blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Leeuwen Boeli van

Boekje bij Avila gelanceerd

Ter afsluiting van het 70ste jubileumjaar van het Avila Beach Hotel, is op zaterdag 1 februari 2020 een boekje gelanceerd. Het heet ‘Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen’ en is geschreven door Eric de Brabander.

read on…

In het Avila, van Bólivar naar Boeli

door Klaas de Groot

Ooit schreef Boeli van Leeuwen zijn eigen ‘tien geboden’.  Die waren bedoeld  voor zijn vriend Nic Møller, de man die het Avila Hotel  aan de Penstraat 130 in Willemstad groot maakte.  Het derde gebod luidde: “Gij zult de piano niet versjouwen zonder hulp van anderen”. De geboden kunnen alle gelezen worden als vriendschappelijke adviezen.

read on…

Marjo Nederlof, journaliste pur sang

Marjo Nederlof gaat de geschiedenisboeken van Curaçao in als een selfmade journaliste die niet schuwde de grenzen van de politieke macht op te zoeken en te weerstaan. Zaterdagochtend overleed de oud-journaliste aan de gevolgen van borstkanker. Marjo zou 23 maart 67 zijn geworden.
door Dick Drayer

read on…

De geschiedenis van Avila in vijf schetsen

In 2019 bestond het Avila Beach Hotel 70 jaar. Om dit feestelijke jaar op gepaste wijze af te sluiten verscheen een boek over de historie van het hotel: Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen.

read on…

Colleges over Caraïbische en Nederlands-Indische literatuur publiek toegankelijk

Op vrijdag 7 februari begint aan de Universiteit een nieuwe collegereeks – open voor publiek: Caraïbische dromen, verzorgd door prof. Michiel van Kempen. De colleges gaan overigens niet enkel over de literatuur van Suriname en de Caraïbische eilanden, maar ook over de Nederlands-Indische literatuur. Ook dit jaar zijn er weer verschillende schrijvers en gastdocenten aanwezig. De veertien colleges beginnen met de oudste koloniale literaturen en eindigen met de allernieuwste teksten.

read on…

Over een derde vorm van slavenverzet

[Eerder verschenen in het tijdschrift Kristóf III-6. In een actueel nawoord gaat de auteur in op de actualiteitswaarde van dit artikel voor de discussie over straatnamen voor Antilliaanse verzetsschrijvers. ]

door B. Jos de Roo

read on…

We moeten Boeli blijven lezen

door Ronald van Raak

In Amsterdam zie je ze overal, aan de huizen en langs de wegen. Kastjes vol met boeken die je gratis kunt meenemen. Die zijn daar neergezet door buurtgenoten, die deze boeken graag delen met hun buren. read on…

Schrijftafelhelden

door Fred de Haas

Onlangs maakte de afdeling Algemene Zaken van het College van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam bekend dat er ‘27 definitieve straatnamen in een nieuwbouwwijk op Centrumeiland IJburg worden vernoemd naar mensen die zich hebben verzet tegen kolonialisme en slavernij in Indonesië, op de voormalige Nederlandse Antillen en in Suriname’. De keuze van de namen is tot stand gekomen na onderzoek door het Koninklijk Instituut van Taal-Land- en Volkenkunde (KITLV), met advies van het NiNsee (Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis) en van de Commissie Naamgeving Openbare Ruimte. Het is natuurlijk heel mooi dat schrijvers uit, bijvoorbeeld, de voormalige Nederlandse Antillen een straatnaam naar zich vernoemd krijgen, maar om al die uitverkoren schrijvers ook te kenschetsen als ‘mensen die zich hebben verzet tegen kolonialisme’ is absurd. read on…

27 straten vernoemd naar strijders tegen koloniale overheersing

Op het nieuwe Centrumeiland krijgen 27 strijders tegen de koloniale overheersing een straatnaam. Samen openen de mannen en vrouwen een boek dat maar weinig Nederlanders kennen.

door Patrick Meershoek read on…

Emancipatie zonder raciale ketenen

Op 1 juli 1863 maakte een proclamatie van koning Willem III formeel een einde aan slavernij in Suriname en op de Nederlands-Caribische eilanden. In die koloniën werden God, de koning en de gouverneur feestelijk geprezen. De slaveneigenaren werden financieel gecompenseerd. De slaven verloren de status van bezit en werden gaandeweg burgers. We worden inmiddels geacht de slavernij massaal te herdenken en de bevrijding uit die slavernij evenzo massaal te vieren; het liefst twee dagen achtereen. Daar valt wel wat op af te dingen.

door Aart G. Broek read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter