blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Galeano Eduardo

Indianen van Suriname

door Jerry Dewnarain

Een jaar nadat Columbus de Nieuwe Wereld had ontdekt, troffen zijn mannen er een krijgshaftige inheemsenstam aan, de Kali’na (Caraïben). Omdat de Spanjaarden in de dorpen kalebassen aantroffen met menselijke resten erin, ging al spoedig het gerucht rond dat deze inheemsen kannibalen waren. Het is denkbaar dat het hier niet om restanten van een verlaten maaltijd ging, maar om relikwieën die deel uitmaakten van een offer oftewel een dodencultus. read on…

Zij kwamen van ver

[Onderstaand verhaal van Eduardo Galeano uit zijn bundel Vagamundo zal heel herkenbaar zijn voor mensen uit Surinaamse inheemse dorpen]:

Als zij de taal van de stad hadden gesproken, zouden zij hebben kunnen vragen wie de blanke man heeft gemaakt, waar de kracht van de auto’s vandaan kwam, hoe de vliegtuigen in de lucht blijven, waarom de goden ons het staal niet hebben gegeven. read on…

‘Galeano heeft ons waardigheid gegeven in Latijns-Amerika’

door Christine F. Samsom

.
Deze uitspraak van de voormalige president van Uruguay, Jose ‘Pepe’ Mujica in een exclusief interview, geeft heel in het kort exact de grote betekenis van de onlangs overleden schrijver Eduardo Galeano weer. Hele generaties ontlenen tot de dag van vandaag inspiratie aan de boeken van deze schrijver, maar wie was hij eigenlijk? read on…

Eduardo Galeano: een hedendaagse Simón Bolívar

door Jerry Dewnarain

Eduardo Hughes Galeano is de auteur van een groot en gevarieerd oeuvre en een man met groot gezag binnen links Latijns-Amerika. Hij overschreed de grenzen tussen journalistiek, literatuur, fictie, geschiedschrijving, politieke analyse en politieke stellingname. Hij publiceerde een veertigtal boeken en zijn werk is in meer dan twintig talen vertaald. Ruim tien van zijn boeken, waaronder de belangrijkste, zijn in het Nederlands verschenen. read on…

Grass en Galeano overleden

Van de redactie van De Ware Tijd Literair

Op 13 april 2015 overleden twee grote schrijvers, de Duitser Günter Grass op 87-jarige leeftijd en de Latijns-Amerikaanse Eduardo Galeano, 74 jaar. read on…

Voetbal, schoonheid en nationalisme

door Thomas Vaessens

We moeten het vandaag misschien ook even over voetbal hebben. Tot vervelens toe zijn we de afgelopen weken beleerd over de nieuwe Nederlandse voetbalmentaliteit. “Winnen is het belangrijkst”, zegt de bondscoach. En hij oogt er toch een tikje verongelijkt bij: al die kritische noten van voetballiefhebbers die het Nederlands elftal weliswaar degelijk vinden, maar die toch niet echt warm lopen voor het heen en weer getik van de oranje mannen tegen Denemarken, Japan, Kameroen en Slowakije.

Als Bert van Marwijk vanavond de finale haalt, zal het nog moeilijk worden hem tegen te spreken. Maar door voorbij te gaan aan de mogelijkheid dat je supporter bent van een team, niet omdat het in het oranje gekleed gaat, maar omdat het zo attractief voetbalt, reduceert hij het hele WK-circus tot een orgasme van nationalisme.

Nee, dan de Uruguayanen, onze tegenstanders van vanavond. Wie dezer dagen in Montevideo de schrijver en journalist Eduardo Galeano opzoekt, stuit bij zijn woning op een hek met een bordje “Gesloten wegens voetbal”, zo meldt de Volkskrant vanochtend. Dus een voetballiefhebber is hij wel, de auteur van het weergaloze Open Veins of Latin America (Las venas abiertas de América Latina, 1971).

“Ik bedel om goed voetbal, omdat ik nu eenmaal een bedelaar van schoonheid ben. Ik kijk steeds minder naar de kleur van het shirt en steeds meer naar het universele talent van individuele spelers. Door met het juiste oog naar voetbal te kijken, verdwijnt nationalisme langzaam”. Aldus Galeano.

Laten we hopen dat Galeano zondag ook plezier aan de finale beleeft.

[overgenomen van De Amsterdamse lezing, 6 juli 2010]

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter