blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Hindostanen

Antu Mahabier, mijn biologische ájá

door Bris Mahabier

1 De eigen, bescheiden geschiedenis

aise                                  zo
sarke                                glijden
ákhri sabdwan                    de laatste woorden
angurian men se                uit de vingers
ant ke                               als een begroeting
swágat ner                        van het einde

(Uit de dichtbundel Ghunghru tut gail/
De rinkelband is gebroken,
Cándani, 1990)

Bij mij is er – helaas – geen sprake van ‘glijden’ van woorden, zoals in het bovenstaande poëziefragment van Cándani. Neen, de onderstaande tekst is het resultaat van moeizaam denkwerk, van het zorgvuldig aaneen smeden van oude en vage herinneringen van iemand die blijmoedig de tachtig nadert. Gelukkig laat mijn geheugen mij (nog) niet in de steek. Het zijn wel de ‘laatste woorden’, maar tegelijkertijd ook de eerste geschreven woorden over Antu Mahabier, onze ájá en náná (grootvader van vaders- en moederszijde). Meer informatie over deze opa heb ik niet en heeft misschien niemand.

read on…

Mijn herdenking anno 2020 van de Hindostaanse immigratie

door Bish Ganga

Lekker, roti!

Ik ben aan het (her)denken gezet door een appje van mijn dochter Usha dat zij roti zou gaan bakken. Iets later op de dag stuurt zij de volgende foto.

read on…

Parwási Ke Kaháni

Vandaag, 5 juni, viering van de 147ste verjaardag van de aankomst in Suriname van de eerste boot met Brits-Indische migranten vanuit Calcutta, de Lalla Rookh, een immigratieverhaal van Rabin Baldewsingh.

read on…

Fragmenten uit het levensverhaal van mijn ájá’s

De kleine geschiedenis van kalkattiyá’s van Magentaweg (deel 1)

door Bris(path) Mahabier

1. Het verleden is voorbij, pluk de dag…

Op 5 juni herdenkt een kleine groep Hindoestanen (1) in Suriname en Nederland de Hindoestaanse immigratie in ons geboorteland en enkelen van hen herdenken ook – op hun eigen manier – de afschaffing van de Afro-slavernij op de Dag der vrijheden op 1 juli. Het leeuwendeel van de Hindoestaanse Surinamers herdenkt op geen enkele manier- thuis noch gezamenlijk in een openbare ruimte – de immigratie van de eigen groot- en overgrootouders. Dit jaar zullen er als gevolg van de Corona-maatregelen geen herdenkingsactiviteiten in Den Haag zijn.

read on…

Surinaams-Hindostaanse orkestmuziek vastgelegd in documentaire

door Audry Wajwakana

PARAMARIBO – Suriname kent verschillende Hindostaanse orkestgroepen. Een van de bekendste is Yaadgaar Orchestra van oprichter en bandleider Riaz Ahmadali. Omdat hij in deze band speelde, kwam bij hem steeds de vraag op hoe deze muziekgroepen en de stijl hun intrede in Suriname hebben gedaan. Om die vraag te kunnen beantwoorden maakt hij de documentaire ’70 jaar Hindostaanse orkestmuziek in Suriname’.

read on…

Cultureel centrum ‘Mátá Gauri’

Gowri Sewbaluck – Mátá (moeder) Gauri – arriveerde op 23 april 1889 in Suriname. Ze is heel haar leven (1862-1966) een ambassadeur voor het behoud van de hindoecultuur. Het centrum aan de Rijweg naar Kwatta/Mátá Gauriweg is sinds 9 april 1983 actief met o.a. klassieke Indiase dans en Hindi- en Sanskrietonderwijs.

read on…

Peter Meel – Over vertrouwen in de Surinaamse politiek

Tekst zesde Jagernath Lachmon Lezing, Amsterdam, 29 september 2019

Het land van ooit of het land van nooit?
Over vertrouwen in de Surinaamse politiek


door Peter Meel

Dames en heren,

U zult niet verrast zijn als ik opmerk dat de Westerse wereld gebukt gaat onder een vertrouwenscrisis. Vooral sinds de financiële crash van 2008 signaleren onderzoekers dat in Westerse landen het vertrouwen van burgers op allerlei fronten is teruggelopen. Zij leiden dit onder andere af uit hun stemgedrag, hun sociale opvattingen en hun consumptiepatronen. Meer specifiek treedt het afnemende vertrouwen van burgers naar voren in hun beoordeling van instituties. In het bijzonder politieke partijen en regeringen moeten het dan ontgelden. Veel mensen verwijten politici dat zij goed voor zichzelf zorgen, maar met hun rug naar de samenleving staan en maatschappelijke problemen onopgelost laten.

read on…

Modernistische ontwikkelingen in een Hindostaans gezin

Onlangs verscheen De prijs van geluk, een verhalende roman van Ruben Gowricharn, hoogleraar Indiase diaspora studies aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Met zijn kennis van onder andere de Nederlandse multiculturele samenleving, transnationale vraagstukken, sociale cohesie brengt deze wetenschapper een cultuurgevoelig integratieverhaal in beeld van een Hindostaans gezin dat aan de vooravond van de onafhankelijkheid van Suriname in 1975, van het district Commewijne naar Nederland verhuist. 

read on…

Diya of dia?

Recensie roman Diya – Kirtie Ramdas

door Chan Choenni

Onlangs is verschenen een roman van de hand van de arts Kirtie Ramdas getiteld Diya. Diya is de naam van de hoofdpersoon; een hindostaanse jonge vrouw die verliefd raakt op een autochtone Nederlandse jongeman Lucas. Daarna beginnen echter de problemen; namelijk de acceptatie van deze ‘bakra’ door de hindostaanse familie.

read on…

Munshi Rahman Khan: een nieuwe druk?

Het dagboek van Munshi Rahman Khan zit boordevol informatie over de Hindostaanse immigratie. Helaas is het boek, dat werd uitgegeven in 2003, bijna niet te vinden. Het exemplaar dat ik via de bibliotheek kon bemachtigen, was ‘stuk’ gelezen. Met uitzondering van Bol.com – waar één tweedehands exemplaar al tijden te koop staat voor een woekerprijs van € 74,95 – is het in geen enkele boekwinkel te krijgen. Met deze boekbespreking wil ik weer de aandacht vestigen op het boek en de bezitters van het auteursrecht oproepen het opnieuw uit te geven. Dan kan de gelegenheid te baat worden genomen om de storende taalfouten te corrigeren en de gehele tekst opnieuw te redigeren om de leesbaarheid te verhogen. Het boek is uniek en de inhoud authentiek. Het moet daarom laagdrempelig verkrijgbaar zijn. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter