blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Leren van geschiedenis

Genocide van indianen – Leren van geschiedenis 122

door Hilde Neus

In de strijd tussen Israël en de Palestijnen wordt ook de strijd over een woord betrokken: genocide. Israël ontkent dat er in Gaza nu hetzelfde gebeurt als tijdens de Holocaust in WO 2. Toen zijn er 6 miljoen Joden vermoord met het doel het gehele volk uit te roeien. De parallellen lijken onontkoombaar: een begrensde, omheinde locatie waar mensen niet uit kunnen, waar zeer beperkt transport in kan, en waar bommen op worden gegooid en landcharges worden uitgevoerd door het Israëlische leger. Met als resultaat al meer dan 25.000 doden, 70% vrouwen en kinderen. Wat is genocide? Handelingen die bedoeld zijn om een nationale, etnische of godsdienstige groep geheel of gedeeltelijk te vernietigen. Met deze definitie kunnen we ons afvragen of er in Suriname sprake was van genocide van de Inheemsen.

read on…

Toodeloo – Leren van geschiedenis 121

door Hilde Neus

In het centrum van Paramaribo zijn de mogelijkheden om naar het toilet te gaan voor vrouwen beperkt, dat was vroeger zo, en is overigens nu nog het geval. Gelukkig hebben enkele grotere winkels voorzieningen gecreëerd voor openbare toiletten, waar je tegen betaling een stukje toiletpapier ontvangt van de toiletjuffrouw, die ook de ruimte schoonhoudt. In Europa is er een keten van openbare wc’s opgezet die ‘toodeloo’ heet, een toepasselijke naam: to the loo.

read on…

Meertaligheid in de 18e eeuw – Leren van geschiedenis 120

door Hilde Neus

In Suriname worden meer dan twintig talen gesproken, en dat is veel. Het betekent dat iedereen in ons land twee of meer talen spreekt. In ieder geval de schooltaal, die tevens de officiële taal is, maar ook het Sranan, de lingua franca. Dat is de taal die binnen sociale netwerken het meest gesproken wordt. Vaak val je in tijden van grote emoties, terug op de taal die het dichtst bij je staat. Je vloekt daarin, je kent alle vieze woorden, maar het is ook de taal van liefkozerij. ‘Mi lobi yu’ klinkt romantische dan ‘Ik hou van jou’.

read on…

Brieven naar huis II – Leren van geschiedenis 119

door Hilde Neus

Vroeger schreef men brieven, en daar is veel historische kennis uit te vergaren. Jammer dat zoveel correspondentie verloren is gegaan. Daarom mogen we blij zijn dat de Engelsen tijdens drie oorlogen met de Nederlanden, schepen enterden en de brievenzakken met post kaapten. Deze zakken sloegen ze op bij de High Court of Admiralty in het Londense archief. In Kew liggen tienduizenden brieven, niet alleen van de elite, maar ook van vrouwen wier man op zee voer, en kinderen die aan hun vaders schreven. Daardoor komen we veel te weten over het leven van gewone mensen uit die tijd.

read on…

Brieven naar huis – Leren van geschiedenis 118    

door Hilde Neus

Tegenwoordig schrijven we bijna geen brieven meer, het is appen of bellen. Communicatie is enorm veranderd, zeker over de oceaan heen. Grote afstanden zijn geen probleem meer. Zelf de wereldeconomie is vanwege het gebruik van mobiele telefonie in een heel andere dynamiek terecht gekomen. Waar mensen vroeger enorme afstanden af moesten leggen voor kennis, is het nu een kwestie van enkele minuten. Deze snelle ontwikkelingen zijn van invloed op intermenselijke persoonlijke relaties, maar ook of handelsactiviteiten. Dat ging vroeger heel anders.

read on…

Een klavierslot – Leren van geschiedenis 117

door Hilde Neus

Tegenwoordig heeft een aantal gezinnen een kluis op een geheime plek in hun huis, om waardevolle spullen op de bergen. Dievenijzer is niet voldoende gebleken om inbrekers buiten te deur te houden, en voor goud en geld schaffen we dan maar een moeilijk te openen safe aan, voor als ze toch binnen geraken.

read on…

De Warrapperkreek – Leren van geschiedenis 116

door Hilde Neus

Aanleg en onderhoud van waterwegen is een gecompliceerde en kostbare zaak. Nu is daar het ministerie van Openbare Werken mee belast. Vroeger waren daartoe de heemraden aangesteld door de Raden van het Hof, voorgezeten door de gouverneur. Ze ontvingen voor hun werk een gepaste vergoeding. Hun taak was erop toe te zien dat de kreken en kanalen schoongemaakt werden en zo bevaarbaar bleven. Op de plantages zelf was de eigenaar verantwoordelijk voor de waterhuidhouding. Maar openbare waterwegen waren van essentieel belang voor het vervoer van de plantageproducten naar de Waag in de stad. Hier werd de suiker, koffie, cacao of katoen gewogen, zodat geregistreerd werd wie wat exporteerde. En hoeveel belasting daarover dus moest worden betaald. Onderhoud was daarom een zaak voor de overheid.  

read on…

De zee neemt en geeft – Leren van geschiedenis 115

door Hilde Neus

Met de klimaatverandering ligt de dreiging van overstromingen steeds op de loer. De zeespiegel stijgt, en het is heel waarschijnlijk dat een groot deel van Suriname in de toekomst onder water zal lopen, vanwege het vlakke landschap. In hoger gelegen, bergachtige gebieden zal het wat langer duren. De zee is grillig, en de natuur machtig. Dat weten we omdat evenwijdig aan de kust schelpritsen lopen, in het verleden daar al neergelegd door de zee, bij eb en vloed. De Oost-West-verbinding is erop aangelegd, maar ook straten in Paramaribo, die evenwijdig lopen met de zee. Zoals de Herenstraat, Keizerstaat en Gravenstraat. En juist die lopen niet onder water bij harde, langdurige regenbuien. Op deze ritsen woonden vroeger Inheemsen, zo hielden zij hun voeten droog. De Palmentuin, waar zij in het verleden hun domicilie hadden, blijft droog vanwege de ligging op zo een rits, maar ook Fort Zeelandia en naaste omgeving. Het Fort is overigens van schelpsteen (klipsteen) gebouwd.

read on…

De gravin van Nassau – Leren van geschiedenis 114

door Hilde Neus

Omdat Suriname een kolonie was van Nederland (vanaf 1667) is er altijd bemoeienis geweest vanuit die kant. Gebieden werden veroverd in naam van de koning, zelfs toen die er nog niet was. Tot 1795 bestond de Nederlanden uit een aantal provinciën, die bij elkaar werden gehouden door de stadhouder, die bij tijden niet eens zelf zetelde in Den Haag.

read on…

Vreemde volkeren – Leren van geschiedenis 113

door Hilde Neus

Recentelijk is er nogal wat te doen geweest over de immigratie van Mennonieten, die een gemeenschap in Suriname willen bouwen en met investeringen financiën in de landbouw willen injecteren. De verwachting is, dat Suriname zelf daar, via de overheid, fondsen aan over zal houden, wellicht export zal bevorderen en werkgelegenheid scheppen.

read on…

Saramaccakanaal – Leren van geschiedenis 112

door Hilde Neus

Onlangs verscheen het bericht dat minister Nurmohammed een ronde zal starten om de bewustwording rondom de rehabilitatie van het Saramaccakanaal te vergroten. Al in 2019 is het project ‘Saramacca Canal Rehabilitation’ door OW gelanceerd, met een financiering van de World Bank voor 35 miljoen US. Nog door voormalig minister Hoefdraad getekend, na jaren van voorbereiding. Het project zou starten in 2021 en afgerond worden in 2024. Het kanaal moet in de toekomst, naast een transportfunctie ook dienst doen als afwatering- en bergingssysteem voor overtollig water in Paramaribo. De schutkolken moeten gerehabiliteerd worden waardoor schepen er weer goed door kunnen varen. Het duurt lang allemaal, de uitvoering van dit project. Maar vroeger was dat niet anders.

read on…

Gijzelaars – Leren van geschiedenis 111

door Hilde Neus

In het tumult van de schermutselingen tussen Israël en de Palestijnen in Gaza zijn er recentelijk gijzelaars over en weer vrijgelaten. Deze mensen waren meegenomen door de vijandige partij, en kunnen ingezet worden als onderpand bij onderhandelingen. In dit geval een staakt-het-vuren, maar het kan ook om geld gaan. Veel geld. Of diplomatieke verhoudingen.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter