blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Lobo Ronny

Klimaatverandering, een kwestie van gedragsverandering en heroriëntatie

door Quito Nicolaas

De Caribische eilanden staan voor een nieuwe uitdaging om de huidige en toekomstige generatie te beschermen tegen de gevolgen van het veranderende klimaat, zowel in sociaaleconomisch opzicht als in termen van natuurbeheer. Behalve een beleidsombuiging vereist een nieuwe aanpak nadere samenwerking tussen de eilandnaties en een bewustwordingsproces onder de populatie. 

read on…

De Knipscheren op Curaçao

Franc en Anja Knipscheer van uitgeverij In de Knipscheer bezochten Curaçao. De onderstaande foto van het uitgeversechtpaar met hun Curaçaose auteurs is afgelopen zaterdag, 18 mei 2024 genomen.

read on…

Michael Newton wint Cola Debrot Prijs

WILLEMSTAD – De Cola Debrot Prijs 2024 is toegekend aan Michael Newton voor zijn aanzienlijke bijdragen aan de restauratiearchitectuur van Curaçao. De prijs, jaarlijks uitgereikt sinds 1968, erkent individuen of organisaties die uitmuntend werk hebben verricht binnen verschillende culturele categorieën. Dit jaar viel de keuze op de categorie ‘visuele kunsten’.

read on…

Ronny Lobo: Architectuur en dilemma’s op Curaçao

door Eric de Brabander

Ronny Lobo werd in 1954 geboren op Curaçao waar hij ook opgroeide. Ronny’s Surinaamse ouders hadden zich ruim voor Ronny’s komst op Curaçao gevestigd, waar Ronny’s vader als chemicus voor de Shell ging werken. Ronny Lobo zelf studeerde in 1978 als architect af aan de Technische Universiteit van Delft in Nederland. Hij keerde terug naar Curaçao en werkte als architect voor de lokale overheid en bij een bestaand architectenbureau voordat hij in 1985 met zijn eigen architectenbureau begon. In 1991 won hij een prijs met een ontwerp voor sociale woningbouw, en een jaar later ontving hij voor zijn architectonisch werk de belangrijkste culturele prijs van Curaçao, de Cola Debrotprijs.

read on…

Blauwe Tomaten, bitter en zoet 

door Ronny Lobo

Door chronisch tijdgebrek kom ik te weinig aan lezen toe. Maar toen ik eenmaal Blauwe Tomaten van Elodie Heloise de stapel ongelezen romans had gepakt werd ik genoodzaakt steeds wat extra uren vrij te maken, simpelweg omdat het verhaal mij niet losliet. Ik moest elke volgende dag meer weten over wat er met de levens van Dominique, haar man Marlon, haar moeder Hannah, tante Shon Mi, pastoor Bree, Dimitri, alias Wesu, buurvrouw Nora en minister Luciano gebeurde, of liever gezegd gebeurd was. En over Kevin, die zijn zusje Natalia probeert te beschermen voor haar pleegvader.

read on…

De ziel van Tula in onze Literatuur

Spiegel van 160 jaar na de Afschaffing van de Slavernij

door Quito Nicolaas

Aan de vooravond van de eeuwwisseling naar de 21e eeuw gingen zelforganisaties in Nederland zoals Caribbean Lagoon (Utrecht) aandacht besteden aan de Arubaanse/Antilliaanse literatuur. De Zondagmiddag was gereserveerd voor de post-koloniale literatuur. Deze bijeenkomsten waren bedoeld om de eigen cultuur en literatuur onder de Arubaanse gemeenschap in Nederland bij te brengen. En er hopende dat men bewust werd van de eigen cultuur in het buitenland, waarvoor je echt niet hoefde te schamen. Een tendens die je steeds vaker tegenkomt onder migranten. Met de oprichting van de Werkgroep Caraïbische Letteren en zijn blog Caraïbisch Uitzicht en de stichting Simia Literario werd doelgericht gestreefd naar de opleving van de Caribische literatuur in Nederland.

read on…

In memoriam Diana Lebacs

door Ronny Lobo

Ook het leven van Diana Lebacs bleek eindig te zijn. Dat dit einde zo snel zou volgen op het overlijden van haar man Pacheco Domacassé had niemand kunnen bevroeden. Mijn verbijstering was des te groter toen ik, in Nederland op vakantie, op Facebook de kennisgeving van Michiel van Kempen zag.  Onze jarenlange vriendschap leek oneindig te kunnen voortduren. Op 23 april ontmoette ik Diana voor het laatst, bij een boekpresentatie bij Bruna. Zoals ik haar bij vrijwel elke literaire activiteit ontmoette. We maakten een foto, met Laura Quast erbij. Haar immer stralende glimlach verborg voor mij wat ik niet wist.

read on…

Knipscheers 10de Caraïbische boekpresentatie

Op zondag 20 november 2022 vindt in Podium Mozaïek, Amsterdam, voor de 10de keer de inmiddels befaamde Caraïbische boekpresentatie plaats van Uitgeverij In de Knipscheer. Na twee jaar coronapauze zijn we er weer! In een afwisselend programma komt de oogst aan Caraïbische boektitels langs uit of over Suriname en de Antilliaanse (ei)landen Aruba en Bonaire en Curaçao vanaf 2020.

read on…

De bouwval, spiegelroman van Ronny Lobo

door Brede Kristensen

Lezenswaardig en leerzaam zijn de twee woorden die bij me opkwamen na lezing van de derde roman van de Curaçaose architect Ronny Lobo, De bouwval. Lezenswaardig, omdat het een leuk boek is. Vlot, helder en onderhoudend geschreven. Geen omhaal van woorden, geen onnodige uitstapjes. Evenmin een ingewikkelde of verborgen structuur, die de lezer voor uitdagingen stelt. En verder in dubbel opzicht spannend.

read on…

Nieuwe roman van Ronny Lobo

Met genoegen wijzen wij u op De bouwval van Ronny Lobo, een onthullende en onthutsende roman over het Curaçao van nu. De roman is net verschenen en wordt op 18 oktober gepresenteerd in Podium Mozaïek Amsterdam.

read on…

In memoriam Ben Smit

Onze nestor is niet meer, gelukkig blijven zijn gebouwen

door Ronny Lobo

Op 23 maart j.l. kreeg ik van Jennifer Smit het bericht dat haar vader, de bekende architect Ben Smit ons die middag had verlaten. Hoewel ik wist dat ook het leven van deze grote vriend en inspirerende collega eindig zou zijn, kwam dit bericht in deze onzekere tijd extra hard aan.

read on…

Recept voor Kafé Literario 30-4-19

Reflectie van ‘wijze man’ op ‘Den su sapatu’ literair café van 30 april 2019 read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter