blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Papiamentu/Papiamento/Papiaments

Bon dia, goedemorgen (4+)

Bon dia, goedemorgen is un dushi fiesta, zoals de mensen op Curaçao zouden zeggen. Deze vrolijke en muzikale kindervoorstelling van zangeres Izaline Calister en muzikant Thijs Borsten is een feestje! En je leert er ook nog een woordje Papiaments.

read on…

Fred de Haas – Talenknobbel

Pater Kees van Brievengat[1]
was zijn missie meer dan zat
(men zat immers niet verlegen
om zijn wekelijkse zegen

read on…

Dichtbundel Algu pa mi tera

Algu pa mi tera is het debuut van Noëlgel Pinedo, op Curaçao vooral bekend onder zijn artiestennaam NØËL. Hij was 18 toen hij besloot om een boek te schrijven en het vervolgens zelf uit te geven. Dat is in 2017 inderdaad gelukt. Met hulp van Kathryn Prunetti en wijlen Diana Lebacs is dit mogelijk geworden: Algu pa mi tera: iets voor mijn geboortegrond, iets teruggeven aan mijn geboorte-eiland Curaçao.

read on…

A.H. de Tirlemont – grazende kabrieten

paparèchi, paparèchi
ee swa, bini, bini, bini
zwetend de heuvel op ploegend
achter zijn loden ijskar bij strakke 30 graden, windstil
kiko?
saga la padruz, saga la padruz
den bo dosinwkenta
bai den konjo bo mama
mi mama no tin konjo
kacho komé
kibrahachi
divi divi
pan francès
uit  de poort
kwam een neusloos
hoofd gewandeld

read on…

Campagne voor het prentenboek Pasenshi

Voor kinderen op basis- en speciale scholen te Curaçao

Met de zeer recent overleden Curaçaose schrijfster Diana Lebacs was onze stichting in gesprek over de publicatie van het prentenboek Pasenshi / Geduld in het Papiaments, Nederlands, Engels en in het Spaans. Het uitbrengen van dit kinderboek in vier talen is een novum. Pasenshi is rijk geïllustreerd en geschikt voor kinderen in het basisonderwijs.

read on…

Een bijzondere, doodgewone taal

[Een grammatica van het Papiamentu]

door Marc van Oostendorp

Het gerucht ging dat de Nederlandse regering deze zomer al zou aankondigen dat het Papiaments officieel zou worden erkend. Het is er nog niet van gekomen, maar het vermoeden is wel dat deze taal, vooral gesproken op Aruba, Bonaire, Curaçao en Saba, en door heel veel Antillianen in Nederland, binnenkort meer steun zal krijgen. Dit voorjaar besloot de regering al dat er op Bonaire een mbo-opleiding in die taal mag komen. Op Aruba en Curaçao, die onafhankelijke landen zijn binnen het Koninkrijk, is er overigens al erkenning.

read on…

Het einde – Diana Lebacs – 12 september 1947–11 juli 2022

door Michiel van Kempen

De Curaçaose schrijfster Diana Lebacs overleed op 74-jarige leeftijd. Nog niet zo heel lang geleden zou deze aanhef zijn begonnen met ‘De Antilliaanse schrijfster’ en misschien was die aanduiding voor Diana Lebacs wel adequater. Ze schreef immers met evenveel gemak in het Papiamentu als in het Nederlands. Haar jeugdboekenreeks over Nancho (waarvan het eerste deel een Zilveren Griffel kreeg) speelt zich af op Bonaire en ook andere boeken gaan met groot gemak over de grenzen van haar geboorte-eiland heen.

read on…

Waldy Simson, een autodidact in de kunst

door Jerry Dewnarain

Waldy Ricardo Simson is een veelzijdige kunstenaar met een indrukwekkende loopbaan (zie kader). Deze actieve kunstenaar, die nu op Tammenga woont, maakt muziek, keramische kunst, moderne vorm van glas in loodkunst (tiffany). Hij kan schilderen (onder meer portretten), graveren en heeft in zijn atelier prachtige mozaïek- en papiersnijwerkkunst. Deze kunstvormen heeft hij zich eigen gemaakt.

read on…

In Memoriam Diana Lebacs

12 september 1947 – 11 juli 2022 †

door Charlotte Doornhein

“Bevrijd van angst en zeker van onszelf.
Ons nu bewust van eigen krachten.
Nooit ontgonnen.
Bij elke stap een hinderpaal.
But what the hell!
We glimlachen.
En strijden recht naar ons doel!”

read on…

In memoriam: Diana Lebacs

Meermin van verschillende zeeën

Diana Lebacs heeft altijd gekozen om haar literaire werk dat op ons eiland gericht is duidelijk te onderscheiden van haar werk dat op het moederland gericht is. Na haar debuut als boekenschrijfster, zei iedereen tegen haar dat ze alleen voor Curaçao moest schrijven én alleen in het Papiamentu. Maar zij gelooft in een wereldcultuur.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter