blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Osepa Kevin

2 juni 2024: Eerste Caraïbische Filmdag

Op zondag 2 juni 2024 organiseert de Werkgroep Caraïbische Letteren de Eerste Caraïbische Filmdag in het Slachtstraat Filmtheater in Utrecht. Een hele dag lang zal een selectie te zien zijn uit het grote aanbod van oude Caraïbische films plus enkele van de allernieuwste films, afgewisseld met korte toelichtingen en q&a’s met de makers.

read on…

Opening tentoonstelling Kevin Osepa & Hannes Wallrafen

Bij deze de uitnodiging in pdf voor de opening van de duofototentoonstelling M’a wak un rosea, m’a skucha un lus (I Saw a Breath, I Heard a Light) op 25 april 2024 aanstaande, van fotografen Kevin Osepa en Hannes Wallrafen.

read on…

Charlotte Köhlerprijs voor Kevin Osepa

Cineast en beeldend kunstenaar Kevin Osepa kreeg op vrijdag 1 september 2023 de prestigieuze Charlotte Köhlerprijs 2023 – Beeldende Kunst uitgereikt door Cathelijne Broers, directeur van het Prins Bernhard Cultuurfonds.

read on…

Nieuwe novelle van Ken Mangroelal: de boosheid voorbij

door Michiel van Kempen

Op woensdag 24 mei 2023 toonden drie jonge kunstenaars van de Caraïbische eilanden hun nieuwste filmwerk in het Eye Filmmuseum in Amsterdam: Kevin Osepa, Nash Caldera en Darwin Winklaar. Drie multidisciplinaire kunstenaars die zich bedienen van het medium dat hun net op dat moment goed bevalt: beeldende kunst, film, fotografie of elke andere discipline als die op hun weg komt. Vanaf het eerste moment maakten zij bij monde van Kevin Osepa en driftig hoofdknikken van zijn twee kompanen duidelijk dat één hoofdbestanddeel altijd deel zal uitmaken van hun werk: queerness. Dat is natuurlijk ook een thema waarmee zij zich positioneren in de voorhoede van het maatschappelijk debat op de eilanden, waar homoseksualiteit nog altijd een heikel onderwerp is en waar het homohuwelijk niet wettelijk is geregeld. Maar wat de drie toch vooral toonden is dat queerness in de kunst alleen interessant is wanneer daarvoor een krachtige beeldtaal wordt gevonden. Die beeldtaal in hun films is vaak zo prachtig en overtuigend dat zelfs een verstokte hetero er queer van zou worden. Slavernij, dekolonisatie, identiteit: het zit allemaal in hun werk, maar het wordt gepresenteerd met uitgestoken hand, niet met een bedelhand. Het is van een vanzelfsprekendheid die slachtofferschap en verongelijktheid ver achter zich laat. Het is The Black Archives voorbij. Het is take it or leave it.

Er is veel wat deze kunstenaars verbindt met een andere kunstenaar die op de Benedenwindse eilanden het levenslicht zag: Ken Mangroelal.

read on…

Kevin Osepa: Een zoektocht zonder einde

door Lex Veerkamp

Kevin Osepa (1994) won tijdens het Nederlands Film Festival (NFF) afgelopen najaar het Gouden Kalf voor de beste korte film met La Ultima Ascensión. Hij is geboren en getogen op Curaçao. ‘Ik ben grotendeels opgegroeid in Otrobanda, in Domi Abou (een volkswijk ten noorden van de Roodeweg). Daar woont mijn vader nog. Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik drie was.’

read on…

Waar ‘broccoli-lied’ songfestival écht over gaat? ‘Dáár heeft Nederland het liever niet over’

door Eefje Oomen

You don’t like broccoli? Terwijl Twitter dubbel lag om die verhaspeling in het songfestivallied van Jeangu Macrooy, groeit in de Surinaams-Nederlandse gemeenschap trots. Eindelijk een podium voor hun taal, het Sranantongo.

read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter