blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Maitre Rose-Marie

Anansi: Stoelriemen vast!

Eigentijdse verhalen van Surinaamse schrijvers. Deze anansitoribundel is voortgekomen uit een project van de Ambassade van het Koninkrijk der Nederlanden in Paramaribo en uitgevoerd door de Schrijversvakschool Paramaribo in maart 2016. read on…

Skrifimantaki over Tiri fu den Wortu

In het fraai uitgegeven boek Tiri fu den Wortu di no taki/De stilte van het ongesproken woord (In de Knipscheer) worden drie voorname Surinaamse dichters besproken. Het gaat om Trefossa, Shirnivasi en Dobru. Op dinsdag 10 juni is er in Skrifimantaki speciaal aandacht voor Dobru. read on…

Nieuw bestuur Schrijversgroep ’77

Op 28 mei 2014 is op een goed bezochte ledenvergadering bij acclamatie een nieuw S’77-bestuur gekozen. Robbie Parabirsing (Rappa) is de nieuwe voorzitter. Het bestuur bestaat verder uit Jeffrey Quartier, Andy Plak, Sylvana Dankerlui, Rosemarie Maître, Sylva Koemar en Gianni Wip. De laatste drie zijn nieuw als bestuurslid. read on…

In de rij voor een historische ‘krabbel’

door Rose-Marie Maître
Paramaribo – Ter gelegenheid van de tweede druk van zijn boek André Loor vertelt…Suriname 1850-1950 heeft de historicus zondag exemplaren van zijn boek gesigneerd in Vaco.
Bij de eerste druk waren er drie signeersessies gepland. Echter waren de boeken binnen vijf dagen uitverkocht, waardoor een geplande signeersessie uitviel, vertelt uitgever Audrey Hoogenboom van Vaco.
Christine Waterval aan de beurt bij echtpaar Loor in boekhandel Vaco waar zondag een signeersessie is gehouden. Foto: Jason Leysner 
Vanaf 22 november ligt de tweede druk in de winkel. Volgens Hoogenboom hebben sommige klanten tot zondag gewacht, zodat zij meteen een ‘krabbel’ van Loor konden krijgen.
In het boek zijn verhalen opgenomen met oude foto’s uit Suriname. Bij Christine Waterval wekken die nostalgie op. “Het doet je terugdenken aan vroeger. “Het boek heeft zij vooral gekocht voor haar leergierige dochters en “om voor de toekomst te bewaren.” Een jongeman houdt de winkelzak waarin zijn boek zit, stevig vast. Hij is de rij al doorlopen en kijkt nog in de winkel rond. Hij wil zijn naam niet melden maar geeft wel door dat hij geïnteresseerd is in geschiedenis en benieuwd is naar de verhalen achter de foto’s van plantages die in het boek voorkomen.
[uit de Ware Tijd, 02/12/2013]

Schrijversgroep ’77 presenteert gedichtenbundel Fri

De gedichtenbundel Fri met 48 gedichten is een uitgave van de Schrijversgroep’77 in verband met de herdenking van 150 jaar afschaffing van de slavernij. Het idee voor de bundel ontstond in 2012. Een commissie onder leiding van Johan Roozer, waarvan verder Arlette Codfried en Sombra lid waren, riep dichters op hun emoties rond vrijheid te verwoorden.

Hein Eersel zal op uitnodiging van de Schrijversgroep’77 zijn licht laten schijnen op de bundel. Er zullen tien gedichten uit deze bundel worden voorgedragen. Naast bekende dichters zoals Sombra en Alphons Levens hebben ook nieuwe dichters werk aangedragen, zoals Cobi Pengel, Rose-Marie Maître, Hermien Wimpell, Josta Vaseur, Judith Ruimwijk, John Verwey, Patricia Rotgans, Raoel Doelahasori en Jennifer Lawson.

Alphons Levens

Ook is een uniek project opgenomen, waarbij het Nederlandstalig gedicht Vrijheid in vijf Surinaamse talen is vertaald door onder andere Dorus Vrede, Jit Narain en Kadi Kartokromo. Ook zal eindredacteur Robby Parabirsing (Rappa) vertellen hoe de productie van manuscript tot eindproduct is verlopen. Dit is vooral interessant voor opkomende dichters die meer willen weten over de mogelijkheden om hun werk te publiceren.

Op woensdag 26 juni 2013 zal de Schrijversgroep’77 de gedichtenbundel ‘Fri’ in Tori Oso aan de Frederik Derbystraat presenteren. Aanvangstijd: 20.00 uur.

Postuum eredoctoraat aan Matzeliger om jonge wetenschappers te motiveren


door Rose-Marie Maître

 
Paramaribo – “Met eredoctoraten aan innovatieve Surinamers kunnen jonge wetenschappers gemotiveerd worden om zich in te zetten.” Dit zegt Khalid Saboerali, studentenvertegenwoordiger van het universiteitsbestuur. Saboerali heeft gisteren samen met leden van het universiteitsbestuur een voordracht van Stichting Matzeliger Instituut ontvangen.
Deze is overhandigd door voorzitter Jan Haakmat en secretaris Iwan Wijngaarde. Middels deze voordracht wil de stichting dat wijlen Jan Ernst Matzeliger postuum het doctoraat Honoris Causa in de Technologische Wetenschappen wordt verleend.
Moment
Volgens Wijngaarde is de voordracht niet per se gedaan in verband met de herdenking van honderdvijftig jaar afschaffing van de slavernij. “Maar de honorering ervan zou samen met de viering van 45 jaar Anton de Kom Universiteit van Suriname een prachtig moment zijn”, zegt de secretaris. De universiteit is volgens beide partijen de juiste plaats om personen, zoals Matzeliger, te eren die aan de wieg van innovaties hebben gestaan. Surinamer Matzeliger is de uitvinder van de Zwikmachine die het bovenstuk van schoenen vasthecht aan de zool. Door deze uitvinding werd het produceren van schoenen makkelijker en goedkoper.
Commissie
Goenopawiro heeft aangegeven dat het bestuur nog geen honorering kan toezeggen, maar zegt wel blij met de voordracht te zijn. De secretaris stuurt de voordracht door naar de Commissie voor Promoties en Eredoctoraten aan de universiteit, die zich zal buigen over de honorering. Leatitia Beek, vertegenwoordiger van het wetenschappelijk personeel van de universiteit, is van mening dat de universiteit de samenwerking met kennisinstituten moet ondersteunen. Stichting Matzeliger Instituut heeft ook een stamboomonderzoek van de uitvinder overhandigd aan het bestuur. Volgens Goenopawiro zal dit document goed van pas komen bij de op te zetten studie Master of Science in Geschiedenis, waarvan Maurits Hassankhan de trekker is.
[uit de Ware Tijd, 26/04/2013]

Jong talent put uit ervaring oude schrijvers

door Audry Wajwakana

Paramaribo – Vijf jonge generatie schrijvers hebben dinsdagavond, tijdens de maandelijkse bijeenkomst van Schrijversgroep ’77, hun schrijverstalent in Tori Oso gepresenteerd. Dit middels rap, poëzie en voorleesverhalen. “Het is prettig te zien dat jongeren zich ook serieus met dicht- en vertelkunst bezighouden”, zegt kunstverteller Hilli Arduin. Als ervaren schrijfster vond zij het nodig naar ‘de ontmoeting tussen jonge en oude schrijvers’ te komen. “Dit om ook feedback te geven op hun presentaties, zodat ze kunnen werken aan hun groei”, zegt Arduin.
Sylvana Dankerlui interviewt Jeffrey Quartier over zijn ervaringen als jonge schrijver. (Foto: Irvin Ngariman)
Leerrijk
Onder het slecht opgekomen publiek bevond zich een groep jongeren die geïnspireerd werd door de presentaties van de oudere dichters. De achttienjarige Kevin Edo zegt altijd het idee te hebben gehad dat dichten voor oudere mensen is. Samen met zijn vriend Ditrich Renfrum, kwamen zij hun ‘maatje’ Emanuels Sanvisi (15 jaar) ondersteunen. Die beet het spits af met rap en een spoken word gedicht. Het drietal houdt zich voornamelijk bezig met rap, maar wil ook de andere vormen van dichten leren kennen. De jongens geven toe dat gedichten zonder muzikale begeleiding hen niet aanspreken. “Droge poëzie spreekt jongeren niet aan!”, zegt Renfrum. Toch zeggen ze wat opgestoken te hebben van de presentatie van dichter Alphons Levens. Volgens Renfrum zijn artiesten gauw tevreden met het maken van een goede beat, waardoor men geen aandacht besteedt aan het maken van goede en sterke teksten. De groep zegt een combinatie van beide in hun werken te willen hebben. Die is volgens hen terug te vinden in de poëzie. “Voor ons was het een leerrijke avond, want we hebben gehoord welke stijlen en vormen er zijn om te dichten. We gaan ze vergelijken en kijken wat bij ons past.”
Rose-Marie Maître
Celestine Raalte, winnares van de Henry Frans de Ziel Cultuurprijs, adviseerde de jonge kunstenaars, om kunstwerken van de dichters en schrijvers die hen zijn voorgegaan te lezen. Naast Raalte en Levens presenteerden de dichters Stanley ‘Sombra’ Slijngard en Irene Welles hun dichtstijlen. De jonge talenten werden verder vertegenwoordigd door Rose-Marie Maitre en Jeffrey Quartier, die elk drie korte gedichten voordroegen. Zerachiel van Mark, pseudoniem voor Reza Madari, en Hetty Amatodja namen de verantwoordelijkheid met het voorlezen van zelf geschreven verhalen. Renate Galdij sloot de avond af met twee krachtige gedichten over racisme en hoe zij in Suriname is beland. Dit deed zij middels spoken word poëzie.
[naar de Ware Tijd, 28/03/2013]

Presentatie ‘Indianenbrieven’ aanzet tot wetenschappelijk onderzoek

door Rose-Marie Maître

Paramaribo – De Evangelische Broeder Gemeente Suriname (EBGS) heeft vanaf november 2012 meer dan dertig zogenoemde ‘Indianenbrieven’ in haar archieven. Het bestaan van deze brieven is in 2011 door Paul Peucker, archivaris in Betlehem, onder aandacht gebracht van de EBGS in Suriname. De EBGS heeft een project geschreven om de archieven naar Suriname te halen. De Amerikaanse ambassade heeft daarna het project gehonoreerd en de verscheping bekostigd. Het gaat om materiaal uit een groter aantal archieven, maar bij de presentatie is aandacht besteed aan de brieven van Inheemsen.
Een inheemse korjaal
Wetenschappelijk Onderzoek
Volgens Edgar Loswijk, voorzitter van de archiefcommissie van de EBGS, moeten deze archieven verder ontsloten worden. “Ik moet u zeggen dat dit geen wetenschappelijke presentatie is”, zei hij aan het begin van zijn uiteenzetting donderdagavond in de Stadszending. Wetenschappers, zoals historici, sociologen en taalkundigen worden door hem opgeroepen om de stukken te bestuderen. Deze oproep is vaker gedaan, maar de reactie erop vindt hij bedroevend. “Ik heb de mensen vaker uitgenodigd, maar ze zijn er bijna nooit.” De kerk houdt jaarlijks een reeks lezingen over stukken in het archief. Loswijk hoopt dat vooral Surinaamse wetenschappers een kans zullen wagen op de bestudering van de historische stukken.
Gelijkwaardigheidsboodschap
Rond 1740 tot 1765 stond het werk van de kerk in Suriname op een laag pitje. “Dit kwam door tegenwerking van de koloniale regering, onderlinge ruzie en ziekte van de zendelingen”, aldus Loswijk. Het koloniaal bestuur werkte de kerk tegen, omdat een boodschap van gelijkwaardigheid niet wenselijk werd geacht in de kolonie. Daarom zijn de mensen naar Guyana vertrokken, weet Loswijk. “De Rooms-Katholieke kerk heeft dit aan den lijve ondervonden”, zegt Loswijk verder.
In die periode stond het EBG-zendingswerk in Suriname onder gezag van Betlehem, Pennsylvania. Gelovigen in Suriname schreven brieven aan de zendelingen die waren weggetrokken. Zo schrijft de Indiaanse christenbroeder Nathanaël: Kiduhein, Kiduhein (het is zo, het is zo); zo eindigt één van de brieven die door inheemse gelovigen van de Evangelische Broedergemeente rond 1749 is verstuurd naar Betlehem.
Presentatie in het Arowaks
Mavis Biswano is één van de huidige Inheemse gelovigen. Zij heeft in Inheemse klederdracht en Arowakse bewoordingen kopieën van de brieven overhandigd aan Margaret McKean, vertegenwoordiger van de Amerikaanse Ambassade. Verder kregen ook de voorzitter van de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname, Lesley Artist, Bisschop Wilhelmus de Bekker van het Rooms-Katholieke bisdom en een vertegenwoordiger van gemeente Matta een ingelijste kopie. De brieven staan in het Gotisch-Duits en zijn vertaald naar het Nederlands door Jennifer Brandon en Michelle Ali.
[naar de Ware Tijd, 16/03/2013]

‘Indianenbrieven’ uit Pennsylvania in beheer EBGS

door Rose-Marie Maître

Paramaribo – Brieven die Inheemse gelovigen van de Evangelische Broedergemeente in Suriname (EBGS) in 1749 hebben gestuurd naar zendelingen in Pennsylvania, VS, zijn in het beheer van de kerk. De brieven zijn donderdag gepresenteerd in de gehoorzaal van de Stadszending.
Voorzitter Edgar Loswijk van de archiefcommissie. Foto: Jason Leysner 
Voorzitter van de archiefcommissie, Edgar Loswijk, vertelt dat de brieven sinds november 2012 in Suriname zijn. Ze zijn in 1749 geschreven aan de Amerikaanse zendelingen, die wegtrokken omdat de regering en planters de boodschap over gelijkwaardigheid van de mens niet accepteerden en vanwege onderlinge ruzie en ziekte. Het zendingswerk werd in die periode gecoördineerd vanuit Pennsylvania. Het Amerikaanse fonds voor cultuurbehoud heeft de overplaatsing van de archieven bekostigd.
Uit Voyages autour du monde
In 2011 heeft de Amerikaanse archivaris Paul Peucker de EBGS op de hoogte gesteld van het bestaan van de archieven. Margaret Mckean, de vertegenwoordiger van de Amerikaanse ambassade bij de presentatie, heeft affiniteit met archieven. Ze komt zelf uit Pennsylvania en was archeoloog. Volgens McKean zijn archieven de collectieve herinnering van een volk. “Suriname is niet uniek in de zoektocht naar de geschiedenis.” Daarbij haalde zij ook de verwoesting van de bibliotheek van Timbuktu aan, waarbij kostbare archieven zijn vernietigd.
[uit de Ware Tijd, 16/03/2013]

Vertellers inspireren vrijgevigheid

 Het publiek kijkt geboeid toe, terwijl toriman Guillaume Pool zijn verhaal vertelt. Woensdag hield de Schrijversgroep ’77 een tori neti die bedoeld was als benefiet. Foto: Irvin Ngariman.
door Charles Chang
 
Paramaribo – Het is lachen en nogmaals lachen op de schrijversavond van Schrijversgroep’77 in Tori Oso. Waar in de eerste helft nog sprake was van enige afwisseling, werd de tweede helft helemaal gevuld met fatu tori van Max Scholsberg. De stamgast en winnaar van de Tori Oso battle 2012 is ook de trekker van de avond. Op voorstel van Tori Oso werd Scholsberg in het programma van Schrijversgroep opgenomen, in de hoop meer publiek aan te trekken – wat ook gebeurt.
De avond is namelijk bedoeld als fundraising voor de publicatie van twee gedichtenbundels. Vorig jaar februari werd ‘Het Jaar van de Poëzie’ uitgeroepen door de Henri Frans de Ziel stichting en de Schrijversgroep 77. “Het thema was vrij en het aantal inzendingen boven verwachting,” zegt commissielid Arlette Codfried hierover. De twee bundels in de pijplijn krijgen de titels Uma en Fri en aan de hand hiervan zijn de gedichten geselecteerd. Ondertussen is het redigeerwerk (pro Deo) gedaan, alleen het drukwerk moet nog gedaan worden. “En daarvoor zoeken we nog fondsen”, aldus Codfried.
Josta Vasseur
Tori
De avond begint met twee voordrachten van Josta Vasseur over vrijheid, gevolgd door een liefdesverhaal van Ismene Krisnadath waarin nimfen mannen verleiden op een Caribisch eiland. Het gedicht ‘Kumba Té’ van Rose-Marie Maître proeft ook naar vrijheid en stonfutu puwemaman Alphons Levens heeft een soortgelijke inhoud met ‘Emancipatie’ uit 1997.
Daarna komen twee professional storytellers aan bod, Hilli Arduin en Guillaume Pool, die het publiek vermaken met hun verhalen, respectievelijk ‘Oom Tampa die verzot was op maagden’ en ‘De koning die van verhalen hield, maar altijd in slaap viel’. Pool wil de moraal van zijn verhaal pas kwijt in de pauze. “Gecompliceerd,” zegt hij eerst geheimzinnig en daarna “De moraal is: heb respect voor het verhaal!”
Albert Roessongh – Sopi tori
Geldbriefje
Na de pauze start Scholsberg met fosten tori over zijn oude woonbuurt Frimangron, een ware verhalenbron, waaruit hij vaker put op de avond. Familie Cederboom, Karel tip tip, oma Misman, maar ook de (verkeerde) radio-uitspraken zijn deze keer de lachonderwerpen. Het publiek dat hem beter kent, roept tussendoor ‘Pokai!’, ‘Kra trafa!’ en ‘Ijskast!’ Maar ‘Schollie’ reageert alleen op ‘Ijskast’ die de familie Cederboom gebruikte als klerenkast (…).
De toriman kent de etnische talen en toont een fotografisch geheugen door een ingewikkelde liefdesbrief van lang geleden uit het hoofd voor te dragen. Vlot als een trein brengt hij de ene fatu na de andere. “Hij kan zo de hele avond doorgaan!”, reageert een bezoeker enthousiast. Het effect was er wel naar, na afloop deden velen een geldbriefje in de donatiedoos.
[uit de Ware Tijd, 01/02/2013]

De avond bracht srd 600,- op.

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter