blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Jodensavanne

‘Wij leven met wat er is, niet met wat had kunnen zijn…’

Bespreking van De wilde vaart door Tessa Leuwsha

door Jerry Dewnarain

Tessa Leuwsha is op dit moment de productiefste schrijfster van Surinaamse literatuur die ruim vijfentwintig jaar woont en werkt in Suriname. Doorr toedoen van haar man Sirano Zalman, haar liefde, besloot ze in Suriname te wonen. Ze bleef er, omdat Suriname haar ook vele kansen bood. Voor Leuwsha geldt ‘wie schrijft die blijft’, maar misschien ook ‘wie blijft, die schrijft’! Ze bleef er en ze schreef: Reishandboek Suriname, De Parbo-blues, Solo, een liefde, Fansi’s stilte, Plantage Wildlust, en het in maart/april 2022 uitgekomen De wilde vaart; Op zoek naar de veerkracht van Suriname (met foto’s van Sirano Zalman). Deze uitgave kwam tot stand dankzij het door het Prins Bernhard Cultuurfonds beheerde Clio Fonds.   

read on…

Een Nationaal Instituut voor Cultuur en Erfgoed (NICE)

door Jerome Egger

Discussies over een nationaal instituut en het voeren van een bewust cultuurbeleid zijn niet nieuw. Al vele jaren heeft elke regering die aantreedt, ergens wel een (korte) paragraaf waarin iets staat over het te voeren beleid op het gebied van de Surinaamse cultuur. Helaas blijft het vaak bij die regels en tijdens de rest van de regeerperiode horen wij hierover niet veel meer. Bij het aantreden van de huidige regering hebben 3 cultuurdeskundigen een notitie geschreven waarin enkele aandachtspunten zijn aangegeven.

read on…

N.C. Lemmers – [Synagoge]

Op het eeuwgetyde der Joodse Synagogue op de Savanne,[1] gevierd den 12 oktober 1785.11

Mijn Zangnimf treedt verheugd, o Zaad van Abraham![2] 
Met een eerbiedig hart in uwe tempelkoren, 
En vierende dees dag, zo heuglijk voor uw zaad zich,
Schoon stamelend, nochtans  welmenend horen.

read on…

50 jaar Stichting Jodensavanne: Geschiedenis en Erfgoed

door Harrold Sijlbing

Het komt maar zelden voor dat een Surinaamse erfgoedorganisatie Abraham ziet. In de afgelopen 5 decennia heeft Stichting Jodensavanne vele hoogte- en dieptepunten gekend, waarbij gerust kan worden aangegeven dat dankzij de noeste arbeid en inzet van gepassioneerde personen deze mijlpaal kon worden bereikt.

read on…

Nominatiedossier Jodensavanne gereed voor indiening Unesco Werelderfgoedlijst

 door Audry Wajwakana

PARAMARIBO – Na een jarenlange voorbereiding is het nominatiedossier Jodensavanne eindelijk gereed om voorgedragen te worden voor plaatsing op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Eind mei zal de minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, als vertegenwoordiger van de regering, de aanvraag bij de Unesco in Parijs indienen.

read on…

Het verbrande huis van Bodil de la Parra

door Janny de Heer      

Bodil de la Parra (1963) is actrice en toneelschrijfster. Het verbrande huis is haar non-fictiedebuut. De titel verwijst naar het familiehuis aan de Zwartenhovenbrugstraat in Paramaribo, dat door een grote brand verloren ging.

Juist vandaag, 7-7-2020, de dag dat ik het in één ruk uitlas, was dit boek het Boek van de dag in het Noord-Hollands Dagblad. Je hoeft niet per se Surinamekenner te zijn om van dit boek te genieten. Maar het helpt wel! Ik was weer dáár, zag het, hoorde het, rook het, de straten van Paramaribo, de huizen, het verkeer, de geluiden, de stemmen, de klanken, de geuren, de mores, de gewoontes en de gerechten.

read on…

Surinamer zijn zit van binnen

door Carlo Jadnanansing

Met zwierige danspasjes op opgewekte Zuid-Amerikaanse tonen verwelkomde Bodil de la Parra haar gasten in On Stage op donderdag 31 januari 2019. Het was de Surinaamse première van haar theaterproductie Het Verbrande Huis dat solo door haar werd gebracht. read on…

De tekenaar van het strafkamp

Rolf Breier (1923-2015) kwam als 16-jarige terecht in gevangenkamp ‘Jodensavanne’ in Suriname. Vier jaar zat hij vast in de jungle zonder iets te hebben misdaan.

door Twan van den Brand

Op 7 augustus 1946 arriveert een schip met 138 gevangenen uit Suriname in de haven van IJmuiden. Hun komst veroorzaakt grote onrust, zo blijkt uit een telegram met het stempel ‘zeer geheim’ van een medewerker van de militaire inlichtingendienst: „Ik meen nauwelijks meer behoeven op te merken, dat het loslaten van het asociale schuim van de vooroorlogsche Indische maatschappij in Nederland, (…) hier te lande een groot gevaar oplevert”. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter