blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Hindostanen

Kermisvreugde van opa en zijn kleinzoon

Fragment 12 uit mijn opa’s biografie

door Brispath Mahabier

Opa’s belofte, Doháli informeert mij over kermis en de stad Paramaribo, mijn nieuwe kleren, eerste kermisbezoek, lopen langs de Waterkant in 1914 en 1950, stré long en kermisindrukken

read on…

“Their passion for land-holding and money-making”

door Amar K. Soekhlal

Op 5 juni 2021 herdenkt de Surinaams-Hindostaanse gemeenschap de aankomst van de door de planters in Suriname bestelde Brits-Indische arbeiders (het huidige India) 148 jaar geleden. In de literatuur is als één van de redenen van vertrek van de emigranten uit India genoemd, de hartstocht voor grond en geld. Dr. C.J.M. de Klerk C.ss.r, De immigratie der Hindostanen in Suriname (1953) noemt de begeerte naar grond en geld als redenen van vertrek. In de internationale literatuur ben ik dit argument verder niet tegengekomen genomen, maar in Surinaamse kringen nog hardnekkig aanwezig.

read on…

Back to my Indian roots

5 juni 2021: 148 jaar hindostaanse immigratie uit India

door Cherida Adamah-De Ziel

Inleiding

Dit jaar 2021 moet ik er aan geloven. Meer dan tien jaar was ik op zoek naar mijn Indiase roots en die vond ik op 25 mei 2021 in het Nationaal Archief (1). Een heuglijke dag voor mij, omdat ik waarlijk de namen en afkomst van mijn hindostaanse familie van mijn vaders’ zijde terugvond. Met name kreeg ik informatie over mijn grootvader (dádá) genaamd Mohi Uddin, die als contractarbeider uit India kwam.

read on…

Eenzaam en verdrietig

Fragment 11 van mijn opa’s biografie

Weer eenzaam en verdrietig, wat ik weet en vermoed, opa denkend aan zijn ouders, logeren bij opa en over zijn landhonger en schamele bezittingen

door Brispath Mahabier

Voor de weinige Surinamers en Nederlanders
die op 5 juni het begin van de Hindoestaanse immigratie
in Suriname herdenken en ja: ook vieren.

read on…

Enkele bevindingen en indrukken van geloof en bijgeloof uit mijn prepuberteit

Fragment 10 uit mijn opa’s de biografie

Opgedragen aan prof. Peter van der Veer

door Brispath Mahabier

Angst voor een afgestorven boomstam, bezetenheid, een falende genezer en een ‘mislukte’ consultatie.

Dit fragment gaat niet over mijn opa, maar over geloofsverschijnselen en –indrukken uit o.a. mijn prepuberteit.

read on…

Mémoires van Shardhanand Harinandan Singh

door Shardhanand Harinandan Singh

Hoe wij hier ook samenkwamen, aan uw grond zijn wij verpand. Een zin uit het Surinaamse Volkslied die mij de aanleiding gaf tot een diepe bezinning.

read on…

Jhandi’s, een god bestolen, fysieke bestraffing, een liberale visie en eigen moeder benadeeld

Fragment 9 uit mijn opa’s biografie

door Brispath Mahabier

9.1 Over jhandi’s in de Vierkinderenweg (Lielboiti, Wanica, Suriname)

Dat het leeuwendeel van de bevolking van de Vierkinderenweg anno 1950-‘51 sanátani hindoes waren, kon je zien aan bijv. de talrijke jhandi’s, grote offervlaggen geplant in de voortuinen van een dertigtal kleinlandbouwersgezinnen. Op twee na – die waren árya samáji’s – hadden bijna alle hindoegezinnen van Lielboiti een aantal oude en nieuwe jhandi’s bij elkaar staan. In Suriname wordt door hindoes de term jhandi algemeen gebruikt. Het woordje jhanda wordt in religieuze context niet gebruikt. Jhandi betekent ook verering van een godsfiguur, bijv. van Hanumán of Mahávir Swámi. (In het begin van de Vierkinderenweg woonden in de jaren vijftig vijf moslimfamilies. Onze omgang met enkele moslimkinderen was ambivalent. Eén moslim jongeman, die van beroep koeienslager was en soms een groot mes zichtbaar aan zijn brede riem droeg, werd door ons het liefst vermeden. Zijn aardige jongere broer niet.)

read on…

‘Hij kon flink overdrijven met het nieuws’

door Audry Wajwakana

PARAMARIBO – Ruim een halve eeuw schalde zijn stem via duizenden radio’s in de huiskamers van evenveel Surinamers. Nu heeft zijn stem voorgoed de ether verlaten. Shabier Ishaak, de vooral in de Hindostaanse gemeenschap bekende omroeper en presentator van het populaire programma ‘Hum Tum Aur Woh’ bij Rapar, is niet meer. “Hij is ons altijd trouw gebleven met alle ups-and-downs in het bedrijf. De radio was zijn lust en leven”, benadrukt Helouise Pierkhan, aangetrouwde nicht van Ishaak.

read on…

Haridat Rambarans parivartan: zijn ontwikkeling van árya samáji hindoe tot atheïst (deel 10; slot)

door Bris Mahabier

Episode 3, in Nederland: Hari’s kritiek op árya samáji pandits

Hari Rambaran in Nederland: hij studeert, informeert, discussieert, kritiseert, publiceert en wordt ten slotte een geloofsafvallige (= nástikwádi).

read on…

Genetica van een sombere cultuur

Het literaire werk van Surinaamse hindostanen in Nederland

door Michiel van Kempen

In 1986 vond in Paramaribo een opmerkelijke bijeenkomst plaats: het eerste congres gewijd aan het Sarnámi, de moedertaal van de Surinaamse hindostanen. Dat was zo bijzonder, omdat de culturele leidsmannen van de hindostanen – lees: de pandits, de priesters – nog bijna allemaal zo graag wilden vasthouden aan het Hindi, de linguïstische navelstreng met India. Een Hindi congres was er al eerder geweest in Suriname. Maar een congres gewijd aan de `boerentaal’, het Sarnámi, nooit eerder.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter