blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Hindostanen

150 jaar Koelietractaat

Vandaag is het precies 150 jaar geleden dat in 1870 het zogenoemde Koelietractaat tussen Nederland en Engeland werd ondertekend. Dit tractaat bood Nederland de mogelijkheid om Hindostaanse contractarbeiders te werven in bepaalde delen van het toenmalig Brits-Indië (het huidige India), met name uit de gebieden Uttar Pradesh en Bihar.

read on…

Het vierde fragment van mijn opa’s biografie

door Bris(path) Mahabier

ik denk en schrijf
schrijvend denk ik
denkend schrijf ik
ja, denkend beschrijf ik
de herinnering, mijn herinnering…

Poëziefragment van Rovali (Roep Balak), 1993

1 Mijn beide opá’s ontmoeten elkaar

Mijn sociale ájá P. Debi (1897-1967) kwam (in 1921?) in contact met mijn biologische opá Antu Mahabier (1870-1928), die aan de Libanonweg (in Wanica) met zijn – in Suriname geboren – jonge vrouw en zijn zeven jonge kinderen, o.a. mijn vader (geboren in 1916), woonde.

read on…

Ustád Rampersad Ramkhelawan (24 juni in 1934 – 24 augustus 2020)

door Carlo Jadnanansing

Zojuist bereikte mij het droevige bericht dat de grootmeester van de Surinaamse baithak-gáná-muziek en -zangkunst ustád Jan Rampersad Ramkhelawan op 86-jarige leeftijd zijn aardse missie heeft beëindigd.

read on…

Pulloo Debi, mijn sociale ájá (deel 1)

door Brispath Mahabier

1 Mijn ájá’s emigratiemotief: een klap?

Een deel van het Surinaamse verleden van mijn grootvader P. Debi, is zeker ook mijn geschiedenis. Deze beschrijving is absoluut geen fictie, maar een gereconstrueerde werkelijkheid. Als bouwstenen hiervoor dienen eigen feitenkennis, familievertellingen, enkele privédocumenten (een brief, een foto en een spaar- en familieboekje) en herinneringen uit mijn kinder- en volwassenjaren.

read on…

Antu Mahabier, mijn biologische ájá

door Bris Mahabier

1 De eigen, bescheiden geschiedenis

aise                                  zo
sarke                                glijden
ákhri sabdwan                    de laatste woorden
angurian men se                uit de vingers
ant ke                               als een begroeting
swágat ner                        van het einde

(Uit de dichtbundel Ghunghru tut gail/
De rinkelband is gebroken,
Cándani, 1990)

Bij mij is er – helaas – geen sprake van ‘glijden’ van woorden, zoals in het bovenstaande poëziefragment van Cándani. Neen, de onderstaande tekst is het resultaat van moeizaam denkwerk, van het zorgvuldig aaneen smeden van oude en vage herinneringen van iemand die blijmoedig de tachtig nadert. Gelukkig laat mijn geheugen mij (nog) niet in de steek. Het zijn wel de ‘laatste woorden’, maar tegelijkertijd ook de eerste geschreven woorden over Antu Mahabier, onze ájá en náná (grootvader van vaders- en moederszijde). Meer informatie over deze opa heb ik niet en heeft misschien niemand.

read on…

Mijn herdenking anno 2020 van de Hindostaanse immigratie

door Bish Ganga

Lekker, roti!

Ik ben aan het (her)denken gezet door een appje van mijn dochter Usha dat zij roti zou gaan bakken. Iets later op de dag stuurt zij de volgende foto.

read on…

Parwási Ke Kaháni

Vandaag, 5 juni, viering van de 147ste verjaardag van de aankomst in Suriname van de eerste boot met Brits-Indische migranten vanuit Calcutta, de Lalla Rookh, een immigratieverhaal van Rabin Baldewsingh.

read on…

Fragmenten uit het levensverhaal van mijn ájá’s

De kleine geschiedenis van kalkattiyá’s van Magentaweg (deel 1)

door Bris(path) Mahabier

1. Het verleden is voorbij, pluk de dag…

Op 5 juni herdenkt een kleine groep Hindoestanen (1) in Suriname en Nederland de Hindoestaanse immigratie in ons geboorteland en enkelen van hen herdenken ook – op hun eigen manier – de afschaffing van de Afro-slavernij op de Dag der vrijheden op 1 juli. Het leeuwendeel van de Hindoestaanse Surinamers herdenkt op geen enkele manier- thuis noch gezamenlijk in een openbare ruimte – de immigratie van de eigen groot- en overgrootouders. Dit jaar zullen er als gevolg van de Corona-maatregelen geen herdenkingsactiviteiten in Den Haag zijn.

read on…

Surinaams-Hindostaanse orkestmuziek vastgelegd in documentaire

door Audry Wajwakana

PARAMARIBO – Suriname kent verschillende Hindostaanse orkestgroepen. Een van de bekendste is Yaadgaar Orchestra van oprichter en bandleider Riaz Ahmadali. Omdat hij in deze band speelde, kwam bij hem steeds de vraag op hoe deze muziekgroepen en de stijl hun intrede in Suriname hebben gedaan. Om die vraag te kunnen beantwoorden maakt hij de documentaire ’70 jaar Hindostaanse orkestmuziek in Suriname’.

read on…

Cultureel centrum ‘Mátá Gauri’

Gowri Sewbaluck – Mátá (moeder) Gauri – arriveerde op 23 april 1889 in Suriname. Ze is heel haar leven (1862-1966) een ambassadeur voor het behoud van de hindoecultuur. Het centrum aan de Rijweg naar Kwatta/Mátá Gauriweg is sinds 9 april 1983 actief met o.a. klassieke Indiase dans en Hindi- en Sanskrietonderwijs.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter