinderen. Dit boek kan gebruikt worden als voorleesboek of jongere kinderen kunnen het zelf lezen. Beide boeken hebben prachtige illustraties die de lezertjes zeker zullen aanspreken. Illustraties waarin Akesi, Aboikoni, Boni en Rogier en Selina, trots en vastberadenheid uitstralen met de boodschap: Hier ben ik en ik ga door!

Twee dames in gala
Hilli signeert
De afwezige hoogwaardigheidsbekleders genoten van de marron-dansgroep
Aboikoni in kinderboekenvorm
Illustraties Vanessa Paulina
Hilli straalt
Hilli Arduin, moeder Irma Henriette Arduin-Oostburg en plastic paddestoel
Het ruim opgekomen publiek genoot zichtbaar.
Hilli met links een Javaanse (Ismene Krishnadath, haha)
Foto’s: J. Kunui

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter