Angracia Liefde – Gedicht
Ik heb mijzelf stil moeten leggen aangemeerd bedrieglijk vredig aan het rottend hout van veiligheid door strak getrokken trossen Maar een verborgen slenk schept opnieuw de zucht van weemoed in zachte golfslag en ik weet dat ik weer op zoek golf na golf de eindeloze zee op ga
