blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Huits Anne

Vechten voor Rechten

door Anne Huits

In de tweede helft van de jaren zeventig, een tijd waarin duizenden en nog eens duizenden landgenoten op het vliegtuig zijn gestapt, of wilden stappen richting het moederland, vraagt Christine Werners geboren Samsom de Surinaamse nationaliteit aan. Na een procedure van ongeveer een jaar, behoort ze in 1977 tot de Surinamers van het eerste uur. Sommige mensen worden geboren in het verkeerde lichaam, Christine werd geboren in het verkeerde land. Ze is al zeer betrokken bij land en volk, en raakt gaandeweg steeds meer geïnteresseerd in het binnenland en het conflict met de overheid over rechten. We halen herinneringen op aan die strijd. read on…

Heengaan wonderdokter ‘Pake’ laat schok achter

door Naomi Hoever

Paramaribo – De bekende culture geneesheer, kruidendokter, medicijnman en bottendokter Severinus Schmidt, meer bekend als ‘Pake’, is zaterdagochtend heengegaan. Zijn werk- en woonplaats waren gevestigd aan de Meursweg, waar hij dagelijks tientallen mensen behandelde met soms rottende wonden.’ Pake’ werd 59 jaar. read on…

Nummer tien!

Voetballen, jawel!

door Marja Themen-Sliggers, Kevin en Daniël

In de Ware Tijd Literair, de dag voor de WK-finale! En een nieuw kinderboekje over voetbal! Daarvoor moet met zwaarder geschut aan de gang gegaan worden. De kinderredactie werd aangevuld met Kevin van zeven jaar en Daniël van 5. Allebei grote voetbalfans. Daniël vindt het boekje leuk, als zijn moeder het voorleest. Hij zegt dat hij net als in het boekje ook zo voetbal speelt met Kevin en zijn vriendjes Dexter en Boaz. read on…

Nieuwe kinderboekjes Publishing Services Suriname

Er zijn vier nieuwe titels uitgekomen bij Publishing Services Suriname. Alles in full color. Als extraatje bij het WK-voetbal schreef Anne Huits Nummer Tien! Met levendige tekeningen van Gerold Slijngard. Vormgeester Mirella Klas goochelde met ballen op de pagina’s.Voor beginnende lezers. Een boek waarvan ook vaders veel plezier zullen hebben. (srd 20,-) read on…

Populairste Surinaamse kinderboeken

Het Kinderboekenfestival in Paramaribo van 3 tot en met 8 maart, was een succes. De organisatie was vlekkeloos en daardoor was de sfeer ontspannen en vrolijk. De kinderen zijn in de loop der jaren ‘gegroeid’. Ze durven meer, communiceren beter en laten zien dat ze nadenken.

Het Kbf in stad en districten is een steeds terugkerende activiteit die de jeugd (en hopelijk ook de leerkrachten) beslist doet ‘groeien’, het thema van dit jaar.
Dat is een zegen in deze samenleving waarin veel mensen niet durven te praten over moeilijke onderwerpen en weinig weten van onze geschiedenis vanaf de onafhankelijkheid. Daardoor kunnen ze de huidige situatie van het land ook niet begrijpen.
In de stand ‘Lees je wijs!’, voor de klassen 4, 5 en 6, mochten de kinderen na de Surinaamse jeugliteratuur bekeken te hebben op een flap schrijven naar welk boek hun voorkeur uitgaat. 310 kinderen hebben dat gedaan! Ze hebben 85 boektitels opgeschreven. De meeste stemmen, 48, heeft voor de zoveelste keer de serie over het meisje uit het binnenland, Amaisa, uitgegeven door PCOS, oorspronkelijk ter ondersteuning van een taalcursus voor moeders van jonge kinderen in dorpen aan de Boven-Suriname. Eenvoudige en herkenbare boekjes met duidelijke illustraties bij korte teksten.
Tweede werd De fiets van Anne Huits, met 25 stemmen, over een meisje dat leert fietsen, net zo eenvoudig. Veel andere eenvoudige boekjes werden gekozen door de vierde, vijfde en zesde klassers, onder andere uit het grote aanbod van schrijversgroep Wagina uit Wageningen. De leesontwikkeling staat nog aan het begin en daarmee dient rekening gehouden te worden. Een grote vooruitgang is dat Laat me niet alleen van Indra Hu, een echte jeugdroman en nog wel over hiv en aids, 12 stemmen kreeg! Kennelijk is het in sommige zesde klassen behandeld!
Ten slotte een opvallende opmerking van Gerrit Barron die een stapel kinderboeken op zijn naam heeft staan en aan wiens 40-jarig schrijverschap ‘dWTL’ binnenkort aandacht besteedt. In het actualiteitenprogramma ‘Halaat’ van RBN-TV vertelde hij, staande voor zijn stand op het Kbf, dat er regelmatig Surinaamse kinderboeken uit schoolbibliotheken verdwijnen. Ook bij bovengenoemde stand ‘Lees je wijs!’ wordt dat opgemerkt: Surinaamse kinderen dragen geen Nederlandse kinderboeken weg, wel Surinaamse. Daarmee geven ze ons in ieder geval een sein: ‘Geef ons maar Surinaamse boeken!

Boeken Toptien Carifesta

Dank zij de nauwkeurige boekhouding van Alphons Levens zijn we in staat een boekentoptien samen te stellen van de meest verkochte boeken in de collectieve stand op de Carifesta XI Bookfair, die door Schrijversgroep ’77 werd beheerd. In deze stand lagen boeken van 40 schrijvers. Het aantal titels waarvan minstens 1 exemplaar is verkocht bedroeg 142. In totaal zijn er 506 boeken verkocht.

Het best verkochte boek was De fiets (36x) van Anne Huits. Daarna volgde Lees mee deel 1 (28x) van Ismene Krishnadath. Op de derde plaats stond Anansi redt de Zoo (19x), ook van Ismene Krishnadath. Een gedeelde 4/5e plaats gaat naar Anansi gaat naar de Wonotobovallen (16x) van Susan Leefmans en Cocosolie (16x) van Ans Lieveld. De 6e en 7e plaats werden gedeeld door Kook Mee (11x) van Ismene Krishnadath en Prodokaka (11x) van Carla Sanichar. Nummer 8/9/10 waren voor Lees mee deel 2 van Ismene Krishnadath, Wat een mop van Anne Huits en Vreemde dingen uit Mariënburg van R. Hazelhoef. Van de laatste drie titels werden elk 10 exemplaren verkocht.

Helaas hebben we geen verkoopcijfers van de stand van Stichting Projecten en van Uitgeverij Afaka. Het zou interessant zijn ook de boeken van die stands te betrekken bij de boekentoptien.
Tranen van Moeder Aarde
Een van de interessante boeken in de stand van Stichting projecten was Tranen van Moeder Aarde. Het boek is een mooi geïllustreerde, kleurige uitgave in het Nederlands en Engels over milieuvervuiling. Op kinderlijke manier leren kinderen waarom Moeder Aarde zo’n verdriet heeft en wat zij kunnen doen om Moeder Aarde weer blij te maken. Bij het boek hoort een dvd met de musicaluitgave van Tranen van Moeder Aarde. De musical is ook in het Engels. De schrijfster is Sylvana Resida, een muzieklerares. Het boek is een uitgave van Stichting Projecten en aan de cd heeft Lisibeti Music Performance meegewerkt. Het geheel mag dan er dan ook wezen.
[mededeling van Schrijversgroep ’77]

Nieuw boek Anne Huits populair op Carifesta

door Wytske van Tilburg

Paramaribo – De fiets, het nieuwe kinderboekje van Anne Huits, blijkt nu al een groot succes. Dit vrolijke boekje is 36 keer over de toonbank gevlogen bij de boekenstand van Carifesta Xl, terwijl van de meeste boeken maar vijf tot tien exemplaren werden verkocht.
Anne Huits interviewt hier schrijver Jeffrey Quartier tijdens een bijeenkomst van de Schrijversgroep ’77, waarvan zij ook lid is. Foto: Irvin Ngariman.
Huits dankt het succes van De fiets naar eigen zeggen vooral aan illustrator Jurmen Kadosoe. “Hij zorgde voor de kleurrijke, glimmende omslag. Dat maakt het boekje extra aantrekkelijk”, aldus Huits.
Hakken en plakken
Het boek gaat over een meisje, Henna, dat voor haar zesde verjaardag een nieuwe fiets krijgt. Maar nu moet ze nog leren fietsen. Dat blijkt niet zo simpel! Het boekje richt zich op lezers tussen de zes en acht jaar. Huits gebruikt de ‘analytisch-synthetische’ leesmethode die op de scholen wordt gebruikt, of, ‘hakken en plakken’. Dat maakt het lezen makkelijker voor de kinderen. Er worden dan alleen simpele woorden gebruikt. En woorden die meer dan één lettergreep hebben, krijgen een streepje tussen de lettergrepen (Hen-na). In het Surinaamse onderwijs is deze methode populair.
Verkeerde kant
Huits baseerde het boekje op haar eigen jeugd. “Als klein meisje stapte ik ook altijd aan de verkeerde kant op, net als het meisje Henna in De fiets.” Verder haalt ze veel inspiratie uit haar kleinkinderen. Zo zal het volgende boekje gaan over Messi. De zesjarige kleinzoon van Huits is gek op voetbal en een groot Messi-fan. Het zal nog wel even duren voordat het wordt uitgegeven, omdat de uitgeverij op dit moment nog erg druk is met andere schrijvers.
Voor het schrijven van dit soort kinderboeken heeft Huits maar een paar dagen nodig. “Als het idee eenmaal in mijn hoofd zit, is het verhaal zo geschreven. Alleen dan is het nog wachten op de uitgever en illustrator natuurlijk. Het schrijven van grote mensen boeken vind ik veel lastiger! Omdat ik onderwijzeres ben geweest, kan ik me in kinderen veel beter inleven.”
Vertalen in een tekening
Grapghic designer Kadosoe maakte al vaker kindertekeningen, bijvoorbeeld voor Unicef. Hij tekent eerst met de hand en maakt het daarna digitaal. “Ik hou van tekenen omdat ik er mijn fantasie in kwijt kan. Je moet datgene wat in je hoofd zit, vertalen in een tekening. Soms moest ik wel wat aanpassen, omdat zij een ander beeld in haar hoofd had dan ik. Maar samen is het goed gelukt.” Kadosoe ervoer de samenwerking met Huits dan ook als prettig.
In 2012 verscheen van Huits hand het kinderboekje Wat een mop. Hiervóór schreef Huits verschillende andere kinderboeken, maar deze waren voor kinderen die moeite hebben met leren lezen.
[uit de Ware Tijd, 06/09/2013]

Nieuw boek Anne Huits

Tijdens Carifesta XI verscheen zonder veel bombarie de fiets, het nieuwe leesboek van Anne Huits. Toch trok het veel aandacht door de vrolijke, kleurige omslag, waarop het meisje Henna met duidelijk plezier de lezer tegemoet fietst. De sprekende illustraties in het boek zijn van Jurmen Kadosoe. Henna krijgt een fiets op haar zesde verjaardag. Dan moet ze leren fietsen. Dat gaat niet zonder vallen en opstaan. Met de hulp van moeder, onder het toeziend oog van buurman, ontdekt Henna de tyori van het fietsen. Het boekje kost 20 srd. Het is te koop bij Publishing Services Suriname (520513) en binnenkort bij Faranaz Literair en Vaco.

Literair Carifesta gebukt onder teleurstelling

Paramaribo – Hordes literatuurjunks uit het Caribisch Gebied hadden op de literaire activiteiten van Suriname tijdens Carifesta 2013 af moeten komen. Boeken hadden over de toonbank moeten vliegen. Masterclasses hadden veel enthousiast publiek moeten trekken. Hadden, want het kwam allemaal niet uit. Teleurstelling is dan ook de stempel die op Literair Carifesta drukt.

Aan de inzet om een groot succes te bewerkstelligen, lag het alles behalve. De uitwerking liet echter te wensen over. Dat bleek tijdens de evaluatie van Schrijversgroep ’77 over het literaire gedeelte. Het programma was te vol, de activiteiten trokken weinig publiek en de organisatie begon te laat. Coördinator Jeffrey Quartier: “Eind juni hadden we de eerste officiële meeting met de coördinatoren. Toen moest iedereen beginnen te rennen. Je moet minimaal een jaar van tevoren beginnen. Je moet zoveel in een korte tijdspan klaren.”
Drei Schrijversgroep-coryfeeën: v.l.n.r. Sylvana Dankerlui, Rappa (pratend), Jeffrey Quartier
Daar sluit coördinator bookfair Roy Veldbloem zich volledig bij aan. Hij ondervond het probleem aan den lijve toen hij de zaal voor de boekenbeurs inrichtte. “Ik kreeg op het laatste moment te horen dat ik zelf alle kramen in elkaar moest timmeren. Op 2 augustus begon ik.” Dat betekende dagen van elf ‘s ochtends tot tien ‘s avonds werken om alles voor 16 augustus af te krijgen. “Ik moest 24 stands doen. Dat veranderde uiteindelijk in 38.”

Slechte samenwerking
Het schortte volgens dichter Iwan Rink niet alleen aan de late organisatie. Ook de slechte samenwerking speelde mee. “Al met al mag ik niet klagen, want het was een eer om voor dit land op te treden. Maar men werkte langs elkaar heen. De promotie was niet om over naar huis te schrijven. Ik moest op een dag oefenen. Ik kwam en er was niemand aanwezig. Nu gaat iedereen vingerwijzen omdat het niet gelukt is, maar niemand heeft samengewerkt.”

Ook positief
Toch was het festival niet alleen maar kommer en kwel. “Ik heb genoten”, vertelt Nowilia Tawjoeram-Sabajo. Ze glundert bij de gedachte aan de verhalen die ze voordroeg, ondanks de lage opkomst. “Ik had me goed voorbereid.” Tawjoeram-Sabajo hoopte op minimaal vijftig geïnteresseerden. Trek daar dertig van af en je komt uit op het daadwerkelijke aantal toeschouwers. Kleine kanttekening: de helft bestond uit deelnemers. “Het haperde aan publiciteit. Het had in de krant gemoeten. Op de radio en niet alleen op internet. Er waren ook veel te veel activiteiten tegelijk. Mensen wisten niet waar ze naartoe moesten gaan.”

Sylvana Dankerlui in gesprek met Anna Huits.  (Foto: Irvin Ngariman)

 

Coördinator Sylvana Dankerlui vond het contact met de schrijvers en de nieuwe vriendschappen die werden gesloten een zeer positief punt. Haar advies aan de volgende coördinator in Haïti: “Neem vooral heel veel niet serieus. Dat klinkt raar. Maar er wordt veel geschopt en getrapt. Het is stressen en dan zeggen mensen dingen die niet nodig zijn.”
[uit de Ware Tijd, 30/08/2013]
Iwan Rink en echtgenote

 

Gedicht van Iwan Rink

Goede middag ik ben in su,
heerlijk naast mijn vrouwtje op gestaan,
morgen met Gods wil en kracht op het plein.

[uit de bundel Facebook, 2013]

Tori Oso-avond met Frits Wols

Op de Tori Oso avond van de maand april (woensdag 24 april) staat Frits Wols centraal. De geheel gereviseerde [sic] versie van zijn roman Het groene labyrint wordt gepresenteerd (zie ook bericht hieronder). Verder laat hij zijn vertelkunst horen. Wols is een begaafd verteller die zijn gehoor kan boeien in verschillende talen. Hij beheerst zowel het Nederlands, het Engels als het Sranan perfect. De muzikale begeleiding wordt verzorgd door Glen Karg, Bongo Charley, Edward Wong-Loi-Sing en Andy Leysner.  Frits Wols (pseudoniem van Eugène Wilfried Wong-Loi-Sing) werd in 1938 geboren in Groningen,Saramacca. Hij volgde een opleiding voor leerkrachten. Na een loopbaan in het onderwijs werd hij secretaris-generaal bij de Nationale Unesco Commissie Suriname. Inmiddels is hij gepensioneerd. Wols is ook voorzitter geweest van Schrijversgroep ’77. Hij heeft aardig wat literair werk op zijn naam staan, waaronder dichtbundels, jeugdboeken en een roman. De liefde voor en kennis van de natuur komen in zijn werk duidelijk tot uiting.

Omslag van de 1e druk van Het groene labyrint
Het groene labyrint  van schrijvers Frits Wols werd eerder uitgegeven door de Volksboekwinkel in de zeventiger jaren. Deze derde, geheel herziene druk, is onderdeel van het fonds van Publishing Services Suriname.
Het is 1963. Meester Eugène Wong is gestationeerd in Galibi, of Karinjakondre, zoals hij
het dorp aan de monding van de Marowijnerivier noemt. Onderwijzers in verafgelegen gebieden deden in die tijd vaak ook het werk van ziekenbroeder. Zo moet Wong op een avond een zwaargewonde man naar een ziekenpost vervoeren over de woelige Marowijne. Op de terugweg krijgt hij averij met zijn piaka. Hij weet de oever te bereiken, maar verdwaalt in het groene labyrint. Meester Wong weet zich in leven te houden met awara’s en de resten van de maaltijd van een tijger. Net als de eenzaamheid van het bos zijn geest begint te beïnvloeden, ontmoet hij twee zonderlingen. Alleen door zijn sterke wilskracht kan hij aan de macht van de mannen ontsnappen en lukt het hem de weg terug naar huis te vinden.
 
Het boek wordt gepresenteerd op 24 april 2013 in Tori Oso. Frits Wols zal geïnterviewd worden door Anne Huits. Het publiek mag deelnemen aan het interview. Zijn boeken zullen op de avond voor een speciale prijs te koop zijn en Wols zal de boeken signeren. Het tweede deel van de avond wordt gevuld met muziek en vertellingen. Wols’ verhalen zijn gegrepen uit zijn jeugd in Saramacca of zijn tijd als Unesco-man, toen hij vaak op buitenlandse missies werd uitgestuurd. De muziek komt van Glenn Karg, Bongo Charley, Edward Wong-Loi Sing en Andy Leysner. De avond is vrij toegankelijk en begint om 20.00 uur.

[Mededeling van Schrijversgroep ’77]

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter