blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: essay

Genetica van een sombere cultuur

Het literaire werk van Surinaamse hindostanen in Nederland

door Michiel van Kempen

In 1986 vond in Paramaribo een opmerkelijke bijeenkomst plaats: het eerste congres gewijd aan het Sarnámi, de moedertaal van de Surinaamse hindostanen. Dat was zo bijzonder, omdat de culturele leidsmannen van de hindostanen – lees: de pandits, de priesters – nog bijna allemaal zo graag wilden vasthouden aan het Hindi, de linguïstische navelstreng met India. Een Hindi congres was er al eerder geweest in Suriname. Maar een congres gewijd aan de `boerentaal’, het Sarnámi, nooit eerder.

read on…

De onuitwisbare kenmerken van de zwarte stem

Over de stijl van Astrid H. Roemer

door Michiel van Kempen

Het creatieve werk van Astrid Roemer (* Paramaribo 1947) omvat tot op heden [1998 – red.*] 6 romans, 6 novellen, 4 dichtbundels, 4 toneelstukken, 1 verhalenbundel en 1 bundel columns. Verder zijn er nog verspreid verschenen essays, verhalen en vertalin­gen en een tiental niet-gedrukte theater­stukken. Met uitzondering van haar eerste dichtbundel en haar debuutroman Neem mij terug Suriname, publiceerde zij al haar werk bij Nederlandse uitgeverijen. Met dat oeuvre heeft zij een reputatie gevestigd van de meest spraakmakende Nederlandstalige schrijfster uit het Caraïbisch gebied.

read on…

Ini Statia – Patronen

Een persoonlijk verhaal

Opgedragen aan mijn oudste broer Rolando (Nando) R. Statia,
geboren op 9 augustus 1950 en overleden op 30 januari 2019
& aan mijn oma, Antolina (Nini) Reina-Cicilia,
geboren op 16 januari 1895 en overleden op 30 januari 1997. [1]

Woord vooraf

Dit persoonlijke verhaal is ontstaan uit de beantwoording van vragen die wij ons stelden in een pas opgerichte antiracismegroep op Curaçao, waarbij ik betrokken ben. We wilden van elkaar weten hoe het engagement van eenieder bij dit thema is ontstaan en gegroeid en welke levenssituaties, gebeurtenissen, schrijvers en andere personen daarop van invloed waren. Aangezien mijn herinneringen hieraan minstens tot mijn zestiende levensjaar teruggaan, is dit een beetje uit de hand gelopen en uitgedijd tot een langere tekst, die wellicht ook anderen kan interesseren of inspireren.

read on…

SMELTEN en WEGLEKKEN dus zet de zandloper klaar

Astrid H. Roemer over haar geboorteland

1.

‘Ze zaten gewoon op hun bank in de woonkamer, toen hij arriveerde met zijn vrouw en kind, moe maar voldaan na een heerlijke zomerse dag met de familie in de tuin van het ouderlijk huis in Apeldoorn. Het was vreselijk schrikken. Hij vroeg zijn vrouw om terug te gaan naar de auto met hun kind, maar de twee op de bank veerden tegelijk op en schoten naar zijn vrouw die ze vastpakten, niet echt ruw maar dwingend, en niet meer loslieten. Het kind dat nog geen jaar oud was maakte een vreemd geluid en hij boog naar zijn dochtertje toe maar nog voordat hij iets kon bedenken werd de kinderwagen door een van de twee naar de keuken geduwd, niet onverschillig en ruw: en beslist werd de keukendeur dichtgetrokken, zacht genoeg om het kind niet te doen wakkerschrikken. En binnen een klein uur was de executie voorbij.’

read on…

Het slavernijverleden en de paus

De lange weg naar een post-koloniaal Christendom

door Herman Fitters

Keurde de kerk slavernij ooit goed? (26/9), vraagt de Amerikaanse theoloog Steve Weidenkopf zich af. Het antwoord op zijn defensieve artikel, vertaald door het Belgische Sint Paulus Instituut, luidt: Jawel, lange tijd. Het lijkt de missie te zijn van Weidenkopf en genoemd instituut om ‘mythes’ over de katholieke kerk te ontkrachten en haar ‘ononderbroken traditie’ te bewijzen of beter gezegd te promoten. Jammer dat de discussie meteen in het licht wordt gezet van ‘haat tegen de kerk’, dat is helemaal niet nodig. Het tekent wel de gemarginaliseerde positie van de hedendaagse kerk(en). 

read on…

Frank Martinus Arion vijf jaar geleden heengegaan

Vandaag exact vijf jaar geleden, 28 september 2015, overleed Frank Martinus Arion. Weinig schrijvers van wat de “Nederlandse Antillen” heette, zijn zo nadrukkelijk in het literaire landschap aanwezig geweest als Frank Martinus Arion. Dat deed hij met zijn charismatische persoonlijkheid, met zijn interventies in debatten over taal, onderwijs en cultuur en met zijn literaire werken: romans, verhalen, essays, gedichten – waar zijn roman Dubbelspel altijd bovenuit zal blijven steken. Caraïbisch Uitzicht herdenkt hem met een essay dat in 1998 verscheen in het tijdschrift Bzzlletin, toen Dubbelspel nog niet verfilmd was en Frank Martinus Arion nog onder ons was.

read on…

Autonomie en ontwikkeling in een dushi tera respeta

door Glenn Sankatsing

Aruba heeft een punt in zijn geschiedenis bereikt waarop het overleven als land en als samenleving op het spel staat.

read on…

De erfenis van de slavernij werkt lang door

door Jan Pronk

In 2013, honderdvijftig jaar na de afschaffing van de slavernij in 1863, gaf de Raad van Kerken in Nederland een verklaring uit waarin zij erkende dat de kerken betrokken zijn geweest bij het in stand houden en legitimeren van de slavenhandel en de slavernij.

read on…

Van seksslavin naar godin

door Tessa Leuwsha

De Buru-tetralogie van Pramoedya Ananta Toer speelt in het Indonesië van rond 1900, als het kolonialisme hoogtij viert. Het kolonialisme verdeelt de personages in de gelauwerde romanreeks, maar een van hen wil een brug slaan.

read on…

Bezielde beschaving

door Hilde Neus

Dat willen we allemaal: wonen in een land waar we ons fijn en thuis voelen. En waar de overheid zorgt voor welzijn en welvaart. In de aanloop naar de verkiezingen toe, bespreken we Bezielde beschaving van Dave Ensberg-Kleijkers dat over een geordende samenleving met een ziel gaat.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter