blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Dobru R.

De zoektocht van een Hindoestaan naar het cultuureigene (1)

door Brispath Mahabier

1.Een reflexieve terugblik

Mijn discontinue zoektocht naar de eigen culturele identiteit heeft niet alleen héél lang geduurd, maar draagt ook een uitermate moeizaam karakter. Een voorzichtige stap voorwaarts, enige tijd van krampachtig vasthouden, dan gegronde aarzeling, weer een andere richting in gevolgd door correctie en continuering. Kennelijk kon dit ook niet anders.

read on…

De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie

100 gedichten uit het Koninkrijk van 1945 tot nu

Met deze bloemlezing wil Bruinja een andere blik op de Nederlandse poëzie bieden. In bijna alle belangrijke bloemlezingen tot dusver ontbreken bijvoorbeeld de Friese en de Antilliaanse poëzie, terwijl die poëzie in contact staat met de Nederlandstalige poëzie en de wereldpoëzie.

read on…

Suriname als roeping – het Doe-theater van Henk Tjon en Thea Doelwijt

door Maarten van Hinte

Op 4 september wordt in ITA in samenwerking met The Need For Legacy een schilderij van het Doe-theater toegevoegd aan de portrettengalerij van de Stadsschouwburg Amsterdam. Als het eerste Surinaamse professionele gezelschap heeft dit totaaltheater van Thea Doelwijt en Henk Tjong indrukwekkende geschiedenis geschreven.  

read on…

Een Canon voor Suriname

door Hilde Neus

De Canon

De discussie over de canon is momenteel heel actueel. Maar… wat is een canon eigenlijk? Het woord komt oorspronkelijk uit het Grieks en betekent richtsnoer of liniaal. Het wordt overdrachtelijk gebruikt in de zin van wet, maatstaf of norm en ook ‘lijst’. Canon staat voor werken of gebeurtenissen, die belangrijk zijn en niet vergeten mogen worden.

read on…

Van de kust van Guinea naar de Brandaris op Bonaire, met een Caraïbisch poëziealbum

door Klaas de Groot

De kolossale verzameling Album van de Caraïbische poëzie, samengesteld en geredigeerd door Michiel van Kempen en Bert Paasman, is solide gegrondvest. Het boek heeft een voorwoord van Noraly Beyer en een inleiding, een indeling in 12 thema’s, bronnenlijsten, een register, veel voetnoten en vertalingen. Het boek oogt  als een bloemlezing, dat is het gedeeltelijk; maar het is een echt poëziealbum, want er staat ook  niet eerder gepubliceerd werk in.

read on…

Het Album van de Caraïbische poëzie: dwars en geketend

Onrust tekent het Album van de Caraïbische poëzie, een bloemlezing met vier eeuwen verzen uit de voormalige Nederlandse West: Suriname en zes eilanden in de Caraïben. De ontwrichtende invloed van de slavernij is alom voelbaar in deze diverse bundel, van de gedichten van Shrinivási en Radna Fabias tot de rapnummers van Typhoon, en van de volkse liedjes tot de reclameteksten.

read on…

CARIFESTA: The Caribbean Festival of Creative Arts

door William L. Man A Hing

The Caribbean Festival of Creative Arts (Carifesta) (1) is een alomvattend cultureel festival van de Caraȉbische landen en gebieden dat ondersteund wordt door andere buurlanden van het hele Amerikaanse continent van Noord tot Zuid. Op instigatie van President Forbes Burnham werd 1972 de eerste editie van de Carifesta gehouden in Georgetown, de hoofdstad van Guyana.

read on…

R. Dobru – Sjaki

sjaki
waarom ben je naar een nieuwe woning
ben je moe van de petroleum
of is de afstand
naar de kraan te groot
een geasfalteerde straat
met neonlicht
is voor ons geen brood
of vlucht je voor de kakkerlakken
sjaki gedenk ons
als je in de Staten zit

read on…

In memoriam Otmar Buyne

Paramaribo, 29 november 1929 – Capelle aan den IJssel, 3 november 2021

door Corine Spoor

Otmar Buyne was zo’n veelzijdig man dat hij moeilijk in een hokje is te vangen. Verwoed sportliefhebber, psychiater, oprichter van instellingen voor geestelijk gehandicapten en verslaafden, dichter, zelfbenoemd culinair artist, schrijver van kookboeken en eerste zwarte governor van Lions in Nederland.

read on…

Het nieuwe lezen en de vernieuwing van het leesonderwijs in een post-koloniale wereld

door Michiel van Kempen

Als literatuur altijd in beweging is, dan volgt daaruit dat literatuurgeschiedenis en literatuuronderwijs ook altijd meebewegen. Dat is ook altijd zo geweest. Het denken over literatuuronderwijs lijkt op dit moment hevig in beweging te zijn, maar dat is op zich niet zo uniek. Ook dat dat denken mede ingegeven wordt door de vrees voor ‘ontlezing’ is op zich niet zo uniek: inherent aan literatuuronderwijs is de doelstelling om diegenen die niet lezen te bewegen om boeken ter hand te nemen. Voor wat betreft het literatuuronderwijs in het Nederlands is wel een nieuw element dat de literatuur van de voormalige Nederlandse koloniën en als ‘afgeleide’ daarvan de migrantenliteratuur bijzondere aandacht vraagt.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter