blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: essay

Witte beeldvorming in slavernijkritiek

door Ditter Blom
Nederland worstelt met zijn slavernijverleden. De aandacht voor dat verleden is de afgelopen tijd flink toegenomen en de tijd is rijp om kritischer te zijn dan tot recent toe mogelijk was. Het gaat in de discussie niet alleen om meer aandacht voor de slavernij, maar ook voor de aard van die aandacht. Niet langer is er begrip voor het handelen van de Nederlanders in het verleden (zo deden ze het toen nu eenmaal), of wordt de betekenis van de slavernij weggemoffeld als slechts gering van omvang.

Read more

Over een derde vorm van slavenverzet

[Eerder verschenen in het tijdschrift Kristóf III-6. In een actueel nawoord gaat de auteur in op de actualiteitswaarde van dit artikel voor de discussie over straatnamen voor Antilliaanse verzetsschrijvers. ]

door B. Jos de Roo

read on…

De grootste schandvlek van ons volk [2]

door Aart G. Broek

Het is niet vanzelfsprekend dat op Curaçao jaarlijks op 17 augustus de revolte van slaven wordt herdacht, die in 1795 plaatsvond op het eiland onder leiding van Tula. Het nam ruim honderd jaar om het slavernijverleden serieus onder ogen te zien en het verzet tegen slavernij als ronduit heldhaftig te waarderen. Deze historische ontwikkeling is te tekenen aan de hand van gedichten, toneelteksten, columns, romans en verhalen.

read on…

Het sluipend gif van islamofobie

In 2019 was het dertig jaar geleden dat met de Rushdie-affaire het debat startte over de islam. Dit essay Het sluipend gif van islamofobie – 1989-2019 gaat uitgebreid in op de politieke exploitatie van islamofobie (het radicaal afwijzen van alles wat met de islam te maken heeft) nadat deze geëxplodeerd was als consequentie van 11 september 2001. read on…

Essaywedstrijd over het Nederlandse slavernijverleden en de rol van de kerken

300 jaar slavernijverleden werkt door in de belevingswereld van alle betrokkenen. Verhalen van voorouders, gepubliceerde dagboeken, notulen van vergaderingen, literatuur, kranten, tijdschriften, prenten, schilderijen, wetten en regelingen zijn deel van de culturele erfenis van de Nederlandse samenleving. read on…

Frank Westerman en het grensconflict Suriname-Guyana

door Michiel van Kempen

 

Ararat van Frank Westerman is behalve een reisverslag naar de berg waar Noachs ark te vinden zou zijn, ook een afdaling in de krochten van Westermans eigen protestants-gristelijke afstamming. Dus het boek uit 2007 is een onderzoek naar de betekenis van het gereformeerde sop waarin hij jarenlang werd ondergedompeld en in hoeverre dat zijn houding heeft bepaald tegenover zijn geloof in wetenschap èn zijn geloof in het bestaan van een God. Die twee lijnen vervlecht hij met bijzondere virtuositeit. read on…

Doe mee aan de Lalla Rookh Essaywedstrijd 2019

Om belangstelling onder jongeren te vergroten voor de migratie-geschiedenis van Surinaamse Hindostanen organiseert de Leerstoel elk jaar een essaywedstrijd. Uitsluitend jongeren tussen 18 en 35 jaar kunnen er aan deelnemen. Het essay zal jaarlijks een bepaald thema hebben, dat door Lalla Rookh ruim van te voren bekendgemaakt zal worden. read on…

De gespleten verschijningsvorm: een post-koloniale analyse van Habitus

door Colin Oord

Ook al had ze ruim tien jaar in stilte geschreven, ze kwam met oorverdovend lawaai aan en bracht de vloed met zich mee. Radna Fabias is vijfendertig jaar oud, een volle yiu di kòrsou, en afgestudeerd aan de HKU in toneelschrijven. Ze besloot vorig jaar haar gedichten bijeen te brengen in de dichtbundel Habitus. Een topdebuut bleek; het werk werd door critici met veel lof geprezen en genomineerd voor een flink aantal prijzen, waarvan Fabias er vier wist te verzilveren. De C. Buddingh’-prijs voor beste debuut ontving zij in 2018, de Awater Poëzieprijs 2018, de Herman de Coninckprijs en de Grote Poëzieprijs werden alledrie in 2019 toegekend. Fabias wordt nu gerekend tot de nieuwe generatie Caribisch-Nederlandse schrijvers. read on…

Laatste acht gedichten van Pierre Lauffer…. juweeltjes?

door Henry Habibe

De laatste acht gedichten, die Lauffer tegen het eind van zijn leven zou hebben geschreven, werden in 1979 in Kristòf opgenomen. Ze verschenen in 2011 met hun respectievelijke vertaling in vier verschillende talen. De titel van deze uitgave door de Fundashon Pierre Lauffer is Na final di kaminda (Aan het einde van de rit) en werd ontleend aan Lauffers gedicht ‘Orashon di ansha’ (Gebed vol droefenis) uit Lágrima i Sonrisa;1973). In een inleiding gaf de toenmalige voorzitter, de heer Sidney M. Joubert, als motief op: ‘De thema’s van het hevig terugverlangen naar wat is geweest, desillusie en het naderende einde zijn in al hun droefheid zo eigen aan Pierre en tegelijkertijd ook zo universeel, dat de Pierre Lauffer Stichting heeft gemeend dat ze een aparte uitgave verdienen met daarbij de vertaling in vier talen’. Het gaat – aldus de voorzitter – om ‘juweeltjes van literaire expressie’. De vier talen waarin de gedichten vertaald werden, zijn: het Nederlands, het Engels, het Spaans en het Portugees. read on…

Astrid H. Roemer over seksueel geweld

EN HET WORDT ZOMER…

opgedragen aan ATJALI

 

door Astrid H. Roemer

Vier keer ben ik geconfronteerd geworden met seksueel overschrijdend gedrag van volwassenen betreffende minderjarigen. Ervaringen van tussen mijn 25ste en 40ste levensjaren. De jaren tachtig en negentig zijn tijden geweest met zo nu en dan opzienbarende seksuele schandalen over kindermisbruik. Er werden jonge vrouwen verkracht en vermoord. Kranten deden uitgebreid verslag. Ook toen was het duidelijk dat vooral mannen iets deden wat de samenleving deed huiveren. Ik was op mijn hoede. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter