blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: hiphop

Van Engelshoven: culturele wereld moet diverser

door Dion Mebius

Het aanbod van door het Rijk gefinancierde culturele instellingen moet diverser worden. Door meer geld uit te trekken voor urban arts (graffiti, hiphop, streetdance en gesproken voordrachten en performances) hoopt minister Ingrid van Engelshoven (Cultuur) moeilijk bereikbare doelgroepen te verleiden tot een bezoekje aan het theater en musea. Ook het personeel van de instellingen moet diverser. read on…

Glenn de Randamie (Typhoon)

Op zondag 11 september start een nieuw seizoen van hét levensbeschouwelijke interviewprogramma van NPO 2: De Verwondering. Wekelijks ontvangt Annemiek Schrijver gasten uit verschillende religieuze tradities met uiteenlopende maatschappelijke achtergronden. Zij neemt haar gasten mee de stilte van de zondag in om met hen, weg van de waan van de dag, toevlucht te zoeken bij inspirerende woorden en met hen te praten over hun inspiratie en alledaagse spiritualiteit. read on…

Fresku: ‘Er is eerst crisis nodig voordat het beter wordt’

Een onwaarschijnlijk duo: rapper Fresku (29) en wetenschappelijk directeur van het Verwey-Jonker Instituut Hans Boutellier (62). Toch hebben ze meer met elkaar gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. Het begon met de zin “Als angst je gaat bezetten, kan dat tot overreacties leiden” uitgesproken door Boutellier in het tv-programma Nieuwsuur. Fresku gebruikte dit fragment in zijn clip Angst. Hierin beschrijft hij hoe de wereld steeds meer beheerst wordt door angst en we daardoor steeds meer tegenover elkaar komen te staan. Tijd voor een ontmoeting. read on…

Hiphop Museum: collectie van de toekomst?

Tijdens Hiphop Museum vindt er een interessante uitwisseling plaats tussen invloedrijke hiphop deskundigen, artiesten, wetenschappers en conservatoren. Gesprekken worden afgewisseld met optredens van de hiphop en spoken word artiesten Fresku en Babs Gons. read on…

Herkenbare verhalen in Respect!

door Shanavon Gefferie

 

Paramaribo – “De verhalen zijn herkenbaar. Mijn grootmoeder heeft mij heel veel verteld en nu ik het boek lees, brengt het me terug naar toen”, zegt Leslie Veekman woensdagavond na de boekpresentatie van Edwin Linders’ boek Respect! in BuitenGewoon. read on…

Diaspora Orchestra: tropische muziekgolf

Maak je klaar voor een mooi concert waarin beeld, muziek en tekst samenkomen. Diaspora Orchestra neemt je mee op een muzikale wereldreis door Suriname, Curaçao, Aruba, New York, Afrika en Nederland. Met medewerking van special guests Zanillya Farrell en Pablo Nahar bezorgt het Diaspora Orchestra jou een avond! read on…

The Rise of Beyoncé, The Fall of Lauryn Hill: A Tale of Two Icons

by Janell Hobson

Fifteen years ago, the stardom of then-23-year-old Lauryn Hill had peaked when she released what would become her defining musical legacy. After rising to popularity as part of the hip-hop trio The Fugees, with fellow members Wyclef Jean and Pras, she later released her solo album, The Miseducation of Lauryn Hill, read on…

Première Oogst

Pulserende dans en een blik op het individu
Op donderdag 2 oktober 2014 gaat Oogst van dansgezelschap BackBone en choreografe Alida Dors in première in Theater Bellevue, Amsterdam. De dansvoorstelling is daarna te zien in de theaters door heel Nederland tot en met mei 2015. read on…

From Routes to Crown: Een doordenker over het leven-vieren


door Iwan Brave

Choreograaf Gianni Grot is al anderhalve maand weer op Surinaamse bodem. Ter bekroning van de opofferingen van zijn slavenvoorouders werkt hij aan zijn tweede theatervoorstelling. From Routes to Crown gaat op 1 augustus in première in On Stage. “Ik maak gebruik van moderne tools om jongeren naar binnen te krijgen.”

Bij zijn vorige bezoek in Suriname had Gianni Grot ineens de drang naar plantages te gaan. Hij voelde iets ‘zwaar en zweverigs’ en kreeg de ingeving iets te willen doen over slavernij. “In mijn dikke geschiedenisboek van de middelbare waren maar drie bladzijden hieraan gewijd. Terwijl  het een grote zwarte pagina is uit onze wereldgeschiedenis”, vertelt hij in On Stage. Hij ging zelf op onderzoek uit. “Ik heb een voorstelling proberen te maken waarbij ik al mijn gevoelens die ik heb gehad bij het onderzoek op toneel  vertolk en uitbeeld.”

Zichtbaar

Grot, nog maar 24 jaar is hij, noemt zich “zelfbenoemd gepensioneerd” danser, die choreograaf en artistiek leider werd en algemeen directeur van zijn eigen My Art Entertainment. Geboren in Amsterdam uit Surinaamse ouders, begon hij al op zijn zestiende als semiprof te dansen. In Londen studeerde hij Drama and Creative writing. Toen zat hij ook in een gezelschap. “Dat heeft echt de theaterwereld voor me opengemaakt”, zegt hij. “Ik heb meerdere abstracties leren kennen”, vertelt hij. Na zijn studie was hij drie maanden volgeboekt voor commerciële jobs voor een van de grootste televisieprogramma’s in Barcelona.

Terug in Nederland besloot in 2011 de Nederlandse versie van So You Think You Can Dance (SYTYCD) als etalage te gebruiken. “Dan word je ineens zichtbaar, mensen herkennen je.” Hij strandde weliswaar in de vijfde liveshow, maar kwam ver genoeg te mogen deelnemen aan de SYTYCD-theatertour door Nederland. Tijdens deze theatertour kreeg hij zijn ‘moment van helderheid’. “Ik zat toen in de tribune naast de lichtoperators en besefte: aan deze kant van het toneel hoor ik te staan. Ik zag dingen die ik anders zou hebben gedaan.” De uitvoerder besloot creator te worden.

Gianni Grot met zijn opvoering Aces tijdens het Masked Ball van Torarica in december 2012. 

 

Aces

Het geld dat hij verdiende als ensembledanser tijdens de SYTYCD-theatertour stak hij in zijn eerste productie Aces – die ook naar Suriname bracht – als ‘boost’ voor zijn carrière als choreograaf. Met succes. Als ‘cultureel ondernemer’ en theatermaker is hij succesvol. Om de kas extra te spekken doet hij zeer selectief commercieel werk. Bijvoorbeeld gastoptredens voor populaire televisieprogramma’s, maar ook voor commercials zoals voor Nike en Foot Locker. Als sociaal ondernemer doet hij veel workshops met jongeren. Zoals vorig jaar voor de dove en slechthorende kinderen van de Kennedy Stichting, waarbij zij door middel van trillingen muziek konden ‘horen’. Dat zou hij graag over willen doen. “Vooral vanwege de dankbaarheid die de kinderen daarna gaven was ongelooflijk; dat had ik niet verwacht.”

 

Wijzer geworden

Voor zijn onderzoek naar het slavernijverleden las Grot veel boeken, waaronder twee van Cynthia McLeod en over ‘Black Hollywood’. Bekeek documentaires en films, sprak veel mensen en was vooral geïnteresseerd in hun meningen. Nu iets wijzer geworden zegt hij: “Ik wist niet dat de Afrikanen hun broeders en zusters hadden verkocht. Mijn perceptie van slavernij was: blanken gingen slaven halen, bracht ze naar kolonies, lieten ze werken en buitten ze uit. Maar het is meer dan dat. Het is meer ontstaan uit kapitalisme. Er werden nieuwe landen ontdekt waar blanken niet konden werken in de hitte en zij brachten slaven naar die nieuwe wereld om te werken.

Slavenarbeid kost niets en was al van alle tijden. Wat een hele kwalijke zaak is, is om toen te denken dat zwarte personen – mijn voorouders – geen mensen waren en ze als zodanig gaan behandelen. Mensen ophangen aan hun ribben – zelfs een dier behandel je niet zo. En doen alsof jij in de positie bent gesteld door God om iemand anders zijn vrijheid en leven weg te nemen, dat zijn wel dingen die mij hebben geraakt tijdens mijn onderzoek.”

“Persoonlijk denk ik niet dat slavernij ligt aan de blanke mens. I blame humanity. De mens is van aard egoïstisch. Sommigen waren gewoon gek en wreed. Maar anderen gingen de politiek van verdeel en heers spelen. Als slaven hier in opstand zouden komen, dan hadden de slavenhouders als minderheid een groot probleem. Daar waren ze zich van bewust. Daarom gingen ze mensen dom houden, een complex aanpraten en mentaal martelen waardoor het zo lang heeft kunnen plaatsvinden. Van het begin tot het eind was het nasty; zelfs nu nog is er veel racisme.”

Al zijn gevoelens giet hij in een voorstelling, die ook jongeren moet aantrekken. From Routes to Crown is een interdisciplinaire ‘montagevoorstelling’ van spoken word, breakdancers, balletdansers, moderne danseressen, hiphopdansers. Met scènes over hedendaagse belevingen en uit de slavernijtijd. “Maar ik wil dat mensen zelf eruit halen wat ze erin zien. Het is meer een erkenning van wat is gebeurd en van hoe ik de maatschappij reflecteer.” Grot benadrukt dat het beslist geen jongerenvoorstelling is. “Ik maak gebruik van moderne tools om jongeren naar binnen te krijgen. Maar het is nog altijd een volwassen onderwerp; waarbij je je intellect moet gebruiken.”

 

Bekroning
From Routes to Crown, een coproductie met Helen Kamperveen (haar laatste) en Ann Hermelijn, is een synergie van Surinaamse en Nederlandse cast. Vier dansers en een spoken word-artiest van overzee en drie dansers en drie acteurs van hier. De acteurs zijn van On Stage. De titel impliceert een reis naar bekroning; een scene heet ook ‘The journey’. Maar routes spreek je ook uit als roots en crown is de bovenste top van een boom. De hedendaagse generaties als kruin in volle bloei dankzij hun roots. “Daarbij wordt duidelijk gemaakt dat onze voorouders hebben geleden en gevochten zodat wij de kroon kunnen dragen en het leven moeten vieren. Zodat hun efforts niet voor niets zijn geweest. Ik wil bereiken dat mensen na de voorstelling blijven doordenken en nadenken. Mijn doel zal niet geslaagd zijn als mensen alleen denken: o, leuke voorstelling. Dat zou jammer zijn.´
[uit de Ware Tijd, 31/07/2013]

Slavernij abstract poëtisch neergezet

door Tascha Samuel

De slavernij is zo langzamerhand een uitgekauwd onderwerp. Maar indien goed overdacht en met voldoende creativiteit benaderd, kan het verfrissend gepresenteerd worden. De makers van From Roots To Crown, Gianni Grot (choreografie) en Helen Kamperveen en Ann Hermelijn (productie) hebben laten zien dat het anders kan. Het woord voorstelling dekt de lading nauwelijks. Het is een belevenis. Via moderne dans, klassiek en hiphop op hoogstaand niveau, worden bezoekers naar het puntje van hun stoel gedreven. Het resultaat is dat je je waant in een rollercoaster, waar dans, muziek en spoken word samenvloeien tot één geheel.
Abstract
Aisa Winter

 

De indringende pianomuziek waarop de lichamen synchroon en krachtig, op het acrobatische af bewegen, grijpt de aandacht vast als de wortels van een boom. De spanning wordt gedurende de avond langzaam opgebouwd. Spoken word, in overwegend Engels, door Daniel Kolf, Aisa Winter en Renate Galdey, is een prachtige aanvulling en gaf body aan het vrij abstracte stuk. De beeldspraak is fenomenaal, poëtisch schoon, scherp en confronterend.
Klaagzang
De volgende scène beeldt het harde leven uit op de plantage. De naakte bovenlijven, knikkende knieën die de zware last dragen, soms van dode lichamen in samenspel met de zang en spoken word hebben veel meer weg van een jeremiërend klaaggezang. Deze worden vervolgd met de gluiperige, begerige blik van de plantagemeester. Zijn grijpende handen beelden macht uit, die hij meent te hebben.
Indringer
De aangrijpende mimiek, terwijl een slavin haar eer probeert te bewaren, is bloedstollend. Vol agressie, wreed en ondanks haar verzet is ze niet opgewassen tegen de smerige indringer. Bijzonder was het contrast van de blanke meesteres die haar blik laat vallen op het donkere gespierde lichaam van een slaaf. De mimiek is daar een stuk sierlijker en geeft meer het gevoel van verleiding en genot van de daad. Maar dat de slaaf zich daar uiteindelijk onprettig bij voelt, wordt toch duidelijk.
Mensenrechtenstrijd
De stille schreeuw van de slaven die in eeuwen niet gehoord is. De pijn en mensonterende wreedheid waarvoor de wereld haar ogen gesloten heeft, wordt opgeroepen als de dansers middels mimiek een stille schreeuw geven.
En dan de vrijheid. Vrijheid om te zijn en om te doen. Maar wat heeft vrijheid gebracht? Geen acceptatie van het eigene. Onzeker over je kroes ede, dat haar dat niet meegaat met de zwaartekracht. Maar we zijn wie we zijn. Dwars door alles heen gaan we door.
[uit de Ware Tijd, 03/08/2013]
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter