blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Loor André

Lezing over André Loor

Op vrijdag 20 juli 2018 geeft dhr Aard Veldhuizen een lezing over historicus André Loor. read on…

Hoe verder met het project Teruggave Archieven Suriname?

Ter gelegenheid van de viering van de afronding van het project Teruggave Archieven Suriname op 19 januari jl. in het Nationaal Archief in Den Haag hield Peter Meel (Universiteit Leiden) de volgende lezing. read on…

Nieuwe editie Bhásá

André Loor

De nieuwe editie van Bhásá is uit. Bhásá is een digitaal blad over cultuur en geschiedenis met het accent op de Hindoestaanse cultuur. Het blad is gratis per email te ontvangen. Aanvragen bij stgbhasa@hotmail.com.

Het blad bestaat al drie jaar. In dit nummer een artikel over de culturele ontwikkeling in verband met de toetreding van Suriname tot Unasur. Verder interviews met seniore Hindoestanen over het verleden. Een artikel over de violist Tiyaitram Ganga, iets over de kunstenaars Rahied Abdoel en George Ramjiawansingh, over André Loor, over de familie Pierkhan en over mevrouw Mahadei Jawahierkhan van Peperhol, Saramacca. Ook informatie over de Culturele Unie Suriname, waaruit o.a. zijn voortgekomen het assembleelid Asiskumar Gayadien en minister Ashwin Adhin.

Cultuur Top Vijf 2013 Werkgroep (4)

Het eind van het volle jaar 2013 zit er bijna op. Caraïbisch Uitzicht vroeg alle leden van het Bestuur, de Adviesraad van de Werkgroep Caraïbische Letteren en de mensen die dit jaar een opdracht kregen om hun top-vijf van culturele evenementen die zij het afgelopen jaar hebben bijgewoond of de beste boeken die zij lazen. Vandaag de vierde aflevering: verhalenstrijfster, directeur van de Schrijversvakschool Paramaribo en Adviesraadslid Ruth San A Jong.

 
Michael Slory bij Ruth San A Jong aan huis
 
1.
Het voorrecht Michael Slory in m’n huiskamer te hebben bij de lancering van zijn dichtbundel Torent een man hoog met zijn poëzie (uitgegeven door In de Knipscheer) op 23 september 2012 (het jaar 2013 duurde lang…) bij de Vereniging Ons Suriname te Amsterdam, live via skype.
2.
Ook het boek van Shrinivási, de pionier in de dichtkunst, Hecht en sterk (In de Knipscheer), te mogen verkopen en er iets mee doen samen met Geert Koefoed die het nawoord deed en een hele tournee rond het boek in Nickerie en Paramaribo verzorgde. Shrini woont op Curaçao en is niet meer in staat te reizen.
3.

André Loor
De laatste uitgave van Suriname’s nationale historicus: André Loor vertelt (VACO).
4.
De opening van de Faculteit Humaniora van de Anton de Kom Universiteit van Suriname in december 2010 (jaja, het jaar 2013 wordt nog langer).
5.

Shrinivási en Karin Lachmising op Curaçao
De literaire avond van de Schrijversvakschool, de enige in het Nederlandstalig Caribisch gebied bij gelegenheid van de viering van haar vijfjarig bestaan, met het sterke debuut van Karin Lachmising, Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt (In de Knipscheer), en het afstuderen van twee veelbelovende student-auteurs Iraida van Dijk-Ooft en Sakoentela Hoebba. Ook de start van een jeugdproject waar kinderen in de leeftijdscategorie 9-14 creatief leren schrijven.

In memoriam André Loor

door Dorine van Hinte-Rustwijk, Georgine van Steenderen-Rustwijk
Anna Wijngaarde, Helen Wijngaarde
Zondagmorgen 8 december 2013 werd in het geschiedenisprogramma van de VARA, OVT, het eerste gedeelte van een uitstekende radiodocumentaire van Djoeke Veeninga uitgezonden. Het was een interview met de historicus André Loor, de geschiedenisleraar die met zijn vele publicaties en radiovoordrachten, Surinamers op subtiele wijze historisch besef over de geschiedenis van hun land heeft bijgebracht.
De presentatie van zijn boek André Loor vertelt…, Suriname 1850-1950 was de vorige week een groot succes in Paramaribo. Helaas blijkt dit nu zijn laatste grote bijdrage te zijn over de geschiedenis van Suriname.In het radio interview met Djoeke Veeninga, ging hij uitvoerig in op zijn passie voor geschiedenis en vooral die van Suriname. Ondanks zijn fysiek moeilijke omstandigheden heeft hij zich tot het laatst toe, met behulp van zijn echtgenote ingezet om het verleden te ‘vertellen’.. De grote lijnen, de ‘petit histoire’, omstreden lokale gebeurtenissen passeren de revue. Objectief, maar ook met begrip voor moeilijke periodes, maakte hij de geschiedenis van Suriname bespreekbaar in grote kringen.

Het eerste gedeelte van de radiodocumentaire heeft hij mee mogen maken, helaas is hij niet meer toen het tweede gedeelte op zondag 15 december is uitgezonden. Deze radiodocumentaire is een eerbetoon aan André Loor, die tot het laatste toe zijn heldere visie over de Surinaamse geschiedenis heeft uitgedragen.

Met oprechte deelneming voor zijn familie en vrienden. 

December 2013: IM Nelson Mandela en André Loor

door Carry-Ann Tjong-Ayong
.
December 2013 zal altijd in mijn geheugen gegrift staan. In een week tijd verloor ik twee mannen die ik zeer bewonderde en van wie ik veel heb geleerd. 5 december 2013 Nelson Mandela in Zuid-Afrika. 10 december André Loor in Suriname.
Nelson Mandela kende ik uit het nieuws in de jaren ’60 toen ik in Groningen studeerde. Ik was zeer onder de indruk van de apartheid en de strijd die daartegen werd gevoerd. Ik las er over en wilde ook ertegen vechten. Jaren later woonde ik in Utrecht en werkte bij de lokale omroep. “Ga jij maar naar Amsterdam om een programma te maken zei Rocky, mijn mentor. Hij wist dat ik overal binnenkwam. En zo kwam het dat ik na afgewezen te zijn door het Amsterdamse ANC, ik via de achterdeur het balkon van de schouwburg op het Leidseplein bereikte en Nelson Mandela een hand kon geven. Hij was de dag na mijn verjaardag vrijgekomen.Later die dag interviewde ik ook Wim Kok. De razende reporter had het weer geflikt.
André Loor
Veel eerder leerde ik in Suriname André Loor kennen. Ik zat op de Calorschool, toen nog in de barakken op Jacobusrust gevestigd. We kregen een nieuwe geschiedenisleraar en daar was hij. Een 22-jarige boeroe in een wit pak op de motorfiets. Zijn blonde haren wapperend in de wind. Alle meisjes keken nieuwsgierig toe, alle jongens afgunstig.
Meneer Loor was vrolijk, geestig en kon boeiend vertellen. Als de bel ging bleef iedereen zitten luisteren.
Toen ik met mijn broers en zus in 1955 naar Nederland vertrok kwam hij op ons afscheidsfeest en danste met ons. “Doe je best op school!” was zijn advies.
Jaren later zag ik hem terug in Utrecht. Hij was inmiddels getrouwd, had dochters en was historicus geworden. Wij luisterden gretig naar de radiouitzendingen over Suriname en zijn nog steeds boeiende verhalen.
En in september van dit jaar signeerde hij zijn laatste boek voor mij. Hij wist nog wie ik was.
Rust zacht, meneer Loor!
Rust zacht, Madiba!
Cat, 13 december 2013

 

André Loor overleden door hartstilstand

André Loor. Foto Regilio Derby
Wie over de Surinaamse geschiedenis praat, kan niet om deze zeer belangrijke ‘zoon des vaderlands’, Andre Loor, heen. Op dinsdag 10 december 2013 is André Loor op 82-jarige leeftijd te Paramaribo overleden. ‘Hij sukkelde de laatste tijd veel’, vertelt zijn echtgenote Judith Loor. ‘Zijn hart was zwak geworden en hij kreeg daardoor een hartstilstand. Dat hebben de doktoren ons verteld. Ik was daar aanwezig en het was niet prettig dat te zien. Er ging heel veel in mij om op dat moment’, vertelt mevrouw Loor, die langer dan 30 jaren met hem is getrouwd.
Na een kleine pauze gaat ze verder. ‘Ja, ik moet het nog verwerken, maar het zal wel lukken. Hij kon ook niet meer zo goed zien. En dat vond hij helemaal niet leuk, want hij hield van lezen. Hij gebruikte een eye vision-apparaat, dat de letters tot wel 65 maal kon vergroten. Op den duur hielp dat niet meer. Bij het schrijven van zijn laatste boek, André Loor vertelt……, heb ik hem steeds moeten helpen. Ik moest het voorlezen en de correcties voor hem aanbrengen.’
Loor had maculadegeneratie. Maculadegeneratie (MD) is een ingrijpende oogaandoening waarbij het gezichtsvermogen in het centrale, scherpe zien achteruit gaat. De oorzaak hiervan is het afsterven van de kegeltjes in de macula. Dit wordt in de volksmond ook wel ‘slijtage van het netvlies’ genoemd.
‘Wij wachten op familieleden uit het buitenland. Ook zijn twee dochters moeten nog komen. Ik hoop dat het hen lukt om uiterlijk dinsdag te komen. We hebben de begrafenis gepland op woensdag 18 december te Anette’s Hof. Loor heeft veel boeken geschreven. Meer dan 40 stuks gedenkboeken, zegt mevrouw Loor. Op zondag 1 december was zijn laatste signeersessie van de tweede druk van het boek André Loor vertelt… in Boekhandel Vaco. Het was een unieke gelegenheid om je boek te laten signeren door deze zoon des vaderlands.
[uit Dagblad Suriname, 12 december 2013]

Historicus André Loor heengegaan

André Loor. Foto @ Stefano Tull

Historicus André Loor is vanmorgen overleden. Zijn gezondheid was de laatste jaren niet zo best. Hij is 82 jaar geworden.

Enkele weken geleden nog signeerde Loor in boekhandel Vaco zijn boek André Loor vertelt …, Suriname 1850-1950 is op 19 september in kleine kring gepresenteerd in het Hoekhuis aan de Waterkant. Loor is bij die gelegenheid voor het voetlicht geplaatst door Walther Tjon A Tjieuw en Hans Breeveld, die de auteur ieder in een andere hoedanigheid hebben leren kennen.
Loor vertelde hoe het boek tot stand is gekomen en overhandigde het eerste exemplaar aan minister Soewarto Moestadja van Binnenlandse Zaken. Ook het Nationaal Archief kreeg een exemplaar. De uitgeefster van het boek dat inmiddels zijn tweede druk kent is Audrey Hogenboom.
In deze Vaco-uitgave gaat de historicus André Loor uitgebreid in op het leven in Suriname in de jaren 1850-1950. Met allerlei maatschappelijke ontwikkelingen, zoals de afschaffing van de slavernij, de komst van de immigranten en instelling van de leerplicht, vormt deze periode een keerpunt in de geschiedenis van Suriname.
Loor is in Suriname vooral bekend door de vele televisieprogramma’s die hij heeft verzorgd. Hij heeft meegewerkt aan meerdere geschiedkundige uitgaven en heeft talloze blijken van waardering ontvangen waaronder Officier in de Orde van Oranje Nassau en Grootofficier in de Orde van de Palm. Te Paramaribo is in 2012 een bronzen kopstuk van hem onthuld. Ook zou er een straat naar hem worden vernoemd.
In 2011 droeg de historicus meer dan 1200 boeken die hij in de loop der jaren verzamelde over aan de bibliotheek van De Surinaamsche Bank; de boeken handelen allemaal over Suriname. Loor is een groot kenner van de Surinaamse geschiedenis. Hij heeft ontelbare publicaties op zijn naam staan over episoden uit het nationale verleden.
[uit Starnieuws, 10 december 2013]

In de rij voor een historische ‘krabbel’

door Rose-Marie Maître
Paramaribo – Ter gelegenheid van de tweede druk van zijn boek André Loor vertelt…Suriname 1850-1950 heeft de historicus zondag exemplaren van zijn boek gesigneerd in Vaco.
Bij de eerste druk waren er drie signeersessies gepland. Echter waren de boeken binnen vijf dagen uitverkocht, waardoor een geplande signeersessie uitviel, vertelt uitgever Audrey Hoogenboom van Vaco.
Christine Waterval aan de beurt bij echtpaar Loor in boekhandel Vaco waar zondag een signeersessie is gehouden. Foto: Jason Leysner 
Vanaf 22 november ligt de tweede druk in de winkel. Volgens Hoogenboom hebben sommige klanten tot zondag gewacht, zodat zij meteen een ‘krabbel’ van Loor konden krijgen.
In het boek zijn verhalen opgenomen met oude foto’s uit Suriname. Bij Christine Waterval wekken die nostalgie op. “Het doet je terugdenken aan vroeger. “Het boek heeft zij vooral gekocht voor haar leergierige dochters en “om voor de toekomst te bewaren.” Een jongeman houdt de winkelzak waarin zijn boek zit, stevig vast. Hij is de rij al doorlopen en kijkt nog in de winkel rond. Hij wil zijn naam niet melden maar geeft wel door dat hij geïnteresseerd is in geschiedenis en benieuwd is naar de verhalen achter de foto’s van plantages die in het boek voorkomen.
[uit de Ware Tijd, 02/12/2013]

André Loor vertelt…

André Loor ontvangt het eerste exemplaar uit handen van
VACO-directeur Ed Hogenboom
Donderdagavond 19 september, heeft om 19.30u in het Hoekhuis aan de Waterkant in Paramaribo in kleine kring de officiële presentatie plaatsgevonden van André Loor vertelt…, Suriname 1850-1950. Deze nieuwste VACO-uitgave is geschreven door de welbekende en alom gerespecteerde historicus André Loor, die talloze onderscheidingen ontving, die vereeuwigd is met een bronzen kopstuk en die recentelijk te horen heeft gekregen dat een straat naar hem vernoemd zal worden. De heer Loor is vooral bekend als verteller – hij was jarenlang op televisie te zien met een programma waarin hij vertelde over de geschiedenis van Suriname – en als leraar geschiedenis. Een deel van zijn vermaarde kennis is nu opgenomen in dit boek, waarin hij op de hem zo typerende wijze verhaalt over het Suriname van die jaren.
Uitgeefster Audrey Hogenboom, auteur André Loor en diens echtgenote Judith Loor
Tijdens de presentatieavond werd de heer Loor voor het voetlicht geplaatst door de heren Walther Tjon A Tjieuw en dr. Hans Breeveld, die de auteur ieder in een andere hoedanigheid hebben leren kennen. Hierna gaf ceremoniemeester Deryck Ferrier het woord aan de heer Loor. Deze vertelde over de totstandkoming van het boek en overhandigde vanwege het belang van dit boek voor de samenleving het eerste exemplaar aan minister Moestadja van Binnenlandse Zaken. Ook mw. R. Tjien Fooh van het Nationaal Archief Suriname mocht een exemplaar in ontvangst nemen.
André Loor temidden van het VACO-team
Over het boek:
De jaren 1850-1950 vormden een keerpunt in de geschiedenis van Suriname. Centraal stonden onder andere de afschaffing van de slavernij, de komst van vele immigranten uit verschillende delen van de wereld, de invoering van de leerplicht en het beschikbaar komen van gas en elektriciteit waardoor het dagelijks leven gemakkelijker werd. Het straatbeeld veranderde door de komst van fietsen en auto’s en het verdwijnen van paard en wagen. Er verschenen verschillende kranten en meer mensen leerden lezen. Ook kwam de eerste radio-omroep tot stand en de winning van goud en bauxiet ontwikkelde zich door industriële productie.
[uit Dagblad Suriname, 20-09-2013]

 

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter