blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Nieuw Amsterdam

Antoine de Kom – als kinderen in uniform

als kinderen in uniform
die muisstil moeten wachten
op het schoolerf in hun rij
staan wij bewegingloze lijven
in de trein van roest die overgroeid draisine
is geworden en we rijden over spoor
dwars door het woud op weg
naar waar het leven even geen illusie is
maar werkelijk van hout of goud –
daarom is deze spoorlijn aangelegd
en niemand wist waarheen
zodat er nooit een einde komt
cicaden allang niet meer sjirpen
nu we stilstaan hier een lange nacht
doorwaken moeten tussen de overal
om ons heen joelende geluiden
van wat – naar zal blijken –
iets is waar we niet meer aan hadden gedacht:
achter de bomen bruist een onafzienbaar
groot schoolplein vol kinderen die door droog zand
en fel zonlicht buitelend baden in stofgoud

 

shrinivási 80 jaar
Uit: de lieve geur van zijn of haar. amsterdam/antwerpen: em. querido’s uitgeverij bv, 2008

John Leefmans – Nieuw Amsterdam

Binnen de wallen van het fort, achteraan,
hebben er (drie? vijf?) eucalyptus-reuzen gestaan,
die enkele jaren (twee? vier?) exotisch kruidden
en het jongetje in zijn klasse, bent en groep
tot buitenstaander maakten, onverwant, en
buiten het middelpunt tussen verwanten.

Hij mocht waar de reuzen plachten te vervellen
voorzichtig het kaneel van de zachte huid pellen,
een enkele keer met een spijker of scherf
een hart tatoeëren met geheime initialen
op een rug (waar niemand het zag).
Zij konden triest hoofdschuddend ruisen
als wisten zij ‘t begin nog
maar niet het vervolg van het verhaal,
(zo anders dan het bamboebos besloten,
vol ongeboren hengels, pijlen, bogen, goten, –
of de meid met oorringen goud en groot,
de hoofddoek op zijn frans en rood
en zwarte weerbare handen).

Vers van boomloze bossen, magoggetje, en verre landen,
zoek ik achter de wallen met grijzende ogen.
Hier stonden Vier Dikke Eucalyptus-Bomen.
O? zegt mijn zoon en keilt een manjepit, afgekloven,
over het water van de nog steeds altijd vuile sloot, en
telt één, twee, drie, vier! vol fiere overmoed,
en volgt de pit die naar de bodem zinkt, voorgoed.

[uit Retro, In de Knipscheer, Haarlem 2001]

Nieuw Amsterdam, foto @ Annelies Roeleveld
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter