blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Groot Klaas de

Oda Blinder, uit de schaduw

door Klaas de Groot           

Een paar weken geleden stond er op de internetveiling Catawiki een aanbieding van materiaal van de Curaçaose dichteres Oda Blinder. Onder dat pseudoniem schreef  Yolanda Maria Corsen (Curaçao, 10-11-1918 – aldaar, 30-07-1969) gedichten die gepubliceerd werden in de bundels Brieven van een curaçaose blinde, Heerlen 1968, Incognito, Rotterdam 1973 en Verzamelde stilte, Amsterdam 1981.

read on…

Carla van Leeuwen: Verdwenen werk weer in het licht

door Klaas de Groot


In 1979 verscheen op Curaçao een kleine poëziebundel: Because. De schrijfster was Carla van Leeuwen (Caracas, 1955 – Willemstad, Curaçao 1980). Ze kende het schrijven van dichtbij, want ze was de dochter van Boeli van Leeuwen.  De uitgave werd verzorgd door de Sticusa.

read on…

In het Avila, van Bólivar naar Boeli

door Klaas de Groot

Ooit schreef Boeli van Leeuwen zijn eigen ‘tien geboden’.  Die waren bedoeld  voor zijn vriend Nic Møller, de man die het Avila Hotel  aan de Penstraat 130 in Willemstad groot maakte.  Het derde gebod luidde: “Gij zult de piano niet versjouwen zonder hulp van anderen”. De geboden kunnen alle gelezen worden als vriendschappelijke adviezen.

read on…

Grenzenloos

Poëziebloemlezingen kunnen er niet genoeg zijn. Gelukkig lokken er overal velden waar een bloemlezer verlekkerd kan rondwaren. Hij of zij kan kiezen uit wat er over een bepaald onderwerp is gedicht. Hoeveel is er niet verzameld over de dood of over de liefde? Keuzes uit bepaalde periodes of bepaalde dichters worden geregeld gemaakt. Het soort bloemlezing dat meestal voor veel beweging zorgt, is de verzameling uit het werk van een groep of generatie dichters. read on…

Boeli van Leeuwen, de spreker slijpt zijn pen

door Klaas de Groot

Halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw gaf Boeli van Leeuwen (Curaçao, 1922-2007) een lezing voor juristen aan de, toen nog, universiteit van de Nederlandse Antillen. Het typoscript van die lezing leverde daarna de tekst op voor een artikel in het vrijdagse bijblad Ñapa van het Curaçaose dagblad Amigoe en die tekst werd later nog twee keer gepubliceerd. De laatste keer in de verzamelbundel De taal van de aarde, onder de titel ‘De kleren van de keizer’. Het is mogelijk dat het typewerk niet van de auteur is, want van daadwerkelijk schrijven of typen hield Van Leeuwen niet zo. Liever dicteerde hij. Aan veel van de nagelaten typoscripten is echter te zien dat de schrijver vervolgens door met de hand geschreven veranderingen het papier alsnog tot een soort manuscript wist te maken. read on…

Caraïbische Letterendag Junior in foto’s

Op zondag 1 oktober 2017 bruiste de hoofdvestiging van de Amsterdamse Openbare Bibliotheek van de activiteiten rond de Caraïbische Letterendag Junior. Tien schrijvers waren ervoor overgekomen uit het Caraïbisch gebied en 13 andere gaven ook acte de présence. Een fotoreportage van Nataly Linzey voor Werkgroep Caraïbische Letteren. read on…

Nog een beeld van Boeli van Leeuwen

door Klaas de Groot

Door een gelukkig toeval kwam ik erachter dat de rij gedichten die op Caraïbisch Uitzicht geplaatst zijn, omdat ze met Boeli van Leeuwen te maken hebben, nog geen einde heeft. Bij het stukje ‘Boeli van Leeuwen in Leiden’, ook op C.U., plaatste dichteres Hanneke Eggels een opmerking waardoor ik gewezen werd op haar bundeltje Bon Bini uit 2004. read on…

De geest moet waaien: Boeli van Leeuwen in Leiden

door Klaas de Groot

In het Dagblad van het Noorden van 10 juni 2017 staat een column van Tommy Wieringa, waarin hij beschrijft hoe hij de geest van Boeli van Leeuwen twee keer ontmoet in Leiden en wel precies in het centrum, in de schaduw van De Burcht, daar waar de Nieuwe en de Oude Rijn samen komen. De eerste keer dankzij een toevallige ontmoeting met een vrouw die een boek geschreven heeft over Curaçao, waarin ook Boeli van Leeuwen figureert. De tweede ontmoeting vindt plaats via ene Verschoor die veel kan vertellen over de Curaçaose auteur. read on…

De (zee)laarzen van Bernardo Ashetu

door Klaas de Groot

“Mama, als men je eens zou vragen: ‘Was je zoon ooit gelukkig’. Zeg dan: ‘Hij trok soms laarzen aan die hem met één stap miljoenen mijlen vooruitbrachten. Daardoor bereikte hij soms Poëzieland en bevrijdde zich alzo van een heel vies rond dingetje dat als slaafje van de zon draait om hem heen. Mijn zoon moet zich in die ogenblikken wel zeer gelukkig hebben gevoeld’ ” . (1) Dit schrijft Henk van Ommeren aan zijn moeder in 1952, 23 is hij. Hij is inmiddels marconist geworden, na een opleiding op het vliegveld Zanderij, niet ver van zijn geboorteplaats Paramaribo. Zijn eerste zeereizen zijn achter de rug. read on…

Bernardo Ashetu en de magnetische pool

door Klaas de Groot

Kort na de Tweede Wereldoorlog maakt de jeugdige Hendrik George (Henk) van Ommeren zijn eerste scheepsreis op de Koningin Juliana langs de Surinaamse kust, vertelt Michiel van Kempen in een Bzzlletin artikel uit 1998. Van Ommeren is dan nog geen twintig, hij is van 1929. Na de ULO in zijn geboorteplaats Paramaribo, aan de Hendrikschool, afgerond te hebben, heeft hij een telegrafistencursus op het vliegveld Zanderij gevolgd. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter