blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Mingoen Hariëtte

door Hariëtte Mingoen

Wij zijn in 2017 op zoek gegaan naar het dorp van mijn overgrootmoeder, Mbok Djogowidjojo, en mijn grootvader, Mingoen, in de paternale lijn van mijn vader.

read on…

Water blues in Suriname

door Hariëtte Mingoen

Na een verblijf van 8 weken in Suriname zijn wij net terug in Nederland. Wij kwamen daar aan op 25 januari. Gedurende de eerste twee weken maakten wij nog enkele regenbuien mee. Daarna bleef het droog, welgeteld 6 weken lang.

Bij mijn schoonmoeder op plantage ‘De Hulp’ in Commewijne, bij wie wij logeren, is er geen waterleiding. Zij heeft een waterreservoir en 5 durotanks waarin regenwater wordt opgevangen. Als de durotanks leeg zijn, wordt water uit het reservoir gepompt naar de tanks die de keuken en de badkamer voorzien van water.

read on…

Colleges over Caraïbische en Nederlands-Indische literatuur publiek toegankelijk

Op vrijdag 7 februari begint aan de Universiteit een nieuwe collegereeks – open voor publiek: Caraïbische dromen, verzorgd door prof. Michiel van Kempen. De colleges gaan overigens niet enkel over de literatuur van Suriname en de Caraïbische eilanden, maar ook over de Nederlands-Indische literatuur. Ook dit jaar zijn er weer verschillende schrijvers en gastdocenten aanwezig. De veertien colleges beginnen met de oudste koloniale literaturen en eindigen met de allernieuwste teksten.

read on…

Boek over Suriname en religie

door Diederik Samwel


Socioloog en journalist Herman Vuijsje heeft vrijdag in De Nieuwe Kerk in Amsterdam zijn nieuwe boek God zij met ons Suriname, religie als vloek en zegen gepresenteerd. Daarin gaat hij in op de grote verscheidenheid aan religies in Suriname. In een zaal boven de Grote Suriname Tentoonstelling reikte Vuijsje het eerste exemplaar uit aan toneelschrijfster en actrice Bodil de la Parra. 

read on…

Twee Javaanse senioren

door Hariëtte Mingoen

Twee senioren. De een in Suriname en de ander in Nederland. De passie voor gamelan hebben zij met elkaar gemeen. Bapak Sarmin Kartowongso, alias Komplong, nu 84 jaar, begon op zijn 22-ste uit interesse met gamelanlessen. Daarna wist hij niet van ophouden. Met wel 20 actieve mannen en vrouwen van Tamanredjo, vormde hij een dansgroep en ze organiseerden Andé-Andé Lumut (uit de Panji verhalen) voorstellingen. read on…

In memoriam Pak Paino

door Hariëtte Mingoen

Met medeweten en goedvinden van de familie plaats ik hier een hommage aan Pak Paino Resamenawi Donlo Resa; @ Amin Resamenawi.

Gisterenavond [5 maart 2019] omstreeks 21.00 Surinaamse tijd ontving ik het bericht dat Pak Paino is overleden. Pak Paino – zo werd mij verteld door Louise, zijn dochter – was niet ziek. Hij had gewoon geen zin om verder te leven en had, nog helemaal helder van geest, besloten om niet meer te eten en te drinken. Na dit ongeveer vier weken te hebben volgehouden, was zijn lichaam op en wachtte slechts het einde. Dit heeft mij erg geschokt daar ik in december vorig jaar nog bij hem aan tafel zat bij de georganiseerde dagbesteding voor Surinaamse ouderen in ‘Florence Jonker Frans’. read on…

Gamelan dreigt verloren te gaan

door Hariëtte Mingoen

Gisteren, 24 februari 2019, heb ik vergezeld van mijn echtgenoot en zwager, een bezoek gebracht aan Pak Henny Kaseran. Pak Henny Kaseran is meervoudig beoefenaar van cultureel erfgoed. Hij danst traditionele Javaanse dansen; hij vlecht (met bamboe) verschillende soorten Javaanse manden en de Jarans (paarden) voor de Jaran Kepang; hij maakt en bespeelt gamelan instrumenten en hij weet veel over Javaanse tradities. Onlangs heeft hij voor het Tropenmuseum een kempli en twee Jarans gemaakt ten behoeve van een tentoonstelling over Suriname die in april wordt geopend en drie jaar zal duren. read on…

Geen leuke ervaring

door Hariëtte Mingoen

Vandaag deden wij boodschappen bij een van de vele supermarkten op Tamanredjo. Terwijl ik in de schappen keek, hoorde ik een vrouw gillen. ‘Eeh snesi pe ding badzeep de?’ klonk het heel luid. Ik keek op en zag een gangpad verder vanwaar ik stond een Javaanse vrouw. Ze was duidelijk een moslima, gekleed in lang gewaad en hoofddoek. read on…

De geschiedenis van het Kinderhuis Leliëndaal

Op 27 oktober 2018 bestond het Kinderhuis Leliëndaal 100 jaar. Dit kinderhuis dat gevestigd is in het Surinaamse district Commewijne heeft een speciale plek in de herinneringen en verzorgers die daar een deel van hun leven hebben doorgebracht. Er is nu een boek over verschenen onder redactie van Hariëtte Mingoen onder de titel Die tijd vergeet ik nooit; herinneringen aan Kinderhuis Leliëndaal. read on…

Mijn opa Mingoen

door Hariëtte Mingoen

Best heftig om over je opa te lezen, in een document waarvan ik het niet verwacht had. Ik was in het Utrechts archief om onderzoek te doen voor 100-jaar kinderhuis Leliëndaal en nam daar jaarverslagen geschreven door zendelingen en directeuren die de leiding hadden over de ‘zendingspost Leliëndaal’ en het kinderhuis Leliëndaal door. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter