blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Mahabier Bris

Vaderschap, verplichtingen, verdriet en verhuizingen

Fragment 5 van mijn opa’s biografie

door Brispath Mahabier

herinneringen vullen deze en lopen over
ze worden schuim en drogen op’

(Jit Narain, Natráj, De dans van Shiwa.
Paramaribo 2019)

5.1 Parbhoedei, opa’s enige biologische dochter

Zeer waarschijnlijk heeft zich – langzamerhand of spontaan – een liefdesrelatie tussen mijn áji (oma van vaderskant) en mijn adoptie-opa Pulloo Debi ontwikkeld. Hierover heeft niemand in onze familie mij iets verteld. Niet alleen de oudere zusters van mijn vader, maar ook de tien Hindoestaanse immigranten (kalkattiyá’s) in Magenta evenmin. Wisten zij niet wat er gebeurd was, of waren zij solidair met mijn opa?

read on…

Vriendschap, opa als logé op Nieuw-Meerzorg en terug op Alliance


Fragment 4 van mijn opa’s biografie

door Bris(path) Mahabier

ik denk en schrijf
schrijvend denk ik
denkend schrijf ik
ja, denkend beschrijf ik
de herinnering, mijn herinnering…

Poëziefragment van Rovali (Roep Balak), 1993

1 Mijn beide opá’s ontmoeten elkaar

Mijn sociale ájá P. Debi (1897-1967) kwam (in 1921?) in contact met mijn biologische opá Antu Mahabier (1870-1928), die aan de Libanonweg (in Wanica) met zijn – in Suriname geboren – jonge vrouw en zijn zeven jonge kinderen, o.a. mijn vader (geboren in 1916), woonde.

read on…

Pulloo Debi, mijn sociale ájá

Fragment 3 van mijn opa’s biografie

door Brispath Mahabier

1 Mijn ájá’s emigratiemotief: een klap?

Een deel van het Surinaamse verleden van mijn grootvader P. Debi, is zeker ook mijn geschiedenis. Deze beschrijving is absoluut geen fictie, maar een gereconstrueerde werkelijkheid. Als bouwstenen hiervoor dienen eigen feitenkennis, familievertellingen, enkele privédocumenten (een brief, een foto en een spaar- en familieboekje) en herinneringen uit mijn kinder- en volwassenjaren.

read on…

Succesvolle boekpresentatie verhalenbundel in het Sarnámi

apan-apan dhaplá apan-apan awáj

Op zondag 12 juli vond de presentatie plaats van de eerste verhalenbundel in het Sarnámi waaraan 13 verschillende auteurs hebben meegewerkt. Het is voor het eerst dat er een boek in het Sarnámi is verschenen waaraan zoveel schrijvers hun bijdrage hebben geleverd.

read on…

Antu Mahabier, mijn biologische ájá

Fragment 2 van mijn opa’s biografie

door Bris Mahabier

1 De eigen, bescheiden geschiedenis

aise                                  zo
sarke                                glijden
ákhri sabdwan                    de laatste woorden
angurian men se                uit de vingers
ant ke                               als een begroeting
swágat ner                        van het einde

(Uit de dichtbundel Ghunghru tut gail/
De rinkelband is gebroken,
Cándani, 1990)

Bij mij is er – helaas – geen sprake van ‘glijden’ van woorden, zoals in het bovenstaande poëziefragment van Cándani. Neen, de onderstaande tekst is het resultaat van moeizaam denkwerk, van het zorgvuldig aaneen smeden van oude en vage herinneringen van iemand die blijmoedig de tachtig nadert. Gelukkig laat mijn geheugen mij (nog) niet in de steek. Het zijn wel de ‘laatste woorden’, maar tegelijkertijd ook de eerste geschreven woorden over Antu Mahabier, onze ájá en náná (grootvader van vaders- en moederszijde). Meer informatie over deze opa heb ik niet en heeft misschien niemand.

read on…

Onbeschreven kleine verhalen van mijn ájá’s

Fragment 1 van mijn opa’s biografie

door Bris(path) Mahabier

1. Het verleden is voorbij, pluk de dag…

Op 5 juni herdenkt een kleine groep Hindoestanen (1) in Suriname en Nederland de Hindoestaanse immigratie in ons geboorteland en enkelen van hen herdenken ook – op hun eigen manier – de afschaffing van de Afro-slavernij op de Dag der vrijheden op 1 juli. Het leeuwendeel van de Hindoestaanse Surinamers herdenkt op geen enkele manier- thuis noch gezamenlijk in een openbare ruimte – de immigratie van de eigen groot- en overgrootouders. Dit jaar zullen er als gevolg van de Corona-maatregelen geen herdenkingsactiviteiten in Den Haag zijn.

read on…

Bundel met 13 verhalen in Sarnámi verschenen

Apan-apan dhaplá apan-apan awáj

Deze bundel met verhalen van 13 verschillende auteurs is uniek. Het is voor het eerst dat er een boek in het Sarnámi is verschenen waaraan 13 schrijvers hun bijdrage hebben geleverd. Het gaat om schrijvers die eerder betrokken zijn geweest bij de emancipatie van het Sarnámi en om schrijvers die überhaupt voor het eerst een literair verhaal publiceren.

read on…

Herman Vuijsje over zijn recensenten: negeren negatieve kanten van religie

door Herman Vuijsje

In 1997 kreeg ik bezoek van René Gude, de latere Denker des Vaderlands, destijds hoofdredacteur van Filosofie Magazine. Gude kwam me interviewen over mijn boek Correct, een beschouwing over etniciteit in Nederland, ten behoeve van een recensie in zijn blad. Die recensie viel kritisch uit: Gude was het op belangrijke punten oneens met mijn betoog. Wel liet hij zijn kritische opmerkingen voorafgaan door een voorbeeldige samenvatting van wat ik in mijn boek wilde zeggen.

read on…

Leen- en bastaardwoorden in Sarnámi Yátrá

door Bris(path) Mahabier

1.  Sarnámi, een kleine Surinaamse taal in Nederland

Het Sarnámi is de moedertaal van de meeste Hindoestanen in Suriname en grotendeels van de oudere generaties in Nederland. Deze taal is in Suriname in de loop van ongeveer vijf decennia op de plantages, in de vestigingsplaatsen, in de vele boiti’s en in de tientallen nieuwe polders ontstaan.

read on…

Tolerantie van goden, geesten en gelovigen in Suriname

door Bris Mahabier

Deze bijdrage vertelt eerst summier over Herman Vuijsje als publicist, daarna als student in 1969 en 50 jaar later als onderzoeker van de vele godsdiensten van Suriname. Het hoofdaccent ligt op de inhoud van God zij met ons Suriname, het nieuwste boek van Vuijsje, dat een informatieve inkijk geeft in de religieuze cultuur van dit land anno 2019. Dit boek is gebaseerd op kwalitatief onderzoek. Aan deze onderzoekstechniek zijn er beperkingen verbonden. Voorts worden er enkele opmerkingen gemaakt over de spelling van bepaalde niet-Nederlandse woorden en de alom geprezen verdraagzaamheid die in Zuid-zuid-west bestaat.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter