blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: essay

Een tekst op reis – Elly de Waard en de Spiegel van de Surinaamse poëzie

door Agnes Andeweg

Wie de Surinaamse poëzie wil leren kennen heeft sinds 1995 een prachtig boek tot zijn beschikking: de Spiegel van de Surinaamse poëzie. Van de oude liedkunst tot de jongste dichters. In deze vuistdikke bloemlezing heeft Michiel van Kempen – een van de weinige lite­ratuurwetenschappers in Nederland die zich bezighoudt met de Surinaamse literatuur – gedichten bij elkaar gebracht van bekende, minder bekende en volledig onbekende dichters van Surinaamse origine.

read on…

‘Laat ze me mars eten’

Over Edgar Cairo’s Kollektieve schuld

door Rasit Elibol

Na het lezen van het werk van Edgar Cairo (1948-2000) kun je maar één ding concluderen: Nederland was nog niet klaar voor een schrijver als hij, met zijn eigen taal, zijn eigen woorden, zijn eigen vertelstructuren. Een Afro-Surinaamse man die vond dat de kolonisator geen alleenrecht had op de taal en dat de eigen taal niet onder mocht sneeuwen. In een interview zei hij: ‘Je ziet tegenwoordig veel mensen die een verwaterd Surinaams praten, met Nederlands als passe-partout. Ik kan daar niet goed tegen. Als je Surinaams praat, moet je het goed doen met de gedachte in je hoofd dat je vroeger je moedertaal niet mócht praten. Taal is niet zomaar taal.’

read on…

De psyche van de vreemde blijft een gesloten boek

door Hugo Pos

Op een schrijverscongres gaat het over de rol en de visie van de schrijver. Hij of zij mag dan wel bij de geboorte etnisch bepaald zijn, het is de vraag of zij deze etniciteit als een strak keurslijf ervaren of juist daaruit willen ontsnappen.

read on…

Bernardo Ashetu, achter de schuilnaam – 4 maart 1929

door Klaas de Groot

In het prachtige verhaal  ‘Mister X’ uit de bundel Het mausoleum van de innerlijke vrede speelt schrijver Hugo Pos een spel met literaire genres en daardoor met de lezer. Die lezer weet niet of hij in een essay is beland over de dichter Bernardo Ashetu of in een verhaal over een vriend van de verteller, die vriend heet Daan (Daniël) Goudzwaard. En met dat raadsel blijft de lezer zitten.

read on…

De heremiet van Pannekoek

“Ja, maar wat ik doe is ziek. Een gezonde man werkt in het dok of de maïsvelden, die schrijft geen boeken.” (Tip Marugg)

door Ken Mangroelal

In 1957 debuteert de Curaçaose schrijver Tip Marugg met de roman Weekendpelgrimage; een boek dat aan frisheid niets heeft ingeboet. De ik-persoon is zoals de schrijver blank en geboren en getogen op het eiland. Ondanks het feit dat hij een landskind, een yu di tera is voelt hij zich geïsoleerd.

read on…

The role of Dutch heritage in shaping contemporary discourses on coloniality

by Kimmy Mac Donald

1  Introduction: heritage and power

This paper provides a postcolonial analysis of a strongly contested piece of Dutch heritage: The Golden Coach (Brassem, 2021). More specifically: the side panel on the coach devoted to the Dutch colonies, named Hulde der Koloniën, and its implications for contemporary postcolonial inequalities (figure 1). The coach is currently on display at the Amsterdam Museum, in an exhibition dedicated to showing the controversial history surrounding the Golden Coach. The coach, with its racialised decorations and its role of conveying national pride, provides a prime example of the power of heritage.

read on…

Het Nederlandse slavernijverleden als een kwal op het strand (II en slot)

door Hans Ramsoedh

In dit tweede deel bespreek ik de recente adviezen die op 1 juli 2021 zijn uitgebracht in het rapport van het Adviescollege Dialooggroep Slavernijverleden (Ketenen van het verleden, 272 pp.). Dit adviescollege is op 1 juli 2020 geïnstalleerd om te rapporteren over het Nederlandse slavernijverleden. Aanleiding voor de regering voor de samenstelling van dit adviescollege was haar voornemen om een dialoog te houden over het slavernijverleden en de doorwerking daarvan in de hedendaagse samenleving. In de optiek van de Nederlandse regering moet de dialoog leiden tot verbinding en een bredere erkenning en inbedding van het gedeelde verleden. Dit tweede deel sluit ik af met enkele slotopmerkingen.

read on…

Het Nederlandse slavernijverleden als een kwal op het strand (I)

door Hans Ramsoedh

De Nederlandse histori­cus Ernst Kossmann vergeleek eens de dis­cussie over de Neder­landse identiteit met een grote kwal op het strand: het is te ingewikkeld, te veelzijdig, te veranderlijk. Ga er mee om als een grote kwal op het strand. Deze metafoor van de grote kwal op het strand geldt sinds een decennium in zekere zin ook voor het Nederlandse slavernijverleden. Lange tijd werd er in Nederland het liefst met een grote boog eromheen gelopen.

read on…

Medardo de Marchena

Staatsgevaarlijk in koloniaal Curaçao

door Aart G. Broek
Het beeld van het koloniale verleden van Nederland kantelt. De bijstelling rechtvaardigt het vernoemen van straten, lanen en pleinen naar Medardo de Marchena én dat de beeltenis van hem in marmer, brons en olieverf her en der opduikt. Het mag niet bij een ets en een muurschildering – hoe geslaagd ook – blijven. Deze dwarsligger verdient meer aandacht.

read on…

Ziende, maar op de tast

Een verhaal dat 123 jaar wil overbruggen

door Michiel van Kempen

1.
Dit verhaal begint heel eenvoudig. Ik zit aan de ontbijttafel en kijk naar mijn zoontje. Hij eet zijn boterham niet op, hij houdt zijn hoofd stil en kijkt de tuin in, maar zijn ogen zien niets. Nu zou ik hem kunnen vragen wat er in hem omgaat en hij kan daarvan een heel beperkte weergave in woorden geven. Maar wat er precies in dat hoofd is omgegaan zal ik nooit weten. Hij droomt met open ogen en een droom kan nooit exact genoeg worden naverteld. Ik kan een hersenscan van hem laten maken, maar de print van zijn hersenstructuur zal me niet de informatie opleveren om hem te begrijpen. Hij draagt bovendien mijn genen niet. Hij is volledig soeverein – als ik er maar om denk dat hij op tijd eet.
‘Denk je aan je boterham? We moeten zo weg.’

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter