blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: geschiedenis

De zoektocht van een Hindoestaan naar het cultuureigene (2)

Een jonge onderwijzer: onzekerheden en aanpassing

door Bris Mahabier

8. Onderwijs: geen roeping

In het middelbaar onderwijs in de jaren vijftig stond kennisoverdracht centraal. Op deze primaire functie van de school kan ik geen kritiek hebben. In het onderwijs zou er meer ruimte moeten zijn voor vorming. Helaas, de heersende onderwijsvisie maakte dit niet mogelijk.

read on…

Ongemak: Gert Oostindie en Wouter Veenendaal over moeizame relaties in het Koninkrijk

door Brede Kristensen

Ongemak  beschrijft de ontwikkeling van de ongemakkelijke relatie tussen Nederland en de Caribische gebiedsdelen. De auteurs, emeritus-hoogleraar Gert Oostindie en universitair docent politicologie Wouter Veenendaal, beginnen met een historisch overzicht van de bemoeienis van Nederland met het Caribische gebied vanaf de 17e eeuw tot 2010.

read on…

De omgang met koloniale archieven

De Raad voor Cultuur buigt zich de komende maanden over de omgang met archieven die gevormd zijn in een koloniale context. Staatssecretaris Uslu van Cultuur en Media (OCW) heeft hierom gevraagd. Het gaat onder andere om archieven en archiefstukken die als gevolg van inbeslagname, roof, oorlogshandelingen of aankoop bij de Nederlandse overheid zijn beland. Naar verwachting is het advies hierover in het voorjaar van 2023 gereed.

read on…

Chinese plantage-arbeiders in de negentiende eeuw

door William Man A Hing

Over de Chinese contractarbeiders in Suriname is niet veel meer bekend dan dat zij voor het grootste deel afkomstig waren uit China. Een kleiner deel van hen was in het voormalige Nederlandsch-Indië geworven.

read on…

Wanawa

Afrika prekolonial, un introdukshon

door Jeroen Heuvel

De grootste verdienste van deze publicatie is dat hij in het Papiaments is geschreven.

read on…

De Sittewasie: documentatie van de val van Pengel

De Sittewasie is in 1969 in Suriname verschenen. Het geeft een soms verbijsterend inzicht in de roerige periode van januari/februari 1969 met de onderwijsstakingen, die uiteindelijk leidden tot een akkoord tussen de minister-president en de in actie zijnde vakbonden. Daarna was de val van het kabinet Pengel onontkoombaar.

read on…

Verleden, heden en toekomst van de Hindostaanse cultuur in Suriname en Nederland

Tekst van de Derde Jit Narain Lezing door Hans Ramsoedh en het co-referaat door Wierish Ramsoekh, 30 september 2022

door Dr Hans Ramsoedh

Inleiding*

Suriname, Dit land heb ik gekozen is het gedicht dat Shrinivási in 1968 schreef. Het is een nationalistisch statement waarin hij ondanks het harde bestaan een toekomst ziet voor de nakomelingen van de contractarbeiders. Shrinivási was de dichter van de verzoening, harmonie en eensgezindheid, de dichter die met zijn poëzie bruggen wilde slaan tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Suriname (Koefoed 1984).

read on…

Een Tsjechische uitgave over Suriname en de Antillen

Van de hand van Eva Kubátová is in het Tsjechisch een uitgave verschenen met de heldere titel Surinam a Nizozemské Antily, ofwel Suriname en de Nederlandse Antillen.

read on…

De Calcutta Brieven: aangeschaft en teruggebracht

De naam Calcutta-brieven staat voor een geheel van correspondentie tussen Hindostanen in Suriname en hun familieleden in India en Hindostanen in Suriname onderling. In een project dat in 2017 startte ontsluit Sandew Hira met een aantal vrijwilligers deze bron. De publicatie zal bestaan uit een tiendelige hardcover serie van ongeveer 500 pagina’s per deel met de foto’s van de originele brieven, de vertalingen van de brieven die in het Engels, Hindi of Urdu zijn geschreven, de volledige annotatie en zoekindexen. Daarnaast is nu een populaire uitgave verschenen, het namenboek met alle namen en de belangrijkste gegevens uit de Calcuttabrieven. Ruth San A Jong, directeur van de Schrijversvakschool Suriname, kocht deze uitgave, maar is bepaald niet tevreden.

read on…

De kracht van de genealogie: de MacDonalds van Suriname

door Hilde Neus

Het is erg jammer dat de meeste mensen pas op latere leeftijd interesse krijgen voor waar ze vandaan komen. Velen verdiepen zich pas na hun pensioen – wanneer ze meer vrije tijd hebben – in hun familiegeschiedenis. Hun ouders, en zeker de grootouders, zijn dan al van het wereldtoneel verdwenen. Jammer, omdat je dan geen gesprekken meer met hen kunt voeren over hoe het vroeger was.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter