blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Kastelein Eric

Jhr. mr. T.A.J. van Asch van Wijck 1849-1902, Gouverneur van Suriname en minister van Koloniën

door Eric Kastelein

Langs de Kleine Combéweg, in het kort gemaaide gras en in de schaduw van de hoge muren van Fort Zeelandia, staat het borstbeeld van oud-gouverneur Titus van Asch van Wijck. De buste, vervaardigd door de Haagse beeldhouwer Charles van Wijk, is één meter hoog en staat op een hardstenen sokkel van ruim twee meter.

read on…

Oog in oog met Paramaribo. Verhalen over het herinneringserfgoed

Interview met Eric Kastelein over zijn nieuw boek

‘… door heel de wereld wordt mijn land bewoond. Uit alle streken kwam het leven hier ingestroomd.’ U opent uw boek met een citaat van Shrinivāsi. Waarom kiest u voor de versregels van juist deze geëngageerde dichter?

Het typeert de samenstelling van de bevolking van Suriname. Alleen de inheemsen zijn de oorspronkelijke bewoners, de andere etniciteiten komen van elders. De Hindostanen uit het tegenwoordige India, de Javanen uit het tegenwoordige Indonesië, de creolen uit Afrika, de Chinezen uit China en de boeroes uit Nederland. Deze bijzondere mix aan mensen, aan culturen maakt de veelzijdige geschiedenis van het land. Dat heb ik tijdens het ruim drie jaar durende onderzoek duidelijk gemerkt. Iedere groep heeft zijn eigen verhaal en samen vormen ze de kracht en pracht van het land.

read on…

Monument ter nagedachtenis aan slachtoffers van schending van mensenrechten vanaf 25 februari 1980

door Eric Kastelein

In de middenberm van de Dr. Sophie Redmondstraat, ter hoogte van het regeringsgebouw, verzamelen zich op dinsdag 13 juli 1993 meer dan driehonderd mensen waaronder nabestaanden van de slachtoffers, president Ronald Venetiaan, leden van de ministerraad, de voorzitter van De Nationale Assemblée en diplomaten. Ze hebben plaatsgenomen op gereedstaande plastic stoelen en zijn getuigen van de plechtigheden rond de onthulling van het monument dat herinnert aan de slachtoffers van de schending van mensenrechten in Suriname.

read on…

Gedenktekens herdenking afschaffing slavernij

door Eric Kastelein

De belangrijkste data in de geschiedenis van Suriname zijn 30 juni en 1 juli. Op deze dagen worden respectievelijk herdacht de gruwelijkheden van de slavernij en keti koti, de afschaffing van de slavernij in 1863. In Paramaribo herinneren negen gedenktekens aan deze tijd.

read on…

André Loor (1931-2013): de onnavolgbare vertelkunst van een boeroe

door Eric Kastelein

André Loor is aanwezig bij de onthulling op 10 mei 2012 van het borstbeeld voor het Nationaal Archief Suriname aan de Jagernath Lachmonstraat. Het kunstwerk is van de hand van zijn vriend en beeldend kunstenaar Erwin de Vries.

read on…

Slimme boropasi’s nodig voor nieuw boek tijdens corona

door Eric Kastelein

De  COVID-19-crisis is niet het meest ideale moment om een nieuw boek uit te brengen. De media berichten bijna uitsluitend over dit verschrikkelijke virus, er zijn geen bijeenkomsten, veel winkels zijn dicht, veel boekwinkels zijn dicht en hebben hun bestellingen gehalveerd, bibliotheken zijn dicht, zalen zijn gesloten, mensen blijven thuis en praten alleen maar over corona. En dan is na ruim drie jaar onderzoek en schrijven en na grote inspanning van LM Publishers op 7 mei het boek Oog in oog met Paramaribo. Verhalen over het herinneringserfgoed gereed, klaar om verkocht te worden. Berusten en het hoofd buigen voor zoveel pech?

read on…

Oog in oog met Paramaribo

door Hans Ramsoedh

In Oog in oog met Paramaribo gaat Eric Kastelein op zoek naar de meer dan honderd cultuurhistorische gedenktekens in Paramaribo, hun geschiedenis en naar de kunstenaars die ze maakten: standbeelden, borstbeelden, beeldengroepen, gedenkstenen, gedenkzuilen en plaquettes. Ze staan langs de kant van de weg, op pleinen, in grasperkjes, op binnenplaatsen van gebouwen, langs het water, in de Palmentuin, op begraafplaatsen of in de hal van gebouwen en dus soms op locaties die niet altijd vrij toegankelijk zijn. Sommige zijn opvallend groot, weer andere bescheiden, ze zijn van marmer, brons, graniet, beton, metaal, hout, tegels, aluminium en baksteen. Ieder standbeeld, borstbeeld en iedere plaquette heeft een eigen verhaal en een eigen geschiedenis. Al deze gedenktekens vallen onder herinneringserfgoed.

read on…

Monseigneur Wulfingh (1839-1906) en de melaatseninrichting Majella

door Eric Kastelein

Het bronzen borstbeeld van monseigneur Wulfingh staat sinds vrijdag 25 april 1969 op het erf achter de Mgr. Wulfinghschool aan de Van Idsingastraat. Bisschop S. Kuypers van Paramaribo zegent en opent die dag de nieuwe muloschool en onthult direct daarna de buste van de naamgever. Op een twee meter hoge sokkel, afgeschermd door acht kniehoge paaltjes met daartussen stalen geschakelde kettingen, kijkt de oud-bisschop uit over het aangeharkte terrein met twee stroken bloeiende planten en een paar palmbomen. Maar dit is niet de oorspronkelijke locatie. Het beeld kent een enerverende geschiedenis.

read on…

Leprozerie Majella krijgt in 1909 een geschenk van Wilhelmina

door Eric Kastelein

Gouverneur Dirk Fock en zijn echtgenote mevrouw D. Fock-Doffegnies bezoeken op zaterdagochtend 17 april 1909 de Stichting Gerardus Majella, de leprozerie aan de Van Sommelsdijcksekreek in Paramaribo. Als de zestig melaatsen zich op het middenterrein hebben verzameld, onthult mevrouw Fock een albastgipsen borstbeeld van Wilhelmina. Een geschenk van de vorstin, voor 520 gulden gemaakt door firma Grisanti in Amsterdam.

read on…

Cultureel centrum ‘Mátá Gauri’

Gowri Sewbaluck – Mátá (moeder) Gauri – arriveerde op 23 april 1889 in Suriname. Ze is heel haar leven (1862-1966) een ambassadeur voor het behoud van de hindoecultuur. Het centrum aan de Rijweg naar Kwatta/Mátá Gauriweg is sinds 9 april 1983 actief met o.a. klassieke Indiase dans en Hindi- en Sanskrietonderwijs.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter