blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: geschiedeniscanon

Plaats voor Anton de Kom in Nederlandse canon is ‘stap naar eerherstel’, zegt zijn zoon

De Surinaamse antikoloniale strijder, auteur en verzetsheld Anton de Kom staat in de geschiedeniscanon. Zoon Cees is verheugd.

read on…

Staan slavernij en kolonialisme prominent in schoolboeken? Nee, focus op inclusie en verder onderzoek nodig

door Miguel Heilbron

“Slavernij en kolonialisme prominent in schoolboeken” bracht het Historisch Nieuwsblad eerder dit jaar groots naar buiten. Veel media-aandacht volgde. Maar waren de door het Historisch Nieuwsblad verspreide conclusies gerechtvaardigd? Het onderzoek wordt nog steeds aangehaald, dus herpubliceren we een eerder uitgewerkte analyse van het onderzoek.

read on…

Anton de Kom een eigen venster in de herziene Canon van Nederland

door Alice Boots en Rob Woortman

Als biografen van Anton de Kom heeft het ons altijd verbaasd: in de uit 2006 daterende Canon van Nederland kreeg Multatuli met zijn boek Max Havelaar (een aanklacht tegen de bestuurders in Nederlands-Indië) een heel venster. Maar naar Anton de Kom, die met zijn boek Wij Slaven van Suriname (1934) de slavernij en het koloniaal bewind in Suriname aan de kaak stelde, zochten wij in diezelfde Canon tevergeefs. Die omissie is in de nu vernieuwde en vandaag gepresenteerde Canon van Nederland ruimschoots goedgemaakt.

read on…

Hou de geschiedeniscanon uit de klauwen van de partijpolitiek

De discussie over de geschiedeniscanon is ontketend sinds minister Van Engelshoven heeft gezegd dat er meer oog moet komen voor de schaduwkanten van de Nederlandse geschiedenis. Frits van Oostrom, de samensteller van de canon, reageert.

door Martin Sommer read on…

De geschiedenis van de stilte

Slavernij in de oost

Sinds enkele jaren wordt op 1 juli in Amsterdam de afschaffing van de slavernij gevierd. Bij ons slavernijverleden denkt iedereen direct aan Suriname en wordt de onderwerping in de Oost verzwegen.

door Lizzy van Leeuwen

Terugblikken op Nederlands vervlogen imperialisme is niet zonder risico, zoals premier Balkenende in 2002 heeft gemerkt na zijn gaffe over de ‘terugkeer van de VOC-mentaliteit’. De handel en wandel van de VOC, het Cultuurstelsel in Nederlands-Indië en de slavernijwinsten zijn en blijven bekende weerbarstige leerstukken van de Nederlandse geschiedschrijving. Dezelfde premier verklaarde niettemin zes jaar later, ter gelegenheid van de nationale slavernijherdenking: ‘De donkere slavernijgeschiedenis hoort thuis in ons onderwijs.’
Balkenende werd op zijn wenken bediend, want in het venster ‘Slavernij ca. 1637-1863’ van de vaderlandse geschiedeniscanon staan de wetenswaardigheden van de slavernijgeschiedenis op een rij, tot en met de afschaffing op 1 juli 1863, ‘als een van de laatste landen in Europa’. Dit laatste feit is op zichzelf al treurig genoeg, maar het eraan verbonden jaartal klopt niet. De slavernij werd in het Koninkrijk der Nederlanden niet in 1863, maar pas honderd jaar geleden, in 1910, definitief afgeschaft. Een decreet vanuit de Nederlands-Indische hoofdstad Batavia verordonneerde toen dat het ook op het eiland Sumbawa, ten oosten van Bali, over en uit moest zijn: op 31 maart 1910 moesten alle slaven zijn vrijgelaten. Deze historisch beladen datum is vandaag de dag op geen enkele herdenkingskalender terug te vinden, zelfs niet op Sumbawa. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter